Study on factors influencing recrud

Study on factors influencing recrudescent time of postdischarge patients
with chronic obstructive pulmonary disease
Lan Wang, Xiao-Ying Zang, Qing Zhang, Su-Yan Liu, Yue-Hao Shen and Yue Zhao
Aim. (1) To explore the prognostic factors of patients with chronic obstructive pulmonary disease. (2) To calculate the
recrudescence time (the time from discharge to acute exacerbation again) of postdischarge patients with chronic obstructive
pulmonary disease.
Background. Chronic obstructive pulmonary disease is an airflow limitation illness that is preventable and treatable. To find out
the prognostic factors will make effective postdischarge care, which can help patients reduce readmission times and prolong
recrudescent time.
Design. Cohort study.
Method. From November 2007–October 2008, 136 patients with acute exacerbation of chronic obstructive pulmonary disease
were analysed by gender, age, career, education level, body mass index, smoking, oxygen therapy, drug-taken compliance,
respiratory function exercise, blood gas, lung function, six-minute walking test and degree of dyspnoea. Factors related to
prognosis were analysed by univariate and multivariate Cox regression. Kaplan–Meier method was used for survival analysis
and log-rank test for comparison of survival curve.
Results. A total of 121 patients recrudesced up to October 2009. Recrudescence rate was 7Æ35% in a month, 25Æ00% in three
months, 55Æ62% in six months and 88Æ23% in 12 months. Higher drug-taken compliance and respiratory function exercise
were the factors influencing patients’ acute exacerbation (p < 0Æ05). The median recrudescence time of drug taken or not was
six and four months, and doing respiratory function exercise or not was eight and six months.
Conclusion. Respiratory function exercise and higher drug-taken compliance can prolong recrudescence time and reduce
recrudescence rate.
Relevance to clinical practice. Clinical nurses who know more risk factors about acute exacerbation of patients with chronic
obstructive pulmonary disease can provide effective discharge planning, which will increase patients’ quality of life and decrease
mortality.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อเวลา recrudescent ของผู้ป่วย postdischarge
ด้วยโรคระบบทางเดินหายใจเรื้อรังอุปสรรค
วัง Lan เสี่ยวหยิง Zang ชิงจาง หลิว Su Yan เฉินหยูว และหยูเจียว
จุดมุ่งหมาย (1) การสำรวจปัจจัย prognostic ของผู้ป่วยที่มีโรคระบบทางเดินหายใจเรื้อรังอุปสรรค (2) การคำนวณการ
เวลา recrudescence (เวลาจากปล่อยอีกอย่างเฉียบพลัน exacerbation) postdischarge ป่วยเรื้อรังอุปสรรค
โรคระบบทางเดินหายใจ
พื้นหลัง อุปสรรคโรคระบบทางเดินหายใจเรื้อรังเป็นโรคจำกัดการไหลของอากาศ preventable และโรค หา
prognostic ปัจจัยจะทำให้มีประสิทธิภาพ postdischarge ดูแล ซึ่งสามารถช่วยให้ผู้ป่วยลดการ readmission ครั้ง และยืด
เวลา recrudescent.
