One morning, a young boy named Pete

One morning, a young boy named Peter opened his gate and walked out into the big green
meadow that was beyond it. On a branch of a big tree in the meadow sat a little bird that
was Peter's friend. "All is quiet!" the bird chirped. A duck came waddling around. She was
glad that Peter had not closed the gate and, seeing that it was open, decided to take a nice
swim in the deep pond in the meadow. The little bird saw the duck and flew down upon on the
grass. The bird settled next to her and shrugged his shoulders. "What kind of bird are you
if you can't fly?" said the bird. The duck replied, "What kind of bird are you if you can't
swim?" and dove into the pond. The bird and the duck kept arguing, and the duck swam
around the pond while the little bird hopped along the edge of the pond. Suddenly,
something caught Peter's attention. He looked around and noticed a sly cat crawling through
the grass. The cat thought; "That little bird is busy arguing with the duck, I'll just grab him
while he is busy!"
Very carefully, on her little velvet paws, she crept towards him. "Look out!" shouted Peter
and the little bird flew up into the tree for safety, while the duck quacked as loud as he
could at the cat, from the middle of the pond. The cat walked around the tree and thought,
"Is it worth using up so much energy and climbing up so high into the tree? By the time I get
there the bird will have flown away." Just then, Peter's grandfather came out of their
house. He was upset because Peter had gone in the meadow without his permission. "The
meadow is a dangerous place! If a wolf should come out of the forest, then what would you
do? You would be in great danger!" But Peter paid no attention to his grandfather's words.
Boys like him are not afraid of wolves. Grandfather took Peter by the hand, locked the gate
and led him home.
No sooner had Peter gone back into his house, than a big gray wolf came out of the forest.
In a second, the cat climbed up the tree. The duck quacked, and leapt out of the pond. But
no matter how hard the duck tried to run, she just couldn't outrun the wolf. He was getting
closer and closer and catching up with her! Then, he grabbed her with his teeth and with
one gulp, swallowed her. And now, this is how things stood: the cat was sitting on one branch,
the bird on another, not too close to the cat. And the wolf walked around and around the
tree, looking at the cat and the bird with very hungry eyes. In the meantime, Peter, without
the slightest fear, stood behind the closed gate and watched everything that was
happening. He ran home, got a strong rope, and climbed up the high stone wall that divided
his yard from the meadow. One of the branches of the tree around which the wolf was
walking stretched out way beyond the stone wall. Grabbing hold of the branch, Peter
carefully and quietly climbed onto the tree. Peter said to the bird: "Fly down and circle over
the wolf's head. Try to distract him! But, be careful that he doesn't catch you." The bird
flew around the wolf and almost touched the wolf's head with his wings while the wolf
snapped angrily at him with his jaws, from this side and that.
Oh, how the bird annoyed the wolf - how he wanted to catch him! But the bird was clever
and very quick, and the wolf simply couldn't do anything about it. Meanwhile, Peter made a
lasso with the rope and carefully let it down from the tree, catching the wolf by the tail.
Peter pulled on the rope with all his might! Feeling himself caught by the rope, the wolf
began to jump wildly trying to get loose. But Peter tied the other end of rope to the strong
tree, and the wolf's jumping only made the rope round his tail tighter. Just then, two
hunters came out of the woods, following the wolf's trail and shooting their guns as they
went. But Peter, sitting in the tree, said: "Don't shoot! Birdie and I have caught the wolf.
