Relational GrammarRelational Gramma

Relational Grammar

Relational Grammar (RG) refers to a formal approach to SYNTAX that takes GRAMMATICAL RELATIONS like subject, direct object, and indirect object to be indispensable and primitive notions. According to Perlmutter (1980), they are indispensable for achieving three goals of linguistic theory:

to formulate linguistic universals
to characterize the class of grammatical constructions found in natural languages
to construct adequate and insightful grammars of individual languages
RG was motivated by syntactic work in a wide range of languages that revealed both language-particular and crosslinguistic generalizations involving subject and object. These included generalizations about morphological processes like agreement and case marking, semantic processes like the interpretation of anaphors, and grammatical processes like passive and relative clause formation. The earliest codified RG work (1974 lectures by David Perlmutter and Paul Postal; see Perlmutter and Postal 1983a, 1983b) argued that the relations subject, direct object, and indirect object were primitives because they could not be defined universally in terms of relations like linear order or dominance. These were the relations which formed the cornerstone of Transformational Grammar (TG), the prevailing theory of syntax in the early 1970s. The proposals of RG chiefly concern the relational structure of clauses.

Relational approaches to syntax were pursued in several forms during the mid-1970s, some a development of the ideas of Perlmutter and Postal, others a reaction to them (e.g., the papers in Cole and Sadock 1977). But the name "Relational Grammar" came to be associated with work that adheres to the program laid out by Perlmutter and Postal, work exemplified in Perlmutter 1983, Perlmutter and Rosen 1984, Postal and Joseph 1990; see Dubinsky and Rosen 1987 for a bibliography. RG, narrowly construed then, conceives of a clause as a network of grammatical relations. A clause might consist of a predicate, a subject, and a direct object. Under such a conception, two clauses that are superficially very different, perhaps because they are clauses from different languages, might in fact be structurally very similar. The fact that agreement, for example, is with the subject, whether the subject is clause-initial, clause-second, or clause-final, is directly statable and the parallelism between the two cases patent.

