My sleight of hand in treating R, a

My sleight of hand in treating R, as a rival good and making F homogeneous
of degree 1 in all three of K, L, and R may seem like a trifling matter in
an area of theory that depends on so many other short cuts. After all, if one is going to do violence to the complexity of economic activity by assuming that
there is an aggregate production function, how much more harm can it do to
be sloppy about the difference between rival and nonrival goods? Unfortunately,
quite a bit. The distinctions between rival and nonrival inputs, and the
distinction between excludable and nonexcludable goods, are of absolutely
fundamental importance in modeling and in policy formulation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ว่องไวของฉันมือในการรักษา R, ดีคู่แข่งและทำให้เป็นเนื้อเดียวกัน F
การศึกษาระดับปริญญาที่ 1 ในทั้งสามของ K, L และ R
อาจดูเหมือนเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยในพื้นที่ของทฤษฎีที่ว่าขึ้นอยู่กับหลายเพื่อให้ตัดสั้นอื่นๆ หลังจากที่ทุกคนถ้าใครจะไปทำรุนแรงกับความซับซ้อนของกิจกรรมทางเศรษฐกิจโดยสมมติว่ามีฟังก์ชั่นการผลิตรวมเป็นอันตรายต่อวิธีการอื่น ๆ อีกมากมายที่จะสามารถทำได้เพื่อจะเลอะเทอะเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างสินค้าคู่แข่งและnonrival หรือไม่ แต่น่าเสียดายที่ไม่น้อย ความแตกต่างระหว่างคู่แข่งและปัจจัยการผลิต nonrival และความแตกต่างระหว่างสินค้าและexcludable nonexcludable เป็นของอย่างสำคัญพื้นฐานในการสร้างแบบจำลองและการกำหนดนโยบาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความคล่องแคล่วของมือในการรักษา R เป็นคู่แข่งที่ดี และทำให้เป็นเนื้อเดียวกัน
F ระดับ 1 ใน 3 ของ K , L และ R อาจดูเหมือนเรื่องจิ๊บจ๊อยใน
พื้นที่ของทฤษฎีนั้น ขึ้นอยู่กับการตัดสั้นมาก ๆ หลังจากทั้งหมดถ้าหนึ่งจะใช้ความรุนแรงกับความซับซ้อนของกิจกรรมทางเศรษฐกิจ โดยสมมติว่า
มีฟังก์ชันการผลิตรวมมากขึ้นเท่าใดอันตรายสามารถทำ

จะเลอะเทอะเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างสินค้าคู่แข่ง และ nonrival ? แต่น่าเสียดายที่
ไม่น้อย distinctions ระหว่างคู่แข่งและ nonrival ปัจจัยการผลิตและ
ความแตกต่างระหว่างสินค้าและ excludable nonexcludable มีแน่นอน
พื้นฐานมีความสำคัญในการสร้างและในการกำหนดนโยบาย