「Do as you like.」──I am extremely c

「Do as you like.」
──I am extremely counting on you for that.
Casually, Alicia turned her eyes to Rem’s direction.
Diablo also looked that way.
Rem was earnestly going around and calling out to see if there were any seriously wounded Elves.
Alicia breathed a sigh sound like she was in admiration.
「Honestly, I thought that she would have been considerably tired but……It would seem she doesn’t have much MP remaining either.」
「Fumu……Rem also took out her Summoned Beasts after all.」
「Rem-sama’s appearance, it’s as if she were an envoy of the gods……」
In a hushed voice, Alicia muttered.
……So this had no effect on her personality──Diablo felt that he somehow heard that from her.
What did she mean by that? Was an Adventurer doing an act of mercy that wouldn’t turn into money that surprising?
It might have been him mishearing things.
Honestly, maybe because both his HP and MP had been greatly consumed, he had a tired feeling that was enough to make him feel like he would fall asleep standing up if he were to stop concentrating. He could have been having auditory hallucination.
Not good!
Falling asleep while standing was something that a salaryman on the last train would do, it wasn’t Demon King-like!
He roused his energy with some Demon King-like speech and conduct.
「Hmph! Good grief, each and every one of you are unsatisfactory. Is there no opponent in this country that can make me bring out my full power!?」
He raised his staff to the sky.
Alicia staringly gazed at him.
「You really are a fearsome person, aren’t you, Diablo-sama……Perhaps, you really might be a Demon King……」
Strangely enough, that facial expression was one that made him feel sentiments that were more than just familiarity. Could it be called adoration?
He thought that she would be a bit more afraid. Could it be that she saw through him since he had this big of a fight yet killed no one?
「I am a Demon King. That is what I’ve told you.」
「Right, please excuse me for that……Diablo-sama, it’s about time, please go to Shera-sama’s side.」
「Umu……Are you not going?」
「Let’s see……I shall go and assist Rem-sama. Probably, it would be better for Shera-sama if she were alone with you.」
Leaving behind a profound smile, Alicia walked over to Rem direction.
Is there something that only a female knight could understand?

Shera was loitering in the middle of the forest.
In front of Kiira who would no longer move, she dropped her shoulders and steadily watched him.
He couldn’t be saved.
Diablo was about to call out to her but, something like words to comfort someone that had lost a family member──That was something he couldn’t speak out with the Demon King role play.
Shera wiped her tears.
Seeming like she had noticed the approaching Diablo in only an instant, she turned her gaze to him.
Thinking that he needed to say something, he opened his mouth.
「……Ahー……」
「Un……」
With only that much of a conversation, it became silent again.
Before long, while still looking downward, Shera muttered.
「…………It couldn’t be helped, could it……Although I don’t really get the things that happens between countries, it was because Nii-san had done something bad.」
Her voice quivered.
Even though it was obvious that she was forcing herself, she wouldn’t say her true feelings.
In the end, Diablo didn’t say anything. He couldn’t convey his feelings with words.
Gently, he placed his hand on her shoulder.
Shera gazed at him.
Her eyes were wet, tears ceaselessly spilled out, and they flowed along her white cheeks.
She jumped to diablo’s chest.
She cried with all her heart.
There were no words.
Simply, it was these tears that were her true feelings.
The personality and the actions of the deceased had nothing to do with this.
Being sad if losing a family member──That was natural.
Diablo stroked her golden hair.
