For a number of years residents of

For a number of years residents of Penang had been urging that Penang should have a Museum & Art Gallery. In 1941, a small museum was built up at St. Xavier’s Institution; this with all its specimens was wiped out by enemy action during the war. Another independent effort was made in 1956 under the stimulus of Mr. R.P. Bingham and the nucleus of a museum was collected in a house in Northam Road. However, owing to the demolition of the house, this too had to be abandoned and its collections became scattered.

The initiative then passed to the Historical and Art Societies of Penang, whose members persisted on keeping the need for a Museum & Art Gallery alive through research, lectures and exhibition held when and where they could.

In 1962, action was taken by the State Government to secure a suitable place. The acquisition of the present building, which once housed the Penang Free School (1821 – 1927) and then the Hutchings School (1928 – 1960) was inspired by the late Y.T.M. Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj who wished to preserve this dignified old building where he and many leading citizens had been pupils.

On 10th July 1963, the State Government formed the first Committee comprising officers and representatives of various interests under the chairmanship of the State Secretary, Encik Abu Hassan Abdullah, to discuss the setting up of a Museum & Art Gallery. The outcome was the formation of a Working Committee under Miss Nicol-Smith, Senior Lecturer in English at Malayan Teachers’ college and who have had some experience as a Museum Curator before. After three meetings, this Working Committee presented on 29th October 1963, recommendations to the State Government which accepted in toto on 24th February 1964, the setting up of a Museum & Art Gallery proper.

However, the Art Gallery Committee was struggling behind to establish its own section due to the lack of funds. A happy ending was reached when the Museum Committee decided to make available $3,000/- of its grant with a joint office so that the Museum & Art Gallery could be open officially to the public on 14th April 1965.

The Museum & Art Gallery was planned as a regional one administered by two sub-committees under a joint Main Committee. Its staffing then consisted of a Hon. Curator, a Museum Secretary, typist, four attendants and a watchman. They became the pioneers and core of the Museum staff to this day.

Although its emphasis was rightly on local history, art and crafts and the natural history of Penang, the Museum & Art Gallery, through constant permanent and temporary exhibitions, widened its scope. Its aim can best be summed up in the words of the unveiled plaque

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สำหรับตัวเลขของปี ชาวปีนังมีการกระตุ้นให้ที่ ปีนังจะมีพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ 1941 พิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กถูกสร้างขึ้นที่สถาบันเซนต์สซาเวียร์ นี้กับ specimens ถูกเช็ดออก โดยข้าศึกการสงคราม ทำในปี 1956 ภายใต้การกระตุ้นของ Bingham R.P. นายอิสระพยายามอีก และนิวเคลียสของพิพิธภัณฑ์รวบรวมบ้านถนนนอร์แธม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากรื้อถอนบ้าน นี้เกินไปก็จะถูกทอดทิ้ง และกลายเป็นกระจายคอลเลกชันของความคิดริเริ่มแล้ว ผ่านประวัติศาสตร์และศิลปะสังคมของปีนัง สมาชิกยังคงอยู่ในการรักษาสำหรับพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์มีชีวิตผ่านการวิจัย บรรยาย และนิทรรศการจัดขึ้นเมื่อใด และที่พวกเขาได้ในปี 1962 ถูกดำเนินการ โดยรัฐบาลของรัฐเพื่อรักษาความปลอดภัยเหมาะสม ซื้ออาคารปัจจุบัน ซึ่งเมื่อเอนโรงเรียนฟรีปีนัง (ประสบ – 1927) และโรงเรียน Hutchings (1928 – 1960) ได้แรงบันดาลใจโดยสาย Y.T.M. Tunku Abdul Rahman ตราอัล-Haj ที่ต้องการรักษานี้ภูมิฐานอายุอาคารที่เขาและนำประชาชนจำนวนมากได้รับนักเรียนบน 10 1963 กรกฎาคม รัฐที่ก่อตั้งกรรมการแรกประกอบด้วยเจ้าหน้าที่และตัวแทนของผลประโยชน์ต่าง ๆ ภายใต้การเป็นประธานอาเซียนของเลขานุการรัฐ Encik อบูอับดุลลอฮ Hassan เพื่อหารือเกี่ยวกับการตั้งค่าค่าของพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ ผลที่ได้มีการก่อตัวของกรรมการที่ทำงานภายใต้นางสาว Nicol สมิธ อาวุโสอาจารย์ภาษาอังกฤษที่วิทยาลัยครูมาลายา และผู้มีประสบการณ์เป็นภัณฑารักษ์พิพิธภัณฑ์ก่อน หลังจากสามประชุม นี้กรรมการทำงานที่นำเสนอในวันที่ 29 ตุลาคมพ.ศ. 2506 คำแนะนำรัฐบาลของรัฐที่ยอมรับใน toto ใน 24 1964 กุมภาพันธ์ การตั้งค่าค่า ของพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ที่เหมาะสมอย่างไรก็ตาม คณะกรรมการหอศิลปะถูกดิ้นรนอยู่เบื้องหลังการสร้างส่วนของตนเองเนื่องจากขาดเงินทุน สุขแล้วเมื่อตัดสินใจที่กรรมการพิพิธภัณฑ์ต้องมี $3000 / - มอบตัวกับสำนักงานร่วมเพื่อให้พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์อาจเปิดทางให้ประชาชนบน 14 2508 เมษายนพิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ถูกวางแผนเป็นภูมิภาคหนึ่งในการจัดการ โดยสองคณะกรรมการภายใต้คณะกรรมการร่วมหลัก พนักงานนั้นประกอบด้วย ภัณฑารักษ์ Hon. เลขานุการพิพิธภัณฑ์ ผู้ดูแลระบบ 4 ผู้เข้าอบรม และ watchman พวกเขาเป็นผู้บุกเบิกและหลักของเจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์นี้แต่เน้นเรื่องประวัติท้องถิ่น ศิลปะ และศิลปะ และประวัติศาสตร์ธรรมชาติของปีนัง พิพิธภัณฑ์ และหอ ศิลป์ ผ่านคงที่ถาวร และชั่วคราวนิทรรศการ widened ขอบเขตของ เป้าหมายสามารถส่วนบวกค่าคำของหินปูนเปิดตัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สำหรับจำนวนของปี ที่อาศัยอยู่ใน ปีนัง ได้เรียกร้องว่า ควรมี&ปีนังพิพิธภัณฑ์หอศิลป์ ในปี 1941 พิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กถูกสร้างขึ้นที่สถาบันเซนต์ซาเวียร์ นี้กับตัวอย่างทั้งหมดถูกเช็ดออกโดยการกระทําของศัตรูในระหว่างสงคราม อีกหนึ่งความพยายามเป็นอิสระ ภายใต้มาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของนาย r.p. 1956บิงแฮมและนิวเคลียสของพิพิธภัณฑ์เก็บข้อมูลในบ้านในถนนนอร์ทแธม . อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการรื้อถอนของบ้านหลังนี้ด้วยต้องถูกทอดทิ้งและคอลเลกชันของก็กระจัดกระจาย

