Anatomy is the science of the struc

Anatomy is the science of the structure of the body. When used without qualification, the term is applied usually to human anatomy. The word is derived indirectly from the Greek anatome, a term built from ana, meaning "up," and tome, meaning "a cutting" (compare the words tome, microtome, and epitome). From an etymological point of view, the term" dissection" (dis-, meaning" asunder, " and secare, meaning "to cut") is the Latin equivalent of the Greek anatome.

Anatomy, wrote Vesalius in the preface to his De Fabrica (1543), "should rightly be regarded as the firm foundation of the whole art of medicine and its essential preliminary." Moreover, the study of anatomy introduces the student to the greater part of medical terminology.
Anatomy "is to physiology as geography is to history" (Femel); that is, it provides the setting for the events. Although the primary concern of anatomy is with structure, structure and function should be considered together. Moreover, by means of surface and radiological anatomy, emphasis should be placed on the anatomy of the living body. As Whitnall expressed it, "I cannot put before you too strongly the value and interest of this rather neglected [surface] aspect of anatomy. Many a student first realizes its importance only when brought to the bedside or the operating table of his patient, when the first thing he is faced with is the last and least he has considered." The classical methods of physical examination of the body and the use of some of the various "-scopes," e.g., the stethoscope and the ophthalmoscope, should be included. Radiological studies facilitate achievement of "an understanding of the fluid character of anatomy and physiology of the living" (A.E. Barclay), and the importance of variation should be kept in mind.
In relation to the size of the parts studied, anatomy is usually divided into (1) macroscopic or gross anatomy, and (2) microscopic anatomy or histology (now used synonymously). In addition, embryology is the study of the embryo and the fetus, that is, the study of prenatal development, whereas the study of congenital malformations is known as teratology.
In general, works dealing with human anatomy are arranged either (1) systemically, that is, according to the various systems of the body (skeletal, muscular, digestive, etc.) or (2) regionally, that is, according to the natural, main subdivisions of the body (head and neck, upper limb, thorax, etc.). In this book, after the general features of certain systems have been discussed in introductory chapters, the remainder of the work will general follow a regional approach. The regional plan has been adopted chiefly because the vast majority of laboratory courses in human anatomy are based on regional dissection.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กายวิภาคศาสตร์คือ ศาสตร์ของโครงสร้างของร่างกาย เมื่อใช้โดยไม่มี คำว่ามีใช้มักจะกับกายวิภาคของมนุษย์ คำที่ได้มาโดยทางอ้อมจาก anatome กรีก คำที่สร้างขึ้นจาก ana หมายถึง "ข้อมูล และประเทศ หมายถึง "การตัด" (เปรียบเทียบประเทศคำ microtome และดีเลิศ) จากการ etymological มอง คำว่า "ผ่า" (dis- ความหมาย"ออกเป็นชิ้น ๆ "และไร secare หมายถึง "การตัด") เทียบเท่ากับ anatome กรีกละติกายวิภาคศาสตร์ เขียน Vesalius ในบทนำเพื่อเขา Fabrica De (1543), "ถูกต้องควรใช้เป็นรากฐานของศิลปะทั้งของแพทย์และเบื้องต้นที่สำคัญของบริษัทนั้น" นอกจากนี้ การศึกษาวิชากายวิภาคศาสตร์แนะนำนักเรียนไปส่วนใหญ่ของคำศัพท์ทางการแพทย์กายวิภาคศาสตร์ "คือการสรีรวิทยาเป็นภูมิศาสตร์กับประวัติศาสตร์" (Femel); กล่าวคือ มันมีการตั้งค่าสำหรับเหตุการณ์ แม้ว่าความกังวลหลักของกายวิภาคโครงสร้าง โครงสร้างและหน้าที่ควรพิจารณาด้วยกัน นอกจากนี้ โดยใช้พื้นผิว และเกี่ยวกับรังสีกายวิภาคศาสตร์ เน้นควรอยู่ในกายวิภาคของร่างกายชีวิต Whitnall แสดงมัน, "ฉันไม่สามารถใส่ก่อนที่จะเกินไปขอค่าและดอกเบี้ยของด้านนี้ [พื้น] ค่อนข้างละเลยวิชากายวิภาคศาสตร์ นักเรียนจำนวนมากก่อนตระหนักความสำคัญเมื่อมาถึงข้างเตียงหรือตารางการปฏิบัติของผู้ป่วยของเขา เมื่อสิ่งแรกที่เขาจะต้องเผชิญกับสุดท้าย และได้พิจารณาอย่างน้อยเขา" วิธีคลาสสิกของ physical examination ของร่างกายและการใช้ของต่าง ๆ "-ขอบเขต, " เช่น ophthalmoscope และหูฟังของแพทย์ควรอยู่ ศึกษาเกี่ยวกับรังสีให้ความสำเร็จของ "ความเข้าใจของตัวละครลื่นไหลของกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยาของชีวิต" (บาร์เคลย์ A.E.), และความสำคัญของการเปลี่ยนแปลงควรเก็บไว้ในใจสัมพันธ์กับขนาดของส่วนศึกษา กายวิภาคศาสตร์จะแบ่งออกเป็น (1) ด้วยตาเปล่า หรือกายวิภาค ศาสตร์ และ (2) ด้วยกล้องจุลทรรศน์กายวิภาคศาสตร์ หรือมิญชวิทยา (ตอนนี้ใช้ synonymously) นอกจากนี้ คัพภวิทยาเป็นการศึกษาของตัวอ่อนและทารกในครรภ์ นั่นคือ การศึกษาของพัฒนาการก่อนการเกิด ในขณะที่การศึกษาของรูปเรียกว่า teratologyทั่วไป งานเกี่ยวข้องกับกายวิภาคของมนุษย์จะถูกจัด (1) systemically นั่นคือ ตามระบบต่าง ๆ ของร่างกาย (กระดูก กล้าม เนื้อ อาหาร ฯลฯ) หรือ (2) ภูมิภาค ที่เป็น ตามธรรมชาติ เขตการปกครองหลักของร่างกาย (ศีรษะและคอ รยางค์บน ทรวงอก ฯลฯ) ในหนังสือเล่มนี้ หลังจากที่ได้รับกล่าวถึงคุณสมบัติทั่วไปของระบบบางอย่างในบทเกริ่นนำ ส่วนเหลือของการทำงานจะทั่วไปตามแนวทางภูมิภาค มีการใช้แผนภูมิภาคสำคัญ เพราะส่วนใหญ่ของห้องปฏิบัติการหลักสูตรในกายวิภาคของมนุษย์เป็นไปตามภูมิภาคผ่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กายวิภาคศาสตร์เป็นวิทยาศาสตร์ของโครงสร้างของร่างกาย เมื่อนำมาใช้โดยไม่ได้รับวุฒิการศึกษาระยะที่มักจะถูกนำไปใช้กับกายวิภาคของมนุษย์ คำที่มาจากอ้อม anatome กรีกคำที่สร้างขึ้นจาก Ana, ความหมาย "ขึ้น" และหนังสือความหมาย "ตัด" (เปรียบเทียบคำ Tome, microtome และสิ่งที่ดีเลิศ) จากจุดนิรุกติศาสตร์ในมุมมองของคำว่า "ผ่า" (ปรากฏความหมาย "แยกออก" และ secare ความหมาย "ตัด") เป็นเทียบเท่าละติน anatome กรีก. กายวิภาคศาสตร์เขียน Vesalius ในคำนำของเดอ Fabrica (1543), "ถูกต้องควรจะถือได้ว่าเป็นรากฐานที่มั่นคงของศิลปะทั้งยาและเบื้องต้นที่จำเป็น." นอกจากนี้การศึกษาของกายวิภาคศาสตร์แนะนำนักเรียนส่วนใหญ่ของคำศัพท์ทางการแพทย์. กายวิภาค "คือการสรีรวิทยาภูมิศาสตร์ประวัติศาสตร์คือการ" (Femel); ว่ามีที่จะให้การตั้งค่าสำหรับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แม้ว่าความกังวลหลักของร่างกายที่มีโครงสร้างเป็นโครงสร้างและหน้าที่ควรจะพิจารณาร่วมกัน นอกจากนี้โดยวิธีการของพื้นผิวและลักษณะทางกายวิภาครังสีเน้นควรอยู่ในลักษณะทางกายวิภาคของร่างกายที่อยู่อาศัย ในฐานะที่เป็น Whitnall แสดงว่า "ผมไม่สามารถใส่ก่อนที่คุณจะขอมากเกินไปคุ้มค่าและความสนใจของเรื่องนี้ถูกทอดทิ้งค่อนข้าง [พื้นผิว] แง่มุมของร่างกาย. หลายคนเป็นนักเรียนคนแรกที่ตระหนักถึงความสำคัญของมันเฉพาะเมื่อนำตัวไปที่ข้างเตียงหรือตารางการดำเนินงานของผู้ป่วยของเขาเมื่อ สิ่งแรกที่เขาจะต้องเผชิญกับเป็นครั้งสุดท้ายและอย่างน้อยเขาได้พิจารณา. " วิธีคลาสสิกของการตรวจสอบทางกายภาพของร่างกายและการใช้บางส่วนของต่างๆ "-scopes" เช่นหูฟังและ ophthalmoscope ที่ควรจะรวม การศึกษารังสีอำนวยความสะดวกในความสำเร็จของ "ความเข้าใจของตัวละครที่เลื่อนไหลของกายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยาของนั่งเล่น" (AE บาร์เคลย์) และความสำคัญของการเปลี่ยนแปลงที่ควรจะเก็บไว้ในใจ. ในความสัมพันธ์กับขนาดของชิ้นส่วนที่ศึกษากายวิภาคมักจะแบ่งออก ลงใน (1) ลักษณะทางกายวิภาคด้วยตาเปล่าหรือขั้นต้นและ (2) ลักษณะทางกายวิภาคกล้องจุลทรรศน์หรือจุล (ตอนนี้ใช้ synonymously) นอกจากนี้ตัวอ่อนคือการศึกษาของตัวอ่อนและทารกในครรภ์ที่มีการศึกษาในการพัฒนาก่อนคลอดในขณะที่ศึกษาจนผิดรูป แต่กำเนิดเป็นที่รู้จักกัน teratology. โดยทั่วไปงานการจัดการกับร่างกายของมนุษย์จะถูกจัดเรียงอย่างใดอย่างหนึ่ง (1) มีระบบ ที่เป็นไปตามระบบต่างๆของร่างกาย (กระดูกกล้ามเนื้อทางเดินอาหาร ฯลฯ ) หรือ (2) ในระดับภูมิภาคที่เป็นไปตามธรรมชาติเขตการปกครองหลักของร่างกาย (ศีรษะและลำคอ, แขน, ทรวงอก, และ ฯลฯ ) ในหนังสือเล่มนี้หลังจากที่คุณสมบัติทั่วไปของระบบบางอย่างได้รับการกล่าวถึงในบทเกริ่นนำที่เหลือของการทำงานจะโดยทั่วไปเป็นไปตามวิธีการระดับภูมิภาค แผนในระดับภูมิภาคได้รับการรับรองส่วนใหญ่เพราะส่วนใหญ่ของหลักสูตรในห้องปฏิบัติการในร่างกายของมนุษย์จะขึ้นอยู่กับการผ่าภูมิภาค