Now help us take him to the zoo." Then came the triumphant procession. Peter was at the
head. After him came the two hunters leading the wolf. And winding up the procession were
Grandfather and the cat. Grandfather shook his head discontentedly. "Well, what would
have happened if Peter hadn't caught the wolf? What then?" Above them flew Birdie
chirping merrily. "My, what brave fellows we are, Peter and I! Look what we have caught! A
giant wolf!" And perhaps, if you listen very carefully, you will hear the duck quacking inside
the wolf, because the wolf, in his hurry to eat her, had swallowed her alive.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เช้าวันหนึ่ง ชายหนุ่มชื่อปีเตอร์เปิดประตูของเขา และเดินออกมาเป็นสีเขียวขนาดใหญ่ทุ่งหญ้าที่อยู่เหนือมัน ในสาขาของไม้ใหญ่ในทุ่งหญ้าเสาร์น้อยนกที่เป็นเพื่อนของปีเตอร์ "ทุกอย่างเงียบ" นก chirped เป็ดมา waddling รอบ เธอดีใจที่ปีเตอร์ไม่ปิดประตู และ เห็นว่าเปิด ตัดสินใจที่ดีว่ายน้ำในบ่อลึกในทุ่งหญ้า นกน้อยเห็นเป็ด และขึ้นลงตามการหญ้า นกจับคู่ข้าง ๆ เธอ และ shrugged ไหล่ของเขา "ชนิดของนกที่มีถ้าคุณไม่สามารถบินได้อย่างไร"ว่า นก ตอบว่า เป็ด "ชนิดของนกที่มีคุณว่ายน้ำ "และนกพิราบในบ่อ นกและเป็ดเก็บไว้โต้เถียงกัน และเป็ดการอบ ๆ ในขณะที่นกน้อยต้นฮอพที่สดตามขอบบ่อ ทันใดนั้นสิ่งที่จับความสนใจของปีเตอร์ เขามองไปรอบ ๆ และสังเกตเห็นแมวรอบจัดตระเวนผ่านหญ้า แมวที่คิด "นกน้อยที่กำลังโต้เถียงกับเป็ด ฉันจะคว้าเขาในขณะที่เขาเป็นไม่ว่าง"ระมัดระวัง เธอน้อยกำมะหยี่ที่เท้า ที่เธอพุ่งไปยังเขา "มองออก" โห่ปีเตอร์และนกน้อยบินขึ้นลงในแผนภูมิเพื่อความปลอดภัย ในขณะที่เป็ด quacked เสียงดังขณะที่เขาสามารถที่แมว จากกลางบ่อ แมวเดินรอบต้นและความคิด"เป็นมูลค่าการใช้พลังงานมาก และปีนขึ้นสูงเพื่อเป็นต้น ตามเวลาได้รับมีนกจะต้องบินออกไป" เพียง ปู่ปีเตอร์มาจากพวกเขาบ้าน เขาก็เสียใจ เพราะปีเตอร์ได้หายไปในทุ่งหญ้า โดยไม่มีสิทธิ์ของเขา "ทุ่งหญ้าเป็นอันตราย หากหมาป่าจะออกมาจากป่า แล้วอะไรคุณทำอย่างไร คุณจะตกอยู่ในอันตราย" แต่ปีเตอร์ไม่สนใจคำของคุณปู่ของเขาเด็กชายชอบเขาไม่กลัวหมาป่า ปู่เอา Peter มือ ล็อกประตูและนำเขาบ้านเร็วไม่มีปีเตอร์ไปกลับบ้าน กว่าหมาป่าตัวใหญ่ออกมาจากป่าที่สอง แมวปีนขึ้นไปขึ้นต้นไม้ เป็ด quacked และหลุดจากบ่อ แต่ไม่ว่าความหนักเป็ดพยายามรัน เธอเพียงแค่ไม่สามารถวิ่งเร็วกว่าหมาป่า เขาได้รับใกล้ชิด และใกล้ชิด และการจับขึ้นกับเธอ จากนั้น เขาคว้าเธอ กับฟันของเขา และหนึ่ง gulp กลืนกินเธอ และตอนนี้ นี้เป็นวิธีสิ่งยืน: แมวนั่งเล่นอยู่บนสาขาหนึ่งนกในอีก ไม่ปิดกับแมว และหมาป่าเดินรอบ และรอบ ๆ ตัวต้นไม้ การดูแมวและนกตาหิวมาก ในระหว่าง ปีเตอร์ ไม่ต้องกลัวน้อย ยืนอยู่หลังประตูปิด และเฝ้าดูทุกอย่างที่เกิดขึ้น เขาวิ่งกลับบ้าน มีเชือกแข็งแกร่ง และปีนขึ้นกำแพงหินสูงที่แบ่งบ้านของเขาจากทุ่งหญ้า