A crucial assumption of RG, inherited from TG, has been that the description of a clause refers not only to its superficial structure but also to a deeper structure and possibly to several intermediate levels of structure. In RG, these levels are called strata, and the RG position is that there is no one stratum at which all the properties associated with subject or object hold; rather these are apportioned at different strata. Relations in the initial stratum are linked to semantic role (e.g., agent, patient; Rosen 1984), whereas relations in the final stratum determine more superficial phenomena like agreement and word order. Clause pairs such as active/passive that express the same proposition in relationally different ways generally share the same initial stratum, accounting for their synonymy, but diverge in later strata (Perlmutter and Postal 1983a). The active sentence the committee recommended us has a single stratum, one in which the committee is subject and the pronoun us is direct object. The passive version, we were recommended by the committee, has, in addition, a second stratum in which we has been "advanced" to subject, and the committee "demoted" to an RG-specific relation called chomeur (= French "unemployed"). (This terminology reflects the relational hierarchy, a ranking of grammatical relations: subject > direct object > indirect object > other.) The diagrams in figure 1 represent these analyses. A and B are clausal nodes, and the grammatical relations borne by each element to the clause are organized into strata, represented by horizontal rows.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไวยากรณ์เชิงไวยากรณ์เชิง (RG) หมายถึงวิธีการทางไวยากรณ์ที่ใช้ความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์เช่นชื่อเรื่อง วัตถุโดยตรง และวัตถุทางอ้อมเป็น กำลังสำคัญ และดั้งเดิม ตาม Perlmutter (1980), พวกเขาจะสำคัญเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่สามของทฤษฎีภาษาศาสตร์:การกำหนดลักษณะทางภาษาศาสตร์ชาติพันธ์การกำหนดลักษณะชั้นก่อสร้างไวยากรณ์ที่พบในธรรมชาติสร้าง grammars เพียงพอ และลึกซึ้งของแต่ละภาษาRG มีแรงจูงใจ ด้วยงานทางไวยากรณ์ในหลากหลายภาษาที่เปิดเผยโดยเฉพาะอย่างยิ่งภาษาและ crosslinguistic generalizations เกี่ยวข้องกับหัวเรื่องและวัตถุ เหล่านี้รวม generalizations เกี่ยวกับกระบวนการของข้อตกลง และกรณีเครื่อง กระบวนการทางตรรกเช่นการตีความของ anaphors และกระบวนการไวยากรณ์เช่นแฝงและก่อส่วนญาติ แรกสุด ประมวลกฎหมายสูงงาน RG (1974 บรรยายโดย David Perlmutter Paul ไปรษณีย์ ดู Perlmutter และไปรษณีย์ 1983a, 1983b) โต้เถียงว่า ความสัมพันธ์ของเรื่อง ตรงวัตถุ และวัตถุทางอ้อมได้นำเนื่องจากพวกเขาอาจไม่สามารถกำหนดแบบในแง่ของความสัมพันธ์เช่นสั่งเส้นหรือครอบงำ เหล่านี้มีความสัมพันธ์ซึ่งรูปแบบพื้นฐานของไวยากรณ์ Transformational (TG), ทฤษฎีไวยากรณ์ในปัจจุบัน ข้อเสนอของ RG ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องเชิงโครงสร้างของประโยคแนวทางเชิงไวยากรณ์ถูกติดตามในหลายฟอร์มในระหว่างในกลางทศวรรษ 1970 บางการพัฒนาความคิดของ Perlmutter และไปรษณีย์ อื่น ๆ ปฏิกิริยาเหล่านั้น (เช่น เอกสารในโคลและ Sadock 1977) แต่ชื่อ "ไวยากรณ์เชิง" มาเชื่อมโยงกับการทำงานที่ยึดตามการโปรแกรมวาง Perlmutter ทางไปรษณีย์ งาน exemplified ใน Perlmutter 1983, Perlmutter โร 1984 ไปรษณีย์ และโจเซฟ 1990 ดู Dubinsky และ 1987 โรสำหรับบรรณานุกรมสำหรับ RG ตีความแคบ ๆ แล้ว conceives ของส่วนที่เป็นเครือข่ายความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ ส่วนคำสั่งอาจประกอบด้วยเพรดิเคตการ เรื่อง และวัตถุโดยตรง ภายใต้เช่นความคิด สองประโยคที่เผิน ๆ แตกต่างกันมาก บางที เพราะว่ามันเป็นประโยคจากภาษา ในความเป็นจริงอาจ structurally คล้าย ความจริงที่ว่าข้อตกลง เช่น มีเรื่อง ว่า เรื่องเริ่ม ต้นประโยค ประโยค วินาที หรืออนุประโยคสุดท้าย คือ statable โดยตรง และ parallelism ระหว่างทั้งสองกรณีสิทธิบัตรสมมติฐานสำคัญของ RG สืบทอดจาก TG ได้รับว่า คำอธิบายของประโยคอ้างอิงไม่เพียงโครงสร้างผิวเผิน แต่ยัง กับโครงสร้างลึกซึ้ง และอาจจะหลายระดับกลางของโครงสร้าง ใน RG ระดับเหล่านี้เรียกว่าชั้น และตำแหน่ง RG คือมี stratum หนึ่งไม่ทั้งหมดซึ่งคุณสมบัติที่เกี่ยวข้องกับหัวเรื่องหรือวัตถุเก็บ แต่ เหล่านี้จะแบ่งที่ชั้นแตกต่างกัน เชื่อมโยงความสัมพันธ์ใน stratum เริ่มต้นบทบาททางตรรก (เช่น ตัวแทน ผู้ป่วย โร 1984) ในขณะที่ความสัมพันธ์ใน stratum สุดท้ายกำหนดปรากฏการณ์ผิวเผินมากขึ้นเช่นข้อตกลงและคำสั่ง คู่อนุประโยคเช่นใช้งาน อยู่/passive เป็นข้อเสนอเดียวกัน relationally วิธีโดยทั่วไป ร่วมกันเริ่มต้น stratum เดียว บัญชีสำหรับ synonymy ของพวกเขา แต่ diverge ในชั้นหลัง (Perlmutter และไปรษณีย์ 