Plants can only use so much of the

Plants can only use so much of the energy they absorb from the sun. It is difficult to measure, but certainly no more than an eighth of one per cent of the sunlight falling on a plant can be stored by being converted into sugar. The chemical energy in the sugar is used by the plant to build up the complicated organic compounds that go to form its structure. It is this sugar, and the energy contained in it, that a herbivorous animal obtains when it eats grass. However, it cannot convert all the plant's stored energy into its own requirements - the maximum efficiency of an animal is about ten per cent. This ten per cent factor is present at all stages of the food chain and means that in any environment a hundred herbivores can support only ten carnivores, and these ten carnivores can in turn support only one "second-stage" carnivore. These figures are oversimplified and refer to animals of the same size. The important factor is the weight of the animals rather than the numbers of individuals. The ten per cent factor holds true for every stage in the complicated pattern of food chains and is an important factor leading to the stable shape of the food pyramid.
The dependency of feeding efficiency on sunlight is the reason why different parts of the earth support quite different numbers of organisms. In the tropics, where the sunlight is intense, much more solar energy is available to be absorbed by plants. Hence, where other factors such as rainfall allow, there is more vegetation per unit area than in temperate or polar climates. This large amount of plant material is able to support a large number of herbivorous animals, which in turn support a large number of carnivores. In the Arctic, on the other hand, the low level of solar energy produces a much more sparse vegetation, and hence there are fewer herbivores and even fewer predators.
The variety of species at each level in the pyramid depends on the variety of plants at the base. On tropical grassland, for example, where there are short grasses, herbs, tall grasses, bushes and trees, each of the large number of indigenous animal species eats a different collection of plants. Therefore the animal that eats roots does not compete with the animal that eats the low herbs or the animal that eats the tall grasses. Even those that do have a broadly similar diet are sufficiently different in some way so as not to compete directly - for example, one may eat in the daytime and the other at night. In this way the ecological niches are multiplied and the processes of evolution ensure they are all filled.
The principle that �nature abhors a vacuum� is as true in biology as it is in physics. An ecological niche is never left vacant for long and something will evolve to occupy it as soon as one appears. Within each species, however, competition is strong and each particular niche will support only so many individuals. Struggles between members of the same species are usually formalized into stylized displays in which little real damage is done. Territory is preserved and mates are chosen without recourse to any actual combat. This appears to be the strategy that leads to greatest success in maintaining a creature's position in the ecosystem.
