Chilli (Capsicum annum L.) is mainl

Chilli (Capsicum annum L.) is mainly cultivated for its vegetable green fruits and for the dry chilli as
the spice of commerce. It is a rich source of Vitamin C, A and B.In India it is an important cash crop,
which is grown for the both domestic and export market.. India is the largest producer of chillies in
the world (8.5 lakh tones) followed by China (4 lakh tonnes), Pakistan (3 lakh tonnes) and Mexico (3
lakh tonnes). Andhra Pradesh ranks first in India both in area and production with 2.04 lakh hectares
producing 323 thousand tones (Anonymous, 2010). Chilli crop suffers with many fungal, bacterial
and viral diseases resulting in huge yield losses. Among the fungal diseases, in recent years dry root
rot of chilli caused by Sclerotium rolfsii is of major concern and causing the economic losses in
chilli (Kalmesh and Gurjar 2001). In the year 2001 root rot of chilli caused by S. rolfsii was first time
reported from Rajasthan near Jaipur chilli growing areas, where the sever mortality of chilli plants
during March-April was observed (Kalmesh and Gurjar (2001).
Survey of the disease over a period of time revealed that the it affects the yield severely whenever it
occur at any stage of the crop. Inspite chemical measures like drenching copper oxy chloride @3 g/L
is recommended based on the previous studies on Sclerotium spp., the new fungicides along with
earlier proven fungicides need to be evaluated to find out the effective and economic fungitoxicants
with which the disease can be controlled. Presently, greater emphasis should be placed on biological
control of soil borne pathogens, in order to reduce the cost of cultivation, environmental hazards and
to avoid the development of resistant strains. . Hence, a holistic approach is needed for the effective

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พริก (พริกหวาน annum L.) เป็นส่วนใหญ่ปลูกผลไม้สีเขียวของผัก และพริกแห้งเป็นเครื่องเทศพาณิชย์ จึงเป็นแหล่งอุดมไปด้วยวิตามิน C, A และ B.In อินเดียจึงมีความสำคัญพืชซึ่งเป็นการปลูกสำหรับทั้งในประเทศ และตลาดส่งออก... อินเดียเป็นผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของเผ็ดในโลก (8.5 lakh โทน) ตามมา ด้วยจีน (4 lakh ตัน), ปากีสถาน (3 lakh ตัน) และเม็กซิโก (3lakh ตัน) รัฐอานธรประเทศอันดับแรกในอินเดียทั้ง ในพื้นที่และการผลิตกับ 2.04 lakh hectaresผลิตพัน 323 โทน (ไม่ระบุชื่อ 2010) พริกพืช suffers มีหลายเชื้อรา แบคทีเรียและไวรัสโรคผลใหญ่ผลผลิตขาดทุน ระหว่างโรคเชื้อรา ในปีที่ผ่านมารากแห้งเน่าของพริกที่เกิดจาก Sclerotium rolfsii เป็นกังวลที่สำคัญและก่อให้เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจในพริก (Kalmesh และ Gurjar 2001) ในปี 2001 ราก เน่าของพริกที่เกิดจาก S. rolfsii เป็นครั้งแรกรายงานจากราชสถานชัยปุระพริกพื้นที่ การเจริญเติบโตใกล้ที่ตายจเก็บพริกพืชในระหว่างเดือนมีนาคมเมษายนได้สังเกต (Kalmesh และ Gurjar (2001)การสำรวจโรคระยะเวลาเปิดเผยว่า การมีผลกระทบต่อผลตอบแทนที่รุนแรงเมื่อมันเกิดขึ้นในขั้นตอนการเพาะ Inspite วัดทางเคมีเช่นเล่นคลอไรด์ทองแดงเชื้อแอท 3 g/Lขอแนะนำตามก่อนหน้านี้ศึกษา Sclerotium โอ ซึ่งเกิดจากเชื้อใหม่ด้วยก่อนหน้านี้พิสูจน์ซึ่งเกิดจากเชื้อจำเป็นต้องมีประเมินเพื่อค้นหา fungitoxicants มีประสิทธิภาพ และเศรษฐกิจwith which the disease can be controlled. Presently, greater emphasis should be placed on biologicalcontrol of soil borne pathogens, in order to reduce the cost of cultivation, environmental hazards andto avoid the development of resistant strains. . Hence, a holistic approach is needed for the effective