He felt that doing this until Shera calmed down was the best thing to do.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

「Do ตามที่คุณต้องการถูก──I:นับมากที่คุณว่าลวก อลิเซียเปิดดวงตาของเธอกับทิศทางของ RemDiablo ยังมองวิธีการที่Rem เป็นจริงจังไปรอบ และเรียกดูหากมีใด ๆ อย่างจริงจังได้รับบาดเจ็บแถนอลิเซียหายใจเสียงถอนหายใจเหมือนเธอในชื่นชม「Honestly ฉันคิดว่า เธอจะได้รับเหนื่อยมาก แต่... มันจะดูเหมือนเธอไม่มี MP มากเหลืออย่างใดอย่างหนึ่งถูก「Fumu ... Rem ยังเอาออกสัตว์อัญเชิญของเธอหลังจากทั้งหมดถูกมีลักษณะ 「Rem-จา เธอได้เป็นราชทูตของพระเจ้าถูกในเสียงตระการตา อลิเซียญี่ปุ่น…… ดังนี้ไม่มีผลกับเธอ personality──Diablo รู้สึกว่า เขาอย่างใดได้ยินที่จากเธอเธอหมายถึงอะไรได้บ้าง โดยที่ นักแสวงโชคที่ทำการกระทำของเมตตาที่เพิ่งจะเป็นเงินที่น่าแปลกใจมันอาจถูกเขาหูฝาดไปเองสิ่งอย่างสุจริต อาจจะ เพราะทั้ง HP และ MP ของเขามีมากใช้ เขารู้สึกเหนื่อยที่จะทำให้เขารู้สึกว่าเขาจะล้มนอนหลับลุกขึ้นยืนหากหยุดมุ่งเน้น เขาไม่ได้มีภาพหลอนหูไม่ค่อยดี!หลับในขณะที่ยืนสิ่งที่ salaryman บนรถไฟครั้งสุดท้ายที่จะทำ ไม่เหมือนราชาปีศาจเขา roused พลังงานของเขาพูดเหมือนราชาปีศาจและจรรยาบรรณ「Hmph ! ดีความเศร้าโศก ไม่พอใจแต่ละคนของคุณ จะมีฝ่ายตรงข้ามไม่มีในประเทศนี้ที่สามารถทำให้ผมดึงอำนาจเต็มของฉัน 」เขายกพนักงานของเขาไปยังท้องฟ้าอลิเซีย staringly จ้องที่เขา「You เป็นคนพิลึก คุณ Diablo จา... บางที คุณจริง ๆ อาจจะสางคิง...ถูกแปลกพอ ที่แสดงสีหน้าเป็นหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกว่าความรู้สึกที่คุ้นเคยมากกว่า อาจจะเรียกการนมัสการเขาคิดว่า เธอจะกลัวเป็นบิตเพิ่มเติม อาจจะเป็นว่าเธอเห็นผ่านเขาตั้งแต่เขาได้ใหญ่ของการต่อสู้นี้ยังฆ่าใคร「I am ราชา ปีศาจ ที่เป็นสิ่งที่ผมได้บอกคุณถูก「Right นะที่... จา Diablo มันเกี่ยวกับเวลา โปรดไปข้างเฌอร่าจาถูก「Umu ... คุณไม่ไป? ถูกดูของ 「Let ... ฉันจะไป และให้ความช่วยเหลือจา Rem อาจจะ มันจะดีกว่าสำหรับเฌอร่าจาว่าเธอเป็นคนเดียวกับคุณถูกทิ้งรอยยิ้มที่ลึกซึ้ง อลิเซียเดินผ่านไปที่ทิศทางของ Remมีบางสิ่งบางอย่างที่อาจเข้าใจหญิงอัศวินเฌอร่าถูกเดินเตร่ในกลางป่าด้านหน้าของ Kiira ที่จะไม่ย้าย เธอหลุดไหล่ของเธอ และดูเขาอย่างต่อเนื่องเขาไม่สามารถบันทึกDiablo จะ เรียกเธอแต่ เหมือนคำกับคนที่หายไป member──That ในครอบครัวเป็นสิ่งที่ไม่สามารถพูดออกมา ด้วยการเล่นบทบาทของราชาปีศาจได้เฌอร่าเช็ดน้ำตาของเธอด้วยเช่นเธอได้สังเกตเห็น Diablo ใกล้ในทันทีเท่านั้น เธอหันมองเธอกับเขาเขาคิดว่า เขาต้องการจะบอกอะไร เปิดปาก「……Ahー……」「Un……」With only that much of a conversation, it became silent again.Before long, while still looking downward, Shera muttered.「…………It couldn’t be helped, could it……Although I don’t really get the things that happens between countries, it was because Nii-san had done something bad.」Her voice quivered.Even though it was obvious that she was forcing herself, she wouldn’t say her true feelings.In the end, Diablo didn’t say anything. He couldn’t convey his feelings with words.Gently, he placed his hand on her shoulder.Shera gazed at him.Her eyes were wet, tears ceaselessly spilled out, and they flowed along her white cheeks.She jumped to diablo’s chest.She cried with all her heart.There were no words.Simply, it was these tears that were her true feelings.The personality and the actions of the deceased had nothing to do with this.Being sad if losing a family member──That was natural.Diablo stroked her golden hair.He felt that doing this until Shera calmed down was the best thing to do.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

「ทำตามที่คุณชอบ. '
──Iกำลังนับมากในการที่คุณ.
