When he arrived home, he found the

When he arrived home, he found the housekeeper very confused about Colin's health.

'He's very strange, sir,' said Mrs Medlock. 'He looks better, it's true, but some days he eats nothing at all, and other days he eats just like a healthy boy. He used to scream even at the idea of fresh air, but now he spends all his time outside in his wheelchair, with Miss Mary and Dickon Sowerby. He's in the garden at the moment.'

'In the garden!' repeated Mr Craven. Those were the words of the dream! He hurried out of the house and towards the place which he had not visited for so long. He found the door with the climbing plant over it, and stood outside, listening, for a moment.

'Surely I can hear voices inside the garden?' he thought. 'Aren't there children whispering, laughing, running in there? Or am I going mad?'

And then the moment came, when the children could not stay quiet. There was wild laughing and shouting, and the door was thrown open. A boy ran out, a tall, healthy, handsome boy, straight into the man's arms. Mr Craven stared into the boy's laughing eyes.

'Who -What? Who?' he cried.

Colin had not planned to meet his father like this. But perhaps this was the best way, to come running out with his cousin and his friend.

'Father,' he said, 'I'm Colin. You can't believe it! I can't believe it myself. It was the garden, and Mary and Dickon and the magic, that made me well. We've kept it a secret up to now. Aren't you happy, Father? I'm going to live for ever and ever and ever!'

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อเขามาถึงบ้าน เขาพบแม่บ้านที่สับสนมากเกี่ยวกับสุขภาพของโคลิน.

' คงจะแปลกมาก รัก กล่าวว่า นางเม็ดล็อค ' เขาดูดีขึ้น มันเป็นความจริง แต่บางวันที่เขากินอะไรเลย และวันอื่น ๆ เขากินเหมือนเด็กที่มีสุขภาพดี เคยร้องแม้แต่ในความคิดของอากาศ แต่ตอนนี้ เขาใช้เวลาทั้งหมดอยู่ในรถเข็นของเขา นางสาวแมรีและ Dickon Sowerby เขาอยู่ในสวนในขณะนั้น '

'ในสวน ' ซ้ำนาย Craven นั้นเป็นคำพูดของฝัน เขารีบออก จากบ้าน และไป ยังสถานที่ซึ่งเขาก็ไม่ได้ไปเยี่ยมสำหรับนาน เขาพบประตูกับพืชเลื้อยไต่ขึ้น และยืนนอก ฟัง ครู่

'ย่อมได้ยินเสียงเสียงภายในสวนหรือไม่' เขาคิด ' ไม่มีเด็กวิสเปอริ่ง หัวเราะ ทำงานในมีหรือไม่ หรือฉันจะบ้าหรือ?'

แล้วในขณะนี้ มา เมื่อเด็กไม่สามารถอยู่เงียบ มีป่าหัวเราะและ shouting และถูกโยนประตูเปิด เด็กผู้ชายวิ่งออก สูง เพื่อสุขภาพ หล่อเด็ก ตรงเข้าไปในแขนของคน นาย Craven จ้องไปในตา laughing ของเด็กผู้ชาย

' ที่-อะไร ใคร?' เขาก็ร้อง

โคลินมีแผนการบิดาเช่นนี้ไม่ แต่ทีนี้ดีสุด ทำงานมาออกกับลูกพี่ลูกน้องของเขาและเพื่อนของเขา

'พ่อ เขากล่าวว่า, ' ฉันโคลิน คุณไม่เชื่อ ฉันไม่เชื่อมันตัวเอง สวน และ Mary และ Dickon และ มหัศจรรย์ ที่ทำผมดีได้ เราได้เก็บมันเป็นความลับถึงตอนนี้ ไม่ได้คุณความสุข พ่อ ฉันจะอยู่เคยตัว และเคย และเคย!'

