Although there is habitat remaining

Although there is habitat remaining, and thus hope for the species, poorly informed and integrated planning at the village, district and provincial levels continues to result in large scale conversion and conflicting land use needs. In many cases, local development plans and concessions are granted without considering the best use of valuable forest resources or the needs and the interests of the villages in the area. Similarly, villagers expand agricultural areas or burn forest to create livestock fodder without consideration of the long term impacts and loss of more valuable resources from their land. The result is unsustainable forest use and conversion and ultimately a continued decline in Eld’s deer nu

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้ว่ามีที่อยู่อาศัยที่เหลืออยู่ และดังนั้นความหวังสำหรับพันธุ์ ไม่ดีแจ้ง และบูรณาการแผนหมู่บ้าน อำเภอและระดับจังหวัดยังคงผล ในแปลงขนาดใหญ่ และขัดแย้งกันต้องการใช้ที่ดิน ในหลายกรณี แผนพัฒนาท้องถิ่นและสัมปทานจะได้รับโดยไม่พิจารณาถึงการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรป่าไม้มีคุณค่า หรือความต้องการและความสนใจของหมู่บ้านในพื้นที่ ในทำนองเดียวกัน ชาวบ้านขยายพื้นที่ทางการเกษตร หรือเผาป่าสร้างอาหารสัตว์ปศุสัตว์โดยไม่คำนึงถึงผลกระทบระยะยาวและการสูญเสียทรัพยากรที่มีคุณค่ามากขึ้นจากที่ดิน ผลที่ได้คือ ใช้ฟอเรสต์ไม่ยั่งยืน และแปลง และในที่สุดความเสื่อมต่อนูเดียร์ภาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ถึงแม้จะมีที่อยู่อาศัยที่เหลือจึงหวังว่าสำหรับสายพันธุ์ที่แจ้งไม่ดีและบูรณาการการวางแผนที่หมู่บ้านอำเภอและระดับจังหวัดอย่างต่อเนื่องจะส่งผลในแปลงขนาดใหญ่และที่ขัดแย้งกับความต้องการการใช้ประโยชน์ที่ดิน ในหลายกรณีแผนพัฒนาท้องถิ่นและสัมปทานจะได้รับโดยไม่คำนึงถึงการใช้งานที่ดีที่สุดของทรัพยากรป่าไม้ที่มีคุณค่าหรือความต้องการและความสนใจของหมู่บ้านในพื้นที่ ในทำนองเดียวกันชาวบ้านขยายพื้นที่เกษตรกรรมหรือเผาป่าเพื่อสร้างอาหารสัตว์ปศุสัตว์โดยไม่ต้องพิจารณาผลกระทบในระยะยาวและการสูญเสียทรัพยากรที่มีคุณค่ามากขึ้นจากดินแดนของพวกเขา ผลที่ได้คือการใช้งานที่ไม่ยั่งยืนป่าและการแปลงและในที่สุดการลดลงอย่างต่อเนื่องใน Eld ของ nu กวาง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่าจะมีที่อยู่อาศัยที่เหลืออยู่ จึงหวังว่าชนิดของงานทราบและวางแผนแบบบูรณาการ ณ หมู่บ้าน ตำบล และระดับจังหวัด ยังคงส่งผลในการแปลงขนาดใหญ่ และความต้องการการใช้ที่ดินที่ขัดแย้งกัน ในหลายกรณี แผนพัฒนาท้องถิ่น และสัมปทานที่ได้รับโดยไม่มีการพิจารณาที่ดีที่สุดของการใช้ทรัพยากรป่าไม้ที่มีคุณค่าหรือความต้องการและผลประโยชน์ของประชาชนในพื้นที่ ในทํานองเดียวกัน ชาวบ้านเผาป่าเพื่อขยายพื้นที่เกษตร หรือสร้างอาหารสัตว์ปศุสัตว์โดยไม่พิจารณาผลกระทบระยะยาวและการสูญเสียทรัพยากรที่มีคุณค่าเพิ่มเติมจากที่ดินของพวกเขา ผลที่ได้คือการใช้ป่าไม้ยั่งยืนและการแปลงและในที่สุดลดลงอย่างต่อเนื่องในละองนู