5. Discussion5.1. Effect of soil er

5. Discussion
5.1. Effect of soil erosion on perceived botanical parameters
The respondent farmers reported that increased soil erosion aggravated a shortage of feed resources for free-ranging cattle by causing a reduction of vegetation cover and decreased productivity of cattle. Eco-physical changes were perceived as increased soil erosion and compaction, decreased botanical diversity and biomass production, encroachment of unpalatable fodder, loss of fertile soil, decreased cattle productivity, enhanced susceptibility of animals to disease, and finally reduced resources of revenue for farmers. Therefore, in general, the productivity of freely grazed lands in terms of biomass, diversity of plants, grazing capacity, perennial to annual plant ratio, density of palatable plants, and suitability of dry season grazing has declined over time, and all the these factors are aggravated by soil erosion related indicators. Comparable scenarios have been observed in different regions of southern Ethiopia (McCarthy et al., 2002, Solomon et al., 2007 and Teshome, 2007), North Ethiopia (Gebremedhin et al., 2002 and Desalew, 2008), East Ethiopia (Belaynesh, 2006 and Kassahun et al., 2008), the Rift valley regions of Ethiopia (Abule et al., 2005 and Sisay, 2000), central highlands of Ethiopia (Kahsay, 2004 and Kidane, 1993), Sub-Saharan Africa (Abule et al., 2005, Hoffman et al., 2007 and Mortimore and Turner, 2005), and Mediterranean limestone areas (Cerdà, 1998).

Farmers were also aware that the traditional rangeland-use management system, communal grazing/browsing strategies and climate change coupled with soil erosion influences the availability of desirable plant species and impact of overgrazing. Oba and Kotile, 2001 and Alemayehu, 2004 and Kassahun et al. (2008) have also reported that overgrazing of eroded areas enhances soil erosion, leading to feed shortages by restricting seasonal use and grazing capacity (Abule et al., 2005, Tefera et al., 2002 and Kuchar, 1995). The cause of bush (impalatable forage plants) encroachment is a controversial issue in rangeland ecology since several factors, including shortage of rainfall, notably wet cycles (Kraaij, 2003 and Ward, 2005), heavy grazing (De Queiroz, 1993), absence of hot brush fires (Westoby et al., 1989), loss of trees (Smit, 2004) and soil nutrient changes (Noy-Meir, 1982), may be responsible. Most of these factors were also well known to the respondents. There is also ample evidence in the literature that bush encroachment causes a decline in the grazing capacity of the herbaceous layer (Kraaij, 2003 and Smit, 2004). However, it should be noted that some woody plants are considered to be of value because they provide leaves and pods to browsers and to a lesser extent to grazers during dry periods. These findings also agree with reports on southern and eastern rangeland utilization (Gedda, 2003, Kassahun et al., 2008 and Solomon et al., 2007). Further, the feed shortage in the study area is mainly a reflection of soil erosion status. However, the respondents reported the use of wet season (optimal grazing and hay making) and dry period (utilization crop aftermath and residues) grazing/browsing strategies to manage available feed resources. Similar situations also prevail across the rangelands in Ethiopia (Alemayehu, 2005 and Desalew, 2008), South Africa (Smit and Rethman, 1992) and Zambia (Baars et al., 1997). A research outcome in South America, (Cerdà, 2000), shown that the increase in soil erosion is also due to the degradation of the soil structure, and this is due to the overgrazing and manmade soils.