ก่อนแล้วส่งไปทางประวัติศาสตร์สังคมและศิลปะของปีนัง ที่มีสมาชิกยังคงรักษาต้อง&หอศิลป์พิพิธภัณฑ์มีชีวิตอยู่ผ่านการวิจัยการบรรยายและนิทรรศการที่จัดขึ้นที่ไหนและเมื่อพวกเขาได้

ใน 1962 , การกระทํา โดยรัฐบาลของรัฐเพื่อรักษาความปลอดภัยสถานที่ที่เหมาะสม การเข้าซื้อกิจการของอาคารปัจจุบันซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นที่ตั้งโรงเรียนฟรีปีนัง ( 1821 – 2470 ) และโรงเรียนฮัชชิงส์ ( 1928 – 1960 ) ได้รับแรงบันดาลใจจาก y.t.m. สายตนกู อับดุล ราห์มาน อัล ฮัจย์ ผู้ซึ่งต้องการรักษาปุตรา อาคารนี้เก่าอย่างที่เขาและหลายประชาชนได้นำนักเรียน

ที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 รัฐบาลรัฐเกิดขึ้นครั้งแรกคณะกรรมการที่ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่และตัวแทนของผลประโยชน์ต่าง ๆ ภายใต้การเป็นประธานของเลขานุการรัฐ encik อาบูฮัสซาน อับดุลลา เพื่อหารือเกี่ยวกับการตั้งค่าของ พิพิธภัณฑ์& Art Galleryผลคือการก่อตัวของคณะกรรมการทำงานพลาด นิโคล สมิธ รุ่นพี่อาจารย์ภาษาอังกฤษที่ครูภาษามลายูและวิทยาลัยที่มีประสบการณ์เป็นผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์ก่อน หลังจากที่สามประชุม คณะทำงานที่นำเสนอนี้ วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2506 แนะนำไปยังรัฐซึ่งได้รับการยอมรับในโตโต้ใน 24 กุมภาพันธ์ 1964การตั้งค่าของพิพิธภัณฑ์ หอศิลป์&เหมาะสม

แต่ศิลปะคณะกรรมการหอศิลป์ดิ้นรนอยู่เบื้องหลังเพื่อสร้างส่วนของตนเองเนื่องจากการขาดเงินทุน จบแบบแฮปปี้ได้ถึงเมื่อพิพิธภัณฑ์คณะกรรมการตัดสินใจของ $ 3 , 000 / ของแกรนท์ร่วมสำนักงานเพื่อให้พิพิธภัณฑ์&หอศิลป์จะเปิดอย่างเป็นทางการต่อสาธารณชนในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ.

พิพิธภัณฑ์ หอศิลป์&ได้วางแผนเป็นภูมิภาคหนึ่ง บริหารโดยคณะกรรมการร่วมหลักสองย่อยภายใต้คณะกรรมการ ของพนักงานแล้วประกอบด้วยที่รัก ผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์ เลขา พนักงานพิมพ์ดีด สี่คน เป็นยาม พวกเขาเป็นผู้บุกเบิกและหลักของเจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์วันนี้

แม้ว่าจะเน้นที่ถูกต้องเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ศิลปะ และประวัติศาสตร์ธรรมชาติของปีนังพิพิธภัณฑ์& Art Gallery ผ่านคงที่ถาวร และชั่วคราว นิทรรศการ ขยายขอบเขตของมัน จุดมุ่งหมายของที่ดีที่สุดสามารถจะสรุปได้ในคำพูดของตัวจุลินทรีย์