SEM analysis reveals that the featu

SEM analysis reveals that the features of rubber particle surface are most probably proteins and phospholipids. In the case of fresh latex (Fig. 6A), a continuous electron-rich membrane was clearly observed around the rubber particle surface. Inside the rubber particle, in most cases, a homogenous electron density distribution was observed: a less dense region (dark gray) and a denser region (light gray). The centrifuged rubber particles (Fig. 6B) contain a gray ring, which is probably the phospholipid–protein layer. In the case of deproteinized (Fig. 6C) and saponified rubber particles of cream rubber (Fig. 6D), the gray rings were also observed. This is probably the surfactant layer. It is possible that surfactants could replace the phospholipid-protein layer for the stabilization of rubber particles after the removal of phospholipid–protein layer by deproteinization and saponification treatments. While the gray ring could not be observed in the small rubber particles (Fig. 6E), this may be due to the lower content of proteins and fatty acid esters, as given in Table 1.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การวิเคราะห์ SEM แสดงให้เห็นว่า คุณสมบัติของพื้นผิวของอนุภาคยางเป็นสิ่งที่โปรตีนและฟอสโฟ ในกรณีของน้ำยางสด (รูปที่ 6A), เยื่ออุดมด้วยอิเล็กตรอนต่อเนื่องได้ชัดเจนสังเกตรอบ ๆ ผิวอนุภาคยาง สังเกตการกระจายความหนาแน่นของอิเล็กตรอนเป็นเนื้อเดียวกันภายในอนุภาคในยาง ในกรณีส่วนใหญ่ : พื้นที่ความหนาแน่นน้อย (สีเทาเข้ม) และภูมิภาคให้เข้มขึ้น (สีเทาอ่อน) อนุภาคยางเหวี่ยง (รูปที่ 6B) ประกอบด้วยวงแหวนสีเทา ซึ่งอาจเป็นชั้นเรียม – โปรตีน ในกรณีของ deproteinized (รูป 6C) และอนุภาคยาง saponified ยางครีม (รูป 6D), แหวนสีเทายังถูกสังเกต อาจจะเป็นชั้น surfactant ที่ เป็นไปได้ว่า surfactants สามารถแทนชั้นโปรตีนเรียมสำหรับเสถียรภาพของอนุภาคยางหลังจากเอาของเรียม – โปรตีนชั้น โดย deproteinization และสะ ในขณะที่ไม่สามารถสังเกตวงแหวนสีเทาในอนุภาคยางขนาดเล็ก (รูปที่ 6E), นี้อาจจะเนื่องจากเนื้อหาด้านล่างของโปรตีนและเอสเทอร์กรดไขมัน ที่กำหนดในตารางที่ 1

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิเคราะห์ SEM แสดงให้เห็นว่าคุณสมบัติของพื้นผิวของอนุภาคยางเป็นส่วนใหญ่อาจโปรตีนและฟอสโฟ ในกรณีของน้ำยางสด (รูป. 6A) เป็นเมมเบรนอิเล็กตรอนที่อุดมไปด้วยอย่างต่อเนื่องเป็นที่สังเกตได้อย่างชัดเจนทั่วพื้นผิวยางอนุภาค ภายในอนุภาคยางในกรณีส่วนใหญ่กระจายความหนาแน่นของอิเล็กตรอนเป็นเนื้อเดียวกันก็สังเกตเห็น: ภูมิภาคหนาแน่นน้อย (สีเทาเข้ม) และภูมิภาคท​​ึบ (สีเทาอ่อน) หมุนเหวี่ยงอนุภาคยาง (รูป. 6B) ประกอบด้วยแหวนสีเทาซึ่งอาจเป็นชั้นฟอสโฟโปรตีน ในกรณีที่มีโปรตีนต่ำ (รูป. 6C) และอนุภาคยางกราฟยางครีม (รูป. 6D) แหวนสีเทายังถูกตั้งข้อสังเกต นี้น่าจะเป็นชั้นลดแรงตึงผิว เป็นไปได้ว่าลดแรงตึงผิวสามารถแทนที่ชั้นฟอสโฟโปรตีนสำหรับการรักษาเสถียรภาพของอนุภาคยางหลังการกำจัดของชั้นฟอสโฟโปรตีนจากการย่อยและสะพอรักษา ขณะที่วงแหวนสีเทาไม่สามารถสังเกตได้ในอนุภาคยางขนาดเล็ก (รูป. 6E) นี้อาจจะเป็นเพราะเนื้อหาที่ต่ำกว่าของโปรตีนและเอสเทอกรดไขมันตามที่กำหนดในตารางที่ 1

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวิเคราะห์ SEM พบว่าคุณสมบัติของพื้นผิวของอนุภาคยางส่วนใหญ่อาจเป็นโปรตีนและ phospholipids ในกรณีของยางใหม่ ( รูปที่ 6 ) , ต่อเนื่องผู้ภักดีเมมเบรนอย่างชัดเจน สังเกตรอบๆ อนุภาคยางพื้นผิว ภายในของอนุภาคยาง ส่วนใหญ่ เป็นเนื้อเดียว การกระจายความหนาแน่นของอิเล็กตรอน ) : พื้นที่หนาแน่นน้อย ( เทาเข้ม ) และเขตหนาแน่น ( สีเทาอ่อน ) ในระดับอนุภาคของยาง ( รูปบน ) ประกอบด้วยแหวนสีเทาซึ่งอาจเป็นโปรตีนฟอสโฟลิปิดทั้งชั้น ในกรณีของ deproteinized ( รูปที่ 6 ) และการดูดซึมอนุภาคยางของครีมยางพารา ( รูปที่ 6 ) , แหวนสีเทายังสังเกต นี่อาจเป็นชั้นผิว . เป็นไปได้ว่า สารลดแรงตึงผิวสามารถแทนที่ชั้นโปรตีนฟอสโฟลิปิดเพื่อรักษาเสถียรภาพของอนุภาคยางหลังจากการกำจัดโปรตีนฟอสโฟลิปิดเลเยอร์ ( โดยการศึกษาสปอนนิฟิเคชั่นและการรักษา ในขณะที่แหวนสีเทาจะไม่พบในอนุภาคยางขนาดเล็ก ( ภาพที่ 6e ) นี้อาจเกิดจากการลดปริมาณของโปรตีนและกรดไขมันเอสเทอร์ ตามที่ กำหนดในตารางที่ 1