5.2. Effect of soil erosion on production and reproduction performance of free-ranging cattle based on perceived numerical data
The mean daily and lactation milk yield reported in the highly eroded region, LAR (Table 2), was lower than reported by Adugna and Said (1992) for zebu cattle in south Ethiopia, Workneh and Rowalds (2004) for cattle in the Oromia region of Ethiopia, FAO (2004) for the Ethiopian national average and Takele et al. (2007) for Sheko cattle of south western Ethiopia. The estimated milk yield of local cattle (about 203.5 ± 2.5 kg/lactation), excluding milk consumed by the calf, was lower than the sub-Saharan average (P < 0.05). The mean lactation length found in this study was also lower than reported by Alemayehu et al. (2000) for indigenous cattle in southern Ethiopia. Similarly, the average lactation length reported by Wuletaw (2004) for indigenous Zebu cattle of North Ethiopia is longer than the results in the present study. The reproductive lifespan of cows in the Jimma/study area of 8.2 ± 0.1 years was lower than the value for Horro cattle (10.1 ± 0.01 years) reported by Gebregiabher and Mulugeta (2006). Furthermore, Takele et al. (2007) reported a reproductive lifespan of 14.7 ± 3.2 years for Sheko cattle in south western Ethiopia under a free-ranging management system, which is longer than in the present work. A study by Watson (1981) found that Jimma oxen in Ethiopia had an average age as low as 2 years when starting draft work. Moreover, the age at first plowing identified in the current work was higher than the reports of Takele et al., 2007 and Tola et al., 2004 and Merera et al. (2005). In general, the relatively late age at maturity, the extended parturition intervals and shorter lifespan reflect an environment in which animals are subjected to long periods of nutritional stress, which can be directly attributed to the expansion of soil erosion in freely grazing rangelands.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

5 การอภิปราย
5.1 ผลกระทบของการพังทลายของดินในพารามิเตอร์พฤกษศาสตร์รับรู้
เกษตรกรผู้ตอบรายงานว่าพังทลายของดินที่เพิ่มขึ้นกำเริบปัญหาการขาดแคลนทรัพยากรอาหารสำหรับฟรีตั้งแต่วัวโดยก่อให้เกิดการลดลงของพืชคลุมดินและลดการผลิตของโค การเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อมทางกายภาพที่ถูกมองว่าเป็นพังทลายของดินที่เพิ่มขึ้นและการบดอัดลดลงพฤกษศาสตร์ความหลากหลายและชีวมวลในการผลิตอาหารสัตว์ของการรุกล้ำอร่อย, การสูญเสียความอุดมสมบูรณ์ของดินลดลงการผลิตปศุสัตว์เพิ่มความอ่อนแอของสัตว์ที่เป็นโรคและทรัพยากรที่ลดลงในที่สุดของรายได้สำหรับเกษตรกร ดังนั้นโดยทั่วไปผลผลิตของหญ้าได้อย่างอิสระในดินแดนในแง่ของชีวมวล, ความหลากหลายของพืชกำลังการผลิตปศุสัตว์ยืนต้นต่อปีโรงงาน, ความหนาแน่นของพืชที่พอใจและความเหมาะสมของทุ่งเลี้ยงสัตว์ในฤดูแล้งได้ลดลงเมื่อเวลาผ่านไปและปัจจัยทั้งหมดเหล่านี้จะกำเริบโดยตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้องกับการพังทลายของดิน สถานการณ์ที่คล้ายกันได้รับการตั้งข้อสังเกตในภูมิภาคต่างๆของภาคใต้เอธิโอเปีย (แมคคาร์ตอัล., 2002, โซโลมอน, et al. 2007 และ teshome, 2007), เอธิโอเปียเหนือ (Gebremedhin, et al.2002 และ desalew, 2008), เอธิโอเปียตะวันออก (belaynesh 2006 และ kassahun และคณะ. 2008) ที่บริเวณรอยแยกของหุบเขาเอธิโอเปีย (Abule ตอัล. ปี 2005 และ Sisay, 2000), ที่ราบสูงตอนกลางของสาธารณรัฐเอธิโอเปีย (kahsay 2004 และ Kidane, 1993) sub-Saharan Africa (Abule ตอัล. ปี 2005 ฮอฟแมน, et al. 2007 และ Mortimore และหมุน, 2005) และพื้นที่หินปูนเมดิเตอร์เรเนียน (Cerda, 1998).