ตั้งใจอลิเซียเปิดตาของเธอไปในทิศทางของ REM.
Diablo ยังมองวิธีการที่.
Rem ถูกเป็นเรื่องเป็นราวไปรอบ ๆ และโทรออกไปดูว่าจะมีคนใดได้รับบาดเจ็บสาหัส เอลฟ์.
อลิเซียลมหายใจเสียงถอนหายใจเหมือนที่เธออยู่ในความชื่นชม.
「สุจริตผมคิดว่าเธอจะได้รับเหนื่อยมาก แต่ ...... มันจะดูเหมือนเธอไม่ได้มาก MP ที่เหลือทั้งสอง. 」
「 Fumu ...... Rem ยังเอาออก เธอสัตว์อัญเชิญหลังจากทั้งหมด. 」
「ลักษณะ Rem-sama ของมันราวกับว่าเธอเป็นนักการทูตของพระเจ้า ...... 」
ด้วยเสียงแผ่วเบา, อลิเซียพึมพำ.
...... ดังนั้นนี้ไม่มีผลกระทบต่อpersonality──Diabloเธอรู้สึกว่าเขา อย่างใดได้ยินว่าจากเธอ.
สิ่งที่เธอหมายถึงโดยที่? เป็นนักผจญภัยทำการกระทำของความเมตตาที่จะไม่กลายเป็นเงินที่น่าแปลกใจอย่างไร
มันอาจจะเป็นสิ่งที่เขา mishearing.
สุจริตอาจจะเพราะทั้ง HP และ MP ของเขาได้รับการบริโภคอย่างมากเขามีความรู้สึกเหนื่อยนั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ เขารู้สึกเหมือนเขาจะตกอยู่หลับยืนขึ้นถ้าเขาจะหยุดการมุ่งเน้น เขาจะได้รับมีหูแว่ว.
ไม่ดี!
นอนหลับขณะที่ยืนอยู่เป็นสิ่งที่อยู่บนรถไฟเงินเดือนสุดท้ายที่จะทำมันก็ไม่ราชาปีศาจเหมือน!
เขาปลุกให้ตื่นขึ้นพลังงานของเขากับบางคำพูดของราชาปีศาจเหมือนและความประพฤติ
「ฮึ่ม! ความเศร้าโศกที่ดีแต่ละคนและทุกคนของคุณเป็นที่น่าพอใจ มีฝ่ายตรงข้ามไม่มีในประเทศนี้ที่สามารถทำให้ฉันนำออกจากอำนาจเต็มของฉัน !? 」
เขายกพนักงานของเขาขึ้นไปบนฟ้า.
อลิเซีย staringly จ้องไปที่เขา.
「จริงๆคุณเป็นคนที่น่ากลัวจะไม่ได้คุณ Diablo-sama ... ... บางทีคุณจริงๆอาจจะเป็นราชาปีศาจ ...... 」
แปลกพอที่แสดงออกทางสีหน้าเป็นคนหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกถึงความรู้สึกที่มีมากกว่าเพียงแค่ความคุ้นเคย มันอาจจะเรียกว่ารัก?
เขาคิดว่าเธอจะเป็นบิตกลัวมากขึ้น มันอาจจะเป็นไปได้ว่าเธอเห็นผ่านเขาตั้งแต่เขามีนี้ใหญ่ของการต่อสู้ยังไม่มีใครฆ่า?
「ฉันเป็นราชาปีศาจ นั่นคือสิ่งที่ผมเคยบอกคุณ. 」
「ขวาโปรดขอโทษสำหรับการที่ ...... Diablo-sama มันเป็นเรื่องของเวลาโปรดไปที่ด้านเฌอร่า-sama ของ. 」
「 Umu ...... คุณไม่ได้ไป? 」
「ลองมาดูกัน ...... ฉันจะไปและให้ความช่วยเหลือ Rem-sama อาจจะดีกว่าสำหรับเฌอร่า-sama ถ้าเธอเป็นคนเดียวกับคุณ. '
หลังออกจากรอยยิ้มที่ลึกซึ้งอลิเซียเดินไปทิศทาง Rem.
