QUEST FOR GOOD GOVERNANCEAttaching

QUEST FOR GOOD GOVERNANCE
Attaching conditions during the disbursing of aid, particularly by the World Bank (WB) and
the International Monetary Fund (IMF), is a long time practice in relation to developing
countries. At the beginning of 1980s, the International Development Agencies (IDA)
significantly tightened its policy lines by imposing the condition of public sector reforms as a
core element of its aid strategy. Pursuing the policy frontiers they started the Structural
Adjustment Program (SAP) across the developing countries to eradicate poverty through
maximum outcomes from development assistance (Villanger & Jerve 2003). The main aim of
the SAP was reforms, decentralization and deregulation of government policies and policymaking
processes for maximising usage of aid. But the SAP has been controversial. After
pursuing two decades of reforms, most of the developing countries in Africa, South Asia and
Latin America are left with weak, demoralised public sector institutions, growth of rampant
corruption and no significant economic development. It is recognised, even by the World
Bank, that SAP neither alleviates poverty nor even assured sustainable growth in the least
developed countries (Sobhan 2002). In the period of SAP (1980-88) East Asia sustained
annual growth in per capita GDP of 7 percent while sub-Saharan Africa and Latin America
respectively experienced decline of 2.4 and 0.7 percent (Squire 1991). Following the failure
of SAP good governance has become a popular word to the donors in development
discourses. From 1989, the international aid agencies and donor countries sought good
governance through people’s participation as an aid strategy. Mr. Kofi Annan, the then
Secretary General of the United Nations declared that ‘good governance is vital for the
protection of the rights of citizens and the advancement of economic and social development’
(Kim et al. 2005, p. 647). A research conducted by the World Bank has reported that a one
standard deviation increase of people’s participation in governance cause a 2½ fold increase
in per capita income, a 4 fold decrease in infant mortality and a 15 to 25 percent increase in
literacy (Kaufmann, Kraay & Lobaton 1999).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แสวงหาธรรมาภิบาลแนบเงื่อนไขระหว่างต้องอนุมัติช่วยเหลือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยการธนาคารโลก (WB) และนานาชาติเงินกองทุน (IMF), เป็นเวลานานทางปฏิบัติเกี่ยวกับการพัฒนาประเทศ ต้นทศวรรษ 1980 หน่วยงานพัฒนาระหว่างประเทศ (IDA)อย่างมีนัยสำคัญทำให้รัดกุมรายการนโยบาย โดยสถานะของการปฏิรูปภาครัฐเป็นการองค์ประกอบหลักของกลยุทธ์ของความช่วยเหลือ พวกเขาใฝ่หาขอบเขตนโยบายเริ่มโครงสร้างปรับปรุงโปรแกรม (SAP) ประเทศกำลังพัฒนาเพื่อขจัดความยากจนผ่านผลสูงสุดจากความช่วยเหลือพัฒนา (Villanger & Jerve 2003) จุดมุ่งหมายหลักของSAP ถูกปฏิรูป กระจายอำนาจการแพร่กระจาย และเสรีของนโยบายรัฐบาลและ policymakingกระบวนการสำหรับการใช้งาน maximising ช่วยเหลือ แต่ SAP ที่ถูกแย้ง หลังจากใฝ่หาสองทศวรรษของการปฏิรูป ส่วนใหญ่ของประเทศกำลังพัฒนาในแอฟริกา เอเชียใต้ และละตินจะเหลือไว้กับสถาบันภาครัฐอ่อนแอ demoralised เจริญเติบโตของอาละวาดความเสียหายและไม่พัฒนาเศรษฐกิจอย่างมีนัยสำคัญ มันเป็นยัง โดยโลกธนาคาร ว่า SAP ไม่ alleviates ความยากจนและ ไม่ได้มั่นใจเติบโตอย่างยั่งยืนอย่างการพัฒนาประเทศ (Sobhan 2002) ในรอบระยะเวลาของเอเชียตะวันออก SAP (1980-88) ยั่งยืนเจริญเติบโตประจำปีใน GDP ต่อหัวร้อยละ 7 ในขณะที่ซาฮาราแอฟริกาและละตินลดลงตามลำดับประสบการณ์ของ 2.4 และร้อยละ 0.7 (Squire 1991) ต่อความล้มเหลวของ SAP ธรรมาภิบาลได้กลายเป็น คำยอดนิยมกับผู้บริจาคในการพัฒนาประการ 2532 หน่วยงานความช่วยเหลือระหว่างประเทศและประเทศผู้บริจาคขอดีการปกครอง โดยประชาชนเป็นกลยุทธ์ช่วย นายฟี นั้นเลขาธิการสหประชาชาติประกาศที่ ' ธรรมาภิบาลมีความสำคัญสำหรับการคุ้มครองสิทธิของประชาชนและความก้าวหน้าของการพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคม "(Kim et al. 2005, p. 647) งานวิจัยที่ดำเนินการ โดยธนาคารโลกได้รายงานว่า หนึ่งเพิ่มส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของประชาชนในการกำกับดูแลกิจการทำให้พับ 2½ เพิ่มรายได้ต่อหัว พับ 4 ลดการตายทารกและเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 15-25สามารถ (Kaufmann, Kraay และ Lobaton 1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การแสวงหาความดูแลกิจการที่ดี
ในระหว่างการติดเงื่อนไขการเบิกจ่ายของความช่วยเหลือโดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยธนาคารโลก (WB) และ
กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) เป็นเวลานานการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนา
ประเทศ ในตอนต้นของทศวรรษที่ 1980 หน่วยงานพัฒนาระหว่างประเทศ (IDA)
อย่างมีนัยสำคัญทำให้รัดกุมสายนโยบายการจัดเก็บภาษีโดยสภาพของการปฏิรูปภาครัฐในฐานะที่เป็น
องค์ประกอบหลักของกลยุทธ์การช่วยเหลือของ ใฝ่หาพรมแดนนโยบายที่พวกเขาเริ่มต้นโครงสร้าง
โปรแกรมการปรับ (SAP) ทั่วประเทศที่กำลังพัฒนาในการขจัดความยากจนผ่าน
ผลสูงสุดจากการช่วยเหลือเพื่อการพัฒนา (Villanger & Jerve 2003) จุดมุ่งหมายหลักของ
SAP คือการปฏิรูปการกระจายอำนาจและกฎระเบียบของนโยบายของรัฐบาลและนโยบาย
กระบวนการสำหรับการเพิ่มการใช้งานของความช่วยเหลือ แต่ SAP ได้รับการโต้เถียง หลังจากที่
การใฝ่หาสองทศวรรษของการปฏิรูปส่วนใหญ่ของประเทศในการพัฒนาแอฟริกา, เอเชียและ
ละตินอเมริกาจะเหลืออ่อนแอขวัญสถาบันภาครัฐ, การเจริญเติบโตของอาละวาด
ทุจริตและไม่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่สำคัญ เป็นที่ยอมรับแม้โดย World
Bank ที่ SAP ไม่บรรเทาความยากจนหรือความเจริญเติบโตอย่างยั่งยืนมั่นใจแม้จะอยู่ในอย่างน้อย
ประเทศที่พัฒนาแล้ว (Sobhan 2002) ในช่วงเวลาของ SAP (1980-1988) เอเชียตะวันออกเฉียงยั่งยืน
ประจำปีในการเจริญเติบโตของ GDP ต่อหัวอยู่ที่ร้อยละ 7 ในขณะที่ซับซาฮาราแอฟริกาและละตินอเมริกา