ออกแบบ ศึกษาผู้ผ่าน
วิธีการ จาก 2007 พฤศจิกายน – 2008 ตุลาคม ผู้ป่วยที่ 136 มี exacerbation เฉียบพลันของโรคระบบทางเดินหายใจเรื้อรังอุปสรรค
analysed ได้ตามเพศ อายุ อาชีพ ระดับการศึกษา ดัชนีมวลกาย สูบบุหรี่ การรักษาด้วยออกซิเจน นำยาเสพติดปฏิบัติ ตาม,
หายใจออกกำลังกาย ก๊าซเลือด ทำงานของปอด ทดสอบเดิน 6 นาที และระดับของ dyspnoea ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับ
คาดคะเนถูก analysed โดยอย่างไร univariate และ multivariate ถดถอยค็อกซ์ Kaplan – มุนเช่นวิธีใช้สำหรับการวิเคราะห์ความอยู่รอด
และล็อกตำแหน่งทดสอบเปรียบเทียบเส้นโค้งอยู่รอด
ผลลัพธ์ จำนวนผู้ป่วย 121 recrudesced ถึง 2552 ตุลาคม อัตรา recrudescence ได้ 7Æ35% 25Æ00% ในสาม เดือน
เดือน หกเดือน 55Æ62% และ 88Æ23% ใน 12 เดือน ปฏิบัติใช้ยาสูงและออกกำลังกายหายใจ
ได้ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผู้ป่วยเฉียบพลัน exacerbation (p < 0Æ05) เวลา recrudescence มัธยฐานของยาถ่าย หรือไม่ถูก
6 และ 4 เดือน และทำการหายใจการออกกำลังกาย หรือไม่ได้แปด และหกเดือน
สรุป หายใจออกกำลังกายและปฏิบัติใช้ยาสูงสามารถยืดเวลา recrudescence และลด
อัตรา recrudescence ได้
เกี่ยวข้องกับคลินิกได้ พยาบาลทางคลินิกทราบปัจจัยเสี่ยงเพิ่มมากขึ้นเกี่ยวกับ exacerbation เฉียบพลันของผู้ป่วยเรื้อรัง
อุปสรรคโรคระบบทางเดินหายใจให้มีประสิทธิภาพปล่อยวาง ซึ่งจะเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้ป่วย และลด
ตายได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อเวลา recrudescent ของผู้ป่วย postdischarge
เรื้อรังโรคปอดอุดกั้น
ลานวังเสี่ยว-Ying หนองแซง, ชิง Zhang, Su-Yan หลิว Yue-Hao Shen และยู Zhao
เล็ง (1) การสำรวจปัจจัยพยากรณ์โรคของผู้ป่วยเรื้อรังโรคปอดอุดกั้น (2) ในการคำนวณ
เวลาประทุ (เวลาจากการปล่อยให้อาการกำเริบเฉียบพลันอีกครั้ง) ของผู้ป่วยที่มี postdischarge อุดกั้นเรื้อรัง
โรคปอด
พื้นหลัง เรื้อรังโรคปอดอุดกั้นเป็นโรคข้อ จำกัด การไหลของอากาศที่สามารถป้องกันและรักษาได้ เพื่อหา
ปัจจัยการพยากรณ์จะทำให้การดูแล postdischarge มีประสิทธิภาพซึ่งช่วยให้ผู้ป่วยสามารถลดเวลาในการกลับเข้ารักษาซ้ำและยืด
เวลา recrudescent
ออกแบบ การศึกษาการศึกษา
วิธีการ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนปี 2007 ตุลาคม 2008 ใน 136 ผู้ป่วยที่มีอาการกำเริบเฉียบพลันของโรคปอดอุดกั้น
วิเคราะห์ตามเพศอายุอาชีพระดับการศึกษาดัชนีมวลกาย, การสูบบุหรี่การบำบัดด้วยออกซิเจนตามยาเสพติดดำเนินการ
ออกกำลังกายการทำงานของระบบทางเดินหายใจก๊าซในเลือด การทำงานของปอด, การทดสอบการเดินหกนาทีและระดับของการหายใจลำบาก ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับ
การพยากรณ์โรคได้รับการวิเคราะห์โดย univariate และหลายตัวแปรการถดถอย Cox วิธี Kaplan-Meier ถูกนำมาใช้สำหรับการวิเคราะห์การอยู่รอด
และการทดสอบการเข้าสู่ระบบการจัดอันดับสำหรับการเปรียบเทียบของเส้นโค้งอยู่รอด
ผล ทั้งหมด 121 ผู้ป่วย recrudesced ถึงตุลาคม 2009. อัตราการประทุเป็น7Æ35% ในเดือน25Æ00% ในสาม
เดือน55Æ62% ในหกเดือนและ88Æ23% ใน 12 เดือน การปฏิบัติตามยาเสพติดดำเนินการที่สูงขึ้นและการออกกำลังกายการทำงานของระบบทางเดินหายใจ