The predations of carnivores do little to upset the balance of the food pyramid. By preying only upon the weak, sick and elderly - a practice forced upon them by the fact that a healthy adult can usually outrun or fight off an attack - it ensures that only the fittest survive. If the fit, healthy adults of a species cannot outrun or fight off an assault their species will swiftly become extinct and the niche will be taken by another creature. In this respect predators can be thought of as no more than impatient scavengers.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พืชสามารถใช้ได้เฉพาะมากพลังงานที่พวกเขาดูดซับจากดวงอาทิตย์ ยากต่อการวัด แต่แน่นอนไม่เกินที่แปดของ 1 ร้อยละของแสงที่ตกบนพืชสามารถจัดเก็บ โดยมีแปลงเป็นน้ำตาล พลังงานทางเคมีในน้ำตาลถูกใช้ โดยพืชสร้างสารอินทรีย์ที่ซับซ้อนที่แบบโครงสร้าง น้ำตาลนี้ และพลังงานที่มีอยู่ในนั้น ที่สัตว์ herbivorous เหตุผลเมื่อมันกินหญ้าได้ อย่างไรก็ตาม มันไม่สามารถแปลงพลังงานของโรงงานทั้งหมดเก็บไว้เป็นความต้องการของตนเอง - มีประสิทธิภาพสูงสุดของสัตว์คือ ประมาณสิบร้อย อัตราร้อยละสิบนี้มีอยู่ในทุกขั้นตอนของห่วงโซ่อาหารและวิธี herbivores ร้อยสภาพแวดล้อมใด ๆ ที่สนับสนุนเฉพาะสิบ carnivores และ carnivores สิบเหล่านี้จะสนับสนุนเพียงหนึ่ง "สองขั้น" มังสวิรัติชอบดื่มแอลกอฮอล์ ตัวเลขเหล่านี้มี oversimplified และหมายถึงสัตว์ขนาด ปัจจัยสำคัญคือ น้ำหนักของสัตว์แทนที่เป็นหมายเลขของแต่ละบุคคล สัดส่วนร้อยละ 10 ถือจริงสำหรับทุกขั้นตอนในรูปแบบที่ซับซ้อนของโซ่อาหาร และเป็นปัจจัยสำคัญนำไปทรงปิรามิดอาหารมั่นคงการขึ้นต่อกันของอาหารประสิทธิภาพในแสงแดดเป็นเหตุผลที่ทำไมส่วนต่าง ๆ ของโลกสนับสนุนหมายเลขที่แตกต่างของสิ่งมีชีวิต พลังงานแสงอาทิตย์มากจะไม่สามารถถูกดูดซึม โดยพืชในเขตร้อน แสงแดดรุนแรง ดังนั้น ปัจจัยอื่น ๆ เช่นปริมาณน้ำฝนให้ ได้มากกว่าพืชต่อหน่วยพื้นที่กว่าในสภาพอากาศที่แจ่ม หรือขั้วโลก วัสดุโรงงานนี้จำนวนมากจะสามารถรองรับจำนวนสัตว์ herbivorous ซึ่งจะสนับสนุนจำนวนมาก carnivores ในขั้วโลกเหนือ บนมืออื่น ๆ ระดับต่ำของพลังงานแสงอาทิตย์ผลิตพืชเบามาก และดังนั้น มี herbivores น้อยลงและแม้แต่น้อยล่าหลากหลายชนิดในแต่ละระดับในปิรามิดขึ้นอยู่กับความหลากหลายของพืชที่ฐาน ในกราสแลนด์ร้อน ตัวอย่าง มีหญ้าสั้น ๆ สมุนไพร หญ้าสูง พุ่มไม้ และ ต้นไม้ ของจำนวนมากของสายพันธุ์สัตว์พื้นเมืองกินคอลเลกชันต่าง ๆ ของพืช ดังนั้น สัตว์ที่กินรากไม่สามารถแข่งขันกับสัตว์ที่กินสมุนไพรต่ำหรือสัตว์ที่กินหญ้าสูง ที่มีอาหารที่คล้ายคลึงกันอย่างกว้างขวางอย่างเพียงพอในบางลักษณะเพื่อไม่ให้แข่งขันได้โดยตรง - ตัวอย่าง หนึ่งอาจกินในเวลากลางวันและอื่น ๆ ในเวลากลางคืน วิธีนี้ คูณตรงไหนระบบนิเวศ และกระบวนการของวิวัฒนาการให้แน่ใจว่า พวกเขามีทั้งกรอกข้อมูลหลักการว่า ธรรมชาติเกลียดชังสุญญากาศจะเป็นจริงในวิชาชีววิทยาซึ่งเป็นในฟิสิกส์ โพรงเป็นระบบนิเวศไม่เหลือว่างสำหรับนานและสิ่งที่จะพัฒนาครองเป็นหนึ่งปรากฏขึ้น