that after 15 generations, the larv

that after 15 generations, the larval development time of Drosophila
melanogaster Meigen decreased by 7.9%, and its adult weight
decreased by 15.1%. The evolution of larval growth rates is
considered to be partly shaped by a trade-off between faster
development and adult size (Partridge and Fowler, 1993; Santos
et al., 1988). It has been reported that larval development rate
and weight gain in each instar may not be proportionally related to
total development time and pupal weight. For the population of
D. melanogaster, only the first and third instars’ development du-
rations were reduced after 56 generations of selection (Prasad et al.,
2001). However, Zwaan et al. (1995) found that selection for faster
developmental time had no effect on longevity. As discussed earlier,
the egg and first stage of P. xylostella contributed more to the total
development time than other larval and pupal stages.
Usually, under constant environmental conditions fecundity is
positively correlated with female size (Aqueel et al., 2013; Evans,
1982; Hon ek, 1993). In this study, females that emerged from the
larvae reared on canola, Chinese radish and pakchoi laid signifi-
cantly more eggs; while the female pupae reared on pakchoi,
cabbage, and broccoli weighed significantly heavier. A positive
correlation was also detected between female pupal weight and
fecundity, although the correlation was not strong (Pearson coef-
ficient r ¼ 0.636). This correlation could be affected by numerous
independent and dependent variables. P. xylostella is likely

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ที่หลังจากรุ่น 15 เวลา larval พัฒนาของแมลงวันทอง Meigen ลดลง 7.9% และน้ำหนักของผู้ใหญ่ลดลง 15.1% วิวัฒนาการของ larval เติบโตราคาถูกถือว่าเป็นบางส่วนรูป โดย trade-off ระหว่างเร็วพัฒนาและขนาดสำหรับผู้ใหญ่ (Partridge และฟาวเลอร์ 1993 ซานโตสร้อยเอ็ด al., 1988) ได้รับรายงานว่า อัตราพัฒนา larvalและน้ำหนักในแต่ละ instar อาจไม่ได้สัดส่วนกับเวลาในการพัฒนาทั้งหมดและน้ำหนัก pupal สำหรับประชากรของD. วันทอง first และดูพัฒนาสาม instars-นี้ได้ลดลงหลังจากเลือกรุ่น 56 (โกอี et al.,2001) . อย่างไรก็ตาม Zwaan et al. (1995) พบว่าการเร็วเวลาที่พัฒนาก็ไม่มีผลต่อลักษณะ ตามที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้ระยะไข่และ first ของ P. xylostella ส่วนอื่น ๆ รวมเวลาในการพัฒนากว่าระยะ larval และ pupal อื่น ๆโดยปกติ สภาวะสิ่งแวดล้อมที่คง fecundity เป็นcorrelated บวกกับหญิงขนาด (Aqueel et al., 2013 อีวานส์1982 ฮอนเอก 1993) ในการศึกษานี้ หญิงที่เกิดจากการตัวอ่อนผลิตภัณฑ์บนคาโนลา หัวไชเท้าและ pakchoi วาง signifi-cantly ไข่เพิ่มเติม ในขณะที่ผลิตภัณฑ์ pupae หญิงบน pakchoiกะหล่ำปลี และบรอกโคลีน้ำหนักหนัก significantly เป็นบวกนอกจากนี้ยังพบความสัมพันธ์ระหว่างน้ำหนักหญิง pupal และfecundity แม้ว่าความสัมพันธ์ที่ไม่แข็งแรง (Pearson coef -ficient r ¼ 0.636). This correlation could be affected by numerousindependent and dependent variables. P. xylostella is likely

