In A NutshellYou wouldn’t think tha

In A Nutshell
You wouldn’t think that we'd have that much to say about something shorter than most people’s list of tweets, but you’d be wrong. "Girl" is the blood, sweat, and tears of a certain Elaine Cynthia Potter Richardson. No, that's not the head of your local Daughters of the American Revolution. She's a woman who fled her native land of Antigua, changed her name, and forged an internationally famous career as a writer.

Meet Jamaica Kincaid.

Kincaid grew up in Antigua during the '50s and '60s. For nine years, she was an only child with great relationship with her single mom, Annie Richardson Drew. And then her mom remarried. Pretty soon, there were three little brothers running around and absorbing all her mom's energy and attention. Kincaid had to leave school and, when she was only 17, travel to the United States to work as a nanny. She cut herself off from her family, changed her name, and started writing.

This story, “Girl,” was the very first piece of fiction that Kincaid published. It appeared in The New Yorker in 1978. "Girl" also opened Kincaid's collection of stories At the Bottom of the River, published in 1983. Even with such an impressive start, no one suspected that she'd become the most important female Caribbean writer around.


The prose poem is 650 words of a mother simultaneously berating her daughter and teaching what's she's expected to be and do as an Antiguan woman. There's no traditional plot, no action, no character descriptions, and no setting. Only two voices, and it takes us a while to figure out that they are mother and daughter.

Yet somehow, only using two voices, Kincaid manages to hit the big issues: the difficulty of mother-daughter relationships, the contradictions of femininity, life under patriarchy, adolescent sexuality, and even the legacy of colonialism. That's a lot to pack into 650 words, and it's no wonder that critics praised Kincaid's mastery of language, rhythmic phrasing, and the poetry of her words.

