ประวัติวัด:เป็นวัดเก่าที่ สมเด็จพระ

ประวัติวัด:เป็นวัดเก่าที่ สมเด็จพระเพทราชา โปรด ฯ ให้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2226 เมื่อครั้งยังรับราชการกรมช้าง ในบริเวณย่านป่าตอง อันเป็นนิวาสเดิมก่อนที่พระองค์จะขึ้นครองราชย์ โดยวัดได้มีฐานะเป็นพระอารามหลวง ในเวลาต่อมา อีกทั้งยังเป็นที่จำพรรษาของพระราชาคณะ
ที่ตั้งวัด:ตั้งอยู่ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยาในเขตของสถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยา บนพื้นที่กึ่งกลางค่อนไปทางทิศใต้ของเกาะเมือง ริมถนนศรีสรรเพชญ์ (ถนนมหารัฐ


ยาหรือถนนป่าตอง) ฟากตะวันออก ใกล้ประตูชัยซึ่งเป็นประตูใหญ่บนแนวกำแพงเมืองด้านใต้
สถาปัตยกรรม:แบบอยุธยาพระอุโบสถ อันเป็นประธานของวัด ตั้งอยู่ บนฐานแอ่นโค้งแบบเรือสำเภา ซึ่งเป็นศิลปะอยุธยาตอนปลาย มีมุขโถงด้านหน้าและหลังของพระอุโบสถ ด้านหน้ามีประตู 3 ช่อง ด้านหลังมีช่องประตู 2 ช่อง ด้านข้างมีช่องหน้า ที่ประดับด้วยบันแถลง ภายในประดิษฐานพระพุธรูปหินทรายถือปูน ปางมารวิชัยเป็นประธาน
พระวิหาร ตั้งอยู่ด้านข้างพระอุโบสถ ปรากฏเฉพาะส่วนของฐานและผนัง
ปรางค์เจดีย์ ตั้งอยู่ด้านหน้าพระอุโบสถ เป็นปรางค์ย่อมุมไม้ยี่สิบแปด ฐานล่างประดับลายแข้งสิงห์ ส่วนบนมีซุ้มเรือนธาตุทั้งสี่ด้าน
เจดีย์ย่อมุม ตั้งอยู่ด้านหน้าปรางค์เจดีย์ ฐานล่างย่อมุมไม้สิบสอง ด้านหน้ามีบันไดทางขึ้น ส่วนบนเป็นฐานเจดีย์ ที่ประดับด้วยลวดบัวและลายแข้งสิงห์ โดยส่วนยอดได้ทลายลงไป
พระอุโบสถ เป็นประธานของวัด ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว เหนือช่องหน้าต่างประดับด้วยซุ้มบันแถลง มีมุขโถงทั้งด้านหน้าและหลังพระอุโบสถ ประตูยอดปราสาท ซึ่งเป็นประตูกลางประตูซุ้มบันแถลง ที่อยู่ด้านข้างทั้งสอง พระวิหาร มีมุขทั้งด้านหน้าและด้านหลัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประวัติวัด:เป็นวัดเก่าที่สมเด็จพระเพทราชาโปรดฯ ให้สร้างขึ้นในปีพ.ศ. 2226 เมื่อครั้งยังรับราชการกรมช้างในบริเวณย่านป่าตองอันเป็นนิวาสเดิมก่อนที่พระองค์จะขึ้นครองราชย์โดยวัดได้มีฐานะเป็นพระอารามหลวงในเวลาต่อมาอีกทั้งยังเป็นที่จำพรรษาของพระราชาคณะ ที่ตั้งวัด:ตั้งอยู่ตำบลประตูชัยอำเภอพระนครศรีอยุธยาจังหวัดพระนครศรีอยุธยาในเขตของสถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยาบนพื้นที่กึ่งกลางค่อนไปทางทิศใต้ของเกาะเมืองริมถนนศรีสรรเพชญ์ (ถนนมหารัฐ ใกล้ประตูชัยซึ่งเป็นประตูใหญ่บนแนวกำแพงเมืองด้านใต้ฟากตะวันออกยาหรือถนนป่าตอง) สถาปัตยกรรม:แบบอยุธยาพระอุโบสถอันเป็นประธานของวัดตั้งอยู่บนฐานแอ่นโค้งแบบเรือสำเภาซึ่งเป็นศิลปะอยุธยาตอนปลายมีมุขโถงด้านหน้าและหลังของพระอุโบสถด้านหน้ามีประตู 3 ช่องด้านหลังมีช่องประตู 2 ช่องด้านข้างมีช่องหน้าที่ประดับด้วยบันแถลงภายในประดิษฐานพระพุธรูปหินทรายถือปูนปางมารวิชัยเป็นประธาน พระวิหารตั้งอยู่ด้านข้างพระอุโบสถปรากฏเฉพาะส่วนของฐานและผนัง ปรางค์เจดีย์ตั้งอยู่ด้านหน้าพระอุโบสถเป็นปรางค์ย่อมุมไม้ยี่สิบแปดฐานล่างประดับลายแข้งสิงห์ส่วนบนมีซุ้มเรือนธาตุทั้งสี่ด้าน เจดีย์ย่อมุมตั้งอยู่ด้านหน้าปรางค์เจดีย์ฐานล่างย่อมุมไม้สิบสองด้านหน้ามีบันไดทางขึ้นส่วนบนเป็นฐานเจดีย์ที่ประดับด้วยลวดบัวและลายแข้งสิงห์โดยส่วนยอดได้ทลายลงไป พระอุโบสถเป็นประธานของวัดล้อมรอบด้วยกำแพงแก้วเหนือช่องหน้าต่างประดับด้วยซุ้มบันแถลงมีมุขโถงทั้งด้านหน้าและหลังพระอุโบสถประตูยอดปราสาทซึ่งเป็นประตูกลางประตูซุ้มบันแถลงที่อยู่ด้านข้างทั้งสองพระวิหารมีมุขทั้งด้านหน้าและด้านหลัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประวัติวัด : เป็นวัดเก่าที่สมเด็จพระเพทราชาโปรดฯให้สร้างขึ้นในปีพ . ศ .2226 เมื่อครั้งยังรับราชการกรมช้างในบริเวณย่านป่าตองอันเป็นนิวาสเดิมก่อนที่พระองค์จะขึ้นครองราชย์โดยวัดได้มีฐานะเป็นพระอารามหลวงในเวลาต่อมาอีกทั้งยังเป็นที่จำพรรษาของพระราชาคณะ
ที่ตั้งวัด :ตั้งอยู่ตำบลประตูชัยอำเภอพระนครศรีอยุธยาจังหวัดพระนครศรีอยุธยาในเขตของสถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยาบนพื้นที่กึ่งกลางค่อนไปทางทิศใต้ของเกาะเมืองริมถนนศรีสรรเพชญ์ ( ถนนมหารัฐ


