Hinduism, Followers of the VedaA Ch

Hinduism, Followers of the Veda
A Christian, visiting India from the West, would surely think it strange if he or she was told by an Indian, "You are a follower of Jordanism." Christianity, along with Judaism and Islam, hails from the region of the Jordan river. But it is unlikely that Christians, Jews and Muslims would like their faiths being lumped together under such an artificial, unscriptural category as "Jordanism." Yet just this sort of thing was done to the followers of the indigenous religions of India. The word "Hinduism" is derived from the name of a river in present-day Pakistan, the Sindhu (also known as the Indus). Beginning around 1000 AD, invading armies from the Middle East called the place beyond the Sindhu "Hindustan" and the people who lived there the "Hindus". (Due to the invaders' language, the s was change to h.) In the centuries that followed, the term "Hindu" became acceptable even to the Indians themselves as a general designation for their different religious traditions. But since the word Hindu is not found in the scriptures upon which these traditions are based, it is quite inappropriate. The proper term is vedic dharma; the next two paragraphs briefly explain each of these words.

The word vedic refers to the teachings of the Vedic literatures. From these literatures we learn that this universe, along with countless others, was produced from the breath of Maha-Vishnu some 155,250,000,000,000 years ago. The Lord's divine breath simultaneously transmitted all the knowledge humankind requires to meet the material needs and revive his dormant God consciousness of each person. This knowledge is called Veda. Caturmukha (four-faced) Brahma, the first created being within this universe, received Veda from Vishnu. Brahma, acting as an obedient servant of the Supreme Lord, populated the planetary systems with all species of life and imparted the Vedic scriptures as the guide for spiritual and material progress. Veda is thus traced to the very beginning of the cosmos.

Some of the most basic Vedic teachings seen within modern Hinduism are:

* Every living creature is an eternal soul covered by a material body.

* The souls bewildered by maya (the illusion of identifying the self with the body) must reincarnate from body to body, life after life.

* To accept a material body means to suffer the fourfold pangs of birth, old age, disease, and death.

* Depending upon the quality of work (karma) in the human form, a soul may take its next birth in a subhuman species, the human species, a superhuman species, or may be freed from birth and death altogether.

* Karma dedicated in sacrifice as directed by Vedic injunctions elevates and liberates the soul. Dharma is the essential nature of the Veda. The term dharma is translated as "duty," "virtue," "morality," "righteousness," or "religion," but no single English word conveys the whole meaning of dharma. The Vedic sage Jaimini defined dharma as "a good the nature of a command that leads to the attainment of the highest good." Now, there are different opinions as to what the highest good is that the Veda commands mankind to attain. These different opinions are the basis of the multifarious kinds of religious worship seen today within so-called Hinduism. From out of the gamut of Hindu piety, three great religious traditions emerge: Smarta-brahmanism, Shiva-shaktaism, and Vaishnavism. Each tradition is associated with one of the tri-murtis, the three main deities of Vedic dharma: Brahma, Shiva, and Vishnu.

The Smarta-brahmanas or hereditary priests preside over the religious affairs of millions of ordinary Hindus. These priests conduct the services for the different devatas (demigods) that bless common people with material benedictions (wealth, family happiness, good health and so on). The Smarta-brahmanas are grouped in gotras (families) that are said to descend from Caturmukha Brahma. They uphold and defend the caste system (jati-vyavastha) which determines a person's social position in Hindu society. For a Smarta-brahmana, the main qualification of brahmanism (priesthood) is birth in a brahmana-gotra.

The Saivites and the Shaktas worship Shiva and his feminine energy Shakti, who is addressed by names like Devi, Durga, Parvati and Kali. While Brahma is the lord of cosmic creation, Shiva is the lord of cosmic devastation. Shakti is the goddess of the total material nature, or prakriti. Because Shiva is very easily pleased, those who desire rapid material advancement for little effort are especially interested in worshiping him and Shakti. The worship of Ganesha and Muruga (Kartikeya) is associated with Saivism, because they are both sons of Shiva. Also associated with Saivism and Shaktaism are left-and right-hand tantra.

