The letters close the "frame" in th

The letters close the "frame" in the novel. Walton's version of the story is used to make Victor's story more believable. Walton gives some validity to the story by mentioning that he sees Victor's letters and the monster.

The first letter reinforces the theme that using knowledge for evil leads to disaster. Walton and Victor also talk of literature, probably Romantic books.

In the second letter, Walton has deep feelings about failure, sounding a depressed note on his failure to accomplish his goals. He also feels a deep sense of sorrow when he does find companionship, only to lose that companion in death.

In the letter dated September 5, Walton knows the limits of his personal and physical being, but Victor still wants to press on. Victor obviously has lost his mind, as no thinking person would risk their life for something like this unless it was really self-serving.

In the final letter, dated September 12, the monster alludes to Milton's Paradise Lost by saying, "But it is even so, the fallen angel becomes a malignant devil. Yet even that enemy of God and man had friends and associates in his desolation; I am alone." The monster knows that even the Devil had a host with him for aid and comfort. Being alone drove him to commit murders for revenge to torment his creator.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จดหมายปิด "กรอบ" ในนวนิยาย รุ่นวอลตันของเรื่องจะใช้เพื่อให้เรื่องราวของวิกเตอร์เชื่อมากขึ้น วอลตันให้ถูกต้องกับเรื่องบางอย่างโดยการกล่าวขวัญว่าเขาเห็นตัวอักษรของวิกเตอร์และมอนสเตอร์. ตัวอักษรตัวแรกตอกย้ำชุดรูปแบบที่ใช้ความรู้ความชั่วร้ายนำไปสู่การเกิดภัยพิบัติ วอลตันและวิกเตอร์ยังพูดคุยของวรรณกรรมอาจหนังสือโรแมนติก. ในจดหมายฉบับที่สองวอลตันมีความรู้สึกลึกเกี่ยวกับความล้มเหลวที่ทำให้เกิดเสียงบันทึกความสุขในความล้มเหลวของเขาเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของเขา นอกจากนี้เขายังรู้สึกความรู้สึกลึก ๆ ของความเศร้าโศกเมื่อเขาไม่พบมิตรภาพเท่านั้นที่จะสูญเสียสหายว่าในความตาย. ในจดหมายลงวันที่ 5 กันยายนวอลตันรู้ข้อ จำกัด ของการเป็นส่วนบุคคลและทางกายภาพของเขา แต่วิคเตอร์ยังคงต้องการที่จะกด วิกเตอร์เห็นได้ชัดว่ามีการสูญเสียความคิดของเขาเป็นคนที่คิดจะไม่มีความเสี่ยงในชีวิตของพวกเขาสำหรับสิ่งที่ต้องการนี้ถ้ามันเป็นจริงด้วยตนเองให้บริการ. ในจดหมายฉบับสุดท้ายลงวันที่ 12 กันยายนมอนสเตอร์ alludes ไปสู่สวรรค์ของมิลตันหายไปโดยพูดว่า "แต่มันเป็น ยังให้อสุจิกลายเป็นปีศาจร้าย แต่แม้ศัตรูของพระเจ้าและมนุษย์ที่มีเพื่อนและผู้ร่วมในการกวาดล้างของเขา.. ฉันอยู่คนเดียว " มอนสเตอร์รู้ว่าแม้ปีศาจมีโฮสต์กับเขาสำหรับความช่วยเหลือและความสะดวกสบาย อยู่คนเดียวขับรถให้เขากระทำการฆาตกรรมเพื่อแก้แค้นที่จะลงโทษผู้สร้างของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จดหมายปิด " กรอบ " ในนวนิยาย วอลตันเป็นรุ่นของเรื่องคือ ใช้เพื่อให้เรื่องราวของ วิคเตอร์ น่าเชื่อถือมากขึ้น วอลตันให้มีความถูกต้องในเรื่องโดยการกล่าวขวัญว่าเขาเห็นวิคเตอร์ตัวอักษรและมอนสเตอร์

ตัวแรกทุกธีมที่ใช้ความรู้เพื่อนำไปสู่ความชั่วร้ายที่จะเกิดภัยพิบัติ วอลตันและวิคเตอร์ยังพูดถึงวรรณกรรม คงโรแมนติกหนังสือ

ในจดหมายสอง วอลตัน มีความรู้สึกลึกๆเกี่ยวกับความล้มเหลว , เสียงบันทึกหดหู่ในความล้มเหลวเพื่อบรรลุเป้าหมายของเขา นอกจากนี้เขายังรู้สึกความรู้สึกลึกของความเศร้าเมื่อเขาพบมิตรภาพเท่านั้นที่จะสูญเสียสหายตาย

ในจดหมายลงวันที่ 5 กันยายน วอลตัน รู้ขอบเขตของส่วนบุคคล และร่างกายของเขา แต่วิคเตอร์ยังต้องการกดบนวิคเตอร์ เห็นได้ชัดว่าเสียสติไปอย่างไม่คิด คนที่เสี่ยงชีวิตอะไรแบบนี้ถ้ามันจริง ๆให้ตัวเอง

ในตัวอักษรตัวสุดท้าย ลงวันที่ 12 กันยายน มอนสเตอร์ที่ลอกเลียนมาจากของมิลตันสวรรค์ โดยกล่าวว่า " แต่มันเป็นดังนั้นแม้ , นางฟ้ากลายเป็นซาตานร้าย แต่แม้ว่าศัตรูของพระเจ้าและมนุษย์มีเพื่อนและผู้ร่วมงานในความพินาศของเขา ฉันมาคนเดียว" ปีศาจรู้ว่า แม้มารมีโฮสต์กับเขาสำหรับความช่วยเหลือและความสะดวกสบาย การอยู่คนเดียว ทำให้เขายอมฆ่าเพื่อแก้แค้นให้ลงโทษผู้สร้างของเขา