1983a) ประโยคใช้คณะกรรมการแนะนำเราได้ stratum เดียว หนึ่งซึ่งคณะกรรมการเป็นชื่อเรื่อง และคำสรรพนามเราเป็นวัตถุโดยตรง รุ่นแฝง เราแนะนำ โดยคณะกรรมการ ได้ แห่ง stratum สองที่เราได้รับ "ขั้นสูง" เรื่อง และกรรมการ "demoted" กับสัมพันธ์ RG-เฉพาะที่เรียกว่า chomeur (=ฝรั่งเศส "ตกงาน") (ศัพท์นี้สะท้อนให้เห็นถึงเชิงชั้น อันดับของความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์: เรื่อง > วัตถุตรง > วัตถุทางอ้อม > อื่น ๆ .) ไดอะแกรมในรูปที่ 1 แสดงการวิเคราะห์เหล่านี้ A และ B เป็นโหน clausal และความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ที่เสียตามองค์ประกอบแต่ละส่วนที่แบ่งชั้น แสดงตามแนวนอนแถวนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไวยากรณ์สัมพันธ์เชิงไวยากรณ์ (RG) หมายถึงวิธีการอย่างเป็นทางการเพื่อ SYNTAX ที่เกิดสัมพันธ์ทางไวยากรณ์เช่นเรื่องทางวัตถุและวัตถุทางอ้อมที่จะเป็นความคิดที่ขาดไม่ได้และดั้งเดิม ตาม Perlmutter (1980) พวกเขาจะขาดไม่ได้เพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่สามของทฤษฎีทางภาษา: การกำหนด universals ภาษาศาสตร์ลักษณะชั้นของการก่อสร้างทางไวยากรณ์ที่พบในภาษาธรรมชาติที่จะสร้างไวยากรณ์ที่เพียงพอและลึกซึ้งของภาษาแต่ละRG เป็นแรงบันดาลใจจากการทำงานในประโยค หลากหลายของภาษาที่เปิดเผยทั้ง generalizations ภาษาโดยเฉพาะและ crosslinguistic ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องและวัตถุ เหล่านี้รวมถึงภาพรวมเกี่ยวกับกระบวนการทางสัณฐานวิทยาเช่นข้อตกลงและกรณีที่ทำเครื่องหมายกระบวนการความหมายเช่นเดียวกับการตีความของ anaphors และกระบวนการทางไวยากรณ์เช่นข้อเรื่อย ๆ และญาติก่อ เร็วที่สุดเท่าที่ทำงาน RG ประมวลกฎหมาย (1974 บรรยายโดยเดวิด Perlmutter และพอไปรษณีย์ดู Perlmutter และไปรษณีย์ 1983a, 1983b) ที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเรื่องความสัมพันธ์ของวัตถุโดยตรงและทางอ้อมเป็นวัตถุพื้นฐานเพราะพวกเขาไม่สามารถจะกำหนดไว้ในระดับสากลในแง่ของความสัมพันธ์เชิงเส้นเช่น การสั่งซื้อหรือการปกครอง เหล่านี้เป็นความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นรากฐานที่สำคัญของการเปลี่ยนแปลงไวยากรณ์ (TG), ทฤษฎีแลกเปลี่ยนของไวยากรณ์ในช่วงต้นปี 1970 ข้อเสนอของ RG ส่วนใหญ่กังวลโครงสร้างเชิงสัมพันธ์ของคำสั่ง. วิธีการเชิงไวยากรณ์ที่ถูกติดตามในหลายรูปแบบในช่วงกลางปี ​​1970 บางส่วนการพัฒนาความคิดของ Perlmutter และไปรษณีย์อื่น ๆ ปฏิกิริยากับพวกเขา (เช่นเอกสารในโคล และ Sadock 1977) แต่ชื่อ "ไวยากรณ์สัมพันธ์" มาเป็นที่เกี่ยวข้องกับงานที่ปฏิบัติตามโปรแกรมที่วางไว้โดย Perlmutter ไปรษณีย์และการทำงานแบบสุดขั้วใน Perlmutter 1983 Perlmutter และโรเซ็น 1984 ไปรษณีย์และโจเซฟ 1990; เห็น Dubinsky และโรเซ็น 1987 บรรณานุกรม RG ตีความอย่างหวุดหวิดจากนั้นตั้งครรภ์ของประโยคเป็นเครือข่ายของความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ ข้ออาจประกอบด้วยกริยาเรื่องและวัตถุโดยตรง ภายใต้แนวความคิดเช่นสองคำสั่งที่มีความแตกต่างกันมากเผิน ๆ อาจจะเป็นเพราะพวกเขามีคำสั่งจากภาษาที่แตกต่างกันในความเป็นจริงอาจจะเป็นโครงสร้างที่คล้ายกันมาก ความจริงที่ว่าข้อตกลงเช่นเป็นกับเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เป็นข้อเริ่มต้นข้อที่สองหรือข้อสุดท้ายคือ statable โดยตรงและความเท่าเทียมระหว่างคนทั้งสองกรณีสิทธิบัตร. สมมติฐานสำคัญของ RG, รับมรดกมาจาก TG, ได้รับการที่รายละเอียดของคำสั่งหมายไม่เพียง แต่โครงสร้างผิวเผิน แต่ยังมีโครงสร้างที่ลึกและอาจจะถึงระดับกลางหลายของโครงสร้าง ใน RG ระดับเหล่านี้จะเรียกว่าชั้นและตำแหน่ง RG คือว่ามีไม่มีชั้นหนึ่งซึ่งคุณสมบัติทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเรื่องหรือวัตถุถือ; แต่เหล่านี้จะเฉลี่ยอยู่ที่ชั้นที่แตกต่างกัน ความสัมพันธ์ในชั้นเริ่มต้นจะเชื่อมโยงกับบทบาทความหมาย (เช่นตัวแทนผู้ป่วยโรเซ็น 1984) ในขณะที่ความสัมพันธ์ในชั้นสุดท้ายกำหนดปรากฏการณ์ผิวเผินเหมือนข้อตกลงและคำสั่ง คู่ข้อเช่นงาน / เรื่อย ๆ ที่แสดงเรื่องเดียวกันในรูปแบบที่แตกต่างกันโดยทั่วไป relationally ร่วมชั้นเดียวกันเริ่มต้นคิดเป็นคำพ้องของพวกเขา แต่แตกต่างกันในชั้นต่อมา (Perlmutter และไปรษณีย์ 1983a) ประโยคที่ใช้งานคณะกรรมการแนะนำเรามีชั้นเดียวซึ่งเป็นหนึ่งในคณะกรรมการซึ่งเป็นเรื่องและคำสรรพนามเราเป็นวัตถุโดยตรง รุ่นเรื่อย ๆ เราได้รับการแนะนำจากคณะกรรมการได้นอกจากนี้ชั้นที่สองที่เราได้รับการ "ขั้นสูง" กับเรื่องและคณะกรรมการ "ลด" เพื่อความสัมพันธ์ RG-เฉพาะที่เรียกว่า chomeur (= ฝรั่งเศส "ตกงาน" ) (ศัพท์นี้สะท้อนให้เห็นถึงลำดับชั้นสัมพันธ์การจัดอันดับของความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์. เรื่อง> วัตถุโดยตรง> วัตถุทางอ้อม> อื่น ๆ ) แผนภาพในรูปที่ 1 แสดงการวิเคราะห์เหล่านี้ A และ B เป็นโหนด clausal และความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ borne โดยองค์ประกอบข้อแต่ละจัดเป็นชั้นแทนโดยแถวแนวนอน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สัมพันธ์เชิงไวยากรณ์ไวยากรณ์

