Lefaucheur (2010) reported that the combination of high total fiber number and a moderate CSA of fibers is a good way to increase the growth potential of skeletal muscle without increasing the glycolytic capacity which could be caused by excessive fiber hypertrophy. In the case of the Pietrain breed, pigs having the highest number of small size fibers in the longissimus dorsi muscle tended to exhibit the best meat quality without significant differences in lean meat percentage and loin eye area ( Lengerken et al., 1994 and Rehfeldt et al., 2008). The characteristics of muscle fibers are primarily the result of genetic and environmental factors (Choi and Kim, 2009). However, the heritability estimates of muscle fiber characteristics are similar and higher compared to that of carcass performance and meat quality characteristics, respectively (Lefaucheur, 2006). Larzul et al. (1997b) and Lefaucheur (2006) reported that the heritability of muscle fiber composition and muscle fiber CSA exhibit a relatively high value (h2=0.4 to 0.6 and 0.2 to 0.6, respectively) with the CSA (h2=0.59) and percentage (h2=0.46) of type I. Pork loins from Berkshire pigs show a greater percentage of type I fibers, and have a high IMF content and good meat quality features compared to the other breeds ( Suzuki et al., 2003 and Kang et al., 2011). In this study, heavier pigs harboring a higher percentage of type I muscle fibers showed good meat quality without significant differences in the growth and carcass performance. Moreover, these pigs exhibited a larger CSA of type I fibers and a smaller CSA of type IIB fibers, even though these pigs exhibited a similar mean value fiber CSA compared to heavier pigs that had a lower percentage of type I fibers. Therefore, on selection for live weight at the same age and fiber type I fiber percentage is one of the relevant indicators to improve and control meat quality without reducing the growth and carcass performance.
lefaucheur (2010) รายงานว่าการรวมกันของจำนวนเส้นใยสูงรวมและ CSA ปานกลางของเส้นใยเป็นวิธีที่ดีที่จะเพิ่มศักยภาพในการเจริญเติบโตของกล้ามเนื้อโครงร่างโดยไม่ต้องเพิ่มความจุ glycolytic ซึ่งอาจจะเกิดจากการเจริญเติบโตมากเกินไปใยมากเกินไป ในกรณีของสายพันธุ์เพีย,สุกรที่มีจำนวนมากที่สุดของเส้นใยขนาดเล็กในกล้ามเนื้อ Longissimus dorsi มีแนวโน้มที่จะจัดแสดงที่มีคุณภาพที่ดีที่สุดโดยไม่ต้องเนื้อสัตว์ที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญในอัตราร้อยละเนื้อไม่ติดมันและบริเวณรอบดวงตาเนื้อซี่โครง (lengerken ตอัล. ปี 1994 และ Rehfeldt และคณะ. 2008) ลักษณะของเส้นใยกล้ามเนื้อส่วนใหญ่จะมีผลมาจากปัจจัยทางพันธุกรรมและสิ่งแวดล้อม (choi และ kim, 2009) อย่างไรก็ตามอัตราพันธุกรรมของลักษณะเส้นใยกล้ามเนื้อมีความคล้ายคลึงกันและสูงกว่าเมื่อเทียบกับผลการดำเนินงานและลักษณะซากที่มีคุณภาพเนื้อตามลำดับ (lefaucheur, 2006) larzul ตอัล (1997b) และ lefaucheur (2006) รายงานว่าพันธุกรรมขององค์ประกอบเส้นใยกล้ามเนื้อและเส้นใยกล้ามเนื้อ CSA แสดงค่าค่อนข้างสูง (h2 = 0.4-0.6 และ 0.2-0.6,ตามลำดับ) ด้วย CSA (h2 = 0.59) และร้อยละ (h2 = 0.46) ชนิดของฉัน เอวเนื้อหมูจากหมู berkshire แสดงเปอร์เซ็นต์ของประเภทเส้นใย i และมีเนื้อหาที่สูง IMF และคุณสมบัติที่มีคุณภาพเนื้อดีเมื่อเทียบกับสายพันธุ์อื่น ๆ (suzuki, et al. 2003 และกัง, et al., 2011) ในการศึกษาครั้งนี้หมูหนักเก็บงำสัดส่วนที่สูงของเส้นใยกล้ามเนื้อผมแสดงให้เห็นว่าคุณภาพเนื้อดีโดยไม่ต้องมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในการเจริญเติบโตและซาก นอกจากนี้สุกรเหล่านี้แสดง CSA ขนาดใหญ่ประเภทเส้นใยผมและ CSA ขนาดเล็กของประเภท IIb เส้นใยแม้ว่าสุกรเหล่านี้แสดงค่าเฉลี่ยใย CSA ที่คล้ายกันเมื่อเทียบกับสุกรหนักที่มีอัตราร้อยละต่ำกว่าประเภทเส้นใยผมดังนั้นในการเลือกน้ำหนักอยู่ในวัยเดียวกันและประเภทเส้นใยร้อยละใยฉันเป็นหนึ่งในตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้องในการปรับปรุงและควบคุมคุณภาพเนื้อสัตว์โดยไม่ลดการเจริญเติบโตและประสิทธิภาพการทำงานซาก
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)