Paul Revere's RideHenry Wadsworth L

Paul Revere's Ride

Henry Wadsworth Longfellow

Listen my children and you shall hear
Of the midnight ride of Paul Revere,
On the eighteenth of April, in Seventy-five;
Hardly a man is now alive
Who remembers that famous day and year.
He said to his friend, "If the British march
By land or sea from the town to-night,
Hang a lantern aloft in the belfry arch
Of the North Church tower as a signal light,--
One if by land, and two if by sea;
And I on the opposite shore will be,
Ready to ride and spread the alarm
Through every Middlesex village and farm,
For the country folk to be up and to arm."

Then he said "Good-night!" and with muffled oar
Silently rowed to the Charlestown shore,
Just as the moon rose over the bay,
Where swinging wide at her moorings lay
The Somerset, British man-of-war;
A phantom ship, with each mast and spar
Across the moon like a prison bar,
And a huge black hulk, that was magnified
By its own reflection in the tide.

Meanwhile, his friend through alley and street
Wanders and watches, with eager ears,
Till in the silence around him he hears
The muster of men at the barrack door,
The sound of arms, and the tramp of feet,
And the measured tread of the grenadiers,
Marching down to their boats on the shore.

Then he climbed the tower of the Old North Church,
By the wooden stairs, with stealthy tread,
To the belfry chamber overhead,
And startled the pigeons from their perch
On the sombre rafters, that round him made
Masses and moving shapes of shade,--
By the trembling ladder, steep and tall,
To the highest window in the wall,
Where he paused to listen and look down
A moment on the roofs of the town
And the moonlight flowing over all.

Beneath, in the churchyard, lay the dead,
In their night encampment on the hill,
Wrapped in silence so deep and still
That he could hear, like a sentinel's tread,
The watchful night-wind, as it went
Creeping along from tent to tent,
And seeming to whisper, "All is well!"
A moment only he feels the spell
Of the place and the hour, and the secret dread
Of the lonely belfry and the dead;
For suddenly all his thoughts are bent
On a shadowy something far away,
Where the river widens to meet the bay,--
A line of black that bends and floats
On the rising tide like a bridge of boats.

Meanwhile, impatient to mount and ride,
Booted and spurred, with a heavy stride
On the opposite shore walked Paul Revere.
Now he patted his horse's side,
Now he gazed at the landscape far and near,
Then, impetuous, stamped the earth,
And turned and tightened his saddle girth;
But mostly he watched with eager search
The belfry tower of the Old North Church,
As it rose above the graves on the hill,
Lonely and spectral and sombre and still.
And lo! as he looks, on the belfry's height
A glimmer, and then a gleam of light!
He springs to the saddle, the bridle he turns,
But lingers and gazes, till full on his sight
A second lamp in the belfry burns.

A hurry of hoofs in a village street,
A shape in the moonlight, a bulk in the dark,
And beneath, from the pebbles, in passing, a spark
Struck out by a steed flying fearless and fleet;
That was all! And yet, through the gloom and the light,
The fate of a nation was riding that night;
And the spark struck out by that steed, in his flight,
Kindled the land into flame with its heat.
He has left the village and mounted the steep,
And beneath him, tranquil and broad and deep,
Is the Mystic, meeting the ocean tides;
And under the alders that skirt its edge,
Now soft on the sand, now loud on the ledge,
Is heard the tramp of his steed as he rides.

It was twelve by the village clock
When he crossed the bridge into Medford town.
He heard the crowing of the cock,
And the barking of the farmer's dog,
And felt the damp of the river fog,
That rises after the sun goes down.

It was one by the village clock,
When he galloped into Lexington.
He saw the gilded weathercock
Swim in the moonlight as he passed,
And the meeting-house windows, black and bare,
Gaze at him with a spectral glare,
As if they already stood aghast
At the bloody work they would look upon.

It was two by the village clock,
When he came to the bridge in Concord town.
He heard the bleating of the flock,
And the twitter of birds among the trees,
And felt the breath of the morning breeze
Blowing over the meadow brown.
And one was safe and asleep in his bed
Who at the bridge would be first to fall,
Who that day would be lying dead,
Pierced by a British musket ball.

You know the rest. In the books you have read
How the British Regulars fired and fled,---
How the farmers gave them ball for ball,
>From behind each fence and farmyard wall,
Chasing the redcoats down the lane,
Then crossing the fields to emerge again
Under the trees at the turn of the road,
And only pausing to fire and load.

