Health care in Canada is delivered

Health care in Canada is delivered through a publicly funded health care system, which is mostly free at the point of use and has most services provided by private entities.[2] It is guided by the provisions of the Canada Health Act of 1984.[3] The government assures the quality of care through federal standards. The government does not participate in day-to-day care or collect any information about an individual's health, which remains confidential between a person and his or her physician.[4] Canada's provincially based Medicare systems are cost-effective partly because of their administrative simplicity. In each province, each doctor handles the insurance claim against the provincial insurer. There is no need for the person who accesses health care to be involved in billing and reclaim. Private health expenditure accounts for 30% of health care financing.[5] The Canada Health Act does not cover prescription drugs, home care or long-term care, prescription glasses or dental care, which means most Canadians pay out-of-pocket for these services or rely on private insurance.[4] Provinces provide partial coverage for some of these items for vulnerable populations (children, those living in poverty and seniors).[4] Limited coverage is provided for mental health care.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สุขภาพในแคนาดาจะส่งผ่านสาธารณะ funded สุขภาพระบบ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฟรีณขณะใช้งาน และมีการบริการมากที่สุด โดยส่วนตัว[2] ได้รับคำแนะนำตามบทบัญญัติของพระราชบัญญัติสุขภาพแคนาดาของ 1984[3] รัฐบาลมั่นใจว่าคุณภาพของการดูแลผ่านมาตรฐานกลาง รัฐบาลไม่มีส่วนร่วมในการดูแลประจำวัน หรือรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับสุขภาพของบุคคล ซึ่งยังคงเป็นความลับระหว่างคนและแพทย์ของเขา หรือเธอ[4] เมดิแคร์แคนาดาโดยเป็นระบบคุ้มค่าบางส่วนเนื่องจากความเรียบง่ายของผู้ดูแล ในแต่ละจังหวัด แพทย์แต่ละจัดการเคลมประกันกับภัยจังหวัด ไม่จำเป็นสำหรับบุคคลที่เข้าถึงสุขภาพจะเกี่ยวข้องกับการเรียกเก็บเงินและการเรียกคืน ได้ บัญชีรายจ่ายสุขภาพส่วนตัว 30% ของเงินสุขภาพ[5] พระราชบัญญัติสุขภาพแคนาดาไม่ได้ครอบคลุมยา การดูแลบ้าน หรือดูแลระยะยาว แว่นตายา หรือ ดูแลทันตกรรม ซึ่งหมายความว่า ชาวแคนาดาส่วนใหญ่จ่าย out-of-pocket สำหรับบริการเหล่านี้ หรือพึ่งประกันส่วนตัว[4] จังหวัดครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของรายการเหล่านี้ในประชากรเสี่ยง (เด็ก อาศัยอยู่ในความยากจนและผู้สูงอายุ)[4] ครองไว้สำหรับดูแลสุขภาพจิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การดูแลสุขภาพในแคนาดาจะถูกส่งผ่านระบบการดูแลสุขภาพหนี้สาธารณะซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นฟรีที่จุดของการใช้งานและมีบริการมากที่สุดให้โดยหน่วยงานภาคเอกชน. [2] มันถูกนำโดยบทบัญญัติของพระราชบัญญัติการสาธารณสุขแคนาดาของปี 1984 [ 3] รัฐบาลมั่นใจคุณภาพของการดูแลผ่านมาตรฐานของรัฐบาลกลาง รัฐบาลไม่ได้มีส่วนร่วมในการดูแลวันต่อวันหรือเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับสุขภาพของแต่ละบุคคลใด ๆ ซึ่งยังคงเป็นความลับระหว่างคนและแพทย์ของเขาหรือเธอ. [4] ของแคนาดาตาม provincially ระบบประกันสุขภาพของรัฐบาลมีค่าใช้จ่ายที่มีประสิทธิภาพส่วนหนึ่งเป็นเพราะการบริหารของพวกเขา ความง่าย ในแต่ละจังหวัดหมอแต่ละจัดการเคลมประกันกับ บริษัท ประกันภัยจังหวัด ไม่มีความจำเป็นสำหรับคนที่จะเข้าสู่การดูแลสุขภาพเพื่อมีส่วนร่วมในการเรียกเก็บเงินและเรียกคืนไม่เป็น สุขภาพเอกชนบัญชีค่าใช้จ่าย 30% ของเงินทุนในการดูแลสุขภาพ. [5] แคนาดาพระราชบัญญัติสุขภาพไม่ครอบคลุมยาตามใบสั่งแพทย์, การดูแลที่บ้านหรือการดูแลระยะยาว, แว่นตาใบสั่งยาหรือการดูแลทันตกรรมซึ่งหมายความว่าส่วนใหญ่ชาวแคนาดาจ่ายออกจากกระเป๋าสำหรับ บริการเหล่านี้หรือพึ่งพาประกันเอกชน. [4] จังหวัดให้ความคุ้มครองบางส่วนสำหรับบางส่วนของรายการเหล่านี้สำหรับประชากรที่เปราะบาง (เด็กที่อาศัยอยู่ในความยากจนและผู้สูงอายุ). [4] ความคุ้มครองที่ จำกัด ไว้สำหรับการดูแลสุขภาพจิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การดูแลสุขภาพในแคนาดาจะถูกส่งผ่านกองทุนสาธารณะระบบการดูแลสุขภาพ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฟรีที่จุดของการใช้ และมีมากที่สุดบริการโดยหน่วยงานภาคเอกชน . [ 2 ] เป็นแนวทาง โดยบทบัญญัติของพระราชบัญญัติสุขภาพแคนาดา 2527 [ 3 ] รัฐบาล มั่นใจคุณภาพการดูแลผ่านมาตรฐานของรัฐบาลกลางรัฐบาลไม่ได้มีส่วนร่วมในการดูแลแบบวันต่อวัน หรือรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับสุขภาพของบุคคล ซึ่งยังคงเป็นความลับระหว่างบุคคลและแพทย์ของเขาหรือเธอ [ 4 ] แคนาดาภูมิภาคตามระบบ Medicare จะประหยัดต้นทุน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความเรียบง่ายในการบริหารของตน ในแต่ละจังหวัด แต่ละหมอจัดการเคลมประกันกับบริษัทประกันภัยจังหวัดไม่ต้องมีคนที่เข้าถึงการดูแลสุขภาพจะเกี่ยวข้องในการเรียกเก็บเงินและนำกลับคืนมา บัญชีค่าใช้จ่ายสุขภาพส่วนบุคคลสำหรับ 30% ของเงินทุนการดูแลสุขภาพ [ 5 ] สุขภาพแคนาดาไม่ครอบคลุมยา , การดูแลบ้านหรือการดูแลระยะยาว , แว่นตาใบสั่งยาหรือการดูแลทันตกรรม ซึ่งหมายถึง ชาวแคนาดาส่วนใหญ่จ่ายเงินออกจากกระเป๋าสำหรับบริการเหล่านี้ หรือพึ่งประกันชีวิตส่วนบุคคล[ 4 ] จังหวัดให้ครอบคลุม บางส่วนของรายการเหล่านี้สำหรับประชากร ( เด็กที่อาศัยอยู่ในความยากจนและผู้สูงอายุ ) . [ 4 ] จำกัดความคุ้มครองจะได้รับการดูแลสุขภาพจิต