Vaishnavism is the worship of Vishnu, the controller of the sattva-guna, the mode of goodness, by which everything is maintained. Brahma controls rajo-guna, the mode of passion, and Shiva controls tamo-guna, the mode of ignorance. Of these three states of material existence, goodness is topmost. The universe is created and destroyed again and again. These cycles of work by Brahma and Shiva are maintained eternally by the goodness of Vishnu. The name Vishnu means "all-pervading." Lord Vishnu dwells in the hearts of all beings as the Supersoul, as well as within every atom. He is also the total form of the universe (visvarupa) and the origin of Brahma and Shiva. Beyond the universe, Vishnu has His own transcendental abode called Vaikuntha, the spiritual world. The original and most intimate form of Vishnu is the all-attractive, ever-youthful Sri Krishna. Lord Krishna, the eternal, omniscient, and incomparably blissful Supreme Personality of Godhead, is the speaker of the Bhagavad-gita, the most important text of the Hindu religion. The Bhagavad-gita rejects caste by birth and any form of worship motivated by material desire. Complete surrender to Krishna is said to surpass all other commands of dharma in the Vedas (see {Bhagavad-gita 18.66}). Surrender to Krishna delivers the soul from the cycle of repeated birth and death (samsaracakra) and returns the soul back home, back to Godhead.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ศาสนาฮินดู ลูกศิษย์ของเวทการคริสเตียน เยี่ยมชมอินเดียตะวันตก ก็คิดว่า มันแปลกถ้าเขาหรือเธอได้บอก โดยภารต "คุณจะหล่อของ Jordanism" ศาสนาคริสต์ ศาสนายูดายและอิสลาม hails จากภูมิภาคแม่น้ำ Jordan แต่ก็ไม่น่าว่า คริสเตียน ชาวยิว และมุสลิมต้องของ faiths ถูก lumped กันภายใต้เช่นประดิษฐ์ unscriptural ประเภทการเป็น "Jordanism" ยัง เพียงนี้เรียงลำดับของสิ่งที่ทำให้ลูกศิษย์ของศาสนาพื้นเมืองของอินเดีย คำว่า "ศาสนาฮินดู" มาจากชื่อของแม่น้ำในประเทศปากีสถานเหตุการณ์ สินธุ (เรียกอีกอย่างว่าเอยูรเว) เริ่มต้นประมาณ 1000 AD บุกรุกกองทัพจากตะวันออกกลางว่าที่เกินสินธุ "ฮินดัสแตน" และคนที่นั่น "ฮินดู" (เนื่องจากผู้บุกรุกภาษา s