ยาหรือถนนป่าตอง ) ฟากตะวันออกใกล้ประตูชัยซึ่งเป็นประตูใหญ่บนแนวกำแพงเมืองด้านใต้
สถาปัตยกรรม :แบบอยุธยาพระอุโบสถอันเป็นประธานของวัดตั้งอยู่บนฐานแอ่นโค้งแบบเรือสำเภาซึ่งเป็นศิลปะอยุธยาตอนปลายมีมุขโถงด้านหน้าและหลังของพระอุโบสถด้านหน้ามีประตู 3 ช่องด้านหลังมีช่องประตู 2 ช่องด้านข้างมีช่องหน้าภายในประดิษฐานพระพุธรูปหินทรายถือปูนปางมารวิชัยเป็นประธาน
พระวิหารตั้งอยู่ด้านข้างพระอุโบสถปรากฏเฉพาะส่วนของฐานและผนังตั้งอยู่ด้านหน้าพระอุโบสถเป็นปรางค์ย่อมุมไม้ยี่สิบแปดฐานล่างประดับลายแข้งสิงห์ส่วนบนมีซุ้มเรือนธาตุทั้งสี่ด้าน

ปรางค์เจดีย์เจดีย์ย่อมุมตั้งอยู่ด้านหน้าปรางค์เจดีย์ฐานล่างย่อมุมไม้สิบสองด้านหน้ามีบันไดทางขึ้นส่วนบนเป็นฐานเจดีย์ที่ประดับด้วยลวดบัวและลายแข้งสิงห์โดยส่วนยอดได้ทลายลงไป
พระอุโบสถเป็นประธานของวัดล้อมรอบด้วยกำแพงแก้วเหนือช่องหน้าต่างประดับด้วยซุ้มบันแถลงมีมุขโถงทั้งด้านหน้าและหลังพระอุโบสถประตูยอดปราสาทซึ่งเป็นประตูกลางประตูซุ้มบันแถลงที่อยู่ด้านข้างทั้งสองมีมุขทั้งด้านหน้าและด้านหลัง