Chapter 7The secret of the locket T

Chapter 7
The secret of the locket
They reached the bridge at dawn. Mr. Brownlow was waiting, just as Nancy had promised. “Run!” she cried to Oliver. Oliver dashed forward. He’d almost reached Mr. Brownlow’s outstretched arms when Nancy’s frightened voice made him turn around. “W- Why did you follow me, Bill?” Nancy stuttered. “I told no tales – I’d never grass on you.” “You took the boy away,” Bill bellowed. “You betrayed me, Nancy. I can’t ever trust you again.” Then Oliver heard Nancy scream. “No! Please, Bill, No!” BANG! A pistol shot exploded and Nancy slumped lifeless to the ground. Bill swore and closed his eyes. “I had to kill her,” he muttered. Oliver was frozen to the spot with terror. “I’m here, Oliver,” said Mr. Brownlow, reassuringly. “Come to me. Don’t look.” By now, a crowd had appeared, drawn by the sound of the pistol shot. Bill fled from the bridge, desperate to escape. The crowd tore after him. In a panic, Bill climbed the drainpipe of a nearby house and scaled the roof. He grabbed a rope that was dangling from its chimney, intending to swing over to the roof of the house opposite. Quickly, he made a loop and slipped it over his head. But before he could bring it down his body and under his arms, a policeman sounded his whistle below. “Stop him!” cried a woman. “He’s getting away.” Bill lost his balance and tumbled off the roof, the rope tightening around his neck. In seconds, he was dead, his body swaying in mid-air.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทที่ 7ความลับของแบบกลมและเหลี่ยม พวกเขามาถึงสะพานที่รุ่งอรุณ นาย Brownlow ถูกรอ เหมือน Nancy มีสัญญา "รัน" เธอร้องให้ Oliver Oliver เส้นประไปข้างหน้า เขามีเกือบถึงแขน outstretched นาย Brownlow เมื่อแนนซี่กลัวเสียงทำให้เขาหันไปรอบ ๆ "W - ทำไมไม่ได้คุณตามฉัน รายการ" Nancy stuttered "ฉันบอกไม่รู้สึก – ฉันไม่เคยจะหญ้าคุณ" "คุณเอาเด็กออก ตั๋ว bellowed "คุณทรยศฉัน ซี ฉันไม่เคยเชื่อถือคุณอีก" แล้ว Oliver ได้ยินร้อง Nancy "ไม่ กรุณา ตั๋ว ไม่" บาง ปืนยิงระเบิด และ Nancy slumped lifeless ไปพื้นดิน ตั๋ว swore และปิดตา "ผมจะฆ่าเธอ เขา muttered Oliver ถูกแช่แข็งไปยังจุดที่มีความหวาดกลัว "ฉันอยู่ที่นี่ Oliver กล่าวว่า นาย Brownlow, reassuringly "มาหาฉัน ดูไม่" ตอน ฝูงชนมีปรากฏ วาด โดยเสียงปืนที่ยิง ตั๋วหนีจากสะพาน หมดหวังที่จะหลบหนี ต่อฝูงชนหลังจากเขา ในความตื่นตระหนก ตั๋วปีนรอยแยกของบ้านใกล้เคียง และปรับหลังคา เขาคว้าเชือกที่ถูกทางที่ห้อยอยู่จากปล่องไฟของ ประสงค์จะสวิงผ่านไปยังดาดฟ้าของบ้านตรงข้าม อย่างรวดเร็ว เขาทำวน และเล็ดรอดผ่านหัวของเขา แต่ก่อนที่เขาสามารถนำมัน ลงร่างกายของเขา และแผ่นดินของเขา ตำรวจแต่เพียงแห่งนกหวีดของเขาด้านล่าง "หยุดเขา" ร้องผู้หญิง "เขากำลังไป" ตั๋วสูญเสียสมดุล และ tumbled ปิดหลังคา เชือกแน่นรอบคอของเขา วินาที เขาตาย ร่างกายของเขาโลกในกลางอากาศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทที่ 7
ความลับของล็อกเก็ต
ถึงสะพานที่รุ่งอรุณ นายบราวน์โลว์รอเช่นเดียวกับแนนซี่ได้สัญญาไว้ " วิ่ง ! ! ! ! ! " เธอร้องให้โอลิเวอร์ โอลิเวอร์ลากไปข้างหน้า เขาเกือบจะถึง มิสเตอร์บราวน์โลว์ยื่นแขนเมื่อแนนซี่กำลังหวาดกลัวเสียงทำให้เขาหันไปรอบ ๆ " W - ตามฉันมาทำไมเหรอ บิล " แนนซี่ ติดอ่าง " ผมบอกไม่มีนิทาน–ผมไม่เคย หญ้า คุณ" คุณพาเด็กคนนั้นไป " บิลภาพยนต์นั้นตะโกน . " แกทรยศฉัน แนนซี่ ฉันไม่สามารถเชื่อใจคุณได้อีก " จากนั้นโอลิเวอร์ได้ยินแนนซี่กรีดร้อง " ไม่ ! ! ! ! ! ได้โปรด , บิล , ไม่ ! " ปัง ! ปืนยิงระเบิด และ แนนซี่ ลดลงตายกับพื้น บิลให้แล้วหลับตา " ฉันต้องฆ่าเธอ " เขาพึมพำ โอลิเวอร์ถูกแช่แข็งไปจุดกับความหวาดกลัว " ฉันอยู่นี่ โอลิเวอร์ กล่าวว่า นายบราวน์โลว์การสาธิตอย่างรับรอง , ." มาหาฉัน อย่าดู " โดยตอนนี้ฝูงชนมา วาด โดยเสียงปืนปืนพก บิลหนีจากสะพานหมดหวังที่จะหนี ฝูงชนจะตามเขาไป ในความตื่นตระหนกบิลข้ามศรีษะของบ้านใกล้เคียง และปรับขนาดของหลังคา เขาจับเชือกที่ห้อยจากปล่องของมันจะสวิงไปที่หลังคาของบ้านตรงกันข้าม เร็วเข้าเขาทำห่วงและลื่นบนหัวของเขา แต่ก่อนที่เขาจะเอามาลง ร่างกายของเขาและภายใต้แขนของเขา ตำรวจ เสียงผิวปากของเขาด้านล่าง " หยุดเขา ! " ร้องหญิง " มันหนีไปแล้ว " บิลเสียการทรงตัวและร่วงลงจากหลังคา เชือกแน่นรอบคอของเขา ในวินาทีที่เขาได้ตายไปแล้ว ร่างของเขาลอยในกลางอากาศ