So through the night rode Paul Revere;
And so through the night went his cry of alarm
To every Middlesex village and farm,---
A cry of defiance, and not of fear,
A voice in the darkness, a knock at the door,
And a word that shall echo for evermore!
For, borne on the night-wind of the Past,
Through all our history, to the last,
In the hour of darkness and peril and need,
The people will waken and listen to hear
The hurrying hoof-beats of that steed,
And the midnight message of Paul Revere.

Paul Revere's Ride

Henry Wadsworth Longfellow

Listen my children and you shall hear
Of the midnight ride of Paul Revere,
On the eighteenth of April, in Seventy-five;
Hardly a man is now alive
Who remembers that famous day and year.
He said to his friend, "If the British march
By land or sea from the town to-night,
Hang a lantern aloft in the belfry arch
Of the North Church tower as a signal light,--
One if by land, and two if by sea;
And I on the opposite shore will be,
Ready to ride and spread the alarm
Through every Middlesex village and farm,
For the country folk to be up and to arm."

Then he said "Good-night!" and with muffled oar
Silently rowed to the Charlestown shore,
Just as the moon rose over the bay,
Where swinging wide at her moorings lay
The Somerset, British man-of-war;
A phantom ship, with each mast and spar
Across the moon like a prison bar,
And a huge black hulk, that was magnified
By its own reflection in the tide.

Meanwhile, his friend through alley and street
Wanders and watches, with eager ears,
Till in the silence around him he hears
The muster of men at the barrack door,
The sound of arms, and the tramp of feet,
And the measured tread of the grenadiers,
Marching down to their boats on the shore.

Then he climbed the tower of the Old North Church,
By the wooden stairs, with stealthy tread,
To the belfry chamber overhead,
And startled the pigeons from their perch
On the sombre rafters, that round him made
Masses and moving shapes of shade,--
By the trembling ladder, steep and tall,
To the highest window in the wall,
Where he paused to listen and look down
A moment on the roofs of the town
And the moonlight flowing over all.

Beneath, in the churchyard, lay the dead,
In their night encampment on the hill,
Wrapped in silence so deep and still
That he could hear, like a sentinel's tread,
The watchful night-wind, as it went
Creeping along from tent to tent,
And seeming to whisper, "All is well!"
A moment only he feels the spell
Of the place and the hour, and the secret dread
Of the lonely belfry and the dead;
For suddenly all his thoughts are bent
On a shadowy something far away,
Where the river widens to meet the bay,--
A line of black that bends and floats
On the rising tide like a bridge of boats.

Meanwhile, impatient to mount and ride,
Booted and spurred, with a heavy stride
On the opposite shore walked Paul Revere.
Now he patted his horse's side,
Now he gazed at the landscape far and near,
Then, impetuous, stamped the earth,
And turned and tightened his saddle girth;
But mostly he watched with eager search
The belfry tower of the Old North Church,
As it rose above the graves on the hill,
Lonely and spectral and sombre and still.
And lo! as he looks, on the belfry's height
A glimmer, and then a gleam of light!
He springs to the saddle, the bridle he turns,
But lingers and gazes, till full on his sight
A second lamp in the belfry burns.

A hurry of hoofs in a village street,
A shape in the moonlight, a bulk in the dark,
And beneath, from the pebbles, in passing, a spark
Struck out by a steed flying fearless and fleet;
That was all! And yet, through the gloom and the light,
The fate of a nation was riding that night;
And the spark struck out by that steed, in his flight,
Kindled the land into flame with its heat.
He has left the village and mounted the steep,
And beneath him, tranquil and broad and deep,
Is the Mystic, meeting the ocean tides;
And under the alders that skirt its edge,
Now soft on the sand, now loud on the ledge,
Is heard the tramp of his steed as he rides.

It was twelve by the village clock
When he crossed the bridge into Medford town.
He heard the crowing of the cock,
And the barking of the farmer's dog,
And felt the damp of the river fog,
That rises after the sun goes down.

It was one by the village clock,
When he galloped into Lexington.
He saw the gilded weathercock
Swim in the moonlight as he passed,
And the meeting-house windows, black and bare,
Gaze at him with a spectral glare,
As if they already stood aghast
At the bloody work they would look upon.

It was two by the village clock,
When he came to the bridge in Concord town.
He heard the bleating of the flock,
And the twitter of birds among the trees,
And felt the breath of the morning breeze
Blowing over the meadow brown.
And one was safe and asleep in his bed
Who at the bridge would be first to fall,
Who that day would be lying dead,
Pierced by a British musket ball.

