Anagnorisis (/ˌænəɡˈnɒrᵻsᵻs/; Ancie

Anagnorisis (/ˌænəɡˈnɒrᵻsᵻs/; Ancient Greek: ἀναγνώρισις) is a moment in a play or other work when a character makes a critical discovery. Anagnorisis originally meant recognition in its Greek context, not only of a person but also of what that person stood for. Anagnorisis was the hero's sudden awareness of a real situation, the realisation of things as they stood, and finally, the hero's insight into a relationship with an often antagonistic character in Aristotelian tragedy.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Anagnorisis (ˌænəɡˈnɒrᵻsᵻs / กรีกโบราณ: ἀναγνώρισις) เป็นช่วงเวลาในการเล่นหรืองานอื่น ๆ เมื่อตัวละครทำให้การค้นพบที่สำคัญ Anagnorisis ความหมาย รู้ในบริบทของภาษากรีก ไม่เฉพาะบุคคล แต่ยัง ของบุคคลที่ยืนสำหรับเดิม Anagnorisis เป็นรับรู้อย่างฉับพลันของฮีโร่ของสถานการณ์จริง การรับรู้สิ่งพวกเขายืน และในที่สุด ฮีโร่เข้าใจในความสัมพันธ์กับอักขระมักจะเป็นปรปักษ์ในโศกนาฏกรรม Aristotelian

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

anagnorisis ( / ˌæ N əɡˈ N ɒ R ᵻᵻ S / s ; กรีก : ἀναγνώρισις ) คือช่วงเวลาในการเล่น หรืองานอื่น ๆ เมื่อตัวละครทำให้การค้นพบที่สำคัญ anagnorisis แต่เดิมหมายถึงการยอมรับในบริบทของกรีก ไม่ใช่เฉพาะของบุคคล แต่ยังสิ่งที่เขายืนหยัด anagnorisis เป็นพระเอกทันที ความตระหนักในสถานการณ์จริง ก่อให้เกิดสิ่งที่พวกเขายืนและสุดท้ายพระเอกของความเข้าใจในความสัมพันธ์กับตัวละครมักจะปฏิปักษ์ในอริสโตเติลโศกนาฏกรรม