To the ear, tones separated by an o

To the ear, tones separated by an octave (a factor of two in frequency) have very similar pitches. Since an octave is divided into 12 notes, equally spaced on a logarithmic scale, there is a relationship between a pure tone and frequency. A, the first note of the octave below middle C, has a fundamental frequency of 220 Hz. Each successive note, A#, B, C, C#, D, D#, etc. has a frequency that is times greater than the previous note. This relationship can be derived from the following steps:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หู เสียงที่แยกจากกัน โดยอ็อกเทฟ (ตัวที่สองในความถี่) มีสายคล้าย เนื่องจากอ็อกเทฟถูกแบ่งออกเป็น 12 บันทึก ระยะห่างเท่า ๆ กัน บนมาตราส่วนลอการิทึม มีความสัมพันธ์ระหว่างสัญญาณที่บริสุทธิ์และความถี่ การบันทึกย่ออันแรกของอ็อกเทฟด้านล่างกลาง C, 220 Hz ความถี่พื้นฐานได้ บันทึกแต่ละต่อเนื่อง A #, B, C, C#, D, D ฯลฯ มีความถี่ที่มากกว่าหมายเหตุก่อนหน้านี้ครั้ง ความสัมพันธ์นี้สามารถได้รับมาจากขั้นตอนต่อไปนี้:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หู, เสียงแยกจากกันโดยคู่ (ปัจจัยที่สองในความถี่) มีสนามที่คล้ายกันมาก ตั้งแต่คู่จะแบ่งออกเป็น 12 บันทึกระยะห่างเท่า ๆ กันในระดับลอการิทึมมีความสัมพันธ์ระหว่างเสียงที่บริสุทธิ์และความถี่ A, บันทึกแรกของคู่ด้านล่างกลาง c ที่มีความถี่พื้นฐานของ 220 เฮิร์ตซ์ แต่ละคนทราบต่อเนื่อง, A #, B, C, C #, D, D # ฯลฯ มีความถี่ที่เป็นครั้งยิ่งใหญ่กว่าที่ทราบก่อนหน้านี้ ความสัมพันธ์นี้จะได้รับจากการตามขั้นตอนต่อไปนี้:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กับหู , เสียงที่แยกจากกันโดยโน๊ต ( ปัจจัยสองความถี่ ) มีแคมป์ที่คล้ายคลึงกันมาก ตั้งแต่การออกเทป แบ่งเป็น 12 บันทึก เท่ากัน ระยะบนมาตราส่วนลอการิทึมมีความสัมพันธ์ระหว่างเสียงที่บริสุทธิ์และความถี่ เป็นบันทึกแรกของคู่ล่าง กลาง มีความถี่ 220 เฮิร์ต แต่ละหลังทราบ # , B , C , C # , D , D # ฯลฯมีคลื่นความถี่ที่มากกว่าการบันทึกครั้งก่อน ความสัมพันธ์นี้ สามารถจะได้มาจากขั้นตอนต่อไปนี้ :