You know the rest. In the books you have read
How the British Regulars fired and fled,---
How the farmers gave them ball for ball,
>From behind each fence and farmyard wall,
Chasing the redcoats down the lane,
Then crossing the fields to emerge again
Under the trees at the turn of the road,
And only pausing to fire and load.

So through the night rode Paul Revere;
And so through the night went his cry of alarm
To every Middlesex village and farm,---
A cry of defiance, and not of fear,
A voice in the darkness, a knock at the door,
And a word that shall echo for evermore!
For, borne on the night-wind of the Past,
Through all our history, to the last,
In the hour of darkness and peril and need,
The people will waken and listen to hear
The hurrying hoof-beats of that steed,
And the midnight message of Paul Revere.

0/5000

จาก: -

เป็น: -

ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]

คัดลอก!

นั่งชัน PaulHenry Longfellow วาดส์วอลทช์ฟังลูก ๆ และคุณจะได้ยินของถึงเที่ยงคืนนั่งของ Paul ชันบนที่ eighteenth เมษายน ในเจ็ดห้าคนไม่มีชีวิตที่จดจำที่มีชื่อเสียงวันและปีเขากล่าวว่า เพื่อนของเขา "ถ้าอังกฤษมีนาคมโดยทางบกหรือทะเลจากในเมืองไปคืนแขวนโคมโรงแรมอลอฟท์ในโค้งเบลฟรายของหอเหนือคริสตจักรเป็นไฟสัญญาณ, -ถ้าโดยที่ดิน และสองถ้า โดยซีและฉันบนฝั่งตรงข้าม จะพร้อมที่จะขี่ และเผยแพร่ปลุกทุกหมู่บ้าน Middlesex และฟาร์มสำหรับในประเทศพื้นบ้านจะขึ้น และแขน"เขากล่าวว่า "ดีคืน" แล้วกับ muffled พายอย่า rowed ไปฝั่งนิวคาสเซิลเพียงเป็นกุหลาบเหนืออ่าว ดวงจันทร์ที่ควงกว้างเธอดิสทิลเลอเลย์ซัมเมอร์เซ็ท อังกฤษ man-of-warเรือแฝง แต่ละเสาและ sparข้ามมูนเช่นบาร์คุกและมีขนาดใหญ่สีดำซากเรือ เก่า ๆ ที่ถูกขยายโดยตนเองสะท้อนในน้ำในขณะเดียวกัน เพื่อนผ่านซอยและถนนWanders และนาฬิกา มีความกระตือรือร้นที่หูจนถึงในความเงียบรอบ เขาได้ยินMuster คนที่ประตู barrackเสียงของแผ่นดิน และจรจัดของเท้าและดอกยางวัดของ grenadiersสวนสนามลงเรือของพวกเขาบนชายฝั่งแล้ว การที่เขาปีนของคริสตจักรเหนือเก่าโดยบันได กับตีนตะขาบลับ ๆ ล่อ ๆการโอเวอร์เฮดหอเบลฟรายและ startled นกพิราบจากปลากะพงของพวกเขาบน sombre rafters ที่ปัดเขาทำฝูงและย้ายรูปร่างของเงา, -งก ๆ บันได สูงชัน และ สูงหน้าต่างสูงผนังที่เขาหยุดชั่วคราวเพื่อฟัง และดูช่วงบนหลังคาเมืองและแสงจันทร์ไหลผ่านทั้งหมดข้างใต้ ใน churchyard นอนตายในวิธีของพวกเขาคืนเขาห่อในความเงียบนั้นลึก และยังว่า เขาไม่ได้ยิน เช่นยามของค่อย ๆ ก้าวจับคืนลม ตามมันไปเลื้อยตามจากเต็นท์ให้เต็นท์และด้วยการ กระซิบ "ทั้งหมด เป็นอย่างดี"เป็นช่วงเวลาเท่านั้นเขารู้สึกการสะกดชั่วโมง และกลัวความลับเบลฟรายโดดเดี่ยวและคนตายทันใดนั้นทั้ง เงี้ยวความคิดของเขาในเงาเป็นสิ่งที่ห่างไกลแม่น้ำ widens ถึงอ่าว, -เส้นสีดำที่ฟัน และลอยในน้ำเพิ่มขึ้นเช่นสะพานเรือในขณะเดียวกัน