ภายในแต่ละชนิด อย่างไรก็ตาม แข่งขันมีความแข็งแรง และแต่ละโพรงเฉพาะจะสนับสนุนเฉพาะหลายบุคคล ต่อสู้ระหว่างสมาชิกชนิดเดียวกันเป็นปกติอย่างเป็นทางเป็นสุกใสแสดงซึ่งทำความเสียหายจริงเล็กน้อย รักษาดินแดน และเพื่อน ๆ จะถูกเลือก โดยจัดเตรียมการต่อสู้จริง นี้ดูเหมือนจะเป็นกลยุทธ์ที่นำไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการรักษาตำแหน่งของสิ่งมีชีวิตในระบบนิเวศPredations ของ carnivores ทำน้อยอารมณ์เสียดุลของปิรามิดอาหาร โดย preying เมื่ออ่อนแอ ผู้ป่วย และผู้สูงอายุ -ฝึกการบังคับเหล่านั้น โดยความจริงที่ว่า ผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพดีสามารถมัก outrun หรือต่อสู้กับการโจมตี - เท่านั้นมั่นใจได้เพียง fittest survive ถ้าพอดี ผู้ใหญ่สุขภาพของชนิดไม่ outrun หรือต่อสู้ ปิดการโจมตี ชนิดของพวกเขาอย่างรวดเร็วจะสูญ และโพรงจะนำมาจากสิ่งมีชีวิตอื่น ประการนี้ ล่าสามารถคิดเป็น scavengers รักมากกว่าไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พืชสามารถใช้มากของพลังงานที่พวกเขาดูดซับจากดวงอาทิตย์ มันเป็นเรื่องยากที่จะวัด แต่ก็ไม่มากไปกว่าแปดร้อยละหนึ่งของแสงแดดตกบนพืชสามารถเก็บไว้โดยถูกแปลงเป็นน้ำตาล พลังงานเคมีในน้ำตาลจะถูกใช้โดยโรงงานที่จะสร้างขึ้นสารประกอบอินทรีย์ที่มีความซับซ้อนที่ไปในรูปแบบโครงสร้างของมัน มันเป็นน้ำตาลนี้และพลังงานที่มีอยู่ในนั้นที่เป็นสัตว์กินพืชเป็นอาหารได้เมื่อมันกินหญ้า แต่ก็ไม่สามารถแปลงพลังงานที่เก็บไว้ทั้งหมดของพืชเป็นความต้องการของตัวเอง - มีประสิทธิภาพสูงสุดของสัตว์เป็นประมาณร้อยละสิบ ปัจจัยร้อยละสิบมีอยู่ในทุกขั้นตอนของห่วงโซ่อาหารและหมายความว่าในสภาพแวดล้อมใด ๆ ร้อยพันธุ์สามารถสนับสนุนเพียงสิบช้างร้องและเหล่านี้สิบช้างร้องสามารถในการสนับสนุนการเปิดเพียงหนึ่ง "สองขั้นตอน" สัตว์กินเนื้อ ตัวเลขเหล่านี้จะสมจริงสมจังและดูสัตว์ที่มีขนาดเดียวกัน ปัจจัยที่สำคัญคือน้ำหนักของสัตว์มากกว่าตัวเลขของบุคคล ปัจจัยที่ร้อยละสิบถือเป็นจริงสำหรับขั้นตอนในรูปแบบที่มีความซับซ้อนของห่วงโซ่อาหารทุกคนและเป็นปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่รูปทรงที่มั่นคงของปิรามิดอาหาร.
ขึ้นของการให้อาหารที่มีประสิทธิภาพในแสงแดดเป็นเหตุผลที่ทำให้ชิ้นส่วนที่แตกต่างกันของการสนับสนุนโลกค่อนข้าง ตัวเลขที่แตกต่างกันของสิ่งมีชีวิต ในเขตร้อนที่แสงแดดที่รุนแรงพลังงานแสงอาทิตย์มากขึ้นพร้อมที่จะถูกดูดซึมโดยพืช ดังนั้นที่ปัจจัยอื่น ๆ เช่นปริมาณน้ำฝนอนุญาตให้มีพืชอื่น ๆ ต่อหน่วยพื้นที่กว่าในสภาพอากาศหนาวหรือขั้วโลก นี้จำนวนมากของวัสดุปลูกจะสามารถรองรับจำนวนมากของสัตว์กินพืชซึ่งจะสนับสนุนจำนวนมากของสัตว์กินเนื้อ ในอาร์กติกในมืออื่น ๆ ในระดับต่ำของพลังงานแสงอาทิตย์ผลิตพืชเบาบางมากขึ้นและด้วยเหตุนี้มีพืชน้อยลงและล่าแม้แต่น้อย.
ความหลากหลายของสายพันธุ์ในแต่ละระดับในปิรามิดขึ้นอยู่กับความหลากหลายของพืชที่ ฐาน ในทุ่งหญ้าเขตร้อนเช่นที่มีหญ้าสั้นสมุนไพรหญ้าสูงพุ่มไม้และต้นไม้แต่ละจำนวนมากของสายพันธุ์สัตว์พื้นเมืองกินคอลเลกชันที่แตกต่างกันของพืช ดังนั้นสัตว์ที่กินรากไม่ได้แข่งขันกับสัตว์ที่กินสมุนไพรต่ำหรือสัตว์ที่กินหญ้าสูง แม้แต่คนที่ไม่ได้รับประทานอาหารที่คล้ายกันในวงกว้างมีความเพียงพอที่แตกต่างกันในบางวิธีเพื่อที่จะไม่แข่งขันโดยตรง - ตัวอย่างเช่นหนึ่งอาจกินในเวลากลางวันและอื่น ๆ ในเวลากลางคืน ในการนี้ทางนิเวศจะถูกคูณและกระบวนการของการวิวัฒนาการให้แน่ใจว่าพวกเขาจะเต็มไป.