เกษตรกรยังทราบว่าระบบการจัดการทุ่งหญ้าที่ใช้งานแบบดั้งเดิมชุมชนกลยุทธ์ปศุสัตว์ / เรียกดูและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศควบคู่ไปกับการพังทลายของดินมีอิทธิพลต่อความพร้อมของพันธุ์พืชที่ต้องการและผลกระทบของการแผ้วถางมากเกินไป Oba และ kotile 2001 และ Alemayehu 2004 และ kassahun ตอัล (2008) นอกจากนี้ยังมีรายงานว่ากินหญ้ามากเกินไปในพื้นที่กัดเซาะพังทลายของดินเพิ่ม,ที่นำไปสู่​​การขาดแคลนอาหารโดยการ จำกัด การใช้งานตามฤดูกาลและทุ่งเลี้ยงสัตว์กำลังการผลิต (Abule ตอัล. ปี 2005 Tefera ตอัล. ปี 2002 และ Kuchar, 1995) สาเหตุของพุ่มไม้ (พืชอาหารสัตว์ impalatable) การบุกรุกเป็นปัญหาขัดแย้งในทุ่งหญ้านิเวศวิทยาตั้งแต่ปัจจัยหลายประการรวมทั้งปัญหาการขาดแคลนน้ำฝนรอบเปียกสะดุดตา (kraaij, 2003 และวอร์ด 2005), ปศุสัตว์หนัก (de Queiroz, 1993)ไม่มีไฟแปรงร้อน (westoby et al,., 1989), การสูญเสียของต้นไม้ (Smit, 2004) และการเปลี่ยนแปลงธาตุอาหารในดิน (noy-เมียร์, 1982) อาจจะเป็นผู้รับผิดชอบ ส่วนใหญ่ของปัจจัยเหล่านี้ยังเป็นที่รู้จักกันดีกับผู้ตอบแบบสอบถาม นอกจากนี้ยังมีหลักฐานเพียงพอในวรรณคดีที่บุกรุกป่าทำให้เกิดการลดลงของความสามารถในการเลี้ยงของชั้นต้นไม้ (kraaij, 2003 และ Smit, 2004) อย่างไรก็ตามมันควรจะตั้งข้อสังเกตว่าไม้ยืนต้นบางส่วนได้รับการพิจารณาจะมีค่าเพราะพวกเขาให้ใบและฝักเบราว์เซอร์และในระดับที่น้อยกว่าการหญ้าแห้งในช่วงระยะเวลา การค้นพบนี้ยังเห็นด้วยกับรายงานในภาคใต้และภาคตะวันออกของการใช้ประโยชน์ทุ่งหญ้า (Gedda, 2003, kassahun ตอัล. ปี 2008 และโซโลมอนและคณะ. 2007) เพิ่มเติมปัญหาการขาดแคลนอาหารในพื้นที่การศึกษาเป็นส่วนใหญ่สะท้อนให้เห็นถึงสถานะของการพังทลายของดิน แต่ผู้ตอบแบบสอบถามที่มีการรายงานการใช้งานของฤดูฝน (ทุ่งเลี้ยงสัตว์และการทำหญ้าแห้งดีที่สุด) และระยะเวลาการแห้ง (ผลพวงการเพาะปลูกและการใช้ประโยชน์ตกค้าง) กลยุทธ์ปศุสัตว์ / การเรียกดูในการจัดการทรัพยากรที่มีอาหาร สถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันยังเหนือกว่าใน rangelands ในเอธิโอเปีย (Alemayehu 2005 และ desalew, 2008),แอฟริกาใต้ (Smit และ rethman, 1992) และแซมเบีย (Baars et al,., 1997) ผลการวิจัยในทวีปอเมริกาใต้ (Cerda, 2000) แสดงให้เห็นว่าการเพิ่มขึ้นของการพังทลายของดินก็เป็นเพราะความเสื่อมของโครงสร้างของดินและนี้เกิดจากการแผ้วถางมากเกินไปและดินที่มนุษย์สร้างขึ้น.

5.2ผลกระทบของการพังทลายของดินในการผลิตและการทำสำเนาการทำงานของฟรีตั้งแต่วัวอยู่บนพื้นฐานของการรับรู้ข้อมูลที่เป็นตัวเลข
หมายถึงในชีวิตประจำวันและนมให้นมบุตรผลผลิตรายงานในภูมิภาคกัดเซาะสูง, lar (ตารางที่ 2) ต่ำกว่าที่รายงานโดย Adugna และกล่าวว่า (1992 ) วัววัวสีบิวในเอธิโอเปียใต้ workneh และ rowalds (2004) วัวในภูมิภาคออร์เมียของเอธิโอเปียfao (2004) สำหรับค่าเฉลี่ยของประเทศเอธิโอเปียและ takele ตอัล (2007) วัว sheko เอธิโอเปียทางตะวันตกเฉียงใต้ ปริมาณน้ำนมประมาณวัวท้องถิ่น (ประมาณ 203.5 ± 2.5 กก. / นม) ไม่รวมนมบริโภคโดยลูกวัวที่ต่ำกว่าทะเลทรายซาฮาราเฉลี่ย (p <0.05) ระยะเวลาในการให้นมเฉลี่ยที่พบในการศึกษาครั้งนี้ยังต่ำกว่าที่รายงานโดย Alemayehu ตอัล(2000) โคพื้นเมืองในภาคใต้ของเอธิโอเปีย กันระยะเวลาในการให้นมเฉลี่ยรายงานโดย wuletaw (2004) โคโคซีบูพื้นเมืองของเอธิโอเปียเหนือมีความยาวมากกว่าผลในการศึกษาปัจจุบัน อายุการใช้งานของระบบสืบพันธุ์ของว​​ัวในพื้นที่มม่า / การศึกษา 8.2 ± 0.1 ปีที่ต่ำกว่าค่าสำหรับวัว horro (10.1 ± 0.01 ปี) รายงานโดย gebregiabher และ Mulugeta (2006)นอกจาก takele ตอัล (2007) รายงานอายุการใช้งานของระบบสืบพันธุ์ 14.7 ± 3.2 ปีวัว sheko ในภาคใต้เอธิโอเปียตะวันตกภายใต้ระบบการจัดการฟรีตั้งแต่ซึ่งเป็นเวลานานกว่าในการทำงานปัจจุบัน การศึกษาโดยวัตสัน (1981) พบว่าวัวจิมม่าในเอธิโอเปียมีอายุเฉลี่ยที่ต่ำเป็น 2 ปีเมื่อเริ่มต้นการทำงานของร่าง ยิ่งไปกว่านั้นอายุตอนแรกไถที่ระบุไว้ในการทำงานในปัจจุบันสูงกว่ารายงานของ takele et al,. 2007 และ Tola ตอัล. ปี 2004 และ Merera ตอัล (2005) โดยทั่วไปอายุค่อนข้างดึกที่ครบกำหนดระยะเวลาการคลอดบุตรและการขยายอายุการใช้งานสั้นลงสะท้อนให้เห็นถึงสภาพแวดล้อมที่สัตว์ที่อาจจะเป็นระยะเวลานานของความเครียดทางโภชนาการ,ซึ่งสามารถนำมาประกอบโดยตรงกับการขยายตัวของการพังทลายของดินในทุ่งเลี้ยงสัตว์ได้อย่างอิสระ rangelands

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

5. สนทนา
5.1 ผลของการพังทลายของดินบนพารามิเตอร์รับรู้พฤกษศาสตร์
เกษตรกร respondent รายงานการพังทลายของดินเพิ่มขึ้น aggravated ขาดแคลนของทรัพยากรอาหารในฟรีตั้งแต่วัว โดยทำให้เกิดการลดลงของพืชปก และลดประสิทธิภาพของวัวควาย เปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมทางกายภาพมองเห็นเป็นการพังทลายของดินเพิ่มขึ้นและกระชับข้อมูล พฤกษศาสตร์หลากหลายลดลงและการผลิตชีวมวล encroachment ปร่าอาหาร สูญเสียความอุดมสมบูรณ์ดิน วัวผลผลิตลดลง เพิ่มความไวของสัตว์โรค และสุดท้าย ลดทรัพยากรของรายได้สำหรับเกษตรกร ดังนั้น ทั่วไป ประสิทธิผลของดินแดนอิสระ grazed ในชีวมวล ความหลากหลายของพืช grazing กำลัง ยืนต้นอัตราส่วนพืชต่อปี ความหนาแน่นของพืชถูกปาก และความเหมาะสมของแล้ง grazing ปฏิเสธช่วงเวลา และทั้งหมดนี้ปัจจัยมี aggravated โดยดินพังทลายที่เกี่ยวข้องกับตัวชี้วัด ได้ถูกตรวจสอบเทียบเคียงสถานการณ์ในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศเอธิโอเปีย (McCarthy et al., 2002 โซโลมอน et al., 2007 และ Teshome, 2007), เอธิโอเปียเหนือ (Gebremedhin et al., 2002 และ Desalew, 2008), เอธิโอเปียตะวันออก (Belaynesh, 2006 และ Kassahun et al., 2008), ภูมิภาคริฟท์วัลเลย์ของเอธิโอเปีย (Abule et al., 2005 และ Sisay, 2000), ไฮแลนด์เซ็นทรัลของเอธิโอเปีย (Kahsay, 2004 และ Kidane, 1993), แอฟริกาใต้ซาฮารา (Abule et al., 2005 แมน et al., 2007 และ Mortimore และ Turner, 2005), และพื้นที่หินปูนเมดิเตอร์เรเนียน (Cerdà, 1998) .

เกษตรกรยังไม่ตระหนักว่า ดั้งเดิม rangeland-ใช้ระบบการจัดการ กลยุทธ์ grazing/เรียก ดูชุมชนและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศควบคู่กับการพังทลายของดินมีผลต่อความต้องการพืชชนิดและผลกระทบของ overgrazing Oba และ Kotile, 2001 และ Alemayehu, 2004 และ Kassahun et al. (2008) ยังได้รายงานว่า overgrazing พื้นที่ eroded ช่วยกัดเซาะดิน นำให้อาหารขาดแคลน โดยการจำกัดการใช้งานตามฤดูกาล และ grazing กำลัง (Abule et al. ปี 2005, Tefera และ al., 2002 และ Kuchar, 1995) สาเหตุของบุช (impalatable forage พืช) encroachment คือ ปัญหาความขัดแย้งในนิเวศวิทยา rangeland ตั้งแต่ปัจจัยหลาย รวมทั้งขาดแคลนปริมาณน้ำฝน ยวดเปียกรอบ (Kraaij, 2003 และ Ward, 2005), หนัก grazing (De Queiroz, 1993), ขาดไฟร้อนแปรง (Westoby et al., 1989), การสูญหายของต้นไม้ (Smit, 2004) และอาจมีการเปลี่ยนแปลงธาตุอาหารดิน (กลาง-Meir, 1982), รับผิดชอบ นอกจากนี้ยังรู้จักผู้ตอบส่วนใหญ่ของปัจจัยเหล่านี้ได้ นอกจากนี้ยังมีหลักฐานมากมายในวรรณคดีว่า encroachment บุชทำให้ลดลงในฐานะ grazing ชั้น herbaceous (Kraaij, 2003 และ Smit, 2004) อย่างไรก็ตาม มันควรจะกล่าวว่า พืชบางอย่างวู้ดดี้จะถือเป็นค่า เพราะพวกเขามีใบ และฝักเบราว์เซอร์ และขอบเขตที่น้อยกว่าการ grazers ในระหว่างรอบระยะเวลาแห้ง ผลการวิจัยเหล่านี้ยังเห็นด้วยกับรายงานโกร่ง rangeland ภาคใต้ และภาคตะวันออก (Gedda, 2003, Kassahun et al., 2008 และโซโลมอน et al., 2007) เพิ่มเติม ขาดแคลนอาหารในพื้นที่ศึกษาเป็นส่วนใหญ่สะท้อนสถานะการพังทลายของดิน อย่างไรก็ตาม ผู้ตอบรายงานการใช้ช่วงฤดูฝน (grazing เหมาะสมที่สุดและทำให้เฮย์) และกลยุทธ์ grazing/เรียก ดูระยะเวลาแห้ง (ควันหลงการใช้ประโยชน์พืชและตกค้าง) ในการจัดการทรัพยากรพร้อมใช้งานตัวดึงข้อมูล สถานการณ์ยังเหนือกว่าตรงข้าม rangelands ในเอธิโอเปีย (Alemayehu, 2005 และ Desalew, 2008), แอฟริกาใต้ (Smit และ Rethman, 1992) และแซมเบีย (Baars et al., 1997) ผลการวิจัยในอเมริกาใต้, (Cerdà, 2000), แสดงว่า การพังทลายของดินเพิ่มขึ้นก็เนื่องจากการสลายตัวของโครงสร้างดิน และนี้คือเนื่องจากการ overgrazing และหวั่นดินเนื้อปูน

5.2 ผลของการพังทลายของดินผลิตและผลิตซ้ำประสิทธิภาพของฟรีตั้งแต่วัวตามข้อมูลตัวเลขรับรู้
ผลการเฉลี่ยประจำวันและด้านการให้นมนมผลิตรายงานในภูมิภาคสูง eroded, LAR (ตาราง 2), ต่ำกว่ารายงานโดย Adugna และกล่าว (1992) สำหรับโค zebu ใต้เอธิโอเปีย Workneh และ Rowalds (2004) สำหรับโคกระบือในเขต Oromia ของเอธิโอเปีย FAO (2004) สำหรับค่าเฉลี่ยประเทศเอธิโอเปียและ Takele et al. (2007) สำหรับ Sheko วัวของเอธิโอเปียตะวันตกใต้ ผลตอบแทนประมาณนมของวัวควายในท้องถิ่น (± 203.5 เกี่ยวกับด้านการให้ 2.5 กิโลกรัม/นม), รวมนมใช้น่อง ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของซาฮารา (P < 0.05) ด้านการให้นมเฉลี่ยพบในการศึกษานี้มียังต่ำกว่ารายงานโดย Alemayehu et al (2000) สำหรับโคพื้นเมืองในภาคใต้ของเอธิโอเปีย ในทำนองเดียวกัน ความยาวด้านการให้นมเฉลี่ยที่รายงาน โดย Wuletaw (2004) สำหรับโค Zebu พื้นของเอธิโอเปียเหนือจะยาวกว่าผลลัพธ์ในการศึกษาปัจจุบัน อายุการสืบพันธุ์ของวัวใน Jimma/ศึกษา 8.2 ± 0.1 ปีไม่ต่ำกว่าค่าสำหรับวัว Horro (10.1 ± 0.01 ปี) ที่รายงาน โดย Gebregiabher และ Mulugeta (2006) นอกจากนี้ Takele et al. (2007) รายงานอายุเจริญพันธุ์ของ 14.7 ± 3.2 ปีวัว Sheko ในเอธิโอเปียตะวันตกใต้ใต้ฟรีจนถึงการจัดการระบบ ซึ่งมีความยาวมากกว่างานปัจจุบัน การศึกษา โดย Watson (1981) พบว่า วัว Jimma ในเอธิโอเปียมีอายุเฉลี่ยต่ำสุด 2 ปีเมื่อเริ่มทำงานร่าง นอกจากนี้ อายุในการแรกไถระบุงานปัจจุบันมีสูงกว่ารายงานของ Takele et al., 2007 และ Tola et al., 2004 และ Merera et al. (2005) ทั่วไป อายุที่ครบกำหนด ปลายค่อนข้าง parturition ขยายช่วงเวลาและอายุสั้นสะท้อนสภาพแวดล้อมที่สัตว์อยู่ภายใต้การความเครียดโภชนาการ ระยะยาว เกิดซึ่งสามารถโดยตรงจากการขยายตัวของการกัดเซาะดินในอิสระ grazing rangelands

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

5 . ชุดประชุม
5.1 . ผลจากการกัดเซาะดินบนเกษตรกรจำเลย
พารามิเตอร์สวนพฤกษศาสตร์การรับรู้รายงานว่าการกัดกร่อนผิวดินทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นการขาดแคลนที่เพิ่มขึ้นของทรัพยากรอาหารสัตว์สำหรับสัตว์แบบไม่เสียค่าบริการ - หลากหลายตั้งแต่โดยทำให้การลดลงของฝาครอบพันธุ์ไม้และการเพิ่มผลผลิตของสัตว์ลดลง การเปลี่ยนแปลงเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมทาง กายภาพ เป็นการรับรู้และลำเลียงและกัดเซาะดินเพิ่มขึ้นลดลงความหลากหลายพฤกษศาสตร์และการผลิตพลังงานชีวมวลในข้อหาบุกรุกพื้นที่ป่าหญ้ากินไม่ลงการสูญเสียของดินอุดมสมบูรณ์ลดลงในการเพิ่มผลผลิตสัตว์เพิ่มมากขึ้นความไวของสัตว์ให้เป็นโรคและสุดท้ายลดลงของรายได้ของเกษตรกร ดังนั้นโดยทั่วไปในการเพิ่มประสิทธิผลได้อย่างอิสระแค่ถากที่ดินในเงื่อนไขของความหลากหลายของพันธุ์ไม้ต่างๆจากชีวมวลกินหญ้าความจุต้นไม้ยืนต้นในอัตราความหนาแน่นของพืชประจำปีและความเหมาะสมของพันธุ์ไม้ต่างๆเปรี้ยวหวานมันเค็มกินหญ้าหน้าแล้งได้ชะลอตัวลงในช่วงเวลาและปัจจัยเหล่านี้ทั้งหมดมีทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นโดยไฟแสดงสถานะที่เกี่ยวข้องกัดเซาะดิน เหตุการณ์ใกล้เคียงกับได้รับการปฏิบัติในเขตพื้นที่ที่แตกต่างกันของพื้นที่ตอนใต้เอธิโอเปีย( McCarthy ' s et al . 2002 ซาโลมอน et al . teshome 2007 และ 2007 )ทางด้านทิศเหนือเอธิโอเปีย( gebremedhin et al .2002 และ desalew , 2008 ), East เอธิโอเปีย( belaynesh , 2006 และ kassahun et al ., 2008 ),ที่ Rift Valley เขตพื้นที่ของเอธิโอเปีย( abule et al ., 2005 และ sisay , 2000 ),เซ็นทรัล Highlands ของเอธิโอเปีย( kahsay , 2004 และ kidane , 1993 ), sub-saharan แอฟริกา( abule et al ., 2005 , Hoffman Estates et al ., 2007 และ mortimore และ, Turner Field ,, 2005 ),และอาหารตามแบบเมดิเตอร์เรเนียนหินปูนบริเวณ( cerdà , 1998 ).

เกษตรกรและยังทราบว่าระบบการจัดการ rangeland - ใช้งานแบบดั้งเดิมที่เปลี่ยนแปลงของ สภาพ อากาศและกลยุทธ์กินหญ้า/การเบราซิ่งร่วมกันประกอบด้วยดินเสื่อมมีอิทธิพลต่อความพร้อมใช้งานของพันธุ์ไม้อันเป็นที่ปรารถนาและผลกระทบของดังเช่น Oba Oba - ดิสโก้และ kotile alemayehu 2001 และ 2004 และ kassahun et al . ( 2008 )ได้รายงานว่าดังเช่นในพื้นที่ไปช่วยเพิ่ม ประสิทธิภาพ นอกจากนั้นยังกัดเซาะดินเป็นทางนำไปสู่อาหารขาดแคลนโดยการจำกัดความสามารถกินหญ้าและใช้ตามฤดูกาล( abule et al . 2005 tefera et al . kuchar 2002 และ 1995 ) สาเหตุของบุช(พันธุ์ไม้ต่างๆกินอาหาร impalatable )ข้อหาบุกรุกพื้นที่ป่าเป็นปัญหาถกเถียงกันในระบบนิเวศน์ rangeland ตั้งแต่หลายปัจจัยรวมถึงปัญหาการขาดแคลนของปริมาณฝนตกรอบอย่างเด่นชัดเปียกชื้น( kraaij 2003 และคุก 2005 )หนักปศุสัตว์( de queiroz 1993 )ไม่มีไฟแปรงแบบร้อน( westoby et al . 1989 )การสูญเสียของต้น( smit 2004 )และการเปลี่ยนแปลงสารอาหารดิน( noy-meir ปี 1982 แล้ว)อาจมีความรับผิดชอบ ปัจจัยเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นคนรู้จักกันดีในผู้ตอบแบบสอบถามยัง นอกจากนั้นยังมีหลักฐานขนาดกว้างขวางอยู่ในเอกสารที่เคยถูกบุกรุกรัฐบาลบุชจะทำให้ลดลงกินหญ้าในความสามารถของชั้นหยวก( smit kraaij 2003 และ 2004 ) แต่ถึงอย่างไรก็ตามควรจะได้บันทึกไว้ว่าเป็นพันธุ์ไม้บางส่วนได้รับการพิจารณาว่ามีความคุ้มค่าเพราะพวกเขามีพ็อดและการใช้เบราเซอร์ร่วมกันและในขอบเขตที่เล็กลงมากว่าในการดูแลสัตว์ในช่วงเวลาแบบแห้ง จากการสำรวจนี้ยังเห็นด้วยกับรายงานการใช้กำลังการผลิตใน ภาค ใต้และ ภาค ตะวันออก rangeland ( gedda 2003 kassahun et al . 2008 และซาโลมอน et al . 2007 ) เพิ่มเติมการขาดแคลนอาหารสัตว์ที่อยู่ในพื้นที่การศึกษาที่มีสาเหตุหลักมาจากที่สะท้อนถึงความเสื่อมของดิน แต่ถึงอย่างไรก็ตามผู้ตอบแบบสำรวจที่ได้รับรายงานการใช้ของฤดูกาลที่เปียกชื้น(ทำให้หญ้าแห้งและกินหญ้าได้ดีที่สุด)และแห้ง(สารตกค้างและการใช้กำลังการผลิตพืช)กินหญ้า/กลยุทธ์การเบราส์เพื่อจัดการกับทรัพยากรอาหารจัดให้บริการ สถานการณ์ความเหมือนและยังมีผลบังคับใช้เหนือกว่าใน rangelands ในเอธิโอเปีย( alemayehu desalew 2005 และ 2008 )แอฟริกาใต้( smit และ rethman 1992 )และแซมเบีย( baars et al . 1997 ) ผลการวิจัยในทางตอนใต้ของทวีปอเมริกาใต้( cerdà 2000 )ที่แสดงให้เห็นว่าการเพิ่มขึ้นในการกัดกร่อนดินจะเป็นและเนื่องจากการเสื่อม สภาพ ของโครงสร้างของดินและนี้เป็นผลมาจากการดินและดังเช่นสิ่งก่อสร้างที่.

5.2 .มีผลบังคับใช้ของดินการกัดกร่อนในการผลิตและ คุณภาพ ประสิทธิภาพ การทำงานในแบบไม่เสียค่าบริการ - หลากหลายตั้งแต่สัตว์ซึ่งใช้ในการรับรู้ข้อมูลที่เป็นตัวเลข
ที่หมายถึงทุกวันและรายงานผลการให้นมการรีดนมในที่สูงซ้ำเติมพื้นที่, LAR (โต๊ะ 2 )อยู่ในระดับต่ำกว่ารายงานโดย adugna และกล่าวว่า( 1992 )สำหรับ zebu สัตว์ใน ภาค ใต้เอธิโอเปีย, workneh และ rowalds ( 2004 )ในการเลี้ยงสัตว์ในที่ oromia เขตพื้นที่ของเอธิโอเปีย,FAO ( 2004 )สำหรับชาวเอธิโอเปียแห่งชาติโดยเฉลี่ยและ takele et al . ( 2007 )สำหรับสัตว์ sheko ของเอธิโอเปียทางด้านทิศใต้ตะวันตก. ให้ผลตอบแทนนมโดยประมาณของฝูงสัตว์ท้องถิ่น(ประมาณ 203.5 ± 2.5 กก./การให้นมการ)ไม่รวมค่านมหมดแล้วโดยลูกวัวที่อยู่ในระดับต่ำกว่าค่าเฉลี่ยพันธุ์( P < 0.05 ) ความยาวการให้นมการหมายถึงที่พบในการศึกษานี้ยังต่ำกว่ารายงานโดย alemayehu et al .( 2000 )สำหรับสัตว์พื้นเมืองในเอธิโอเปียทางตอนใต้. ในทำนองเดียวกันความยาวเฉลี่ยการให้นมที่ได้รับรายงานจาก wuletaw ( 2004 )ในการเลี้ยงสัตว์ zebu พื้นเมืองของเอธิโอเปียเหนือมีความยาวมากกว่าผลการศึกษาในปัจจุบัน ( Elephantiasis )อายุยืนของแม่วัวในพื้นที่การศึกษา jimma / 8.2 ± 0.1 ปีอยู่ในระดับต่ำกว่ามูลค่าที่สำหรับ horro สัตว์( 10.1 ± 0.01 ปี)รายงานโดย gebregiabher และ mulugeta ( 2006 )ยิ่งไปกว่านั้น takele et al . ( 2007 )รายงานว่าองค์กรเอกชนที่อายุยืนของ 14.7 ± 3.2 ปีให้สัตว์ sheko ในเอธิโอเปีย South Western ภายใต้ ระบบการจัดการแบบไม่เสียค่าบริการ - หลากหลายตั้งแต่ที่มีความยาวมากกว่าในการทำงานในปัจจุบัน. การศึกษาของวัตสัน( 1981 )พบว่าวัว jimma ในเอธิโอเปียมีอายุเฉลี่ยที่ต่ำมากที่ 2 ปีเมื่อมีการเริ่มใช้งานฉบับร่าง ยิ่งไปกว่านั้นอายุที่แรกนาขวัญระบุไว้ในงานปัจจุบันของคุณให้อยู่ที่ระดับสูงกว่ารายงานของ takele et al . 2007 และโทลา et al . 2004 และ merera et al . ( 2005 ) ในทั่วไปอายุช่วงปลายเป็นที่ครบกำหนดไถ่ถอนในแต่ละช่วง parturition ยาวและสั้นลงดังนั้นจึงแสดงให้เห็นถึงระบบที่อยู่ในสัตว์ที่อยู่ในระยะยาวของความตึงเครียดทาง โภชนาการซึ่งสามารถโดยตรงเนื่องจากการขยายตัวจากการกัดเซาะดินได้อย่างอิสระกินหญ้า rangelands