รักเขา และ ขี่Booted และกระตุ้น กับความหนาย่างกลบนฝั่งตรงข้ามเดินชัน Paulตอนนี้ เขา patted ข้างม้าของเขาตอนนี้เขาจ้องที่ภูมิทัศน์ไกล และ ใกล้แล้ว impetuous ประทับตราแผ่นดินเปิด และทำให้รัดกุมอื่น ๆ เขาอานแต่ส่วนใหญ่เขาดูกระตือรือร้นในการค้นหาทาวเวอร์เบลฟรายของคริสตจักรเหนือเก่าเหมือนกุหลาบเหนือหลุมฝังศพบนเนินเขาโดดเดี่ยว และสเปกตรัม และ sombre และยังและหล่อ ขณะที่เขาดู ในความสูงของเบลฟรายน้อยนิด แล้วคล้ายปีศาจไฟเขาสปริงการอาน bridle เขาจะแต่ lingers และ gazes จนถึงบนสายตาของเขาโคมไฟสองในเบิร์นเบลฟรายรีบร้อนของ hoofs ในหมู่บ้าน ถนนรูปในแสงจันทร์ จำนวนมากในมืดและข้างใต้ จากก้อนกรวด ใน เป็นประกายหลงออก โดยพาชีบินกอง เรือ และจอมคนผงาดโลกที่มีทั้งหมด และผ่านการหยีและแสง ยังชะตากรรมของประเทศถูกขี่คืนขึ้นจุดประกาย โดย steed ที่ ในเที่ยวบินของเขาจุดแผ่นดินเป็นเปลวไฟด้วยความร้อนของเขาได้ออกจากหมู่บ้าน และติดตั้งสูงชันและ ใต้ เขา เงียบสงบ และกว้าง และ ลึกเป็นมิสติก ประชุมกระแสน้ำมหาสมุทรและภายใต้การ alders ที่ skirt ของขอบตอนนี้นุ่มบนทราย เสียงดังตอนนี้บนหิ้งจะได้ยินคนจรจัดของ steed ของเขาเขาขี่มันเป็น twelve โดยนาฬิกาวิลเลจเมื่อเขาข้ามสะพานเข้าเมือง Medfordเขาได้ยิน crowing ของไก่ตัวผู้และเก้งสุนัขของชาวนาและรู้สึกชื้นหมอกแม่น้ำที่เพิ่มขึ้นหลังจากพระอาทิตย์ตกดินก็โดยนาฬิกาวิลเลจเมื่อเขา galloped ในเล็กซิงตันเขาเห็น weathercock หอคำว่ายน้ำในแสงจันทร์เป็นเขาผ่านและ หน้าต่างบ้านประชุม เปลือย และสีดำมองที่เขา มีแสงจ้าเป็นสเปกตรัมเป็นถ้าพวกเขาแล้วยืน aghastที่ทำงานเลือด พวกเขาจะมองตามมันเป็นสอง โดยนาฬิกาวิลเลจเมื่อเขามาถึงสะพานในเมืองคอนคอร์ดเขาได้ยิน bleating แกะและทวิตเตอร์ของนกระหว่างต้นไม้และรู้สึกว่าลมหายใจของสายลมเช้าพัดผ่านโดว์สีน้ำตาลและคนปลอดภัย และหลับในเตียงของเขาผู้ที่จะเป็นครั้งแรกตก,Who that day would be lying dead,Pierced by a British musket ball.You know the rest. In the books you have readHow the British Regulars fired and fled,---How the farmers gave them ball for ball,>From behind each fence and farmyard wall,Chasing the redcoats down the lane,Then crossing the fields to emerge againUnder the trees at the turn of the road,And only pausing to fire and load.So through the night rode Paul Revere;And so through the night went his cry of alarmTo every Middlesex village and farm,---A cry of defiance, and not of fear,A voice in the darkness, a knock at the door,And a word that shall echo for evermore!For, borne on the night-wind of the Past,Through all our history, to the last,In the hour of darkness and peril and need,The people will waken and listen to hearThe hurrying hoof-beats of that steed,And the midnight message of Paul Revere.

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]

คัดลอก!