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อเขากลับมาถึงบ้านเขาพบว่าแม่บ้านสับสนมากเกี่ยวกับสุขภาพของโคลิน'เขาเป็นคนที่แปลกมากครับ' นางเมดล็อคกล่าวว่า 'เขาดูดีกว่าก็จริง แต่บางวันเขากินอะไรเลยและวันอื่น ๆ ที่เขากินเหมือนเป็นเด็กที่มีสุขภาพดี เขาใช้ที่จะกรีดร้องแม้ในความคิดของอากาศบริสุทธิ์ แต่ตอนนี้เขาใช้เวลาทุกเวลาที่เขาออกไปข้างนอกในรถเข็นของเขากับมิสแมรี่และ Dickon โซ เขาอยู่ในสวนในขณะนี้. 'ในสวน! ซ้ำนายขี้ขลาด สิ่งเหล่านี้เป็นคำพูดของความฝัน! เขารีบออกจากบ้านและไปสู่สถานที่ที่เขาไม่ได้เข้าเยี่ยมชมเป็นเวลานาน เขาก็พบว่าประตูกับโรงงานปีนเขามากกว่านั้นและยืนอยู่ข้างนอกฟังสักครู่'แน่นอนฉันสามารถได้ยินเสียงที่อยู่ภายในสวน? เขาคิดว่า 'จะไม่ได้มีเด็กกระซิบหัวเราะทำงานในมี? หรือฉันจะบ้า? และแล้วช่วงเวลาที่มาเมื่อเด็กไม่สามารถอยู่เงียบ มีป่าหัวเราะและตะโกนและประตูถูกโยนเปิด เด็กวิ่งออกไปสูงสุขภาพดีหนุ่มหล่อตรงเข้าไปในอ้อมแขนของชายคนนั้น นายขี้ขลาดจ้องเข้าไปในดวงตาหัวเราะของเด็กใครอะไร? ใคร? ' เขาร้องโคลินไม่ได้วางแผนที่จะตอบสนองความต้องการของพ่อของเขาเช่นนี้ แต่บางทีอาจจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะมาวิ่งออกมากับญาติและเพื่อนของเขาของเขา'พ่อ' เขากล่าวว่า 'ฉันโคลิน คุณไม่สามารถเชื่อว่ามัน! ฉันไม่สามารถเชื่อว่ามันเอง มันเป็นสวนและแมรี่และ Dickon และความมหัศจรรย์ที่ทำให้ฉันดี เราได้เก็บไว้เป็นความลับได้ถึงตอนนี้ ไม่ได้คุณมีความสุขพ่อ? ฉันจะมีชีวิตอยู่ตลอดกาลและตลอดไปและตลอดไป!

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อถึงบ้านก็พบว่าแม่บ้านสับสนมากเกี่ยวกับสุขภาพของโคลิน .

เขามันแปลกมากครับ ' คุณนาย Medlock ’ เขาดูดีกว่าก็จริง แต่บางวัน เขากินอะไรเลย และวันอื่น ๆ เขาก็กินเหมือนผู้ชายสุขภาพดี เขาเคยร้อง แม้ในความคิดของอากาศบริสุทธิ์ แต่ตอนนี้เขาใช้เวลาทั้งหมดของเขาอยู่ในรถเข็นของเขา กับคุณแมรี่และดิกค่อนริดจ์ .เขาอยู่ที่สวนในขณะนี้ . '

ถ้าสวน ! ซ้ำ นายขี้ขลาด คำแห่งความฝัน ! เขารีบออกจากบ้าน และไปสู่สถานที่ซึ่งเขาไม่ได้มาเยี่ยมนาน เขาเจอประตูที่มีไม้เลื้อยผ่านมันและยืนอยู่ข้างนอก ฟัง หน่อย นะ

'surely ผมได้ยินเสียงจากข้างในสวน ? ' เขาคิด ไม่มีเด็กกระซิบ , หัวเราะ ,วิ่งอยู่ในนั้น หรือจะให้ฉันบ้า ?

และก็มาถึง เมื่อเด็กไม่สามารถอยู่เงียบๆ มีป่าหัวเราะ และตะโกน แล้วประตูก็ถูกเปิดออก เด็กชายวิ่งออกมา , สูง , สุขภาพ , หนุ่มหล่อๆ ตรงชายแขน นายคราเวนจ้องเข้าไปในดวงตาของเด็กชายหัวเราะ

ใคร - อะไร ? ใคร ? เขาร้องไห้

คอลินได้วางแผนที่จะเจอพ่อแบบนี้แต่บางทีนี่อาจเป็นวิธีที่ดีที่สุด ที่จะวิ่งออกมากับญาติของเขาและเพื่อน 'father

' เขากล่าวว่า ' ผมคอลลิน คุณไม่อยากจะเชื่อ ผมไม่อยากจะเชื่อตัวเอง มันเป็นสวน และแมรี่ และดิกค่อนและเวทมนตร์ ที่ทำให้ฉัน เราเก็บมันเป็นความลับนะ คุณมีความสุขใช่ไหมพ่อ ? ผมจะอยู่เป็นนิตย์ และที่เคย !