When Arlene Ryan inherited $250,000

When Arlene Ryan inherited $250,000 from her grandfather, she decided to use the money to start her own business. Arlene has been a legal secretary for 14 years and feels she knows quite a lot about business. “Every day I take depositions and type legal memoranda,” She note to friend. “And I’ve seen lots of business fail because they didn’t have adequate capital or proper management. Believe me, when you work for a law firm, you see-and learn- plenty.
Almost six months passed before Arlene decided on a business to pursue. A franchise ad in a business magazine caught her attention; Arlene called and found out that the franchisor was selling fast-food franchise in her area. “We are in the process of moving into your section of the country,” the spokesperson told her. “We have 111 franchisees throughout the nation and want to sell 26 in your state. Arlene went to a meeting that the franchisor held at a local hotel and, along with a large number of potential investors, listened to the sales pitch. It all sounded very good. The cost of franchise was $ 150,000 plus 5 percent of gross revenues. The franchisor promised assistance with site location and personnel training and encourages the prospective franchisees to ask questions and investigate the organization. “If you don’t feel this is a good deal for you, it’s not a good deal for us either; good business is a two-way street, Then spokesperson pointed out, “We are going to be looking very carefully at all franchise applications, and you ought to be giving us the same degree of scrutiny.”
Arlene like what she heard but felt it would be prudent to do some checking on her own. Before leaving the meeting, she asked the spokesperson for the names and addresses of some current franchisees. “I don’t have a list with me,” he said, “but I can write down some that I know of, and you can get their numbers from the operator.” He then scribbled four names and locations on a piece of paper and handed it to her.
Arlene called information and was able to get telephone numbers for only two of the franchises. The other addresses apparently were wrong. She then placed calls to the two franchisees. The first person said she has owned her franchise for one year and felt it was too early to judge the success of the operation. When she found out Arlene was thinking about buying a franchises, she asked if Arlene would consider buying hers. The price the woman quoted was $10,000 less than what the company currently was quoting. The second person told Arlene he simply did not give out information over the phone. He seemed somewhat edgy about talking to her and continually sidestepped Arlene’s requests for specific financial information. Finally, he told her, “Look, if you really want this information, I think you should talk to my attorney. If he says it’s okay to tell you, I will.” He then save Arlene the attorney’s number. Before, she could call the lawyer, Arlene left for lunch. When she returned, one of the partners of her firm was standing beside her desk. “Hey, Arlene, what are you doing calling this guy? He asked, holding up the telephone number of the franchisee’s attorney. “Are you planning to sue someone? That’s his specialty, you know.” Arlene smiled. “As a matter of fact, I am. I’m thinking of suing you guys for back wages.” The attorney laughed along with her and then walked back into his office.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อ Arlene Ryan มา $250000 จากปู่ของเธอ เธอตัดสินใจใช้เงินเริ่มต้นธุรกิจของตนเอง Arlene แล้วเลขานุการกฎหมาย 14 ปี และรู้สึกเธอรู้ค่อนข้างมากเกี่ยวกับธุรกิจ "ทุกวันฉันใช้ depositions และพิมพ์บันทึกกฎหมาย เธอหมายเหตุให้เพื่อน "และผมเคยเห็นของธุรกิจล้มเหลวเนื่องจากไม่มีทุนเพียงพอหรือการจัดการที่เหมาะสม เชื่อฉัน เมื่อคุณทำงานในบริษัทกฎหมาย คุณดู- และเรียนรู้-มาย.
เกือบหกเดือนผ่านไปก่อน Arlene ตัดสินใจในการไล่ โฆษณาแฟรนไชส์ในธุรกิจนิตยสารจับความสนใจของเธอ Arlene เรียก และพบว่า franchisor จะไม่ขายแฟรนไชส์อาหารอย่างรวดเร็วในพื้นที่ของเธอ "เราอยู่ในกระบวนการย้ายเข้าไปในส่วนของประเทศ, " โฆษกบอกเธอ "เรามี 111 franchisees ทั่วประเทศ และต้องการขาย 26 ในรัฐ Arlene ไปประชุม ที่ franchisor จะจัดขึ้นที่โรงแรมท้องถิ่น รวมทั้งจำนวนนักลงทุนที่มีศักยภาพ ฟังสนามขาย ทั้งหมดแต่เพียงแห่งดี ต้นทุนของแฟรนไชส์ได้ $ 150000 บวกร้อยละ 5 ของรายได้รวม Franchisor จะสัญญาความช่วยเหลือในตำแหน่งที่ตั้งไซต์และเจ้าหน้าที่ฝึกอบรม และสนับสนุนให้ franchisees ผู้สนใจถามคำถาม และตรวจสอบองค์กร "ถ้าคุณไม่รู้สึกว่า นี่เป็นการจัดการที่ดีสำหรับคุณ มันไม่ใช่การจัดการที่ดีสำหรับเราอย่างใดอย่างหนึ่ง ธุรกิจที่ดีเป็นถนนสอง แล้วโฆษกชี้ "เราจะต้องมองอย่างระมัดระวังมากในโปรแกรมประยุกต์ทั้งหมดของแฟรนไชส์ และคุณควรจะสามารถทำให้เรา scrutiny ระดับเดียวกัน"
Arlene เช่นสิ่งที่เธอได้ยิน แต่รู้สึกมันจะระมัดระวังการทำบางอย่างตรวจสอบตนเอง ก่อนการประชุม เธอถามโฆษกสำหรับชื่อและที่อยู่ของบาง franchisees ปัจจุบัน "ไม่มีรายการกับฉัน เขากล่าวว่า "แต่ฉันสามารถจดบางที่ ฉันรู้ของ และคุณจะได้รับตัวเลขจากตัวดำเนินการ"เขาแบบสี่ชื่อและตำแหน่งที่ตั้งบนกระดาษ แล้วมอบให้ her.