มีบางสิ่งบางอย่างที่มีเพียงอัศวินหญิงสามารถเข้าใจ? เฌอร่าได้รับการเดินเตร่ในช่วงกลางของ ป่า. ด้านหน้าของ Kiira ที่จะไม่ได้ย้ายเธอลดลงไหล่ของเธออย่างต่อเนื่องและดูเขา. เขาอาจจะไม่ถูกบันทึกไว้. Diablo เป็นเรื่องเกี่ยวกับการโทรออกไปของเธอ แต่สิ่งที่ต้องการคำปลอบใจคนที่ได้สูญเสียสมาชิกในครอบครัว ──Thatเป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถพูดออกมาพร้อมกับบทบาทราชาปีศาจ. เฌอร่าเช็ดน้ำตาของเธอ. ท่าทางเหมือนเธอได้สังเกตเห็นใกล้ Diablo เฉพาะในทันทีเธอหันมาจ้องมองเธอกับเขา. คิดว่าเขาต้องการที่จะพูดอะไรบางอย่าง เขาเปิดปากของเขา. 「 ...... อา ......ー」「อู ...... 」มีเพียงที่มากของการสนทนามันก็กลายเป็นเงียบอีกครั้ง. ก่อนที่จะนานในขณะที่ยังคงมองลงเฌอร่าพึมพำ. 「 ............ มัน couldn 'T ได้รับความช่วยเหลืออาจมัน ...... แม้ว่าผมจะไม่ได้รับจริงๆสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างประเทศมันเป็นเพราะ Nii ซานได้ทำสิ่งที่ไม่ดี.' เสียงของเธอสั่น. แม้ว่ามันจะเห็นได้ชัดว่าเธอถูกบังคับให้ตัวเอง เธอจะไม่พูดความรู้สึกที่แท้จริงของเธอ. ในท้ายที่สุด Diablo ไม่ได้พูดอะไร เขาไม่สามารถถ่ายทอดความรู้สึกของเขาด้วยคำ. เบา ๆ เขาวางมือบนไหล่ของเธอ. เฌอร่าจ้องไปที่เขา. ดวงตาของเธอเปียกน้ำตาที่รั่วไหลอย่างไม่หยุดยั้งออกและพวกเขาก็ไหลไปตามแก้มสีขาวของเธอ. เธอกระโดดไปที่หน้าอก Diablo ของ. เธอ ร้องไห้กับทุกหัวใจของเธอ. มีคำพูดไม่ได้. เพียงแค่มันเป็นน้ำตาเหล่านี้ที่มีความรู้สึกที่แท้จริงของเธอ. บุคลิกภาพและการกระทำของผู้ตายมีอะไรจะทำอย่างไรกับเรื่องนี้. เป็นที่น่าเศร้าถ้าสูญเสียmember──Thatครอบครัวเป็นธรรมชาติ . Diablo ลูบผมสีทองของเธอ. เขารู้สึกว่าการทำเช่นนี้จนกว่าเฌอร่าสงบลงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

「ทำอย่างที่คุณต้องการ 」──ฉันมากด้วยนะนั่นลวก , อลิเซียหันสายตาไปเร็ม .Diablo ยังดูเป็นแบบนั้นเรมก็เป็นเรื่องเป็นราวไป และโทรออกเพื่อดูว่ามีใด ๆที่บาดเจ็บอย่างจริงจัง เอลฟ์อลิเซียถอนใจเหมือนเธอกำลังชื่นชม「จริงๆนะ ฉันคิดว่าเธอจะได้รับมากเหนื่อย แต่ . . . . . . . ดูเหมือนเธอไม่มี」 MP ที่เหลือด้วย. . . . . . 「 fumu REM ยังเอาเธอออกมาเรียกสัตว์」หลังจากทั้งหมด「เรมซามะ หน้าตา มันราวกับว่าเธอเป็นทูตของพระเจ้า . . . . . . . 」เสียงในความเงียบ อลิเซีย พึมพำ. . . . . . . ดังนั้นนี้ไม่มีผลต่อบุคลิกของเธอ── Diablo รู้สึกว่าเค้าได้ยินจากเธอเธอหมายความว่ายังไง ? เป็นนักผจญภัยน่ะการกระทำของความเมตตาที่ไม่กลายเป็นเงินที่น่าแปลกใจ ?มันอาจจะถูกเขาได้ยินผิดเรื่องจริงๆแล้ว อาจจะเพราะทั้ง HP และ MP ได้เป็นอย่างมาก เขาใช้ เขารู้สึกเหนื่อย นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้เขารู้สึกว่า เขาจะหลับไปถึงถ้าเขาหยุด concentrating เขาน่าจะมีหูแว่ว .