พอลรีเวีขี่เฮนรี่ Longfellow วัดส์ฟังเด็กและคุณจะได้ยินของฉันของการนั่งเที่ยงคืนของพอบูชาในวันที่สิบแปดของเดือนเมษายนในเจ็ดสิบห้า; แทบจะเป็นคนที่อยู่ในขณะนี้ยังมีชีวิตอยู่. ใครจำได้ว่าวันที่มีชื่อเสียงที่และปีที่เขาพูดกับเขาเพื่อน "ถ้ามีนาคมอังกฤษโดยทางบกหรือทางทะเลจากเมืองเพื่อคืนแขวนโคมไฟสูงในซุ้มระฆังของหอโบสถ์นอร์ทเป็นสัญญาณไฟ- หนึ่งถ้าทางบกและสองถ้าทะเลและฉันบนฝั่งตรงข้ามจะได้รับพร้อมที่จะนั่งและการแพร่กระจายการเตือนภัยผ่านทุกหมู่บ้านและมิดเดิลฟาร์มสำหรับชาวบ้านที่จะขึ้นและแขน. "จากนั้นเขาก็บอกว่า" คืนดี! " และพายเรือลำเงียบพายเรือไปฝั่งชาร์ลเช่นเดียวกับที่ดวงจันทร์ขึ้นเหนืออ่าวที่ไหนแกว่งกว้างเรือของเธอวางตีลังกาอังกฤษคนของสงคราม; เรือผีที่มีเสาแต่ละคนและเสากระโดงเรือข้ามดวงจันทร์เช่นบาร์คุกและซากสีดำขนาดใหญ่ที่ได้รับการขยายโดยการสะท้อนของตัวเองในน้ำ. ในขณะที่เพื่อนของเขาผ่านซอยและถนนWanders และนาฬิกาที่มีหูกระตือรือร้นจนอยู่ในความเงียบรอบๆ ตัวเขาเขาได้ยินเสียงการชุมนุมของคนที่ประตูกุฏิที่เสียงของแขนและคนจรจัดของเท้าและดอกยางวัดของกองทัพบกที่เดินลงไปที่เรือของพวกเขาบนฝั่ง. จากนั้นเขาก็ปีนขึ้นหอคอยของโบสถ์นอร์ทเก่าตามบันไดไม้ที่มีการหลบ ๆ ซ่อน ๆ ดอกยางเพื่อหอระฆังค่าใช้จ่ายห้อง, และตกใจนกพิราบจากเกาะของพวกเขาบนจันทันมืดที่รอบเขาทำมวลชนและการย้ายรูปทรงของสี- ตามบันไดสั่นที่สูงชันและสูงเพื่อให้หน้าต่างที่สูงที่สุดในผนังที่เขาหยุดชั่วคราวจะรับฟังและมองลงมาช่วงเวลาบนหลังคาของเมืองและแสงจันทร์ไหลผ่านทั้งหมด. ใต้ในสุสานนอนตายในค่ายของพวกเขาคืนบนเนินเขาที่ห่ออยู่ในความเงียบลึกและยังคงว่าเขาสามารถได้ยินเสียงเหมือนดอกยางแมวมองคนหนึ่งในคืนลมที่จับตามองเป็นมันก็กำลังคืบคลานไปจากเต็นท์นี้ถึงเต็นท์และดูเหมือนจะกระซิบ"ทั้งหมดเป็นอย่างดี!" ช่วงเวลาเดียวที่เขารู้สึกสะกดของสถานที่และชั่วโมงและกลัวความลับของหอระฆังเหงาและความตายสำหรับทันใดนั้นทุกความคิดของเขาจะงอในสิ่งที่เงาห่างไกลที่ไหนแม่น้ำกว้างเพื่อตอบสนองความอ่าว- สายสีดำที่โค้งและลอยในน้ำที่เพิ่มขึ้นเช่นสะพานเรือ. ขณะเดียวกันหมดความอดทนที่จะติดและขี่, รองเท้าบู๊ตและกระตุ้นด้วยกางเกงหนักบนฝั่งตรงข้ามเดินพอลเวีย. ตอนนี้เขาตบด้านข้างม้าของเขาตอนนี้เขาจ้องมองภูมิทัศน์ไกลและใกล้แล้วใจร้อนประทับแผ่นดินและหันหลังกลับและรัดกุมเส้นรอบวงอานของเขาแต่ส่วนใหญ่เขาเฝ้ามองด้วยความกระตือรือร้นที่ค้นหาหอระฆังของโบสถ์นอร์ทเก่าขณะที่มันเพิ่มขึ้นเหนือหลุมฝังศพอยู่บนเนินเขาที่เหงาและสเปกตรัมและมืดและยังคง. และแท้จริง