Arlene เรียกข้อมูล และได้รับหมายเลขโทรศัพท์เพียงสองของแฟรนไชส์ อยู่เห็นได้ชัดว่ามีความผิด แล้วเธอวางเรียก franchisees สอง คนหนึ่งกล่าวว่า เธอมีเจ้าของแฟรนไชส์ของเธอหนึ่งปี และรู้สึกว่า มันเกินไปก่อนการตัดสินความสำเร็จของการดำเนินงาน เมื่อเธอพบ Arlene คิดเกี่ยวกับการซื้อแฟรนไชส์เป็น เธอถามถ้า Arlene จะพิจารณาซื้อเธอ เสนอราคาผู้หญิงราคาถูกราคา $10000 น้อยกว่าที่บริษัทกำลังถูกอ้างอิง คนที่สองบอก Arlene เขาก็ไม่ได้ให้ข้อมูลผ่านทางโทรศัพท์ เขาดูเหมือนค่อนข้างหงุดหงิดเกี่ยวกับการพูดคุย กับเธอ และอย่างต่อเนื่อง sidestepped คำขอของ Arlene เฉพาะข้อมูลทางการเงิน สุดท้าย เขาบอกเธอ "ดู หากคุณต้องข้อมูลนี้ ผมคิดว่า คุณควรพูดคุยกับทนายของฉัน ถ้าเขาบอกก็ไม่เป็นไรจะบอกคุณ ฉันจะ"เขาบันทึก Arlene เลขของทนายความ ก่อน เธอสามารถเรียกทนายความ Arlene ซ้ายสำหรับมื้อกลางวัน เมื่อเธอกลับ หนึ่งในหุ้นส่วนของบริษัทเธอยืนข้างโต๊ะของเธอ " Hey, Arlene อะไรคุณทำการเรียกผู้ชายคนนี้ เขาถาม กดหมายเลขโทรศัพท์ของทนายความของแฟรนไชส์ "คุณวางแผนที่จะฟ้องใครบางคน ที่เป็นพิเศษของเขา คุณรู้" Arlene ยิ้ม "ที่แท้ที่จริง ฉัน ฉันคิดของการฟ้องร้องพวกเงินเดือนหลังคุณ" ทนายความที่หัวเราะไปด้วยแล้ว เดินกลับเข้าไปในสำนักงานของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่ออาร์ลีน ไรอันได้รับ $ 250 , 000 จากปู่ของเธอ เธอจึงตัดสินใจที่จะใช้เงินเพื่อเริ่มต้นธุรกิจของเธอเอง อาร์ลีนได้เป็นเลขามา 14 ปี และรู้สึกว่าเธอค่อนข้างมาก เกี่ยวกับธุรกิจ " ทุกวันฉันใช้และชนิดสามารถ Depositions ทางกฎหมาย , " เธอ โน้ต ให้เพื่อน " และผมเคยเห็นจำนวนมากที่ธุรกิจล้มเหลวเพราะพวกเขาไม่ได้มีเงินทุนเพียงพอหรือการจัดการที่เหมาะสมฉันเชื่อว่าเมื่อคุณทำงานสำหรับ บริษัท กฎหมาย ที่คุณเห็นและเรียนรู้ - มากมาย .
