2.4.1 Anxiety Anxiety can be define

2.4.1 Anxiety
Anxiety can be defined as an abnormal and overwhelming sense of apprehension or fear often marked by physiological signs. Language anxiety is seen as a stable personality trait referring to the propensity for an individual to react in a nervous manner when speaking in the second language. Hamilton and Parker (1997) indicated that communicator anxiety can be an obstacle to effective communication. Comparatively, people who have high anxiety are at a disadvantage compared to talkative or outgoing people. Those who have high anxiety are perceived to have less potential and are less likely to make a good impression in communication, especially in speaking.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.4.1 ความวิตกกังวล ความวิตกกังวลสามารถกำหนดเป็นความรู้สึกผิดปกติ และการครอบงำของความกลัว หรือกลัวมักจะทำเครื่องหมาย โดยสัญญาณสรีรวิทยา วิตกกังวลภาษาถือเป็นติดบุคลิกภาพที่มั่นคงที่อ้างอิงถึงสิ่งสำหรับแต่ละการตอบสนองในลักษณะประสาทเมื่อพูดภาษาที่สอง แฮมิลตันและพาร์คเกอร์ (1997) ระบุว่า ความวิตกกังวลในการใช้ communicator สามารถเป็นอุปสรรคต่อการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ ดีอย่างหนึ่ง คนที่มีความวิตกกังวลสูงจะเป็นรองเมื่อเทียบกับคนช่างพูด หรือขาออก ผู้ที่มีความวิตกกังวลสูงถือว่ามีศักยภาพน้อยกว่า และมีแนวโน้มจะทำให้ความประทับใจในการสื่อสาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพูด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.4.1
ความวิตกกังวลความวิตกกังวลสามารถกำหนดเป็นความรู้สึกผิดปกติและครอบงำของความเข้าใจหรือความกลัวมักจะทำเครื่องหมายโดยสัญญาณทางสรีรวิทยา ความวิตกกังวลภาษาถูกมองว่าเป็นลักษณะบุคลิกภาพที่มั่นคงหมายถึงนิสัยชอบสำหรับบุคคลที่จะตอบสนองในลักษณะที่ประสาทเมื่อพูดในภาษาที่สอง แฮมิลตันและปาร์กเกอร์ (1997) ชี้ให้เห็นว่าความวิตกกังวลสามารถสื่อสารเป็นอุปสรรคต่อการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ เมื่อเทียบกับคนที่มีความวิตกกังวลสูงที่เสียเปรียบเมื่อเทียบกับคนช่างพูดหรือขาออก บรรดาผู้ที่มีความวิตกกังวลสูงมีการรับรู้ที่จะมีศักยภาพน้อยลงและมีโอกาสน้อยที่จะสร้างความประทับใจที่ดีในการสื่อสารโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการพูด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เครื่องมือกำจัดเพื่อย้ายความกังวล
ความวิตกกังวลสามารถกําหนดเป็นสิ่งผิดปกติและท่วมท้นความรู้สึกกลัวหรือกลัวมักจะทำเครื่องหมายโดยสัญญาณทางสรีรวิทยา ความวิตกกังวลภาษาเห็นเป็นมั่นคง บุคลิกลักษณะอ้างถึงความโน้มเอียงที่บุคคลจะตอบสนองในลักษณะที่ตื่นเต้นเวลาพูดในภาษาที่สองแฮมิลตันและปาร์คเกอร์ ( 2540 ) พบว่า การสื่อสารที่ความวิตกกังวลสามารถเป็นอุปสรรคในการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ เมื่อเทียบกับผู้ที่มีความกังวลสูงเสียเปรียบเทียบกับพูดเก่ง หรือขาคน ผู้ที่มีความกังวลสูงรับรู้ได้น้อยที่มีศักยภาพและมีโอกาสน้อยที่จะสร้างความประทับใจที่ดีในการสื่อสาร โดยเฉพาะการพูด