AbstractTitle. Effect of dietary be

Abstract
Title. Effect of dietary behaviour modification on anthropometric indices and eating
behaviour in obese adolescent girls.
Aim. This paper is a report of a study conducted to evaluate the effects of behaviour
modification on anthropometric indices and to explore if behaviour modification
could improve eating behaviour in adolescents.
Background. Obesity is currently the most important nutritional disease of children
and adolescents. To date, several attempts to achieve weight loss in children have
been made, but little is known about their effects on improving eating behaviours.
Method. Sixty obese adolescent girls participated in a behaviour modification
program which was held for 16 weeks in 2007. The participants were randomly
selected from two different schools and were assigned to an experimental and
control group (30 participants each). Anthropometric indices and eating behaviours
were assessed before and after the program. Eating behaviour was assessed using the
Dutch Eating Behaviour Questionnaire.
Result. There were statistically significant differences in changes in body weight
(2Æ75 kg vs. 0Æ62 kg), body mass index (1Æ07 kg/m2 vs. 0Æ24 kg/m2
) and arm
circumference (2Æ31 cm vs. 0Æ5 cm) in the experimental group in contrast to
controls (P < 0Æ001). There were also statistically significant differences in scores
for eating behaviour, emotional eating (0Æ63, 0Æ17), external eating (0Æ99, 0Æ05) and
restrained eating (0Æ72, 0Æ03) in the experimental vs. the control group respectively
(P < 0Æ001).
Conclusion. Nurses, more than other healthcare professionals, can address obesity
in adolescents and they should not concentrate solely on weight reduction, but also
encourage children to acquire a healthy lifestyle.
K

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อชื่อเรื่อง ผลของการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมอาหาร anthropometric ดัชนีและรับประทานอาหารพฤติกรรมในเด็กหญิงอ้วนจุดมุ่งหมาย เอกสารนี้เป็นรายงานการศึกษาดำเนินการประเมินผลกระทบของพฤติกรรมปรับเปลี่ยนดัชนี anthropometric และ การสำรวจหากปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสามารถปรับปรุงพฤติกรรมการกินในวัยรุ่นพื้นหลัง โรคอ้วนเป็นโรคทางโภชนาการสำคัญที่สุดของเด็กและวัยรุ่น วัน มีความพยายามหลายครั้งเพื่อให้เกิดการสูญเสียน้ำหนักในเด็กการทำ แต่น้อยเป็นที่รู้จักกันเกี่ยวกับผลของการปรับปรุงพฤติกรรมรับประทานอาหารวิธีการ เด็กหญิงอ้วน 60 เข้าร่วมในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมโปรแกรมวันที่ 16 สัปดาห์ใน 2007 ผู้เข้าร่วมได้โดยการสุ่มเลือกจากโรงเรียนอื่นที่สอง และถูกกำหนดให้กับการทดลอง และกลุ่มควบคุม (30 คน) ดัชนี anthropometric และพฤติกรรมรับประทานอาหารถูกประเมินก่อน และ หลังโปรแกรม พฤติกรรมการรับประทานอาหารได้รับการประเมินโดยใช้การสอบถามพฤติกรรมรับประทานอาหารดัตช์ผลการ มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักของร่างกาย(2Æ75 กก.เจอ 0Æ62 กก.), ดัชนีมวลกาย (1Æ07 kg/m2 กับ 0Æ24 kg/m2) และแขนเส้นรอบวง (เทียบกับ 0Æ5 ซม. 2Æ31 ซม.) ในกลุ่มทดลองตรงกันข้ามกับควบคุม (P < 0Æ001) มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติคะแนนพฤติกรรม การรับประทานอาหารรับประทานอารมณ์ (0Æ63, 0Æ17) รับประทานอาหารภายนอก (0Æ99, 0Æ05) และยับยั้งการกิน (0Æ72, 0Æ03) ในการทดลองกับกลุ่มควบคุมตามลำดับ(P < 0Æ001)สรุป พยาบาล มากกว่าวิชาชีพอื่น ๆ สามารถจัดการกับโรคอ้วนในวัยรุ่นและพวกเขาควรไม่มีสมาธิในการลดน้ำหนัก เท่านั้นแต่ยังส่งเสริมให้เด็กได้รับสุขภาพK

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อชื่อเรื่อง
ผลของการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคอาหารในดัชนีสัดส่วนของร่างกายและการรับประทานอาหารพฤติกรรมในเด็กวัยรุ่นหญิงเป็นโรคอ้วน.
เล็ง บทความนี้เป็นรายงานการศึกษาการประเมินผลกระทบของพฤติกรรมที่ปรับเปลี่ยนดัชนีสัดส่วนของร่างกายและการสำรวจการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมถ้าสามารถปรับปรุงพฤติกรรมการรับประทานอาหารในวัยรุ่น. พื้นหลัง โรคอ้วนในปัจจุบันคือโรคทางโภชนาการที่สำคัญที่สุดของเด็กและวัยรุ่น ในวันที่หลายคนพยายามที่จะบรรลุการสูญเสียน้ำหนักในเด็กที่ได้รับการทำ แต่ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับผลกระทบของพวกเขาในการปรับปรุงพฤติกรรมการรับประทานอาหาร. วิธี หกสิบเด็กวัยรุ่นหญิงเป็นโรคอ้วนมีส่วนร่วมในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมโปรแกรมซึ่งจัดขึ้นเป็นเวลา 16 สัปดาห์ในปี 2007 ผู้เข้าร่วมประชุมได้รับการสุ่มเลือกจากทั้งสองโรงเรียนที่แตกต่างและได้รับมอบหมายให้ทดลองและกลุ่มควบคุม(30 ผู้เข้าร่วมแต่ละคน) ดัชนีสัดส่วนของร่างกายและพฤติกรรมการรับประทานอาหารที่มีการประเมินก่อนและหลังโปรแกรม พฤติกรรมการรับประทานอาหารที่ได้รับการประเมินโดยใช้ดัตช์พฤติกรรมการรับประทานอาหารแบบสอบถาม. ผล มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักตัว(กิโลกรัมเทียบกับ2Æ750Æ62กิโลกรัม) ดัชนีมวลกาย (1Æ07กิโลกรัม / m2 กับ0Æ24กิโลกรัม / m2) และแขนเส้นรอบวง (2Æ31ซม. เทียบกับ0Æ5เซนติเมตร) ในกลุ่มทดลองใน ความคมชัดในการควบคุม(P <0Æ001) นอกจากนั้นยังมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในคะแนนสำหรับการรับประทานอาหารพฤติกรรมอารมณ์การรับประทานอาหาร (0Æ63, 0Æ17) การรับประทานอาหารภายนอก (0Æ99, 0Æ05) และยับยั้งการรับประทานอาหาร(0Æ72, 0Æ03) ในการทดลองกับกลุ่มควบคุมตามลำดับ(P <0Æ001) สรุป พยาบาลมากกว่าบุคลากรทางการแพทย์อื่น ๆ ที่สามารถอยู่กับโรคอ้วนในวัยรุ่นและพวกเขาไม่ควรมุ่งแต่เพียงผู้เดียวในการลดน้ำหนัก แต่ยังส่งเสริมให้เด็กที่จะได้รับชีวิตสุขภาพ. K