Texts in Middle English (as opposed

Texts in Middle English (as opposed to French or Latin) begin as a trickle in the 13th Century, with works such as the debate poem “The Owl and the Nightingale” (probably composed around 1200) and the long historical poem known as Layamon's “Brut” (from around the same period). Most of Middle English literature, at least up until the flurry of literary activity in the latter part of the 14th Century, is of unknown authorship.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ภาษาอังกฤษตรงกลาง (ตรงข้ามกับฝรั่งเศสหรือละติน) เริ่มต้นเป็นเล็ดในศตวรรษที่ 13 ด้วยผลงานเช่นบทกวี "นกฮูกและเดอะไนติงเกล" (อาจจะประกอบด้วยประมาณ 1200) อภิปรายและบทกวีประวัติศาสตร์ยาวนานที่เรียกว่า Layamon ของ "Brut" (จากรอบระยะเวลาเดียวกัน) ส่วนใหญ่วรรณคดีภาษาอังกฤษยุคกลาง น้อยขึ้นจนวุ่นวายของวรรณกรรมกิจกรรมในส่วนหลังของศตวรรษที่ 14 เป็นของเสียที่ไม่รู้จัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในตำราภาษาอังกฤษยุคกลาง (เมื่อเทียบกับฝรั่งเศสหรือภาษาละติน) เริ่มหยดในศตวรรษที่ 13 ที่มีผลงานเช่นการอภิปรายบทกวี "นกฮูกกับไนติงเกล" (อาจจะใจเย็น ๆ 1200) และบทกวีประวัติศาสตร์ยาวที่รู้จักในฐานะ Layamon ของ " Brut "(จากรอบระยะเวลาเดียวกัน) ส่วนใหญ่ของวรรณกรรมภาษาอังกฤษยุคกลางอย่างน้อยจนถึงวุ่นวายของกิจกรรมวรรณกรรมในส่วนหลังของศตวรรษที่ 14 เป็นผลงานที่ไม่รู้จัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ข้อความในภาษาอังกฤษยุคกลาง ( ตรงข้ามกับ ฝรั่งเศส หรือ ละติน ) เริ่มหยดในศตวรรษที่ 13 กับงานเช่นการอภิปรายบทกวี " นกฮูกและนกไนติงเกล " ( อาจจะประกอบด้วยรอบ 1200 ) และบทกลอนนาน เรียกว่า layamon " แห้ง " ( จากรอบระยะเวลาเดียวกัน ) ที่สุดของวรรณกรรมภาษาอังกฤษ อย่างน้อยจนกว่าความวุ่นวายของกิจกรรมวรรณกรรมในส่วนหลังของศตวรรษที่ 14 คือไม่ทราบงานเขียน