เป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการกำเริบของผู้ป่วยเฉียบพลัน (p <0Æ05) เวลาประทุเฉลี่ยของยาเสพติดที่นำมาหรือไม่ก็
หกและสี่เดือนและทำออกกำลังกายการทำงานของระบบทางเดินหายใจหรือไม่เป็นแปดและหกเดือน
สรุป การออกกำลังกายการทำงานของระบบทางเดินหายใจและการปฏิบัติตามยาเสพติดที่สูงขึ้นสามารถยืดเวลาประทุและลด
อัตราการประทุ
ความสัมพันธ์กับการปฏิบัติทางคลินิก พยาบาลคลินิกที่รู้ปัจจัยเสี่ยงเพิ่มเติมเกี่ยวกับอาการกำเริบเฉียบพลันของผู้ป่วยที่มีโรคเรื้อรัง
โรคปอดอุดกั้นสามารถให้การวางแผนจำหน่ายที่มีประสิทธิภาพซึ่งจะเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยและลด
อัตราการตาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการระบาดใหม่ เวลา postdischarge ผู้ป่วยด้วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง

ลานวังเสี่ยวอิง Zang ชิง จาง ซู เหยียน Liu Yue Yue Zhao Shen Hao และ
จุดมุ่งหมาย ( 1 ) เพื่อศึกษาปัจจัยพยากรณ์โรคของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง ( 2 ) คํานวณ
เวลาฟอร์ช ( เวลาปลดไปจากอาการกำเริบอีกแล้ว ) ของผู้ป่วยด้วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง postdischarge
.
พื้นหลัง โรคปอดอุดกั้นเรื้อรังเป็นข้อจำกัดของโรคที่ป้องกันและรักษา . เพื่อหาปัจจัยที่จะทำให้มีประสิทธิภาพ
ดดูแล postdischarge ซึ่งสามารถช่วยให้ผู้ป่วยลดการกลับมารักษาซ้ำหลายครั้งและยืด
การระบาดใหม่เวลา .
ออกแบบ การศึกษาไปข้างหน้า .
วิธี ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2550 - ตุลาคม 2551 แต่ผู้ป่วยที่มีการกำเริบของโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง
วิเคราะห์ตาม เพศ อายุ อาชีพ ระดับการศึกษา ดัชนีมวลกาย สูบบุหรี่ การบำบัดด้วยออกซิเจน ยาถ่ายตาม
ระบบทางเดินหายใจฟังก์ชันการออกกำลังกายเลือด , แก๊ส , ปอด , หกนาทีเดินทดสอบระดับทำเป็นเล่น .ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับอาการเจ็บป่วย
2 สอง Cox Regression Kaplan –ไมเออร์ได้ใช้วิธีการ
การวิเคราะห์การอยู่รอดและทดสอบอันดับเข้าสู่ระบบสำหรับการเปรียบเทียบเส้นโค้งการอยู่รอด .
ผลลัพธ์ จำนวน 121 ราย recrudesced ถึงตุลาคม 2552 ฟอร์ช 7 กู้อัตรา 35% ในเดือนที่ 25 กู้ 100% ใน 3
เดือน 55 กู้ร้อยละ 62 ในหกเดือนและ 88 กู้ 23 % ใน 12 เดือนสูงกว่ายาถ่ายตามฟังก์ชัน และหายใจการออกกำลังกาย
เป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการกำเริบของผู้ป่วย ( p < 0 กู้ 05 ) ค่ามัธยฐานฟอร์ชเวลายาถ่าย หรือไม่ก็
หกและสี่เดือน และทำแบบฝึกหัดฟังก์ชันการหายใจหรือไม่ อายุ 8 ขวบ และ 6 เดือน
สรุปการหายใจการออกกำลังกายและสูงกว่ายาถ่ายตามฟังก์ชันสามารถยืดอายุเวลาฟอร์ชและลดอัตราการระบาดใหม่
.
ความเกี่ยวข้องกับการปฏิบัติทางคลินิก คลินิกพยาบาลที่รู้จักมากขึ้น ปัจจัยเสี่ยงเกี่ยวกับการกำเริบของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง
สามารถมีการวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยที่มีประสิทธิภาพซึ่งจะช่วยเพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยและอัตราการตายลดลง