Although the road lamps were a bit

Although the road lamps were a bit dim, I could see that the face was full of evil intentions. The person in the back laughed: “Li Xiao Yao did you really think that we wouldn’t attack you?”

My eyes went cold: “Liu Ying!”

“Right!” Liu Ying was also wearing a black jumpsuit and walked to the front, smiling at Wan Er. “Lin Wan Er, this is between me and Li Xiao Yao and has nothing to do with you. You can leave now…”

Wan Er’s mouth opened slightly and said: “Liu Ying are you planning on starting a fight? Don’t forget the school rules. Any student that starts a fight gets expelled!”

Liu Ying laughed: “School rules are for the good students and I am no good student. Lin Wan Er, I admit that you are my type. So please step aside. We don’t want to harm you!”

Wan Er wanted to say more, but I turned around and smiled: “Miss, you don’t need to leave. Wait half a minute for me!”

She nodded and maybe saw my self-confidence and smiled as well: “Mm, I’ll wait…”

……

“Damn brat, so arrogant!”

Liu Ying suddenly pulled out a baseball bat and yelled to the other 3 students: “As long as he doesn’t die, I’ll take responsibility for everything!”

The other three students smiled as they pulled out more bats and rushed towards me.

Rustle…

I stepped over the leaves and pebbles and suddenly burst over to them. I put strength in my left leg and my body left the ground. I chained two kicks and with two bangs two of the students fell heavily to the ground. I spun my body mid air and with a fist full of power I punched the third student with a thump!

Bang!

Blood and teeth flew out and the student’s face instantly turned bloody. His face hit the ground with a light bang and he passed out immediately.

“……”

Liu Ying who was in the back was stunned. Three of his underlings were defeated so easily. This was something that he probably couldn’t even dream about. So with his baseball bat, he went all in and dashed towards me while raising his bat!

I stood there and my right hand swept along an arc, shattering the baseball bat instantly. I retracted my hand again and delivered it straight into Liu Ying’s chest!

Liu Ying stuttered back a few steps while clutching his chest. His face was full of cold sweat as he raised his head to look at me with a painful expression. The punch wouldn’t physically harm him, but he would feel a lot of pain.

……

I clapped my hands, turned around, and smiled: “Okay, I’m done!”

Wan Er was standing there with her small mouth wide open.

She was speechless, so I patted her shoulder and said: “Miss, we need to sleep early~”

“Oh, oh…”

Wan Er snapped back into reality.

……

“After Liu Ying joined the baseball club in the school, he gathered a group of lackeys…” Wan Er paused but she continued: “I heard from some of my upperclassman that quite a lot of male students were dragged into a fight by Liu Ying and the most serious damage was that both of a person’s leg were broken…”

I frowned: “That is really out of control…”

“Yeah, his attitude from reality must have transferred into the game. So that’s why he can’t stop attacking you in Ba Huang City and wants to completely wipe you out…” We reached the girl’s dorm and Wan Er took a deep look at me and smiled: “How about this. You come to Fan Shu City with me and Cheng Yue. Then we’ll be able to protect you~”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้ว่าโคมไฟถนนมืดมาก ฉันได้เห็นว่า หน้าก็เต็มไป ด้วยความตั้งใจที่ชั่วร้าย คนหลังหัวเราะ: "หลี่เสี่ยวยาวไม่ได้คุณคิดว่า ว่า เราจะไม่โจมตีคุณ? "ตาไปเย็น: "หลิวหยิง""ขวา" คุณหญิงเล่ายังสวม jumpsuit ดำ และเดินไปข้างหน้า ยิ้มที่ Wan Er "หลิน Wan Er นี้ระหว่างผมและหลี่เสี่ยวยาว และมีอะไรกับคุณ คุณสามารถปล่อยให้ตอนนี้..."หวานปากของ Er เปิดเล็กน้อย และกล่าวว่า: "คุณหญิงเล่าคุณวางแผนในการเริ่มต้นการต่อสู้ อย่าลืมกฎโรงเรียน นักเรียนที่เริ่มการต่อสู้ได้รับออกมา"คุณหญิงเล่าหัวเราะ: "กฎโรงเรียนสำหรับนักเรียนที่ดี และฉันเรียนไม่ดี Lin Wan Er ฉันยอมรับว่า คุณมีชนิดของฉัน ดังนั้นโปรดก้าวไปข้าง ๆ เราไม่อยากทำร้ายคุณ"Wan Er อยากอธิบายเพิ่มเติม แต่ฉันหันไปรอบ ๆ และยิ้ม: "นางสาว คุณไม่จำเป็นต้องปล่อยให้ รอนาทีครึ่งฉัน"เธอพยักหน้า และอาจจะเห็นฉันมีความมั่นใจ และยิ้มเช่น: "มม. ฉันจะรอ..."……"ไอ้ brat หยิ่งมาก"คุณหญิงเล่าก็ดึงค้างคาวเบสบอล และ yelled เพื่อการศึกษา 3: "ตราบใดที่เขาไม่ตาย ฉันจะรับผิดชอบทุกอย่าง"การศึกษาสามยิ้มพวกเขาดึงออกอย่างค้างคาว และวิ่งต่อฉันRustle ...ก้าวผ่านใบไม้และก้อนกรวด และระเบิดก็ผ่านไป ใส่ความแข็งแกร่งในขาซ้ายของฉันและร่างกายของฉันเหลือพื้นดิน ฉัน chained เตะสอง และกับเรียบสอง สองนักเรียนตกหนักพื้นดิน ผมปั่นของฉันร่างกายกลางอากาศ และ ด้วยกำปั้นที่เต็มไปด้วยพลังงาน ผมเจาะรูนักเรียนสามกับ thumpบางบินออกเลือดและฟัน และใบหน้าของนักเรียนทันทีเปิดเลือด ใบหน้าของเขาตีพื้นดินที่ มีความบางเบา และเขาส่งออกทันที“……”คุณหญิงเล่าที่หลังตกตะลึงไปได้ สาม underlings เขาได้พ่ายเพื่อได้อย่างง่ายดาย นี่คือสิ่งที่เขาคงไม่ได้ฝัน ดังนั้นไม้ตีเบสบอลของเขา เขาไปทั้งหมด และเส้นประต่อฉันขณะเลี้ยงค้างคาวของเขามียืน และมือขวาของฉันกวาดไปตามส่วนโค้ง ซึ่งทำให้ป่นปี้ไม้ตีเบสบอลได้ทันที กดมืออีกครั้ง และส่งตรงเข้าหน้าอกหลิวหยิงคุณหญิงเล่ากลับ stuttered กี่ขณะกำหน้าอกของเขา ใบหน้าของเขาก็เต็มไป ด้วยเหงื่อเย็นเขายกศีรษะของเขาดูฉันกับนิพจน์ที่มีความเจ็บปวด หมัดจะไม่จริงเป็นอันตรายต่อเขา แต่เขาจะรู้สึกเจ็บปวดมาก……ผมปรบมือเพื่อเรียกมือของฉัน หันไปรอบ ๆ และยิ้ม: "เอาล่ะ ฉันทำ"Er วานยืนกับเธอขนาดเล็กปากเปิดกว้างเธอพูด ดังนั้นฉัน patted ไหล่ของเธอ และกล่าวว่า: "นางสาว เราต้องไหน ~ ""โอ้ โอ้..."Wan Er จัดชิดกลับเป็นความจริง……"หลังจากที่หลิวหยิงเข้าร่วมสโมสรเบสบอลในโรงเรียน เขารวบรวมกลุ่มของ lackeys..." หยุดชั่วคราววาน Er แต่เธอต่อ: "ผมได้ยินจากฉัน upperclassman ที่ค่อนข้างมากนักเรียนชายถูกลากลงในการต่อสู้ โดยยิงเล่า และความเสียหายร้ายแรงที่สุดถูกที่ขาของคนทั้งสองได้เสีย..."ฉัน frowned: "นั่นคือตัว""ใช่ ทัศนคติของเขาจากความเป็นจริงต้องมีแล้วในเกม ดังนั้น ที่เป็นเหตุให้เขาไม่สามารถหยุดการโจมตีคุณในเมืองบาหวง และต้องการอย่างสมบูรณ์ล้างคุณ..." เรามาถึงหอพักของหญิงสาว และ Wan Er เอามองลึกที่ผม และยิ้ม: "นี้ คุณมาถึงเมืองชูแฟนฉันและหยูเช็ง แล้วเราจะสามารถปกป้องคุณ ~ "

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าโคมไฟถนนเป็นบิตสลัวฉันจะได้เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตั้งใจที่ชั่วร้าย บุคคลที่อยู่ในด้านหลังหัวเราะ "Li Xiao Yao คุณไม่คิดว่าเราจะไม่โจมตีคุณ?" ตาของฉันไปเย็น: "หลิวหยิง!" "ตอน" หลิวหญิงก็ยังสวมชุดหมีสีดำและเดินไป! หน้ายิ้มที่ Wan Er "หลิน Wan Er นี้อยู่ระหว่างฉันและ Li Xiao Yao และมีอะไรจะทำอย่างไรกับคุณ คุณสามารถออกตอนนี้ ... " ปาก Wan Er เปิดเล็กน้อยและกล่าวว่า "หลิวยิ่งคุณมีการวางแผนในการเริ่มต้นการต่อสู้? อย่าลืมกฎของโรงเรียน นักเรียนคนใดที่เริ่มต้นการต่อสู้ได้รับการไล่ออก " หลิวหญิงหัวเราะ "กฎของโรงเรียนสำหรับนักเรียนที่ดีและผมไม่มีนักเรียนที่ดี หลิน Wan เอ้อผมยอมรับว่าคุณเป็นประเภทของฉัน ดังนั้นโปรดหลีก เราไม่ต้องการที่จะเป็นอันตรายต่อคุณ "! Wan Er อยากจะพูดมากขึ้น แต่ผมหันไปรอบ ๆ และยิ้ม: "มิสคุณไม่จำเป็นต้องออกจาก รอครึ่งนาทีสำหรับฉัน " เธอพยักหน้าและอาจจะได้เห็นความมั่นใจในตนเองของฉันและยิ้มเช่นกัน: "อืมผมจะรอ ... " ...... "เด็กเหลือขอประณามหยิ่งว่า" หลิวหญิงก็ดึงออกมาจากไม้เบสบอลและ ตะโกนไปที่อื่น ๆ 3 นักเรียน: "ตราบใดที่เขาไม่ตายฉันจะต้องรับผิดชอบสำหรับทุกอย่าง" . อีกสามนักเรียนยิ้มที่พวกเขาดึงออกมาจากค้างคาวมากขึ้นและรีบวิ่งมาหาผมพลิ้วไหว ... ฉันก้าวเหนือใบและ ก้อนกรวดและก็ออกมามากกว่าที่จะให้พวกเขา ฉันใส่ความแข็งแรงในขาซ้ายของฉันและร่างกายของฉันออกจากสนาม ฉันถูกล่ามโซ่สองเตะและมีสองเรียบสองของนักเรียนลดลงอย่างหนักกับพื้น ฉันหมุนร่างกายของฉันกลางอากาศและกำปั้นเต็มไปด้วยพลังที่ผมชกกับนักเรียนที่สามกระหน่ำ! ปัง! เลือดและฟันบินออกและใบหน้าของนักเรียนทันทีหันเลือด ใบหน้าของเขากระแทกพื้นโครมครามแสงและเขาก็เดินออกไปทันที. "...... " หลิวหญิงที่อยู่ในด้านหลังตะลึง สามลูกน้องของเขาพ่ายแพ้อย่างง่ายดาย นี่คือสิ่งที่เขาอาจจะไม่สามารถที่จะฝันถึง ดังนั้นด้วยไม้เบสบอลของเขาเขาไปทั้งหมดในและประมาหาผมในขณะที่ยกค้างคาวของเขาที่ผมยืนอยู่ที่นั่นและขวามือของเรากวาดไปตามโค้งแตกไม้เบสบอลทันที ผมชักมือของฉันอีกครั้งและส่งตรงเข้าหน้าอกของหญิงหลิว! หลิว Ying พูดติดอ่างกลับไม่กี่ขั้นตอนในขณะที่กำหน้าอกของเขา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นในขณะที่เขายกหัวของเขาที่จะมองมาที่ผมด้วยสีหน้าเจ็บปวด . หมัดจะไม่เป็นอันตรายต่อร่างกาย แต่เขาจะรู้สึกเจ็บปวดมาก...... ฉันตบมือของฉันหันไปรอบ ๆ และยิ้ม: "โอเคฉันทำ!" Wan Er กำลังยืนอยู่ที่นั่นกับปากเล็ก ๆ ของเธอกว้าง . เปิดเธอเป็นคนที่พูดเพื่อให้ฉันตบไหล่ของเธอและกล่าวว่า "นางสาวเราต้องนอนหลับต้น ~" "" โอ้โอ้ ... . วัน Er ตะคอกกลับเข้ามาในความเป็นจริง...... "หลังจากที่หลิวหญิงเข้ามาร่วมสโมสรเบสบอลในโรงเรียน เขารวบรวมกลุ่มของจริงแล้ว ... "Wan Er หยุดชั่วคราว แต่เธอยังคง:" ผมได้ยินจากบางส่วนของรุ่นพี่ของฉันที่ค่อนข้างมากของนักเรียนชายที่ถูกลากเข้าไปในการต่อสู้โดย Liu Ying และความเสียหายที่ร้ายแรงที่สุดคือการที่ทั้งสองคนของ ขาหัก ... " ผมขมวดคิ้ว "ที่จริงออกจากการควบคุม ... " "ใช่ทัศนคติของเขาจากความเป็นจริงจะต้องมีการโอนเข้ามาในเกม ดังนั้นที่ว่าทำไมเขาไม่สามารถหยุดการโจมตีคุณในบาหวางซิตีและต้องการที่จะสมบูรณ์เช็ดให้คุณออก ... "เรามาถึงหอพักของหญิงสาวและ Wan Er เอาดูลึกที่ผมและยิ้ม:" วิธีการเกี่ยวกับเรื่องนี้ คุณมาถึงพัดลม Shu เมืองกับฉันและเฉิงยู จากนั้นเราก็จะสามารถที่จะปกป้องคุณ ~ "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่าถนนโคมไฟบิตสลัว ผมเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตั้งใจที่ชั่วร้าย คนที่อยู่ข้างหลังหัวเราะ : " หลี่เสี่ยวเหยา คิดเหรอว่าพวกเราจะไม่โจมตีคุณ "

ฉันตาไปเย็น : " หลิว ยิง ! "

" ใช่ ! " หลิว หญิงก็สวมชุดสีดำ และเดินไปข้างหน้า ยิ้มหวานก่อน " ลินวานอ่านี่มันเป็นเรื่องระหว่างฉันกับหลี่เสี่ยวเหยา และไม่เกี่ยวกับคุณ คุณสามารถไปตอนนี้ . . . . . . . "

วานอ่าปากเปิดเล็กน้อยและกล่าวว่า : " หลิว ยิ่งคุณวางแผนในการเริ่มต้นการต่อสู้ อย่าลืมกฎของโรงเรียน นักเรียนที่เริ่มการต่อสู้ถูกไล่ออก ! "

Liu Ying หัวเราะ : " กฎของโรงเรียน เป็นนักเรียนที่ดี และผมไม่ใช่นักเรียนที่ดี . หลิน วัน เออ ผมยอมรับว่าคุณเป็นประเภทของฉันดังนั้นโปรดหลีกทางด้วย เราไม่อยากทำร้ายคุณ "

วานเอ้ออยากพูดมากกว่านี้ แต่ผมหันไปรอบ ๆและยิ้ม : " คุณไม่ต้องไป รอสักแป๊บนึงนะ ! "

เธอพยักหน้า และอาจเห็นผมมั่นใจและยิ้มด้วย : " อืม ฉันจะรอ . . . "

. . . . . . .

" ไอ้เด็กอวดดี ! "

Liu Ying ก็เอาไม้เบสบอลและตะโกนไปอีก 3 คน" ตราบใดที่เขาไม่ตาย ผมจะรับผิดชอบทุกอย่าง "

อีกสามคนยิ้มขณะที่พวกเขาดึงออกค้างคาวและวิ่งต่อผม

เสียงกรอบแกรบ . . . . . . .

ผมก้าวผ่านใบไม้และก้อนกรวดและออกมาก็ให้พวกมัน ผมเหยียดขาซ้ายของฉัน และตัวฉันออกจากพื้นดิน เอาสองเตะกับปืนสองนัดสองของนักเรียนที่ตกลงมาอย่างหนักกับพื้นดินผมหมุนร่างกลางอากาศ และด้วยกำปั้นเต็มรูปแบบของพลังงานที่ฉันต่อยนักเรียนที่สามกับตุบ !

บาง !

เลือดและฟันกระเด็นออกมาและนักเรียนหน้าทันทีกลายเป็นสีเลือด . หน้ากระแทกพื้นด้วย บังแสง และเขาหมดสติทันที . .

" . . . . . . . "

ลุย ยิง ที่ อยู่ ใน กลับ ตะลึง สามของลูกน้องของเขาพ่ายแพ้อย่างง่ายดายในนี้มีบางอย่างที่เขาอาจจะไม่ได้ฝันถึง ดังนั้นด้วยไม้เบสบอลของเขาเขาไปทั้งหมดในและถูกกับฉันในขณะที่เลี้ยงค้างคาวของเขา !

ผมยืนมือข้างขวาของฉันกวาดไป arc shattering เบสบอลค้างคาวทันที ผมหดมือของฉันอีกครั้งและส่งมันตรงไปที่หน้าอกของ หลิว หยิง !

Liu Ying ติดอ่างกลับมาไม่กี่ขั้นตอนในขณะที่จับที่หน้าอกใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ เขายกศีรษะของเขามองฉันด้วยสีหน้าเจ็บปวด หมัดจะไม่ทางร่างกาย ทำร้ายเขา แต่เขาก็รู้สึกเจ็บมาก . . . . . . .



ผมตบมือมือ หันกลับมาและยิ้ม " โอเค เสร็จแล้ว "

วานเอ้อยืนอยู่ที่นั่นกับเธอ ปากเล็ก เปิดกว้าง

เธอพูดไม่ออก ผมตบไหล่เธอและกล่าวว่า : " คุณ เราต้องนอนเร็ว ~ "

" โอ้ โอ้ . . . . . . . "

วานเอ้อ snapped กลับสู่ความเป็นจริง . . . . . . .



" หลังจากที่ หลิว หยิง จะเข้าชมรมเบสบอลในโรงเรียน เขาได้รวบรวมกลุ่มของเด็ก . . . . . . . " วาน เอ้อ หยุด แต่เธอยังคง " ผมได้ยินจากบางส่วนของรุ่นพี่ที่ค่อนข้างมากของนักเรียนชายที่ถูกลาก ในการต่อสู้ โดย หลิว หยิง และความเสียหายที่ร้ายแรงที่สุดทั้งของคนขาขาด . . . . . . . "

ฉันขมวดคิ้ว :" ที่เป็นจริงออกจากการควบคุม . . . . . . . "

" ใช่ ทัศนคติของเขาจากความเป็นจริงต้องย้ายเข้าไปในเกม แล้วทำไมเขาถึงไม่สามารถหยุดโจมตีคุณในบาหวางเมืองและต้องการที่จะสมบูรณ์เช็ดออก . . . . . . . " เราถึงสาวหอวาน เอ่อ เอาลึกมองฉันและยิ้ม : " เป็นยังไง คุณมาเพื่อแฟนคลับ ชูเมือง กับผม และ เฉิงเย่ว แล้วเราก็สามารถที่จะปกป้องคุณ ~ "