GFTA-2 scores and error typesChildr

GFTA-2 scores and error types
Children with standard scores on the GFTA-2 in the
normal range inevitably and predictably produced
fewer errors (M¼1.06, SD¼2.44) than children
with standard scores below the normal range
(M¼20.13, SD¼17.72), this difference was significant
(t(7.034)¼73.040; p¼.019). Looking
only at the 28 children who produced errors, there
were 20 children with standard scores within the
normal range, and 8 children with standard scores
out with the normal range. Of the 20 with standard scores in the normal range, 11 children produced
developmental errors only; five children produced
non-developmental errors only and four children
produced both types. In this group, 70% of errors
were developmental in nature but because the
number of errors was small (M¼3.35, SD¼3.36),
there was no significant difference between the
number of developmental and non-developmental
errors (t(19)¼1.406; p¼.176). Again, gliding was
the most frequent error type, but 1 child also
presented with non-developmental errors of lateral
sibilants and another with phoneme specific nasal
emission, despite having standard scores in the
normal range.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

GFTA-2 คะแนนและข้อผิดพลาดประเภท
เด็กที่มีคะแนนมาตรฐานใน GFTA-2 ใน
ช่วงปกติหลีกเลี่ยงไม่ได้และผลิตที่คาดการณ์
ผิดพลาดน้อยลง (M¼1.06, SD¼2.44) กว่าเด็ก
ที่มีคะแนนมาตรฐานด้านล่างช่วงปกติ
(M¼20.13, SD¼17 0.72) ความแตกต่างนี้อย่างมีนัยสำคัญ
(t (7.034) ¼73.040; p¼.019) มอง
เฉพาะที่ 28 เด็กที่ผลิตข้อผิดพลาดมี
20 เด็กที่มีคะแนนมาตรฐานภายใน
ช่วงปกติและเด็กที่มี 8 คะแนนมาตรฐาน
ออกมาพร้อมกับช่วงปกติ 20 ที่มีคะแนนมาตรฐานในช่วงปกติ 11 เด็กผลิต
ข้อผิดพลาดของการพัฒนาเท่านั้น ผลิตลูกห้า
ข้อผิดพลาดที่ไม่พัฒนาเท่านั้นและลูกสี่คน
ที่ผลิตทั้งสองประเภท ในกลุ่มนี้ 70% ของข้อผิดพลาดที่
มีการพัฒนาในธรรมชาติ แต่เป็นเพราะ
จำนวนข้อผิดพลาดเล็ก (M¼3.35, SD¼3.36)
ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่าง
การพัฒนาจำนวนและไม่พัฒนา
ข้อผิดพลาด (t (19) ¼1.406; p¼.176) อีกครั้งร่อนเป็น
ประเภทข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุด แต่เด็ก 1 คนนอกจากนี้ยัง
นำเสนอกับข้อผิดพลาดที่ไม่พัฒนาของด้านข้าง
sibilants และอื่น ๆ ที่มีจมูกฟอนิมเฉพาะ
การปล่อยแม้จะมีคะแนนมาตรฐานใน
ช่วงปกติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คะแนน gfta-2 และข้อผิดพลาดชนิด
เด็กที่มีคะแนนมาตรฐานใน gfta-2 ในช่วงปกติย่อมคาดการณ์ผลิตและ

ข้อผิดพลาดน้อยลง ( M ¼ 1.06 , SD ¼ 2.44 ) กว่าเด็ก

กับมาตรฐานคะแนนด้านล่างช่วงปกติ ( M ¼ 20.13 , SD ¼ 11.35 ) ความแตกต่างนี้มีนัยสำคัญทางสถิติ ( t (
7.034 ) ¼ 73.040 ; P ¼ . 019 ) ดู
ที่ 28 ลูกที่ผลิตมี
ข้อผิดพลาดจำนวน 20 ลูก ด้วยคะแนนมาตรฐานภายใน
ช่วงปกติและ 8 คนด้วยคะแนนมาตรฐาน
กับช่วงปกติ ของ 20 คะแนนมาตรฐานในช่วงปกติ 11 คนผลิต
ข้อผิดพลาดการพัฒนาเท่านั้น ห้า เด็กไม่พัฒนาการผลิต
เท่านั้นที่ผิด และเด็กสี่
ผลิตทั้งสองประเภท ในกลุ่มนี้ ร้อยละ 70 มีพัฒนาการในลักษณะของข้อผิดพลาด

แต่เพราะหมายเลขของข้อผิดพลาดคือขนาดเล็ก ( M ¼ 3.35 , SD ¼ 3.36 )
มีความแตกต่างระหว่าง
จำนวนการพัฒนาและไม่พลาดพัฒนาการ
( T ( 19 ) ¼ 1.406 ; P ¼ . 176 ) อีกครั้ง เลื้อยเป็น
ประเภทข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุด แต่เด็กยังไม่พัฒนา
แสดงข้อผิดพลาดของด้านข้างอีก ด้วยการเปล่งเสียงเสียดแทรก

เฉพาะในช่องจมูก แม้มีมาตรฐานคะแนนใน
ช่วงปกติ