ได้เปลี่ยนแปลง h) ในที่ ที่ตาม คำว่า "ฮินดู" เป็นที่ยอมรับแม้กระทั่งอินเดียเองเป็นการแต่งตั้งทั่วไปของประเพณีทางศาสนาของพวกเขาแตกต่างกัน แต่เนื่องจากคำว่าฮินดูไม่พบในพระคัมภีร์ซึ่งตามประเพณีเหล่านี้ จึงค่อนข้างไม่เหมาะสม คำที่เหมาะสมเป็นธรรมพระเวท ถัดไปสองย่อหน้าสั้น ๆ อธิบายแต่ละคำเหล่านี้คำ vedic หมายถึงคำสอนของ literatures พระเวท จาก literatures เหล่านี้ ที่เราเรียนรู้ว่า จักรวาลนี้ พร้อมกับนับไม่ถ้วนผู้อื่น ถูกผลิตจากลมหายใจของพระนารายณ์มหาบางปี 155,250,000,000,000 ที่ผ่านมา ของพระเจ้าพระเจ้าหายใจพร้อมส่งทั้งหมดที่มนุษยชาติความรู้ต้องตอบสนองความต้องการวัสดุ และฟื้นฟูจิตสำนึกพระเจ้าของเขาเฉย ๆ แต่ละคน ความรู้นี้เรียกว่าเวท Caturmukha (หน้า 4) พรหม แรกสร้างกำลังภายในจักรวาลนี้ รับเวทจากพระนารายณ์ พระพรหม ทำหน้าที่เป็นผู้รับใช้เชื่อฟังของฎีกาพระเจ้า เติมระบบดาวเคราะห์ที่ มีชีวิตทุกชนิด และ imparted คัมภีร์พระเวทเป็นคำแนะนำสำหรับความก้าวหน้าทางจิตวิญญาณ และวัสดุ เวทจึงได้รับการตรวจสอบการเริ่มต้นในเอกภพบางคำสอนพระเวทพื้นฐานที่เห็นภายในศาสนาฮินดูที่ทันสมัยมี:* ทุกสิ่งมีชีวิตชีวิตเป็นชีวิตนิรันดร์ครอบคลุมเนื้อหาวัสดุ * วิญญาณสับสน โดยมายา (illusion ของระบุตนเองกับร่างกาย) ต้อง reincarnate จากร่างกายร่างกาย ชีวิตหลังชีวิต * การยอมรับเป็นวัสดุ ร่างกายหมาย ถึงทุกข์พักอันคุ้มค่า fourfold เกิด วัย โรค และการตาย * ขึ้นอยู่กับคุณภาพของงาน (กรรม) ในแบบมนุษย์ จิตวิญญาณจะเกิดถัดไปของพันธุ์ subhuman พันธุ์มนุษย์ พันธุ์ superhuman หรืออาจจะรอดจากการเกิดและตายไปพร้อมกัน * ทุ่มเทเสียสละ โดยพระเวท injunctions กรรมยกระดับ และ liberates วิญญาณ ธรรมเป็นลักษณะสำคัญของเวทการ ธรรมคำแปลว่า "หน้าที่ "คุณธรรม "ศีลธรรม "ความ ชอบธรรม หรือ "ศาสนา" แต่ไม่มีคำภาษาอังกฤษที่เดียวต้องสื่อความหมายทั้งหมดของธรรม ปราชญ์พระเวท Jaimini กำหนดธรรมเป็น "ดีลักษณะของคำสั่งที่ให้มั่นดีสูงสุด" ตอนนี้ มีความเห็นแตกต่างกันเป็นสิ่งดีสูงสุดเป็นที่ปรากฏในคำสั่งมนุษย์บรรลุ ความคิดเห็นที่แตกต่างกันเหล่านี้เป็นพื้นฐานของชนิด multifarious นมัสการทางศาสนาที่เห็นวันนี้ภายในศาสนาฮินดูที่เรียกว่า From out of ช่วงของความนับถือฮินดู ประเพณีศาสนาสามดีออก: Smarta ศาสนาพราหมณ์ ชิ shaktaism และ Vaishnavism แต่ละประเพณีที่สัมพันธ์กับหนึ่งในตรี-murtis เทวดาหลักทั้งสามของพระเวทธรรม: พระพรหม พระอิศวร และพระนารายณ์ Smarta brahmanas หรือพระรัชทายาทแห่งนายกผ่านศาสนฮินดูสามัญล้าน พระสงฆ์เหล่านี้ดำเนินการบริการแตกต่างกัน devatas (demigods) ที่อวยพรบุคคลทั่วไป ด้วยวัสดุ benedictions (มั่งคั่ง ความสุขครอบครัว สุขภาพ และอื่น ๆ) Smarta-brahmanas เป็นกลุ่ม gotras (ครอบครัว) ที่กล่าวว่า มาจากพรหม Caturmukha ผู้ทำนุบำรุง และปกป้องระบบวรรณะ (จาติ-vyavastha) ซึ่งกำหนดตำแหน่งทางสังคมของบุคคลในสังคมฮินดู สำหรับการ Smarta-brahmana คุณสมบัติหลักของศาสนาพราหมณ์ (ปุโรหิต) คือ เกิดใน brahmana-gotraSaivites และ Shaktas บูชาพระอิศวร และพลังงานของเขาผู้หญิงชัคตี้ ที่อยู่ตามชื่อ เช่นเทวี ทูร์คา พระแม่ปารวตีกาลี ในขณะที่พระพรหมเป็นพระเจ้าสร้างจักรวาล ศิวะเป็นพระเจ้าของการทำลายล้างจักรวาล ชัคตี้เป็นเจ้าของรวมวัสดุธรรมชาติ หรืออย่างไร prakriti เนื่องจากเดินถูกใจชิ ผู้ประสงค์ก้าวหน้าวัสดุอย่างรวดเร็วสำหรับความพยายามน้อยสนใจโดยเฉพาะอย่างยิ่ง worshiping เขาและชัคตี้ ของกาเนชาและ Muruga (Kartikeya) ที่สัมพันธ์กับ Saivism เพราะพวกเขามีบุตรทั้งสองของพระอิศวร ยัง เกี่ยวข้องกับ Saivism และ Shaktaism ซ้าย-ขวา tantra และVaishnavism เป็นเคารพบูชาพระนารายณ์ ตัวควบคุมของ sattva guna โหมดกลม ๆ ซึ่งทุกอย่างไว้ พระพรหมควบคุม rajo-guna โหมดของความรัก และพระอิศวรควบคุม tamo guna โหมดของความไม่รู้ รัฐเหล่านี้สามของวัสดุที่มีอยู่ ความดีจะอยู่ด้านบนสุด จักรวาลจะถูกสร้าง และถูกทำลายครั้งแล้วครั้งเล่า มีรักษาเหล่านี้วงจรการทำงานโดยพระพรหมและพระอิศวร eternally โดยความดีพระนารายณ์ ชื่อพระนารายณ์หมายถึง "ทั้งหมด-pervading" พระนารายณ์อยู่ในหัวใจของสิ่งมีชีวิตทั้งหมด เป็นการ Supersoul และ ในทุกอะตอม เขายังเป็นแบบรวมของจักรวาล (visvarupa) และต้นกำเนิดของพระพรหมและพระอิศวร นอกเหนือจากจักรวาล นารายณ์มีเปอ transcendental เขาเองเรียกว่า Vaikuntha โลกวิญญาณ แบบเดิม และใกล้ชิดที่สุดพระนารายณ์กฤษณะ ศรีทั้งหมดน่าสนใจ เคยอ่อนเยาว์ได้ พระกฤษณะ นิรันดร์ omniscient และแค่ความสุขสูงสุดบุคลิกภาพของ Godhead เป็นลำโพงของ Bhagavad-gita ความสำคัญของศาสนาฮินดู Bhagavad-gita การปฏิเสธวรรณะ โดยกำเนิดและรูปแบบแรงจูงใจจากความต้องการวัสดุบูชาใด ๆ ยอมแพ้ทำให้กฤษณะกล่าวเกินคำสั่งทั้งหมดของธรรมในพระเวท (ดู {Bhagavad-gita 18.66 }) ยอมจำนนให้กฤษณะส่งวิญญาณจากรอบการเกิดซ้ำและความตาย (samsaracakra) และส่งกลับจิตกลับบ้าน ไป Godhead

