A similar pattern of difference bet

A similar pattern of difference between M and T as primary objects is visible in the ‘how’
of the pedagogic discourse. Where M is the primary object, framing is relatively weak in
terms of sequence and pacing—but overall selection and evaluative criteria are controlled
quite firmly by the lecturer. For example, while what gets to be put up on the board is
generated by the class discussion and the productions that students come up with, the
lecturer selects this from what has been generated (she does not for example, ask for a
volunteer). The lecturer steers the conversation through the way in which evaluation takes
place in the classroom, and in such a way that there is no question about what is legitimate.
What is incorrect is clearly negated and replaced by a correct production. Criteria are fairly
strongly framed; grounding is clear and to be authorised from within mathematics itself.
However, the pacing and the sequencing are relatively weak, with students' input being a
critical factor in how the focus moves from event to event. Social relations are flattened and
students and the lecturer interact within the context as knowledgeable participants. An
invisible pedagogy operates in which it appears that the students' have considerable control,however, the context is closely managed by the lecturer. When T is in focus, a similar
pedagogy is implemented. However, the framing of evaluative rules now appears to be
weak: the grounding is not firm; things may or may not be accepted and the grounds upon
which this is to be decided are not clear. The knowledge base for acquisition is opaque, but at
the same time is taken for granted. Experience belongs to all and all experience is valid.
While at face value, the practice appears unitary and smooth across M and T events, what the
methodology makes visible is that what is constituted as knowledge across them is substantively
different.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รูปแบบคล้ายของผลต่างระหว่าง M และ T เป็นวัตถุหลักจะปรากฏใน 'วิธี'ของวาท pedagogic M เป็น วัตถุหลัก ทำการถ่ายโอนจะค่อนข้างอ่อนในเงื่อนไขการลำดับและ pacing — แต่เลือกโดยรวมและเกณฑ์ evaluative จะถูกควบคุมโดยอาจารย์ค่อนข้างแน่นหนา ตัวอย่าง ในขณะที่สิ่งที่ได้รับการย้าย ขึ้นบนกระดานมีสร้างขึ้น โดยสนทนาคลาสและการผลิตที่นักเรียนมา ด้วย การอาจารย์เลือกนี้จากอะไรสร้างขึ้น (เธอไม่มีตัว ขอความอาสาสมัคร) ผู้กล่าวบรรยายปัญหาการสนทนาผ่านวิธีการที่ใช้ประเมินวาง ในห้องเรียน และกล่าวว่า มีคำถามไม่เกี่ยวกับกฎหมายคืออะไรสิ่งไม่ถูกต้องชัดเจน negated และแทนที่ ด้วยการผลิตที่ถูกต้อง เงื่อนไขเป็นธรรมขอกรอบ จากดินจะชัดเจน และได้มาตรฐานจากภายในคณิตศาสตร์เองอย่างไรก็ตาม ใน pacing และลำดับที่จะค่อนข้างอ่อนแอ มีนักเรียนเข้ารับการปัจจัยสำคัญในการโฟกัสย้ายจากเหตุการณ์เหตุการณ์ มี flattened ความสัมพันธ์ทางสังคม และนักศึกษาและอาจารย์ที่ทำงานภายในบริบทที่เป็นผู้เรียนรู้ มีศึกษาศาสตร์ที่มองไม่เห็นทำงานที่ปรากฏว่า นักเรียนที่มีการควบคุมมาก อย่างไร ตาม บริบทอย่างใกล้ชิดจัดการ โดยอาจารย์ที่ เมื่อ T อยู่ในโฟกัส ความคล้ายคลึงกันศึกษาศาสตร์จะดำเนินการ อย่างไรก็ตาม ในรูปแบบของกฎ evaluative ตอนนี้ดูเหมือนจะ เป็นอ่อน: จากดินที่ไม่ใช่บริษัท สิ่งที่อาจ หรืออาจไม่เป็นที่ยอมรับ และเหตุผลตามที่นี้จะสามารถตัดสินใจได้ไม่ชัดเจน ความรู้พื้นฐาน สำหรับการซื้อเป็นทึบแสง แต่ในใช้เวลาเดียวกันได้รับ ประสบการณ์เป็นสมาชิกทั้งหมด และประสบการณ์ทั้งหมดถูกต้องในขณะที่มูลค่า แบบฝึกหัดปรากฏ unitary และเรียบข้ามเหตุการณ์ M และ T สิ่งวิธีทำให้มองเห็นเป็นสิ่งที่จะทะลักเป็นความรู้ทั่วไป substantivelyแตกต่างกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูปแบบคล้ายของความแตกต่างระหว่าง M และ T เป็นวัตถุหลักคือมองเห็นได้ใน 'วิธีการ'
ของวาทกรรมสอน ที่ไหน M
เป็นวัตถุหลักกรอบค่อนข้างอ่อนแอในแง่ของการลำดับและเดินไปเดินมา
แต่การคัดเลือกและเกณฑ์การประเมินจะถูกควบคุมค่อนข้างแน่นโดยอาจารย์ ยกตัวอย่างเช่นในขณะที่สิ่งที่ได้รับจะถูกนำขึ้นบนเรือถูกสร้างขึ้นโดยการอภิปรายในชั้นเรียนและโปรดักชั่นที่นักเรียนมากับที่อาจารย์เลือกจากสิ่งที่ได้รับการสร้างขึ้น(เธอไม่ได้ตัวอย่างเช่นขอให้อาสาสมัคร) วิทยากรนำพาการสนทนาผ่านวิธีการที่การประเมินผลที่จะเกิดขึ้นในห้องเรียนและในลักษณะที่มีคำถามเกี่ยวกับสิ่งที่ถูกต้องตามกฎหมายไม่. อะไรคือสิ่งที่ไม่ถูกต้องเมื่อตะกี้อย่างชัดเจนและถูกแทนที่ด้วยที่ถูกต้องการผลิต เกณฑ์ค่อนข้างกรอบอย่างยิ่ง; ดินที่มีความชัดเจนและจะต้องได้รับอนุญาตจากภายในตัวเองคณิตศาสตร์. อย่างไรก็ตามการเดินไปเดินมาและลำดับที่มีค่อนข้างอ่อนแอด้วยการป้อนข้อมูลของนักเรียนเป็นปัจจัยสำคัญในการวิธีการย้ายโฟกัสจากเหตุการณ์ต่อเหตุการณ์ ความสัมพันธ์ทางสังคมจะถูกแบนและนักเรียนและอาจารย์มีปฏิสัมพันธ์ในบริบทเป็นผู้เข้าร่วมมีความรู้ การเรียนการสอนที่มองไม่เห็นการดำเนินงานในซึ่งก็ปรากฏว่านักเรียนมีการควบคุมมาก แต่บริบทมีการจัดการอย่างใกล้ชิดโดยอาจารย์ เมื่อ T อยู่ในโฟกัสที่คล้ายกันการเรียนการสอนจะดำเนินการ แต่กรอบของกฎการประเมินในขณะนี้ดูเหมือนจะอ่อนแอ: ดินไม่ได้เป็น บริษัท ; สิ่งที่อาจจะหรืออาจจะไม่ได้รับการยอมรับและพื้นที่ตามที่นี้คือการตัดสินใจที่จะไม่ชัดเจน ฐานความรู้สำหรับการซื้อคือสีขาวขุ่น แต่ในเวลาเดียวกันเป็นที่สำหรับรับ ประสบการณ์เป็นของทุกคนและประสบการณ์ทั้งหมดที่ถูกต้อง. ในขณะที่มูลค่าการปฏิบัติปรากฏรวมกันและเรียบทั่ว M และกิจกรรม T, สิ่งที่เป็นวิธีการที่ทำให้มองเห็นได้ก็คือว่าสิ่งที่ประกอบด้วยความรู้ทั่วนั้นคือsubstantively ที่แตกต่างกัน