สาขาของต้นไม้รอบหมาป่าถูกอย่างใดอย่างหนึ่งเดินทางยืดออกมาเหนือกำแพงหิน โลภถือของสาขา ปีเตอร์อย่างระมัดระวัง และก็ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ ปีเตอร์กล่าวว่า นก: "บินลง และวงกลมผ่านหัวของหมาป่า ลองไปกวนใจเขา แต่ ต้องระวังว่า เขาไม่จับคุณ" นกบินรอบหมาป่า และเกือบสัมผัสหัวของหมาป่า มีปีกของเขาในขณะที่หมาป่าจัดชิดด้วยความโกรธที่เขากรรไกรของเขา จากด้านนี้และโอ้ วิธีนกรำคาญหมาป่า - วิธีเขาอยากจะจับเขา แต่นกฉลาดและ รวดเร็ว และหมาป่าก็ไม่สามารถทำอะไรมัน ในขณะเดียวกัน ปีเตอร์ทำการคล้อง ด้วยเชือก และระมัดระวังให้มันลงจากต้นไม้ จับหมาป่า โดยหางปีเตอร์ดึงบนเชือกกับอาจของเขาทั้งหมด รู้สึกตัวเองจับ โดยเชือก หมาป่าเริ่มกระโดดกันพยายามจะหลวม แต่ปีเตอร์ผูกอีกปลายหนึ่งของเชือกแข็งแกร่งต้นไม้ และกระโดดของหมาป่าทำเชือกรอบหางของเขาเข้มงวดมากขึ้นเท่านั้น แค่นั้น สองนักล่ามาจากป่า ตามเส้นทางของหมาป่า และยิงปืนของพวกเขาเป็นพวกเขาไป ปีเตอร์ นั่งในต้นไม้ กล่าวว่า: "อย่ายิง นกและได้จับหมาป่าตอนนี้ ช่วยให้เราพาเขาไปสวนสัตว์" แล้ว มาพร้อมขบวนผู้มีชัย ปีเตอร์เป็นที่หัว หลังจากเขามาสองนายพรานนำหมาป่า และคดเคี้ยวขึ้นขบวนปู่และแมว ตาส่ายหัว discontentedly "ดี อะไรจะเกิดถ้าปีเตอร์ไม่ได้จับหมาป่า อย่างไรแล้ว" ด้านบินนกร้องเจี๊ยก ๆ merrily "ฉัน สิ่งที่กล้าคบกับเราเป็น ปีเตอร์และ มอง สิ่งที่เราได้จับ Aหมาป่ายักษ์" และบางที ถ้าคุณฟังอย่างระมัดระวังมาก คุณจะได้ยินเป็ด quacking ภายในหมาป่า เนื่องจากหมาป่า ความเร่งรีบของเขากินเธอ ได้กลืนกินเธอมีชีวิตอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เช้าวันหนึ่งเป็นเด็กหนุ่มที่ชื่อปีเตอร์เปิดประตูของเขาและเดินออกไปในสีเขียวขนาดใหญ่ทุ่งหญ้าที่ได้รับเกินกว่านั้น
บนกิ่งของต้นไม้ขนาดใหญ่ในทุ่งหญ้านั่งนกน้อยที่เป็นเพื่อนของปีเตอร์ "สิ่งที่เป็นที่เงียบสงบ" นก chirped เป็ดมาเดินเตาะแตะไปรอบ ๆ เธอเป็นคนที่ดีใจที่ปีเตอร์ไม่ได้ปิดประตูและเห็นว่ามันเป็นเปิดตัดสินใจที่จะใช้ดีว่ายน้ำในบ่อลึกลงไปในทุ่งหญ้า นกน้อยเห็นเป็ดและบินลงมาบนพื้นหญ้า นกตัดสินต่อไปที่เธอและยักไหล่ของเขา "สิ่งที่ชนิดของนกที่คุณถ้าคุณไม่สามารถบินได้?" กล่าวว่านก เป็ดตอบว่า "สิ่งที่ชนิดของนกที่คุณถ้าคุณไม่สามารถว่ายน้ำ?" และนกพิราบลงไปในบ่อ นกเป็ดและเก็บไว้เถียงและเป็ดว่ายน้ำรอบสระน้ำในขณะที่นกน้อยกระโดดตามขอบบ่อ ทันใดนั้นสิ่งที่จับความสนใจของปีเตอร์ เขามองไปรอบ ๆ และสังเกตเห็นแมวเจ้าเล่ห์คลานผ่านหญ้า แมวคิดว่า; "นั่นคือนกน้อยเถียงยุ่งกับเป็ดที่ฉันเพิ่งจะคว้าตัวเขาในขณะที่เขาไม่ว่าง!" อย่างระมัดระวังในอุ้งเท้ากำมะหยี่เล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอเธอพุ่งไปหาเขา "ระวัง!" ตะโกนปีเตอร์และนกน้อยบินขึ้นไปบนต้นไม้เพื่อความปลอดภัยในขณะที่เป็ด quacked ดังที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ในแมวจากตรงกลางของบ่อ แมวเดินไปรอบ ๆ ต้นไม้และคิดว่า"มันเป็นมูลค่าการใช้พลังงานมากและปีนขึ้นไปให้สูงเป็นต้นไม้หรือไม่เมื่อถึงเวลาที่ฉันจะได้รับมีนกจะบินออกไป." ตอนนั้นคุณปู่ของปีเตอร์ออกมาจากพวกเขาที่บ้าน เขารู้สึกเสียใจเพราะปีเตอร์ได้ไปในทุ่งหญ้าของเขาไม่ได้รับอนุญาต "การทุ่งหญ้าเป็นสถานที่อันตรายถ้าหมาป่าควรจะออกมาจากป่าแล้วสิ่งที่คุณจะทำอย่างไรคุณจะต้องตกอยู่ในอันตรายมาก!" แต่เปโตรจ่ายไม่ให้ความสนใจกับคำพูดของปู่ของเขา. บอยเหมือนเขาไม่กลัวหมาป่า คุณปู่พาเปโตรด้วยมือล็อคประตูและนำเขากลับบ้าน. แต่ยังไม่ทันได้หายไปปีเตอร์กลับเข้ามาในบ้านของเขากว่าหมาป่าสีเทาขนาดใหญ่ออกมาจากป่า. ในสองแมวปีนขึ้นต้นไม้ เป็ด quacked และกระโจนออกมาจากบ่อ แต่ไม่ว่าวิธีการที่ยากเป็ดพยายามที่จะเรียกเธอก็ไม่สามารถวิ่งเร็วกว่าหมาป่า เขาได้รับการใกล้ชิดและใกล้ชิดและจับกับเธอ! จากนั้นเขาคว้าเธอกับฟันของเขาและมีความอึกเดียว, กลืนกินเธอ และตอนนี้เป็นว่าสิ่งที่ยืน: แมวกำลังนั่งอยู่บนกิ่งหนึ่งนกอีกไม่ใกล้เกินไปแมว และหมาป่าเดินไปรอบ ๆ และรอบ ๆต้นไม้ที่กำลังมองหาที่แมวและนกด้วยตาหิวมาก ในขณะเดียวกันปีเตอร์โดยไม่ต้องกลัวน้อยที่สุดยืนอยู่ข้างหลังประตูปิดและเฝ้าดูทุกอย่างที่ได้เกิดขึ้น เขาวิ่งไปที่บ้านมีเชือกที่แข็งแกร่งและปีนขึ้นผนังหินสูงที่แบ่งออกบ้านของเขาจากทุ่งหญ้า หนึ่งในสาขาของต้นไม้รอบที่หมาป่าได้เดินยืดออกทางเหนือกำแพงหินของ คว้าถือของสาขาที่ปีเตอร์อย่างระมัดระวังและอย่างเงียบ ๆ ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ ปีเตอร์กล่าวว่านก: "บินลงและวงกลมเหนือศีรษะของหมาป่าพยายามที่จะหันเหความสนใจของเขาแต่ต้องระวังว่าเขาไม่จับคุณ!.!." นกบินรอบหมาป่าและเกือบสัมผัสศีรษะของหมาป่าที่มีปีกของเขาในขณะหมาป่าตะคอกด้วยความโกรธที่เขาด้วยปากของเขาจากทางด้านนี้และที่. โอ้วิธีนกรำคาญหมาป่า - วิธีการที่เขาอยากจะจับเขา! แต่เป็นนกที่ฉลาดและรวดเร็วมากและหมาป่าก็ไม่สามารถทำอะไรกับมัน ในขณะเดียวกันปีเตอร์ทำเชือกด้วยเชือกและระมัดระวังการปล่อยให้มันลงมาจากต้นไม้จับหมาป่าหาง. ปีเตอร์ดึงเชือกด้วยพระหัตถ์ของเขาทั้งหมด! รู้สึกว่าตัวเองถูกจับโดยเชือกหมาป่าเริ่มที่จะกระโดดเหยงพยายามที่จะได้รับหลวม แต่ปีเตอร์ผูกปลายของเชือกแข็งแรงต้นไม้และกระโดดหมาป่าเท่านั้นทำเชือกรอบหางของเขาที่เข้มงวดมากขึ้น เพียงแค่นั้นสองนักล่าออกมาจากป่าตามเส้นทางของหมาป่าและยิงปืนของพวกเขาขณะที่พวกเขาไป แต่ปีเตอร์นั่งอยู่ในต้นไม้กล่าวว่า "อย่ายิง Birdie และฉันได้จับหมาป่า!. ตอนนี้ช่วยให้เราพาเขาไปที่สวนสัตว์." จากนั้นก็มาขบวนชัยชนะ ปีเตอร์อยู่ที่หัว หลังจากที่เขามาสองนักล่าชั้นนำหมาป่า และคดเคี้ยวขึ้นขบวนเป็นปู่และแมว คุณปู่ส่ายหัว discontentedly "ดีสิ่งที่จะเกิดขึ้นถ้าปีเตอร์ไม่ได้จับหมาป่าอะไรแล้ว?" เหนือกว่าพวกเขาบิน Birdie ร้องเจี๊ยก ๆ อย่างสนุกสนาน "ของสิ่งที่พวกเรามีความกล้าหาญ, ปีเตอร์และฉัน! ดูสิ่งที่เราได้จับ! หมาป่ายักษ์!" และบางทีถ้าคุณฟังอย่างระมัดระวังคุณจะได้ยิน quacking เป็ดภายในหมาป่าเพราะหมาป่าของเขารีบร้อนที่จะกินเธอได้กลืนกินเธอยังมีชีวิตอยู่