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฮินดูผู้ติดตามของพระเวทคริสเตียนไปเยือนประเทศอินเดียจากเวสต์ก็จะคิดว่ามันแปลกถ้าเขาหรือเธอได้รับการบอกเล่าจากอินเดีย "คุณเป็นสาวกของ Jordanism ได้."
ศาสนาคริสต์พร้อมกับยูดายและศาสนาอิสลามจากฟากฟ้าภูมิภาคของแม่น้ำจอร์แดน แต่ก็ไม่น่าที่คริสเตียนชาวยิวและชาวมุสลิมที่ต้องการความเป็นอยู่ของพวกเขาถูก lumped ร่วมกันภายใต้เช่นเทียมประเภท unscriptural เป็น "Jordanism." แต่เพียงแค่การจัดเรียงของสิ่งนี้คือทำเพื่อสาวกของศาสนาพื้นเมืองของอินเดีย คำว่า "ศาสนาฮินดู" มาจากชื่อของแม่น้ำในปัจจุบันวันที่ปากีสถาน Sindhu (หรือเรียกว่าแม่น้ำสินธุ) เริ่มต้นประมาณ 1000 AD, กองทัพบุกเข้ามาจากตะวันออกกลางที่เรียกว่าสถานที่เกิน Sindhu ว่า "อินเดีย" และผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นั่นว่า "ฮินดู" (เนื่องจากภาษาที่ผู้บุกรุก 'ที่ s คือการเปลี่ยนแปลงที่จะชม.) ในศตวรรษที่ตามคำว่า "ฮินดู" กลายเป็นที่ยอมรับแม้กระทั่งอินเดียตัวเองเป็นกำหนดทั่วไปของประเพณีทางศาสนาที่แตกต่างกันของพวกเขา แต่เนื่องจากคำฮินดูจะไม่พบในพระคัมภีร์ซึ่งประเพณีเหล่านี้จะขึ้นมันเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสมค่อนข้าง ระยะที่เหมาะสมเป็นธรรมเวท; อีกสองย่อหน้าสั้น ๆ อธิบายแต่ละคำเหล่านี้. เวทคำที่หมายถึงคำสอนของวรรณกรรมเวท จากวรรณกรรมเหล่านี้เราได้เรียนรู้ว่าจักรวาลนี้พร้อมกับคนอื่น ๆ นับไม่ถ้วนได้รับการผลิตจากลมหายใจของมหานารายณ์บาง 155.250.000.000.000 ปีที่ผ่านมา ลมหายใจของพระเจ้าพระเจ้าส่งพร้อมกันทั้งหมดมนุษย์ความรู้ที่จำเป็นต้องใช้ในการตอบสนองความต้องการวัสดุและฟื้นสติพระเจ้าของเขาอยู่เฉยๆของแต่ละคน ความรู้นี้จะเรียกว่าพระเวท Caturmukha (สี่หน้า) พระพรหมที่สร้างขึ้นเป็นครั้งแรกในจักรวาลนี้ได้รับความรู้จากพระนารายณ์ พระพรหมที่ทำหน้าที่เป็นข้าราชการเชื่อฟังของพระเจ้าศาลฎีกาประชากรระบบดาวเคราะห์ที่มีทุกชนิดของชีวิตและแก่พระคัมภีร์เวทเป็นแนวทางสำหรับความคืบหน้าทางจิตวิญญาณและวัสดุ พระเวทมีการตรวจสอบทำให้การเริ่มต้นของจักรวาล. บางส่วนของคำสอนเวทพื้นฐานที่สุดมองเห็นภายในฮินดูที่ทันสมัย:. * ทุกสิ่งที่มีชีวิตเป็นจิตวิญญาณนิรันดร์ปกคลุมด้วยร่างกายของวัสดุ * จิตวิญญาณสับสนโดยมายา (ภาพลวงตาของการระบุ ตนเองมีร่างกาย) จะต้องกลับชาติมาเกิดจากร่างกายต่อร่างกายชีวิตหลังจากชีวิต. * ในการยอมรับร่างกายวัสดุหมายถึงการประสบ pangs จาตุรงค์เกิดอายุโรคและการเสียชีวิต. * ขึ้นอยู่กับคุณภาพของงาน (กรรม) ในรูปแบบของมนุษย์จิตวิญญาณอาจจะใช้เวลาการเกิดต่อไปในสายพันธุ์มนุษย์สายพันธุ์ของมนุษย์สายพันธุ์มนุษย์หรืออาจจะเป็นอิสระจากการเกิดและการตายทั้งหมด. * พลังน้ำใจทุ่มเทในการเสียสละเป็นผู้กำกับโดยคำสอนเวทยกระดับและปล่อยจิตวิญญาณ . ธรรมะคือธรรมชาติที่สำคัญของพระเวท ธรรมะคำที่แปลว่า "หน้าที่", "คุณธรรม", "ศีลธรรม", "ความชอบธรรม" หรือ "ศาสนา" แต่ไม่มีคำภาษาอังกฤษที่เดียวที่บ่งบอกความหมายทั้งหมดของธรรมะ ปราชญ์เวท Jaimini กำหนดธรรมะ "เป็นลักษณะที่ดีของคำสั่งที่จะนำไปสู่ความสำเร็จของดีสูงสุดที่." ขณะนี้มีความคิดเห็นที่ต่างเป็นสิ่งที่ดีมากที่สุดคือคำสั่งพระเวทมนุษย์ที่จะบรรลุ ความคิดเห็นที่ต่างเหล่านี้เป็นพื้นฐานของหลายชนิดของการเคารพบูชาทางศาสนาที่เห็นในปัจจุบันที่อยู่ในสิ่งที่เรียกว่าศาสนาฮินดู ออกจากขอบเขตของความนับถือฮินดูสามประเพณีทางศาสนาที่ดีเกิด: Smarta-ศาสนาพราหมณ์พระอิศวร-shaktaism และไวษณพ ประเพณีแต่ละคนมีความเกี่ยวข้องกับหนึ่งในไตร murtis สามเทพหลักของเวทธรรม. พระพรหมพระศิวะและพระวิษณุSmarta-Brahmanas หรือพระสงฆ์ทางพันธุกรรมเป็นประธานในกิจการศาสนาในล้านของชาวฮินดูสามัญ พระสงฆ์เหล่านี้ดำเนินการให้บริการสำหรับ devatas แตกต่างกัน (ชีวะ) ที่อวยพรคนทั่วไปกับ benedictions วัสดุ (ความมั่งคั่งความสุขในครอบครัวมีสุขภาพที่ดีและอื่น ๆ ) Smarta-Brahmanas จะถูกจัดกลุ่มใน gotras (ครอบครัว) ที่จะกล่าวว่าสืบเชื้อสายมาจากพระพรหม Caturmukha พวกเขารักษาและปกป้องระบบวรรณะ (Jati-vyavastha) ซึ่งเป็นตัวกำหนดตำแหน่งทางสังคมของบุคคลในสังคมฮินดู สำหรับ Smarta-ณะ, คุณสมบัติหลักของศาสนาพราหมณ์ (เพีย) เป็นเกิดในณะ-gotra. Saivites และนมัสการพระอิศวร Shaktas และพลังงานของเขา Shakti ผู้หญิงที่มีการแก้ไขโดยชื่อเช่นเทพ Durga ปาราวตีและกาลี ในขณะที่พระพรหมคือพระเจ้าของการสร้างจักรวาลพระอิศวรเป็นเจ้าของการทำลายล้างจักรวาล Shakti เป็นเทพีแห่งธรรมชาติรวมวัสดุหรือ Prakriti เพราะพระอิศวรมีความยินดีที่ได้อย่างง่ายดายมากผู้ที่ต้องการความก้าวหน้าวัสดุอย่างรวดเร็วสำหรับความพยายามน้อยมีความสนใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการบูชาเขาและ Shakti บูชาพระพิฆเนศวรและของ Muruga (Kartikeya) มีความเกี่ยวข้องกับ Saivism เพราะพวกเขาเป็นบุตรชายทั้งสองของพระอิศวร ยังเกี่ยวข้องกับ Saivism และ Shaktaism ที่เหลือและแทนทขวามือ. ไวษณพคือบูชาพระนารายณ์ควบคุมของ Sattva-คุณะโหมดของความดีโดยที่ทุกอย่างจะถูกเก็บรักษาไว้ ควบคุมพรหม Rajo-คุณะโหมดของความรักและการควบคุมพระอิศวร tamo-คุณะโหมดของความไม่รู้ ของทั้งสามรัฐของการดำรงอยู่ของวัสดุเป็นความดีสูงสุด จักรวาลถูกสร้างขึ้นและถูกทำลายอีกครั้งและอีกครั้ง วงจรเหล่านี้ของการทำงานโดยพระพรหมพระศิวะและมีการบำรุงรักษาตลอดไปโดยความดีของพระนารายณ์ ชื่อพระนารายณ์หมายถึง "ทุกการกระจาย." พระนารายณ์ทรงสถิตอยู่ในหัวใจของมนุษย์ทุกคนเป็น Supersoul เช่นเดียวกับในทุกอะตอม เขายังเป็นรูปแบบที่รวมของจักรวาล (visvarupa) และที่มาของพระพรหมและพระอิศวร นอกเหนือจากจักรวาลพระนารายณ์มีที่พำนักของเขายอดเยี่ยมของตัวเองที่เรียกว่า Vaikuntha โลกทางจิตวิญญาณ รูปแบบเดิมและใกล้ชิดที่สุดของพระนารายณ์เป็นทุกที่น่าสนใจที่เคยอ่อนเยาว์ศรีกฤษณะ กฤษณะ, นิรันดร์รอบรู้และความสุขเหลือใจศาลฎีกาบุคลิกภาพของพระเจ้าเป็นลำโพงของภควัทคีตา-, ข้อความที่สำคัญที่สุดของศาสนาฮินดูศาสนา ภควัทคีตา-ปฏิเสธวรรณะโดยกำเนิดและรูปแบบใด ๆ ของการเคารพบูชาแรงบันดาลใจจากความปรารถนาของวัสดุ ยอมจำนนสมบูรณ์เพื่อกฤษณะบอกว่าจะเกินคำสั่งอื่น ๆ ทั้งหมดของธรรมะในคัมภีร์พระเวท (ดู {ภควัทคีตา-18.66}) ยอมจำนนให้กับกฤษณะมอบจิตวิญญาณจากวงจรของการเกิดซ้ำและความตาย (samsaracakra) และผลตอบแทนจิตวิญญาณกลับบ้านกลับไปยังพระเจ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ศาสนาฮินดู ผู้ติดตามของเวท
คริสเตียน , เยี่ยมชมอินเดียจากตะวันตก ก็จะคิดว่ามันแปลก ถ้าเขาหรือเธอถูกบอกโดยอินเดีย , " คุณเป็นแฟนคลับของ jordanism " ศาสนาคริสต์ พร้อมกับศาสนายิวและศาสนาอิสลาม hails จากเขตของแม่น้ำจอร์แดน . แต่ก็ไม่น่าที่คริสตชนชาวยิวและชาวมุสลิมต้องการความเชื่อของเขาถูกรวมไว้ภายใต้เช่นเทียมunscriptural ประเภทเป็น " jordanism " แต่ของอย่างนี้ทำเพื่อลูกศิษย์ของศาสนาพื้นเมืองของอินเดีย คำว่า " ฮินดู " ได้มาจากชื่อของแม่น้ำในปัจจุบันปากีสถาน สินธุ ( เรียกว่าสินธุ ) เริ่มต้นรอบ 1000 ADกองทัพที่บุกรุกจากตะวันออกกลางที่เรียกว่าสถานที่นอกเหนือสินธุ " ประเทศอินเดีย " และคนที่อาศัยอยู่ที่นั่น " ฮินดู " ( เนื่องจากการบุกรุก ' ภาษา S เปลี่ยนขั่วในศตวรรษต่อมา คำว่า " ฮินดู " กลายเป็นที่ยอมรับถึงความที่ตัวเองเป็นชื่อทั่วไปสำหรับประเพณีของพวกเขาที่แตกต่างกันทางศาสนาแต่เพราะคำว่าฮินดูจะไม่พบในพระคัมภีร์ที่ประเพณีนี้อยู่ มันค่อนข้างไม่เหมาะสม ระยะที่เหมาะสมคือเวทธรรม ; อีกสองย่อหน้าสั้น ๆอธิบายแต่ละคำเหล่านี้

คำว่า เวท หมายถึง คำสอนของวรรณคดีพระเวท . จากวรรณกรรมเหล่านี้ เราได้เรียนรู้ว่า จักรวาลนี้ พร้อมกับอีกหลายคนผลิตจากลมหายใจของมหาวิษณุ บาง 155250000000000 ปีก่อน องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าลมหายใจพร้อมกันส่งความรู้ทั้งหมดที่มนุษยชาติต้องตอบสนองความต้องการและฟื้นสติพระเจ้าเคลื่อนวัสดุแต่ละคนของเขา ความรู้นี้ เรียกว่า ฯลฯ caturmukha ( 4 หน้า ) พระพรหม ก่อนสร้างจะอยู่ในจักรวาลนี้ ได้รับเวทจากวิษณุ พระพรหม