( RG ) หมายถึงวิธีการอย่างเป็นทางการไวยากรณ์ที่ใช้ความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ เช่น เรื่องกรรมตรงและวัตถุทางอ้อมจะขาดไม่ได้ และตรวจสอบความคิด . ตามเขา ( 1980 ) , พวกเขาจะขาดไม่ได้สำหรับการบรรลุสามเป้าหมายของทฤษฎีภาษาศาสตร์สังคมภาษาศาสตร์สากล :


เพื่อวิเคราะห์ระดับของการก่อสร้างทางไวยากรณ์ที่พบในภาษาธรรมชาติ
สร้างและไวยากรณ์ของแต่ละภาษาลึกซึ้งเพียงพอ
rg ถูกกระตุ้นโดยการทำงานในช่วงกว้างของภาษาที่พบทั้งภาษาโดยเฉพาะ และ crosslinguistic ทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อและวัตถุโดยทั่วไปเกี่ยวกับกระบวนการสัณฐานวิทยาเช่นข้อตกลงและกรณีเครื่องหมาย กระบวนการทาง เช่น การตีความของ anaphors และกระบวนการทางไวยากรณ์เหมือนเรื่อยๆ และสัมพันธ์กับการเกิดข้อ ประมวลกฎหมายเก่า RG ( 2517 บรรยายโดยเดวิด เพิร์ลมัตเตอร์ และ พอล และ ไปรษณีย์ ไปรษณีย์ เห็นเขา 1983a 1983b , ) แย้งว่า ประชาสัมพันธ์ เรื่อง กรรมตรงและวัตถุทางอ้อม ( primitives เพราะพวกเขาไม่สามารถถูกกำหนดจากทุกมุมโลก ในเรื่องของความสัมพันธ์แบบเชิงเส้นอันดับหรือการปกครอง เหล่านี้เป็นรูปแบบความสัมพันธ์ที่สำคัญของไวยากรณ์ปริวรรต ( TG ) ขณะนั้นทฤษฎีไวยากรณ์ในทศวรรษก่อน ข้อเสนอของ RG ส่วนใหญ่เกี่ยวกับโครงสร้างความสัมพันธ์ของประโยค