Do you agree? Check it out for yourself—it'll take you less time to read than checking your Facebook newsfeed, and we bet you'll get a lot more out of it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หมู่คุณจะไม่คิดว่า เราจะมีให้มากจะพูดเกี่ยวกับสิ่งที่สั้นกว่ารายการของคนส่วนใหญ่เข้ามา แต่คุณจะไม่ถูกต้อง "สาว" เป็นเลือด เหงื่อ และน้ำตาของความบาง Elaine Cynthia พอตเตอร์ริชาร์ดสัน ไม่ ที่ได้หัวของลูกสาวของคุณภายในของการปฏิวัติอเมริกัน เธอเป็นผู้หญิงที่หนีแผ่นดินของเธอเจ้าของแอนติกา เปลี่ยนชื่อของเธอ และปลอมทำอาชีพนักเขียนมีชื่อเสียงในระดับนานาชาติพบจาเมกา KincaidKincaid เติบโตในประเทศแอนติกาผสม ' และ ' ยุค 60s 9 ปี เธอเป็นเด็กเดียวกับความสัมพันธ์ที่ดีกับคุณแม่ของเธอหนึ่ง ดึงแอนนี่ริชาร์ดสัน แล้ว แม่ของเธอแต่งงานใหม่ สวยเร็ว มีพี่น้องน้อยสามทำงานรอบ และดูดทั้งหมดของเธอแม่ของพลังงานและความสนใจ Kincaid การออกจากโรงเรียน เมื่อเธอเพียง 17 เดินทางไปสหรัฐอเมริกาเพื่อทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่ได้ เธอตัดตัวเองออกจากครอบครัวของเธอ เปลี่ยนชื่อของเธอ แล้วเริ่มเขียนเรื่องนี้ "สาว ชิ้นแรกของนิยายที่ Kincaid เผยแพร่ได้ ปรากฏใน The New Yorker ในปี 1978 "สาว" ยังเปิดคอลเลกชันของ Kincaid ของเรื่องราวที่ด้านล่างของแม่น้ำ ตีพิมพ์ในปี 1983 แม้ว่าจะ มีเช่นความประทับใจเริ่มต้น ไม่มีใครสงสัยว่า เธอจะเป็นนักเขียนคาริบเบียนเพศหญิงที่สำคัญสถานThe prose poem is 650 words of a mother simultaneously berating her daughter and teaching what's she's expected to be and do as an Antiguan woman. There's no traditional plot, no action, no character descriptions, and no setting. Only two voices, and it takes us a while to figure out that they are mother and daughter.Yet somehow, only using two voices, Kincaid manages to hit the big issues: the difficulty of mother-daughter relationships, the contradictions of femininity, life under patriarchy, adolescent sexuality, and even the legacy of colonialism. That's a lot to pack into 650 words, and it's no wonder that critics praised Kincaid's mastery of language, rhythmic phrasing, and the poetry of her words.Do you agree? Check it out for yourself—it'll take you less time to read than checking your Facebook newsfeed, and we bet you'll get a lot more out of it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สรุปคุณจะไม่คิดว่าเราต้องการมีที่มากที่จะพูดเกี่ยวกับสิ่งที่สั้นกว่ารายชื่อของคนส่วนใหญ่ของทวีต แต่คุณต้องการจะผิด
"เด็ก" เป็นเลือดเหงื่อและน้ำตาของบางอย่างเอเลนซินเทียริชาร์ดพอตเตอร์ ไม่มีที่ไม่หัวของลูกสาวภายในประเทศของคุณการปฏิวัติอเมริกัน เธอเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่หนีออกจากดินแดนบ้านเกิดของเธอแอนติกา, การเปลี่ยนชื่อของเธอและปลอมแปลงอาชีพที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติในฐานะนักเขียน. พบจาเมกา Kincaid. Kincaid เติบโตขึ้นมาในแอนติกาในช่วงยุค 50 และยุค 60 เก้าปีที่เธอเป็นลูกคนเดียวที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับแม่ของเธอคนเดียว, ริชาร์ดแอนนี่ดรูว์ และจากนั้นแม่ของเธอแต่งงาน หลังจากนั้นไม่นานก็มีพี่ชายสามคนวิ่งไปรอบ ๆ เล็ก ๆ น้อย ๆ และการดูดซับพลังงานที่แม่ของเธอทั้งหมดและความสนใจ Kincaid ต้องออกจากโรงเรียนและเมื่อเธออายุได้เพียง 17 การเดินทางไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาในการทำงานเป็นพี่เลี้ยง เธอตัดตัวเองออกจากครอบครัวของเธอเปลี่ยนชื่อของเธอและเริ่มเขียน. เรื่องนี้ "สาว" เป็นชิ้นแรกของนิยายที่ Kincaid ตีพิมพ์ มันปรากฏตัวในเดอะนิวยอร์กเกอร์ในปี 1978 "สาว" ยังเปิดคอลเลกชัน Kincaid ของเรื่องราวที่ด้านล่างของแม่น้ำที่ตีพิมพ์ในปี 1983 แม้จะมีการเริ่มต้นดังกล่าวเป็นที่น่าประทับใจไม่มีใครสงสัยว่าเธอจะกลายเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดของนักเขียนหญิงแคริบเบียน รอบ. บทกวีร้อยแก้ว 650 คำพูดของแม่พร้อมกันด่าว่าลูกสาวของเธอและการเรียนการสอนสิ่งที่เธอคาดว่าจะเป็นและทำตามที่หญิง Antiguan มีพล็อตแบบดั้งเดิมไม่มีการกระทำที่ไม่มีรายละเอียดของตัวละครและไม่มีการตั้งค่า . เพียงสองเสียงและมันจะพาเราในขณะที่จะคิดออกว่าพวกเขาเป็นแม่และลูกสาวแต่อย่างใดเพียงแค่ใช้สองเสียง Kincaid การบริหารจัดการที่จะตีประเด็นใหญ่: ความยากลำบากของความสัมพันธ์ที่แม่ของลูกสาวที่ความขัดแย้งของความเป็นผู้หญิงในชีวิต ภายใต้ยูโรเปียเพศวัยรุ่นและแม้กระทั่งมรดกของการล่าอาณานิคม นั่นเป็นจำนวนมากที่จะแพ็คลงใน 650 คำและก็น่าแปลกใจที่นักวิจารณ์ยกย่อง Kincaid การเรียนรู้ของภาษาถ้อยคำจังหวะและบทกวีของคำของเธอ. คุณเห็นด้วย? ตรวจสอบออกสำหรับตัวเอง it'll ใช้เวลาของคุณที่จะอ่านน้อยกว่าการตรวจสอบ Facebook newsfeed ของคุณและเราเดิมพันที่คุณจะได้รับมากขึ้นออกมาจากมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในรุป
คุณคงไม่คิดว่าเราจะมีมากที่จะพูดเกี่ยวกับบางสิ่งบางอย่างน้อยกว่ารายการของคนส่วนใหญ่ของทวิตเตอร์ แต่คุณจะผิด " ผู้หญิง " คือ เลือด เหงื่อ และน้ำตาของบางเลน ซินเธีย พอตเตอร์ ริชาร์ดสัน ไม่ นั่นไม่ใช่หัวของลูกสาวของคุณท้องถิ่นของการปฏิวัติของอเมริกัน เธอเป็นผู้หญิงที่หนีเธอที่ดินพื้นเมืองของประเทศ เปลี่ยนชื่อของเธอและปลอมเป็นอาชีพที่มีชื่อเสียงในระดับสากลเป็นนักเขียน

