During the 1960s and 1970s, the Ame

During the 1960s and 1970s, the American discussion about political socialization was both extensive and heated, and the older perspective of civic education was pushed aside for an explicitly human developmental approach. Many scholars asserted that political socialization was essentially an individualized process of maturation in interaction with the broader political environment of a nation (Greenstein, 1965; Jennings & Niemi, 1974, 1981). For example, by the late 1970s one seminal work defined political socialization as “a developmental process by which adolescents acquire cognitions, attitudes and behaviors relating to their political environment” (Atkin and Gantz (1978, p.184). This image of political socialization led to two types of investigations: 1) mapping individuals’ political attitudes at certain times during their youth, and 2) searching for the rational actor (parents, peers, media) guiding the developmental process. In this literature, formal education was undervalued, with some political scientists going so far as to assert that schooling is no more important to political socialization than any other politically- or civically-related event in people’s lives (e.g. Prewitt, Eulau, and Zisk; Pye 1965; Prewitt 1975).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในช่วงปี 1960 และทศวรรษ 1970 สนทนาอเมริกันเกี่ยวกับการกล่อมเกลาทางการเมืองได้กว้างขวาง และอุ่น และมุมมองเก่าของพลเมืองศึกษาถูกผลักไว้สำหรับวิธีการพัฒนามนุษย์อย่างชัดเจน นักวิชาการหลายคนว่า การกล่อมเกลาทางการเมืองคือ เป็นกระบวนการเป็นรายบุคคลของพ่อแม่ในการโต้ตอบกับสภาพแวดล้อมทางการเมืองที่กว้างชาติ (Greenstein, 1965 Jennings & Niemi, 1974, 1981) ตัวอย่าง จากปลายทศวรรษที่ 1970 งานหนึ่งบรรลุถึงกำหนดการกล่อมเกลาทางการเมืองเป็น "การพัฒนากระบวนการซึ่งวัยรุ่นซื้อ cognitions ทัศนคติ และพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมทางการเมืองของพวกเขา" (Atkin และ Gantz (1978, p.184) นำรูปนี้ของการกล่อมเกลาทางการเมืองของการตรวจสอบ: 1) ทัศนคติทางการเมืองของบุคคลการแม็ปในบางช่วงเวลาระหว่างเยาวชนของพวกเขา และ 2) ค้นหานักแสดงเชือด (พ่อแม่ เพื่อน สื่อ) แนวทางการพัฒนา ในวรรณกรรมนี้ ทางการศึกษาถูก undervalued มีนักวิทยาศาสตร์บางทางการเมืองไปจนเป็นการยืนยันรูปว่า อกไม่สำคัญการกล่อมเกลาทางการเมืองมากกว่าใด ๆ อื่น ๆ ทางการเมือง หรือ civically-เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ในชีวิตของผู้คน (เช่น Prewitt, Eulau และ Zisk Pye 1965 Prewitt 1975)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในช่วงทศวรรษที่ 1960 และ 1970 การอภิปรายเกี่ยวกับการขัดเกลาทางสังคมอเมริกันทางการเมืองทั้งที่กว้างขวางและให้ความร้อนและมุมมองเก่าของการศึกษาของเทศบาลได้รับการผลักดันกันสำหรับวิธีการพัฒนามนุษย์อย่างชัดเจน นักวิชาการหลายคนถูกกล่าวหาว่าการขัดเกลาทางสังคมการเมืองที่สำคัญก็คือกระบวนการของการเจริญเติบโตเป็นรายบุคคลในการมีปฏิสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อมทางการเมืองที่กว้างขึ้นของประเทศ (กรีน 1965; & Niemi เจนนิงส์, 1974, 1981) ยกตัวอย่างเช่นในช่วงปลายปี 1970 หนึ่งในงานที่กำหนดไว้การขัดเกลาทางสังคมทางการเมือง "เป็นกระบวนการพัฒนาโดยที่วัยรุ่นได้รับ cognitions ทัศนคติและพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมทางการเมืองของพวกเขา" (แอทคินและ Gantz (1978, p.184). ภาพของการขัดเกลาทางสังคมทางการเมืองนี้ นำไปสู่​​การสองประเภทของการสืบสวน 1) ทัศนคติทางการเมืองของบุคคลที่ทำแผนที่ 'ในบางช่วงเวลาระหว่างเยาวชนของพวกเขาและ 2) การค้นหานักแสดงที่มีเหตุผล (พ่อแม่เพื่อนสื่อ) แนวทางกระบวนการพัฒนา ในวรรณคดีนี้การศึกษาอย่างเป็นทางการเท่าไหร่กับนักวิทยาศาสตร์ทางการเมืองบางคนไปไกลที่สุดเท่าที่จะยืนยันการศึกษาที่ไม่มีความสำคัญมากขึ้นในการขัดเกลาทางสังคมการเมืองกว่า politically- อื่น ๆ หรือเหตุการณ์ civically ที่เกี่ยวข้องในชีวิตของผู้คน (เช่น Prewitt, Eulau และ Zisk; พาย 1965; Prewitt 1975)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในช่วงทศวรรษที่ 1960 และ 1970 , อเมริกัน การอภิปราย เกี่ยวกับการเรียนรู้ทางการเมือง ทั้งกว้างขวางและให้ความร้อน และเก่า มุมมองของพลเมืองศึกษาถูกเลื่อนออกไปสำหรับวิธีการพัฒนาโดยมนุษย์นักวิชาการหลายคนยืนยันว่ากระบวนการกล่อมเกลาทางการเมืองเป็นรายบุคคล กระบวนการของการปฏิสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อมด้านการเมืองของประเทศในวงกว้าง ( กรีนสไตน์ , 1965 ; เจนนิงส์&นีมี่ , 1974 , 1981 ) ตัวอย่างเช่น โดยปลายทศวรรษหนึ่งงานวิจัยกำหนดกระบวนการกล่อมเกลาทางการเมืองเป็น " กระบวนการพัฒนาที่ได้รับความคิดของวัยรุ่น ,ทัศนคติและพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมทางการเมืองของตน " ( แอตกิน และฟิวชัน ( 1978 p.184 ) ภาพนี้ของการกล่อมเกลาทางการเมืองเป็นสองประเภทของการตรวจสอบ : 1 ) บุคคล ' แผนที่ทัศนคติทางการเมืองที่บางครั้งในช่วงวัยรุ่นของพวกเขา และ 2 ) การค้นหานักแสดง เหตุผล ( พ่อแม่ เพื่อน สื่อ ) มัคคุเทศก์กระบวนการพัฒนา ในวรรณกรรมนี้การศึกษาเป็น undervalued กับการเมืองนักวิทยาศาสตร์ไปจนเป็นยืนยันว่าตนจะไม่สำคัญกับการเรียนรู้ทางการเมืองกว่าอื่นใดในทางการเมือง หรือเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ civically ในชีวิตของผู้คน เช่น พรูต eulau , และ zisk ; ไพ 1965 ; พรูต 1975 )