Firstly introduced by J.R. Firth (1

Firstly introduced by J.R. Firth (1957), collocation is defined as a combination of words associated with each other. To most linguists, collocations are groups or chunks of words which have a syntagmatic relation and are commonly found together (Lewis, 1993; Nattinger, 1992; Nesselhauf, 2000; Sinclair, 1991). They are prefabricated in the mind of native speakers and help facilitate the production of language, both in speech and in writing. Instead of recalling individual words and thinking how to group them together to make them lexically correct, it would be more effective to retrieve collocations to make our language sound natural. It is acceptable for one to say “make a mistake” but not “do a mistake”, “quick glance” but not “fast glance”, and “raise a doubt” but not “make a doubt”, for example.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประการแรก นำ โดยเฟิร์ธออ J.R. (1957), collocation ถูกกำหนดเป็นชุดของคำที่เกี่ยวข้องกับแต่ละอื่น ๆ นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ ให้มีกลุ่มหรือก้อนของคำที่มีความสัมพันธ์ syntagmatic และมักพบร่วมกัน (Lewis, 1993 Nattinger, 1992 Nesselhauf, 2000 นแคลร์ 1991) พวกเขาจะสำเร็จในใจของเจ้าของภาษา และช่วยอำนวยความสะดวกการผลิตของภาษา ทั้ง ในการพูด และเขียน แทนที่จะเรียกคำแต่ละคำ และคิดวิธีการจัดกลุ่มเข้าด้วยกันเพื่อให้ถูกต้อง lexically มันจะมีประสิทธิภาพการดึงข้อมูลให้ทำภาษาเสียงธรรมชาติ เป็นที่ยอมรับอย่างหนึ่งว่า "ทำผิด" แต่ไม่ "ทำผิด" "ล่ะ" แต่ไม่ "ได้อย่างรวดเร็วรวดเร็ว" และ "เพิ่มสงสัย" แต่ไม่ "ทำให้สงสัย" ตัวอย่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แนะนำประการแรกโดย JR ท่วม (1957), การจัดระเบียบถูกกำหนดให้เป็นรวมกันของคำที่เกี่ยวข้องกับแต่ละอื่น ๆ เพื่อให้นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ collocations เป็นกลุ่มก้อนหรือคำที่มีความสัมพันธ์แนวนอนและมักจะพบกัน (ลูอิส, 1993; Nattinger 1992; Nesselhauf 2000; ซินแคล, 1991) พวกเขาจะสำเร็จรูปในใจของเจ้าของภาษาและช่วยอำนวยความสะดวกในการผลิตของภาษาทั้งในการพูดและในการเขียน แทนที่จะนึกถึงคำแต่ละคำและการคิดวิธีการกลุ่มพวกเขาร่วมกันเพื่อให้พวกเขา lexically ที่ถูกต้องก็จะมีประสิทธิภาพมากขึ้นเพื่อดึง collocations เพื่อให้เสียงภาษาของเราธรรมชาติ มันเป็นที่ยอมรับสำหรับหนึ่งที่จะบอกว่า "ทำผิดพลาด" แต่ไม่ "ทำผิดพลาด", "อย่างรวดเร็ว" แต่ไม่ "อย่างรวดเร็วได้อย่างรวดเร็ว" และ "ยกข้อสงสัย" แต่ไม่ "ทำให้ข้อสงสัย" ยกตัวอย่างเช่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ก่อนอื่นแนะนำโดยเจอาร์ เฟิร์ธ ( 1957 ) , การจัดวาง หมายถึง การรวมกันของคำที่เกี่ยวข้องกับแต่ละอื่น ๆ กับนักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ collocations เป็นกลุ่ม หรือเป็นคำที่มีความสัมพันธ์ syntagmatic และมักพบร่วมกัน ( Lewis , 1993 ; nattinger , 1992 ; nesselhauf , 2000 ; ซินแคลร์ , 1991 )พวกเขามีรูปในใจของเจ้าของภาษา และช่วยอำนวยความสะดวกในการผลิตของภาษาทั้งในการพูดและการเขียน แทนที่จะนึกถึงคำพูดของบุคคลและคิดวิธีการกลุ่มพวกเขาร่วมกันเพื่อให้พวกเขา lexically ถูกต้อง มันจะมีประสิทธิภาพมากขึ้นเพื่อดึง collocations ให้ภาษาของเรา เสียงของธรรมชาติเป็นที่ยอมรับสำหรับหนึ่งที่จะบอกว่า " ทำผิด " แต่ไม่ " ผิด " , " ได้อย่างรวดเร็ว " แต่ไม่ใช่ " ได้อย่างรวดเร็ว " และ " เพิ่มสงสัย " แต่ไม่ใช่ " ทำให้สงสัย "
, ตัวอย่างเช่น