หลักการว่าธรรมชาติ abhors สูญญากาศเป็นจริงในทางชีววิทยาที่มันเป็นในฟิสิกส์ นิเวศวิทยาซอกก็ไม่เคยทิ้งว่างนานและบางสิ่งบางอย่างจะมีวิวัฒนาการที่จะครอบครองมันเร็วที่สุดเท่าที่หนึ่งจะปรากฏขึ้น ภายในแต่ละสายพันธุ์ แต่การแข่งขันที่มีความแข็งแรงและแต่ละช่องหนึ่งจะสนับสนุนเฉพาะบุคคลจำนวนมาก การต่อสู้ระหว่างสมาชิกของสายพันธุ์เดียวกันที่มีกรงเล็บมักจะเข้าไปแสดงเก๋ที่เล็ก ๆ น้อย ๆ ความเสียหายที่แท้จริงจะทำ ดินแดนที่ถูกเก็บรักษาไว้และเพื่อนได้รับการแต่งตั้งโดยไม่ต้องขอความช่วยเหลือในการต่อสู้ที่เกิดขึ้นจริงใด ๆ นี้ดูเหมือนจะเป็นกลยุทธ์ที่นำไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการรักษาตำแหน่งของสิ่งมีชีวิตในระบบนิเวศ.
predations ช้างร้องทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่จะทำให้เสียสมดุลของปิรามิดอาหาร โดยเฉพาะเมื่อล่าอ่อนแอป่วยและผู้สูงอายุ - การปฏิบัติที่บังคับให้พวกเขาด้วยความจริงที่ว่าผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพสามารถมักจะวิ่งเร็วกว่าหรือต่อสู้กับการโจมตี - มันช่วยให้มั่นใจได้ว่ามีเพียง fittest รอด ถ้าพอดีผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพดีของสายพันธุ์ไม่สามารถวิ่งเร็วกว่าหรือต่อสู้กับการโจมตีสายพันธุ์ของพวกเขาได้อย่างรวดเร็วจะกลายเป็นสูญพันธุ์และช่องจะต้องดำเนินการโดยสิ่งมีชีวิตอื่น ในการล่าแง่นี้สามารถจะคิดว่าเป็นไม่เกินแตกตื่นใจร้อน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พืชสามารถใช้มากของพวกเขาดูดซับพลังงานจากดวงอาทิตย์ มันเป็นเรื่องยากที่จะวัดได้ แต่ต้องไม่เกิน 8 ร้อยละหนึ่งของแสงแดดที่ตกบนพืชที่สามารถเก็บไว้ได้ โดยการเปลี่ยนให้เป็นน้ำตาล งานเคมีในน้ำตาลที่ใช้ โดยโรงงานที่จะสร้างขึ้น สารอินทรีย์ที่ซับซ้อนไปรูปแบบโครงสร้างของ มันคือน้ำตาลนี้และพลังงานที่บรรจุอยู่ในนั้น เป็นสัตว์กินพืช ได้รับเมื่อมันกินหญ้า อย่างไรก็ตาม มันสามารถแปลงทั้งหมดของพืชพลังงานเก็บไว้ในความต้องการของตนเองมีประสิทธิภาพสูงสุดของสัตว์มีประมาณสิบเปอร์เซ็นต์ นี้สิบเปอร์เซ็นต์ ปัจจัยที่เป็นปัจจุบันในทุกขั้นตอนของห่วงโซ่อาหาร และหมายความว่าในสภาพแวดล้อมใด ๆร้อยสัตว์กินพืชสามารถสนับสนุนเพียงเป็นสิบและ เป็นสิบเหล่านี้จะสนับสนุนเพียงหนึ่ง " สองขั้น " สัตว์กินเนื้อ ตัวเลขเหล่านี้เป็นยอดคุณสมบัติ และหมายถึงสัตว์ที่มีขนาดเดียวกัน ที่สำคัญคือน้ำหนักของสัตว์ มากกว่าตัวเลขของแต่ละบุคคลสิบเปอร์เซ็นต์ ปัจจัยที่ยังคงเป็นจริงสำหรับทุกขั้นตอนในรูปแบบที่ซับซ้อนของโซ่อาหาร และที่สำคัญรูปร่างที่มั่นคงของพีระมิดอาหาร .