เกือบหกเดือนผ่านก่อนที่ลีนตัดสินใจในธุรกิจที่จะไล่ตาม เฟรนไชส์ลงประกาศในนิตยสารธุรกิจจับความสนใจของเธอ อาร์ลีน เรียกและพบว่าแฟรนไชซอร์ขายอาหาร แฟรนไชส์ ในพื้นที่ของเธอ " เราอยู่ในกระบวนการของการย้ายลงในส่วนของประเทศ " โฆษกบอกเธอ" เราได้ 111 แฟรนไชส์ทั่วประเทศและต้องการขาย 26 ในรัฐของคุณ อาร์ลีนไปประชุมที่ซึ่งจัดขึ้นที่โรงแรมท้องถิ่น และตามด้วยตัวเลขขนาดใหญ่ของนักลงทุนที่มีศักยภาพ ฟัง pitch ขาย มันทุกเสียงที่ดีมาก ค่าแฟรนไชส์คือ $ 150 , 000 บวกร้อยละ 5 ของรายได้รวมซึ่งสัญญาความช่วยเหลือกับเว็บไซต์สถานที่และการฝึกอบรมบุคลากร และส่งเสริมแฟรนไชส์ในอนาคตที่จะถามคำถามและตรวจสอบองค์กร " ถ้าคุณไม่คิดว่านี่เป็นข้อตกลงที่ดีสำหรับคุณ มันไม่ได้เป็นเรื่องดีสำหรับเรา ทางที่ดี เป็นถนนสองทาง จากนั้นโฆษกชี้ว่า " เราจะต้องมองอย่างระมัดระวังในการแฟรนไชส์ทั้งหมดและคุณควรจะให้ในระดับเดียวกันของการตรวจสอบ . "
อาร์ลีนเหมือนสิ่งที่เธอได้ยิน แต่รู้สึกมันจะฉลาดที่จะทำการตรวจสอบด้วยตัวเอง ก่อนออกจากห้องประชุม เธอถามโฆษกสำหรับชื่อและที่อยู่ปัจจุบันของแฟรนไชส์ " ผมไม่ได้รายการกับผม " เขากล่าว " แต่ฉันสามารถเขียนลงได้บ้าง เท่าที่ผมรู้ และคุณจะได้รับหมายเลขของพวกเขาจากผู้ประกอบการ" เขาก็เขียนชื่อสี่และสถานที่บนชิ้นส่วนของกระดาษและยื่นมันให้เธอ
อาร์ลีนเรียกข้อมูล และสามารถเรียกหมายเลขโทรศัพท์เพียงสองของสาขา ที่อยู่อื่น ๆ เห็นได้ชัดว่าผิด เธอวางไว้แล้วโทรไปสองแฟรนไชส์คนแรกบอกว่า เธอได้เป็นเจ้าของแฟรนไชส์ของเธอเป็นเวลาหนึ่งปีและรู้สึกว่ามันเร็วเกินไปที่จะตัดสินความสำเร็จของการดำเนินงาน เมื่อเธอพบลีนกำลังคิดเกี่ยวกับการซื้อแฟรนไชส์ เธอถามว่า อาร์ลีน จะพิจารณาซื้อค่ะ ราคาคือ $ 10 , 000 ผู้หญิงที่น้อยกว่าสิ่งที่ บริษัท ในปัจจุบันคือส่วนคนที่สองบอกว่า อาร์ลีน ก็ไม่ได้ให้ข้อมูลทางโทรศัพท์ เขาดูค่อนข้างหงุดหงิดเกี่ยวกับการพูดคุยกับเธอ และยังคง sidestepped อาร์ลีนของการร้องขอข้อมูลทางการเงินที่เฉพาะเจาะจง ในที่สุด เขาก็บอกว่า " ถ้าคุณต้องการให้ข้อมูลนี้ ฉันคิดว่า คุณควรคุยกับทนายของฉัน ถ้าเขาบอกว่าไม่เป็นไร จะบอกคุณ ผมจะ" เขาบันทึกเบอร์ของทนายความ อาร์ลีน ก่อนเธอจะโทรเรียกทนาย อาร์ลีนออกไปทานอาหารเที่ยง ตอนที่เธอกลับมา หุ้นส่วนคนหนึ่งของบริษัท เธอยืนอยู่ข้างโต๊ะของเธอ " เฮ้ อาร์ลีน คุณจะทำอะไร โทรหาผู้ชายคนนั้น เขาถามถือขึ้นเบอร์โทรศัพท์ของแฟรนไชส์ทนายความ " คุณวางแผนที่จะฟ้องใคร นั่นเป็นความสามารถพิเศษของเขา คุณก็รู้ " ลีนยิ้ม" อันที่จริงแล้ว ฉัน ฉันกำลังคิดจะฟ้องพวกคุณรับจ้างกลับ " ทนายหัวเราะพร้อมกับเธอ แล้วเดินกลับเข้าห้องทำงานของเขา