ไม่เก่งหลับไปในขณะที่มีบางอย่างที่มนุษย์เงินเดือนในรถไฟขบวนสุดท้ายจะทำ ไม่ใช่ราชาปีศาจชอบ !เขาปลุกพลังของเขากับราชาปีศาจเหมือนคำพูดและความประพฤติ「ฮึ่ม ! พับผ่าสิ แต่ละคนยังไม่น่าพอใจ ไม่มีคู่แข่งในประเทศนี้ที่สามารถให้ฉันเอาพลังของฉันไป ! ? 」เขายกไม้เท้าขึ้นฟ้าอลิเซีย ยางใน จ้องหน้าเขา「จริงๆคุณเป็นคนน่ากลัวใช่มั้ยท่าน . . . . . . . บางที , Diablo , คุณจริงอาจจะ」ราชาปีศาจ . . . . . . .น่าประหลาดที่การแสดงออกทางสีหน้าเป็นคนหนึ่งที่ทำให้เขารู้สึกว่า ความรู้สึกที่มากกว่าแค่ความคุ้นเคย มันอาจจะเรียกว่าความรัก ?เขาคิดว่าเธอจะเป็นบิตมากกว่ากลัว หรือว่าเธอเห็นผ่านเขา ตั้งแต่เขามีขนาดใหญ่ของการต่อสู้ยังไม่ได้ฆ่าใคร ?「ผมเป็นปีศาจกษัตริย์ นั่นคือสิ่งที่ฉันบอกคุณ 」「ใช่ไหมครับว่า . . . . . . . Diablo ซามะ มันเกี่ยวกับเวลา กรุณาไปที่ด้านข้างของ」เฌอร่าซามะ「 umu . . . . . . . คุณจะไม่ไปเหรอ 」「ดูซิ . . . . . . . ผมจะไปช่วยเรมซามะ บางที มันอาจจะดีกว่าสำหรับเฌอร่าซามะถ้าเธอเป็นคนเดียวกับคุณ 」ทิ้งรอยยิ้มลึกซึ้ง อลิเซียเดินไปทิศทาง REM .มีบางอย่างที่เป็นอัศวินหญิงจะเข้าใจ ?เฌอร่า มาอยู่กลางป่าในด้านหน้าของคีราใครจะไม่ขยับ เธอวางไหล่ของเธอและยังคงเฝ้าดูเขาเขาคงไม่รอดDiablo กำลังจะตะโกนเรียกเธอแต่เหมือนคำปลอบใครบางคนที่ได้สูญเสียสมาชิกในครอบครัว──มีบางสิ่งที่เขาไม่สามารถพูดกับราชาปีศาจบทบาทเล่นเฌอร่า เช็ดน้ำตาของเธอรู้สึกเหมือนเธอได้สังเกตเห็นใกล้ Diablo ในทันที เธอหันมา เธอจ้องมองเขาคิด ว่า เขาต้องการที่จะพูดบางอย่าง เขาเปิดปากของเขา. . . . . . . . . . . . . 」ー「「」 UN . . . . . . .มีเพียงมากของการสนทนาก็เงียบอีกครั้งก่อนที่จะยาว ขณะที่ยังมองลง เฌอร่าพึมพำ「 . มันช่วยไม่ได้ มัน . . . . . . . ถึงแม้ว่าฉันไม่เข้าใจจริงๆสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่าง ประเทศ , มันเป็นเพราะ ดังนั้น ซาน ได้ทำอะไรที่ไม่ดี 」เสียงของเธอ quivered .ถึงแม้ว่า มันชัดเจนว่าเธอถูกบังคับให้ตัวเอง เธอจะไม่พูดความรู้สึกที่แท้จริงของเธอในที่สุด Diablo ไม่พูดอะไรเลย เขาไม่สามารถถ่ายทอดความรู้สึกออกมาเบาๆ เขาใส่มือของเขาบนไหล่ของเธอเฌอร่าจ้องมองเขาตาของเธอเปียกน้ำตาไหลออกมาไม่หยุดหย่อน และไหลตามแก้มขาวของเธอเธอกระโดดไปที่หน้าอก Diablo .เธอร้องจากใจของเธอไม่มีคำพูดเพียงแค่มันคือน้ำตาที่ความรู้สึกที่แท้จริงของเธอบุคลิกภาพและการกระทำของผู้ตาย ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เศร้า ถ้าสูญเสียสมาชิกในครอบครัว──นั่นคือธรรมชาติDiablo ลูบผมสีทองของเธอเขารู้สึกว่า ทำแบบนี้จนเฌอร่าสงบลงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่จะทำ