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พริก (พริกปี L. )
เป็นที่ปลูกส่วนใหญ่เป็นผลไม้สีเขียวผักและพริกแห้งเป็นเครื่องเทศของการค้า มันเป็นแหล่งที่อุดมไปด้วยวิตามินซีและ B.In
อินเดียเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญซึ่งเป็นที่ปลูกสำหรับตลาดทั้งในประเทศและการส่งออก..
อินเดียเป็นผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของพริกในโลก(8.5 แสนเสียง) ตาม โดยจีน (4 แสนตัน) ปากีสถาน (3 แสนตัน) และเม็กซิโก (3
แสนตัน) รัฐอานธรประเทศอันดับแรกในอินเดียทั้งในพื้นที่และการผลิตที่มี 2.04
แสนเฮกตาร์การผลิต323,000 เสียง (ไม่ประสงค์ออกนาม 2010)
การเพาะปลูกพริกได้รับความทุกข์ที่มีเชื้อราหลายแบคทีเรียโรคและเชื้อไวรัสส่งผลให้สูญเสียผลผลิตมาก ในบรรดาโรคเชื้อราในปีที่ผ่านมารากแห้งเน่าของพริกที่เกิดจากเชื้อรา Sclerotium rolfsii เป็นกังวลที่สำคัญและก่อให้เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจในพริก(Kalmesh และ Gurjar 2001) โรครากเน่าในปี 2001 ของพริกที่เกิดจากเอส rolfsii เป็นครั้งแรกที่ได้รับรายงานจากรัฐราชสถานที่อยู่ใกล้ชัยปุระพื้นที่ปลูกพริกที่ตัดการตายของพืชพริกในช่วงเดือนมีนาคมถึงเมษายนพบว่า (Kalmesh และ Gurjar (2001). การสำรวจของโรค ในช่วงเวลาพบว่ามันมีผลต่อผลผลิตอย่างรุนแรงเมื่อใดก็ตามที่มันเกิดขึ้นในขั้นตอนของการปลูกพืชใดๆ . ทั้งๆที่มีมาตรการทางเคมีเช่นรดทองแดงคลอไรด์ออกซิเจน @ 3 กรัม / ลิตรจะแนะนำขึ้นอยู่กับการศึกษาก่อนหน้านี้เกี่ยวกับเอสพีพีSclerotium. ใหม่ สารฆ่าเชื้อราพร้อมกับสารฆ่าเชื้อราที่พิสูจน์แล้วก่อนหน้านี้ต้องมีการประเมินเพื่อหาfungitoxicants ที่มีประสิทธิภาพและเศรษฐกิจที่โรคสามารถควบคุมได้. ปัจจุบันเน้นความสำคัญควรอยู่บนทางชีวภาพการควบคุมของดินพัดพาเชื้อโรคเพื่อลดค่าใช้จ่ายของการเพาะปลูกอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมและเพื่อหลีกเลี่ยงการพัฒนาสายพันธุ์ที่ทน.. ดังนั้นแนวทางแบบองค์รวมที่จำเป็นสำหรับการที่มีประสิทธิภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พริก ( พริกปี L . ) ที่ปลูกส่วนใหญ่ของผลไม้และผักสีเขียวสำหรับพริกแห้งเป็น
เครื่องเทศของพาณิชย์ เป็นแหล่งอุดมไปด้วยวิตามิน C , A และ B ในอินเดียจะเป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญ
ซึ่งเป็นที่ปลูกในทั้งในประเทศ และตลาดส่งออก . . . . . . . อินเดียเป็นผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของพริกใน
โลก ( 8.5 แสนตัน ) ตามด้วยจีน ( 4 แสนบาท )ปากีสถาน ( 3 แสนบาท ) และเม็กซิโก ( 3
แสนตัน ) รัฐอานธรประเทศอันดับแรกในอินเดีย ทั้งในพื้นที่ และการผลิต 2.04 แสนไร่
การผลิต 323 , 000 เสียง ( นิรนาม , 2010 ) ปลูกพริกได้รับความทุกข์มาก เชื้อรา แบคทีเรีย และไวรัสโรค
ส่งผลให้สูญเสียผลผลิตมาก ในบรรดาโรคราในช่วงปีราก
แห้งเน่าของพริกที่เกิดจากเชื้อรา Sclerotium เป็นความกังวลหลัก และก่อให้เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจใน
พริก ( และ kalmesh gurjar 2001 ) ในปี 2001 รากเน่าของพริกที่เกิดจากเชื้อรา . . เป็นครั้งแรกที่ใกล้ชัยปุระรัฐราชสถาน
รายงานจากพื้นที่ปลูกพริกที่ตัดอัตราการตายของพริกพืช
ช่วง มีนาคม เมษายน พบว่า ( kalmesh และ gurjar
( 2001 )การสำรวจโรคในช่วงเวลาพบว่ามันมีผลต่อผลผลิตอย่างรุนแรงเมื่อใดก็ ตามที่
เกิดขึ้นในขั้นตอนใด ๆของพืช แม้ว่ามาตรการ เช่น ทองแดง กซีคลอไรด์เคมี / @ 3 g / l
แนะนำบนพื้นฐานของการศึกษาใน Sclerotium spp . , ใหม่วันพร้อมกับ
ก่อนหน้านี้แล้ว เมื่อต้องประเมินเพื่อหาประสิทธิภาพและเศรษฐกิจ fungitoxicants
ซึ่งโรคนี้สามารถควบคุมได้ ปัจจุบันเน้นมากกว่าควรอยู่ในการควบคุมทางชีวภาพ
จุลินทรีย์ก่อโรคในดิน เพื่อลดต้นทุนของเกษตรกร อันตรายต่อสิ่งแวดล้อมและ
เพื่อหลีกเลี่ยงการพัฒนาของสายพันธุ์ที่ทน ดังนั้นวิธีการแบบองค์รวมเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อประสิทธิภาพ