ลดลงตามลำดับที่มีประสบการณ์ 2.4 และร้อยละ 0.7 (Squire 1991) หลังจากความล้มเหลว
ของ SAP ดูแลกิจการที่ดีได้กลายเป็นคำที่นิยมที่จะบริจาคในการพัฒนา
วาทกรรม จากปี 1989 หน่วยงานที่ให้ความช่วยเหลือระหว่างประเทศและประเทศผู้บริจาคขอดี
กำกับดูแลผ่านการมีส่วนร่วมของประชาชนเป็นกลยุทธ์การช่วยเหลือ นายโคฟีอันนันั้น
เลขาธิการสหประชาชาติประกาศว่า 'การกำกับดูแลกิจการที่ดีเป็นสิ่งสำคัญสำหรับ
การคุ้มครองสิทธิของประชาชนและความก้าวหน้าของการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคม '
(Kim et al. 2005 พี. 647) การวิจัยที่จัดทำโดยธนาคารโลกมีรายงานว่าหนึ่งใน
การเพิ่มส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของการมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครองก่อให้เกิดการเพิ่มขึ้น2½เท่า
ในรายได้ต่อหัวลดลงเท่าที่ 4 ในการตายของทารกและ 15 เพิ่มขึ้นร้อยละ 25 ใน
การรู้หนังสือ (Kaufmann, Kraay และ Lobaton 1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ค้นหาธรรมาภิบาล
ติดเงื่อนไขใน disbursing ความช่วยเหลือ โดยเฉพาะธนาคารโลก ( WB ) และ
กองทุนการเงินระหว่างประเทศ ( ไอเอ็มเอฟ ) เป็นเวลานานในการปฏิบัติมีความสัมพันธ์กับการพัฒนา
ประเทศ ที่จุดเริ่มต้นของทศวรรษที่ 1980 หน่วยงานการพัฒนาระหว่างประเทศ ( IDA )
อย่างรัดกุมโดยกำหนดเส้นนโยบายเงื่อนไขของการปฏิรูปภาคสาธารณะเป็น
องค์ประกอบหลักของกลยุทธ์ที่ช่วยของ การใฝ่หานโยบายพรมแดนพวกเขาเริ่มต้นโปรแกรมการปรับเปลี่ยนโครงสร้าง
( SAP ) ในประเทศกำลังพัฒนาเพื่อขจัดความยากจนผ่าน
สูงสุดที่เกิดจากความช่วยเหลือเพื่อการพัฒนา ( villanger & jerve 2003 ) จุดมุ่งหมายหลักของ SAP คือ
การปฏิรูปการกระจายอำนาจ และกฎระเบียบของนโยบายรัฐบาลและนโยบาย
กระบวนการใช้สูงสุดของความช่วยเหลือแต่ SAP มีการขัดแย้ง หลังจาก
ติดตามสองทศวรรษของการปฏิรูป , ที่สุดของการพัฒนาประเทศในแอฟริกา เอเชีย และละตินอเมริกาจะเหลือ
อ่อนแอ demoralised สถาบันภาครัฐ การขยายตัวของการทุจริตอาละวาด
ไม่พบการพัฒนาเศรษฐกิจ . มันคือการยอมรับ แม้กระทั่งโลก
ธนาคารที่ SAP ทั้ง alleviates ความยากจนหรือแม้แต่มั่นใจเติบโตอย่างยั่งยืนในประเทศที่พัฒนาน้อยที่สุด
( sobhan 2002 ) ในช่วงเวลาของ SAP ( 1980-88 ) เอเชียตะวันออกยั่งยืน
ประจำปีการเจริญเติบโต GDP ต่อหัวของร้อยละ 7 ในขณะที่ย่อยเกี่ยวกับทะเลทรายซาฮาราแอฟริกาและละตินอเมริกา
ตามลำดับมีประสบการณ์ลดลง 2.4 และร้อยละ 0.7 ( เด็กรับใช้ 1991 ) หลังจากความล้มเหลว
บริษัทธรรมาภิบาลได้กลายเป็นคำที่นิยมให้ในวาทกรรมการพัฒนา

จากปี 1989 , นานาชาติช่วยเหลือหน่วยงานและประเทศผู้บริจาคขอดี
) ผ่านการมีส่วนร่วมของประชาชนเป็นกลยุทธ์ความช่วยเหลือ นายอันนัน จากนั้น
เลขาธิการสหประชาชาติประกาศว่า ' ธรรมาภิบาลมีความสำคัญสำหรับ
การคุ้มครองสิทธิของประชาชนและความก้าวหน้าของการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม '
( Kim et al . 2548 , หน้า 341 ) งานวิจัยที่จัดทำโดยธนาคารโลกได้รายงานว่าหนึ่ง
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานการเพิ่มการมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครอง เพราะ 2 ½เพิ่มพับ
ในรายได้ต่อหัว , พับ 4 ลดอัตราการตายของทารกและ 15 ถึง 25 เปอร์เซ็นต์ เพิ่มความรู้ คอฟแมน (
,kraay & lobaton 1999 )