This chapter attempts to confront t

This chapter attempts to confront the issue of a subjectless poststructuralism.
Two of the main currents of this “movement” as they concern the subject correspond readily to the two best-known names, Derrida and Foucault.
Derrida, whom I make no attempt to treat extensively here, reduces the phenomenological or Enlightenment subject as the origin of speech/writing, substituting, in a parody of metaphysics, his own origin, difference--- an origin which erases itself yet retains the trace of the trace of the replaced subject and other origins.
Foucault in his middle career reproduces the contingent, shifting discourses and practices which have formed modern subjectivity--- practices whose origin cannot be ascribed to a master subject.
It is this line of desubjectification that I attempt to investigate here.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทนี้ความพยายามในการเผชิญปัญหาของ subjectless poststructuralism 2 กระแสหลักนี้ "เคลื่อนไหว" เป็นพวกเขากังวลเรื่องตรงพร้อมกับการรู้จักชื่อ Derrida และ FoucaultDerrida ที่ฉันทำให้ไม่พยายามที่รักษาที่นี่อย่างกว้างขวาง ลดการ phenomenological หรือหัวข้อธรรมเป็นมาของคำพูด/เขียน แทน ในการล้อเลียนของอภิปรัชญา ตนกำเนิด ความแตกต่าง-แหล่งกำเนิดที่ลบตัวเองยังเก็บการติดตามของการติดตามเรื่องที่และอื่น ๆ ที่มา Foucault ในอาชีพของเขากลางคมกอง ขยับประการและแนวทางปฏิบัติที่มีรูปสมัย subjectivity-จุดเริ่มต้นไม่เป็น ascribed การเรื่องหลักปฏิบัติ สายงานนี้ desubjectification ที่ผมพยายามตรวจสอบที่นี่ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในบทนี้จะพยายามที่จะเผชิญหน้ากับปัญหาของกซิสม์ subjectless. the
สองของกระแสหลักนี้ "การเคลื่อนไหว" ที่พวกเขากังวลเรื่องตรงพร้อมกับสองชื่อที่รู้จักกันดี, แดริด้าและ Foucault.
แดริด้าผู้ที่ฉันทำให้ความพยายามในการรักษาไม่มี อย่างกว้างขวางที่นี่จะช่วยลดเรื่องปรากฏการณ์วิทยาหรือการตรัสรู้เป็นที่มาของคำพูด / เขียนแทนในเรื่องตลกของอภิธรรมต้นกำเนิดของตัวเองที่แตกต่างกัน --- จุดเริ่มต้นที่จะลบตัวเองยังคงมีร่องรอยของร่องรอยของเรื่องและแทนที่ ต้นกำเนิดอื่น ๆ .
Foucault ในอาชีพของกลางของเขาพันธุ์ผูกพันขยับวาทกรรมและการปฏิบัติที่ได้เกิดการปฏิบัติที่ทันสมัยส่วนตัว --- ที่มีแหล่งกำเนิดไม่สามารถกำหนดเรื่องหลัก.
มันเป็นสายของ desubjectification นี้ที่ฉันพยายามที่จะตรวจสอบที่นี่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทนี้พยายามที่จะเผชิญหน้ากับปัญหาของ poststructuralism subjectless .
สองกระแสหลักของ " การเคลื่อนไหว " ที่พวกเขากังวลเรื่องสอดคล้องพร้อมกับสองที่รู้จักกันดี ชื่อ และ แดร์ริดาฟูโก .
เดอริที่ฉันจะไม่พยายามที่จะรักษาอย่างกว้างขวางที่นี่ลดเชิงปรากฏการณ์วิทยาหรือการตรัสรู้เป็นเรื่องที่มาของการพูด / เขียน , แทน ,ในล้อเลียนของอภิปรัชญา , กำเนิดของตัวเองแตกต่าง --- กำเนิดที่ลบตัวเองแต่ยังคงมีร่องรอยของร่องรอยของแทนที่เรื่องกำเนิดและอื่น ๆ .
ฟูโกในอาชีพกลางของเขาหน้าที่ผูกพัน , เปลี่ยนวาทกรรมและการปฏิบัติซึ่งมีรูปแบบทันสมัยอัตวิสัย --- การปฏิบัติที่มีกำเนิดไม่สามารถ ascribed เพื่ออาจารย์วิชา
มันคือเส้นทางของ desubjectification ที่ผมพยายามศึกษา

ที่นี่เลย