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ว่าหลังจาก 15 ชั่วเวลาในการพัฒนาตัวอ่อนของแมลงหวี่
melanogaster Meigen ลดลง 7.9%
และน้ำหนักผู้ใหญ่ลดลง15.1% วิวัฒนาการของตัวอ่อนอัตราการเจริญเติบโตที่มีการพิจารณาให้มีรูปร่างบางส่วนโดยการปิดเร็วขึ้นระหว่างการพัฒนาและขนาดผู้ใหญ่(นกกระทาและฟาวเลอร์, 1993; ซานโตส., et al, 1988) มันได้รับรายงานว่าอัตราการพัฒนาตัวอ่อนและการเพิ่มน้ำหนักในแต่ละวัยที่อาจจะไม่ได้เกี่ยวข้องตามสัดส่วนเวลาในการพัฒนาและน้ำหนักรวมดักแด้ สำหรับประชากรของดี melanogaster เพียงแรก fi และพัฒนาสามวัย 'ดู่อาหารลดลงหลังจากที่รุ่น56 ของการเลือก (ปรา et al., 2001) อย่างไรก็ตาม Zwaan et al, (1995) พบว่าการเลือกที่เร็วขึ้นเวลาพัฒนาไม่มีผลต่อการมีอายุยืนยาว ตามที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ไข่และไฟเวทีแรกของพีใยผักมีส่วนร่วมมากขึ้นในการรวมเวลาในการพัฒนากว่าขั้นตอนตัวอ่อนและดักแด้อื่นๆ . โดยปกติภายใต้สภาพแวดล้อมที่คงที่ดกของไข่จะมีความสัมพันธ์กับขนาดของเพศหญิง (Aqueel et al, 2013;. อีแวนส์ 1982? ที่รักเอก, 1993) ในการศึกษานี้หญิงที่โผล่ออกมาจากตัวอ่อนที่เลี้ยงในคาโนลา, หัวไชเท้าจีนและกวางตุ้งวาง fi- นัยสำคัญอย่างมีไข่มากขึ้น ในขณะที่เพศหญิง pupae เลี้ยงในกวางตุ้ง, กะหล่ำปลีและผักชนิดหนึ่งชั่งน้ำหนักอย่างมีนัยนัยสำคัญหนัก บวกความสัมพันธ์ที่ตรวจพบระหว่างน้ำหนักดักแด้หญิงและดกของไข่แม้ว่าความสัมพันธ์ที่ไม่แข็งแรง(เพียร์สัน coef- ไฟเพียงพออา¼ 0.636) ความสัมพันธ์นี้อาจได้รับผลกระทบจากหลายตัวแปรอิสระและตัวแปร พีใยผักมีแนวโน้ม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังจาก 15 รุ่น , เวลาในการพัฒนาของตัวอ่อนแมลงหวี่
แบบ meigen ลดลง 7.9% และผู้ใหญ่น้ำหนัก
ลดลง 15.1% . วิวัฒนาการของอัตราการเจริญเติบโตของหนอนคือ
ถือเป็นส่วนหนึ่งที่มีรูปร่างโดยการแลกเปลี่ยนระหว่างการพัฒนาเร็ว
และขนาดผู้ใหญ่ ( นกกระทา และฟาวเลอร์ , 1993 ; ซานโตส
et al . , 1988 ) มันได้รับรายงานว่าอัตราการเจริญเติบโตของหนอน
และการเพิ่มน้ำหนักในแต่ละวัย อาจไม่ได้เกี่ยวข้องกับ
เวลาการพัฒนาทั้งหมดและน้ำหนักดักแด้ . สำหรับประชากร
d แบบเท่านั้น และที่ 3 จึงตัดสินใจเดินทางโดยการพัฒนา du -
ส่วนแบ่งลดลง 56 รุ่นของการเลือก ( Prasad et al . ,
2001 ) อย่างไรก็ตาม เป็นระยะ et al . ( 2538 ) พบว่า การพัฒนาการเร็ว
เวลาไม่มีผลต่ออายุการใช้งานตามที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ,
ไข่และจึงตัดสินใจเดินทางไปเวทีหน้าโดยมีส่วนเพิ่มเติมเพื่อการพัฒนารวมกว่า ระยะดักแด้ หนอน

ปกติอื่น ๆ ภายใต้สภาวะการคงที่คือ
มีความสัมพันธ์กับขนาดหญิง ( aqueel et al . , 2013 ; อีแวน
1982 ; ที่รัก  EK , 1993 ) ในการศึกษานี้ ผู้หญิงที่โผล่ออกมาจาก
ตัวอ่อนของกลุ่มคาโนล่าหัวไชเท้าผักกาดฮ่องเต้จึงวางและ signi -
ไข่ลดลงอย่างมีนัยสําคัญเมื่อมากกว่า ในขณะที่หญิงปูเป้เลี้ยงบนผักกาดฮ่องเต้ ผักกาดขาว คะน้า
และ signi จึงลดลงอย่างมีนัยสําคัญเมื่อชั่งน้ำหนัก ความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะ
ก็พบหญิงน้ำหนัก
อุดมสมบูรณ์ แม้ว่าความสัมพันธ์ยังไม่แข็งแรง ( เพียร์สัน coef -
จึง cient R ¼ 0.636 ) ความสัมพันธ์นี้อาจได้รับผลกระทบจากตัวแปรอิสระมากมาย

หน้า โดยมีโอกาส