In preliminary works, paraffin wax and polyethylene have been
studied by TGA. Whereas the weight of paraffin decreased in a
temperature range between 157 C and 300 C (Craig et al.,
1971), the most important weight loss for polyethylene takes place
at above 400 C (Contat-Rodrigo et al., 2002). In our case, the PE
content was analyzed by TGA and some noteworthy features were
identified. In Fig. 3, the mass loss of both recovered and reference
PE films is shown. A first weight loss is detected around 100–
250 C, which is associated to the loss of volatile solvents and
humidity. The second and most important weight loss is located
at 350–550 C, consistent with the degradation of the polymeric
chains. Furthermore, the composition of the products was determined
by TGA curves analysis. From these results, the PE content
in films recovered from hexane reflux, toluene reflux and xylene
reflux was 71%, 66% and 83%, respectively. In this way, xylene
showed the best capacity for extracting PE and provided the best
results. Thus, TGA studies demonstrate that after recovery, PE films
are able to maintain their original structure without significant
decay properties.
In preliminary works, paraffin wax and polyethylene have beenstudied by TGA. Whereas the weight of paraffin decreased in atemperature range between 157 C and 300 C (Craig et al.,1971), the most important weight loss for polyethylene takes placeat above 400 C (Contat-Rodrigo et al., 2002). In our case, the PEcontent was analyzed by TGA and some noteworthy features wereidentified. In Fig. 3, the mass loss of both recovered and referencePE films is shown. A first weight loss is detected around 100–250 C, which is associated to the loss of volatile solvents andhumidity. The second and most important weight loss is locatedat 350–550 C, consistent with the degradation of the polymericchains. Furthermore, the composition of the products was determinedby TGA curves analysis. From these results, the PE contentin films recovered from hexane reflux, toluene reflux and xylenereflux was 71%, 66% and 83%, respectively. In this way, xyleneshowed the best capacity for extracting PE and provided the bestresults. Thus, TGA studies demonstrate that after recovery, PE filmsare able to maintain their original structure without significantdecay properties.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
ในงานเบื้องต้น , พาราฟินและ polyethylene ได้
ศึกษาโดย TGA ส่วนของน้ำหนักพาราฟินลดลงในช่วงอุณหภูมิระหว่าง 157
C 300 C ( Craig et al . ,
1971 ) , การสูญเสียน้ำหนักที่สำคัญที่สุดสำหรับพอลิเอทิลีนเกิดขึ้น
ที่เหนือ 400 C ( contat Rodrigo et al . , 2002 ) ในกรณีของเรา , PE
เนื้อหาโดยใช้ TGA และบางคุณสมบัติเด่นคือ
ระบุ ในฟิค3 , การสูญเสียมวลของทั้งหายและอ้างอิง
PE ภาพยนตร์แสดง การสูญเสียน้ำหนักแรกที่ตรวจพบประมาณ 100 –
250 C ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสูญเสียของตัวทำละลายที่ระเหยง่ายและ
ความชื้น ที่สองและที่สำคัญที่สุด น้ำหนักอยู่ที่ 350 - 550
c สอดคล้องกับการย่อยสลายโซ่พอลิเมอร์
นอกจากนี้ องค์ประกอบของผลิตภัณฑ์ถูกกำหนดโดยการวิเคราะห์เส้นโค้ง
TGAจากผลลัพธ์เหล่านี้ PE เนื้อหา
ฟิล์มหายจากฤทธิ์ย้อน ย้อนโทลูอีนและไซลีน
ย้อนเป็น 71% 66% และ 83 ตามลำดับ ในวิธีนี้ , ไซลีน
พบความสามารถที่ดีที่สุดเพื่อสกัด PE และได้รับผลลัพธ์ที่ดีที่สุด
ดังนั้น ด้วยการศึกษาแสดงให้เห็นว่าหลังจากที่การกู้คืน , PE ฟิล์ม
สามารถรักษาโครงสร้างเดิมของพวกเขาโดยไม่ต้องคุณสมบัติสลายที่สำคัญ
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)