Energy crisis is one of the most se

Energy crisis is one of the most serious threats towards the sustainability
of human kinds and civilization. Although industrial revolution
has changed the world to its sophisticated edge, excessive
dependent on fossil fuels as the main source of energy has leads
to the diminishing of this non-renewable supply. Furthermore, demand
for petroleum-derived fuels is not slowing down but instead
increases substantially over the past few decades. Malaysia is not
spared from this scenario as energy consumption has escalated to
a new height of 44,268 ktoe in the year 2007. On the other hand, extreme
usage of fossil fuels brings another looming disaster to human
being and the mother earth, namely global warming. In
Malaysia, transportation sector contributes significantly to the total
CO2 emission with more than 19% of the total emission. Although it
has a relatively small population, average emission in Malaysia was
reported to be 7.5 tons of CO2 per capita according to UNDP report
(2008). In fact, its CO2 emission has been increasing steadily from
1994 to 2004 with an increment of 221% during this period. Hence,
an indigenous, affordable and clean source of energy has become a
high priority in Malaysia to surmount the issue of energy security
and sustainability of human development.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิกฤติพลังงานเป็นหนึ่งในภัยคุกคามที่ร้ายแรงที่สุดต่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนชนิดที่มนุษย์และอารยธรรม แม้ว่าการปฏิวัติอุตสาหกรรมมีการเปลี่ยนแปลงโลกของซับซ้อนขอบ มากเกินไปขึ้นอยู่กับเชื้อเพลิงฟอสซิลเป็นแหล่งพลังงานหลักมีเป้าหมายการลดลงนี้ไม่ใช่ทดแทนจัดหา นอกจากนี้ ต้องการได้รับน้ำมันเชื้อเพลิงจะไม่ชะลอตัวลง แต่แทนที่เพิ่มขึ้นมากช่วงไม่กี่ทศวรรษ มาเลเซียไม่ได้ช่วยจากสถานการณ์นี้มีเลื่อนการใช้พลังงานความสูงใหม่ของ 44,268 ktoe ในปี 2550 ในทางกลับกัน มากการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลนำภัยพิบัติอื่นปรากฏคนกำลังและพระแม่ธรณี สากลได้แก่ภาวะโลกร้อน ในภาคขนส่งมาเลเซีย จัดสรรอย่างมีนัยสำคัญรวมปล่อยก๊าซ CO2 มากกว่า 19% ของการปล่อยก๊าซทั้งหมด แม้ว่าจะมีประชากรค่อนข้างเล็ก มลพิษเฉลี่ยในมาเลเซียได้รายงานว่า 7.5 ตัน CO2 ต่อหัวรายงาน UNDP(2008) . ความเป็นจริง การปล่อยก๊าซ CO2 ได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจากปี 1994 ถึง 2004 กับเพิ่มเป็น 221% ในช่วงเวลานี้ ดังนั้นเป็นแหล่งคนพื้นเมือง ราคาไม่แพง และสะอาดของพลังงานระดับความสำคัญสูงในประเทศมาเลเซียเพื่อ surmount ปัญหาด้านพลังงานและความยั่งยืนของการพัฒนามนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิกฤตพลังงานเป็นหนึ่งในภัยคุกคามที่ร้ายแรงที่สุดต่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนของชนิดของมนุษย์และอารยธรรม
แม้ว่าการปฏิวัติอุตสาหกรรมมีการเปลี่ยนแปลงโลกไปที่ขอบที่มีความซับซ้อนของมันมากเกินไปขึ้นอยู่กับเชื้อเพลิงฟอสซิลเป็นแหล่งที่มาหลักของพลังงานที่มีนำไปสู่การลดลงนี้อุปทานที่ไม่หมุนเวียน นอกจากนี้ความต้องการสำหรับเชื้อเพลิงปิโตรเลียมที่ได้มาไม่ได้ชะลอตัวลงแต่เพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา มาเลเซียจะไม่รอดจากสถานการณ์นี้การบริโภคพลังงานที่เพิ่มขึ้นจะมีความสูงใหม่ของ44,268 ktoe ในปี 2007 ในขณะที่คนอื่น ๆ มากการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลนำภัยพิบัติปรากฏอีกครั้งเพื่อให้มนุษย์เป็นอยู่และแผ่นดินแม่คือภาวะโลกร้อน ในมาเลเซียภาคการขนส่งมีส่วนสำคัญที่จะรวมการปล่อยก๊าซCO2 ที่มีมากกว่า 19% ของการปล่อยรวม แม้ว่าจะมีประชากรค่อนข้างเล็กปล่อยก๊าซเฉลี่ยในประเทศมาเลเซียได้รับการรายงานว่าเป็น7.5 ตัน CO2 ต่อหัวตามรายงานของ UNDP (2008) ในความเป็นจริงการปล่อยก๊าซ CO2 ที่ได้รับเพิ่มมากขึ้นเรื่อยจากปี1994 ที่จะเพิ่มขึ้นปี 2004 มีของ 221% ในช่วงเวลานี้ ดังนั้นพื้นเมืองแหล่งที่มาราคาไม่แพงและสะอาดของพลังงานได้กลายเป็นความสำคัญสูงในประเทศมาเลเซียที่จะฟันฝ่าปัญหาของการรักษาความปลอดภัยของพลังงานและความยั่งยืนของการพัฒนามนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิกฤตพลังงานเป็นหนึ่งในภัยคุกคามที่ร้ายแรงที่สุดต่อความยั่งยืน
ชนิดของมนุษย์และอารยธรรม แม้ว่าการปฏิวัติอุตสาหกรรม
มีการเปลี่ยนแปลงโลกความซับซ้อนของขอบมากเกินไป
ขึ้นอยู่กับเชื้อเพลิงฟอสซิลเป็นแหล่งที่มาหลักของพลังงานที่ได้นำไปสู่การลดลงของ
นี้ไม่ใช่ทดแทนอุปทาน นอกจากนี้ ความต้องการใช้เชื้อเพลิงปิโตรเลียม
ไม่ชะลอตัวลง แต่แทน
เพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา มาเลเซียรอดพ้นจากสถานการณ์นี้เป็นไม่ได้

ใช้พลังงานได้เพิ่มขึ้นถึงความสูงใหม่ของ 44268 ktoe ในปี 2007 บนมืออื่น ๆ , การใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลมาอีกมาก

เป็น looming ภัยพิบัติของมนุษย์ และแม่ของโลก โลกร้อน ได้แก่ ใน
มาเลเซีย ภาคการขนส่ง มีส่วนช่วยอย่างมากที่จะรวม
การปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์กว่า 19% ของการรวม แม้ว่า
มีประชากรที่ค่อนข้างเล็ก การปล่อยเฉลี่ยในมาเลเซียถูก
รายงานเป็น 7.5 ตัน CO2 ต่อหัวตามรายงาน UNDP ( 2008 ) ในความเป็นจริงของการปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จากปี 2547 ที่มีการเพิ่ม
221 ล้านบาทในช่วงระยะเวลานี้ ดังนั้น
เป็นพื้นเมือง ,ราคาไม่แพงและสะอาดแหล่งพลังงานได้กลายเป็นความสำคัญสูงในมาเลเซีย

ผ่านพ้นปัญหา และความยั่งยืนของการพัฒนามนุษย์ ความมั่นคงด้านพลังงาน