สัมพันธ์แนวทางไวยากรณ์ได้ติดตามหลายรูปแบบในช่วงกลาง มีการพัฒนาความคิดของเขาและไปรษณีย์ , คนอื่น ๆมีปฏิกิริยากับพวกเขา ( เช่น เอกสาร ใน โคล และ sadock 1977 ) แต่ชื่อ " ไวยากรณ์ " สัมพันธ์มาเกี่ยวข้องกับงานที่ปฏิบัติตามโปรแกรมที่วางไว้โดยเขาและไปรษณีย์ ทำงานอย่างต่อเนื่องใน เพิร์ลมัตเตอร์ 1983เขา และ โรเซน 1984 , ไปรษณีย์และโจเซฟ 1990 ; และพบ Dubinsky โรเซน 1987 สำหรับบรรณานุกรม RG , หวุดหวิด ตีความแล้ว ใจมีบุตรของข้อที่เป็นเครือข่ายของความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ ประโยคจะประกอบด้วยภาคแสดง , หัวข้อ , และวัตถุโดยตรง ใต้ เช่น คิด สองส่วนที่แตกต่างกันแผ่วมาก บางทีอาจเป็นเพราะพวกเขาเป็นประโยคจากภาษาต่างๆอาจจะในความเป็นจริงจะมีโครงสร้างที่คล้ายกันมาก เรื่องข้อตกลงนั้น ตัวอย่างเช่น กับเรื่อง ไม่ว่า เรื่องข้อต้น ข้อที่สอง ข้อสุดท้าย คือ statable โดยตรงและขนานระหว่างสองกรณีสิทธิบัตร

สมมติฐานที่สำคัญของ RG สืบทอดจาก TG ,ได้รับการอธิบายเป็นประโยคที่ไม่ได้หมายถึงเพียงผิวเผินของโครงสร้างแต่ยังโครงสร้างลึกและอาจจะถึงระดับกลางหลายโครงสร้าง ในฤคเวท ระดับเหล่านี้จะเรียกว่าชั้นและ RG ตำแหน่งที่ไม่มีชนชั้น ซึ่งคุณสมบัติทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเรื่อง หรือ วัตถุที่ถือ แต่เหล่านี้จะ apportioned ในชั้นต่าง ๆความสัมพันธ์ในชั้นเริ่มต้นที่เชื่อมโยงกับบทบาทความหมาย ( เช่น ตัวแทนผู้ป่วย โรเซน 1984 ) ส่วนความสัมพันธ์ในชนชั้นขั้นสุดท้ายตรวจสอบปรากฏการณ์ผิวเผินเหมือนข้อตกลงและคำสั่ง . ส่วนคู่เช่น Active / Passive ที่แสดงข้อเสนอเดียวกันในรูปแบบที่แตกต่างกัน relationally โดยทั่วไปแบ่งชนชั้นเริ่มต้นเหมือนกัน , การบัญชีสำหรับการมีความหมายเหมือนกันของพวกเขาแต่แตกต่างในชั้นต่อมา ( เขาและไปรษณีย์ 1983a ) ใช้ประโยคที่คณะกรรมการแนะนำเรามีชนชั้นเดียว ซึ่งหนึ่งในคณะกรรมการเป็นประธานและสรรพนามเราเป็นวัตถุโดยตรง รุ่นเรื่อยๆ เราแนะนำ โดยคณะกรรมการได้ นอกจากนี้ยังเป็นชนชั้นที่สองที่เราได้รับ " ขั้นสูง " ในเรื่องและคณะกรรมการ " ปลด " กับ RG เฉพาะความสัมพันธ์ที่เรียกว่า chomeur ( = ฝรั่งเศส " ตกงาน " ) ( ศัพท์นี้สะท้อนให้เห็นถึงลำดับ ความสัมพันธ์การจัดอันดับความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์เรื่องกรรมตรงกรรมรอง > > > อื่น ๆ . ) แผนภาพในรูปที่ 1 แสดงการวิเคราะห์เหล่านี้ A และ B clausal nodes ,และความสัมพันธ์ทางไวยากรณ์ borne โดยแต่ละองค์ประกอบในข้อแบ่งออกเป็นชั้นแทนโดยแถวแนวนอน