การให้อาหารประสิทธิภาพแสงแดดคือเหตุผลที่ส่วนต่างๆของโลกที่สนับสนุนตัวเลขแตกต่างกันมากของสิ่งมีชีวิต ในเขตร้อนที่แสงแดดแรงกล้าพลังงานแสงอาทิตย์พลังงานมากเพิ่มเติมสามารถที่จะดูดซึมโดยพืช ดังนั้น ที่ปัจจัยอื่น ๆ เช่น ปริมาณน้ำฝน อนุญาตให้มีมากขึ้นพืชต่อพื้นที่มากกว่าในสภาพอากาศหนาวหรือขั้วโลก จำนวนเงินขนาดใหญ่ของวัสดุพืชสามารถรองรับจำนวนมากของสัตว์กินพืช ซึ่งจะรองรับจำนวนขนาดใหญ่ของสัตว์กินเนื้อ . ในอาร์กติก บนมืออื่น ๆระดับต่ำของพลังงานแสงอาทิตย์ที่ผลิตมากขึ้น และจึง มีป่าโปร่งพืชพรรณและสัตว์กินพืชตัวน้อยลงแม้แต่น้อย .
หลากหลายชนิดในแต่ละระดับในปิรามิดขึ้นอยู่กับความหลากหลายของพืชที่ฐาน บนทุ่งหญ้าเขตร้อน ตัวอย่างเช่น ที่ มี สั้น หญ้า , สมุนไพร , หญ้าสูง , พุ่มไม้และต้นไม้แต่ละตัวเลขขนาดใหญ่ของสัตว์สปีชีส์พื้นเมืองกินคอลเลกชันที่แตกต่างกันของพืช ดังนั้น สัตว์ที่กินรากไม่แข่งขันกับสัตว์กินพืชต่ำ หรือ สัตว์ที่กินหญ้าสูง แม้แต่ผู้ที่ไม่ได้เป็นอาหารที่คล้ายกันกว้างเพียงพอที่แตกต่างกันในบางวิธีเพื่อที่จะไม่แข่งขันโดยตรง ตัวอย่างเช่นหนึ่งอาจกินในเวลากลางวัน และอื่น ๆ ในเวลากลางคืน ในวิธีนี้ niches นิเวศวิทยา คูณและกระบวนการวิวัฒนาการให้แน่ใจว่าพวกเขาจะเต็มไป .
หลักการที่�ธรรมชาติ abhors สูญญากาศ�เป็นจริงในชีววิทยาเป็นสาขาวิชาฟิสิกส์ . เฉพาะทางนิเวศวิทยาคือไม่เคยปล่อยว่างมานาน และสิ่งที่จะวิวัฒนาการเพื่อครอบครองมัน ทันทีที่หนึ่งปรากฏขึ้น ภายในแต่ละชนิด อย่างไรก็ตามการแข่งขันที่แข็งแกร่งและแต่ละช่องจะสนับสนุนเฉพาะบุคคลมาก การต่อสู้ระหว่างสมาชิกของสายพันธุ์เดียวกันมักจะกล่าวเป็นสุกใสแสดงที่เสียหายจริง ๆแล้ว ดินแดนที่ถูกเก็บรักษาไว้ และเพื่อน ๆได้โดยไม่ต้องขอความช่วยเหลือใด ๆ ที่เกิดขึ้นจริงการต่อสู้นี้ดูเหมือนจะเป็นกลยุทธ์ที่นำไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการรักษาตำแหน่งของสิ่งมีชีวิตในระบบนิเวศ
predations ของสัตว์กินเนื้อทำเพียงเล็กน้อยที่จะทำลายความสมดุลของพีระมิดอาหาร โดย preying เมื่ออ่อนแอ ป่วยและผู้สูงอายุ - ฝึกบังคับพวกเขาด้วยข้อเท็จจริงที่ว่า ผู้ใหญ่สุขภาพดีมักจะหนีหรือต่อสู้กับการโจมตี -- มันช่วยให้มั่นใจว่า คนที่เข้มแข็งเท่านั้นที่จะอยู่รอดได้ถ้าพอดี ผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพดีของสายพันธุ์ไม่สามารถหนีหรือต่อสู้กับการโจมตีชนิดของพวกเขาจะกลายเป็นอย่างรวดเร็วสูญพันธุ์ และโพรงจะถูกสิ่งมีชีวิตอื่น ในความเคารพนี้นักล่าสามารถคิดเป็นไม่เกินจับ ใจร้อน