เจอจาไมก้า Kincaid

Kincaid โตในแอนติกาใน ' 50s และ 60s สำหรับเก้าปี เธอเป็นลูกคนเดียว มีความสัมพันธ์ที่ดีกับแม่เดียวของเธอ แอนนี่ ริชาร์ดสัน ดรูว์ แล้วแม่ของเธอก็แต่งงานใหม่ เร็วๆนี้ มีน้องสามวิ่งและการดูดซับพลังงานทั้งหมดของแม่เธอ และความสนใจคินเคดต้องออกจากโรงเรียน และเมื่อเธออายุได้เพียง 17 ปี เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกาเพื่อทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็ก เธอตัดตัวเองออกจากครอบครัวเธอเปลี่ยนชื่อของเธอ และเริ่มเขียน

เรื่องนี้ " สาว " เป็นชิ้นแรกของนวนิยาย Kincaid เผยแพร่ มันปรากฏในนิวยอร์กในปี 1978 " สาว " ยังเปิด Kincaid กำลังรวบรวมเรื่องราวที่ด้านล่างของแม่น้ำที่ตีพิมพ์ในปี 1983แม้ด้วยความประทับใจ เริ่มต้น ไม่มีใครสงสัยว่าเธอจะเป็นผู้หญิงที่สำคัญที่สุดแคริบเบียนนักเขียนรอบ


ร้อยแก้วบทกวี 650 คำแม่ด่าลูกสาวพร้อมกันและสอนอะไรเธอคาดว่าจะได้และทำเป็นแอนติกวนผู้หญิงเธอ ไม่มีแบบแผน ไม่มีการกระทำ ไม่มีการบรรยายตัวละคร และไม่มีการตั้งค่า เพียงสองเสียงและมันต้องใช้เวลาในขณะที่จะคิดออกว่าพวกเขาเป็นแม่ลูกกัน

แต่อย่างใด ใช้แค่สองเสียง คินเคดจัดการเพื่อตีปัญหาใหญ่ : ความยากของแม่กับลูกสาว , ความขัดแย้งของพวกเขา ชีวิตในวัยรุ่น พบว่า เพศ และมรดกของการล่าอาณานิคม นั่นมันมากเกินกว่าจะบรรจุลงใน 600 คำและมันก็ไม่น่าแปลกใจที่นักวิจารณ์ยกย่อง Kincaid ของการเรียนรู้ภาษา ลีลาโวหาร และบทกวีของคำพูดของเธอ

คุณเห็นด้วยหรือไม่ ? ตรวจสอบออกสำหรับตัวคุณเอง มันจะพาคุณน้อยเวลาอ่านมากกว่าการตรวจสอบ newsfeed facebook ของคุณ พนันได้เลยว่าคุณจะได้รับมากจากมัน