ขณะที่เขามองในความสูงของหอระฆังของริบหรี่แล้วประกายของแสง! เขาน้ำพุอานบังเหียนเขาจะเปลี่ยนที่แต่สะท้อนและจ้องจนเต็มรูปแบบในสายตาของโคมไฟที่สองในหอระฆังไหม้. รีบร้อนของ กีบในถนนหมู่บ้านรูปร่างในแสงจันทร์ส่วนใหญ่ในที่มืด, A และใต้จากก้อนกรวดในการผ่านจุดประกายหลงออกจากม้าบินกล้าหาญและกองทัพเรือ; นั่นคือทั้งหมด! และยังผ่านความเศร้าโศกและแสงที่ชะตากรรมของประเทศที่ได้รับการขี่คืนที่มิและจุดประกายออกจากม้าว่าในเที่ยวบินของเขาจุดที่ดินเข้าไปในเปลวไฟที่มีความร้อน. เขาได้ออกจากหมู่บ้านและติดตั้ง สูงชันและใต้เขาที่เงียบสงบและในวงกว้างและลึกเป็นMystic ประชุมกระแสน้ำในมหาสมุทรนั้นและอยู่ภายใต้ฤๅที่กระโปรงขอบของมันตอนนี้นุ่มบนหาดทรายดังในขณะนี้บนหิ้งที่จะได้ยินคนจรจัดของม้าของเขาในฐานะเขาขี่. มันเป็นสิบสองนาฬิกาหมู่บ้านเมื่อเขาเดินข้ามสะพานเข้าไปในเมืองเมดฟอร์ได้. เขาได้ยินเสียงขันของไก่และเห่าของสุนัขของเกษตรกรที่และรู้สึกชื้นหมอกแม่น้ำที่เพิ่มขึ้นหลังจากที่ดวงอาทิตย์ลง. มันเป็นหนึ่งในนาฬิกาหมู่บ้านเมื่อเขาวิ่งเข้าไปในเล็กซิงตัน. เขาเห็นกังหันทองว่ายน้ำในแสงจันทร์ในขณะที่เขาผ่านไปและหน้าต่างประชุมบ้าน, สีดำและสีเปลือยจ้องมองที่เขาด้วยแสงจ้าสเปกตรัมถ้าเป็นพวกเขาได้ยืนตกตะลึงในการทำงานของเลือดพวกเขาจะมองดู. มันเป็นเวลาสองนาฬิกาหมู่บ้านเมื่อเขามาถึงสะพานในเมืองสามัคคี. เขาได้ยินเสียงการร้องอย่างแกะหรือแพะฝูงที่และทวิตเตอร์ของนกในหมู่ต้นไม้และรู้สึกว่าลมหายใจของสายลมตอนเช้าพัดมากกว่าน้ำตาลทุ่งหญ้า. และเป็นหนึ่งในความปลอดภัยและนอนหลับอยู่บนเตียงของเขาใครที่สะพานจะเป็นครั้งแรกที่จะตกใครวันที่จะนอนตาย, แทงด้วยลูกปืนคาบศิลาอังกฤษ. คุณจะรู้ว่าส่วนที่เหลือ . ในหนังสือที่คุณได้อ่านวิธีอังกฤษประจำการยิงและหลบหนีไป --- วิธีเกษตรกรให้พวกเขามีลูกสำหรับลูก> จากที่อยู่เบื้องหลังแต่ละรั้วและกำแพงลาน, ไล่ลงโค๊ทเลนแล้วข้ามทุ่งนาจะโผล่ออกมาอีกครั้งภายใต้ต้นไม้ที่หันของถนน. และมีเพียงการหยุดที่จะยิงและโหลดดังนั้นตลอดทั้งคืนขี่ม้าพอลรีเวี; และเพื่อให้ผ่านคืนไปร้องของเขาในการปลุกเพื่อให้ทุกหมู่บ้านและมิดเดิลฟาร์ม --- เสียงร้องของการต่อต้าน A, และไม่กลัวเสียงในความมืดA, เคาะประตูที่พระวจนะนั้นสะท้อนเป็นนิตย์กัน! สำหรับลมในคืนลมของอดีตผ่านประวัติศาสตร์ของเราที่จะผ่านมาในชั่วโมงแห่งความมืดและอันตรายและต้องการคนที่จะลุกขึ้นและฟังจะได้ยินรีบกีบเต้นของม้าที่และข้อความเที่ยงคืนของพอลเวีย

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]

คัดลอก!

พอลรีเวียร์ได้

เฮนรี่ Wadsworth ลองเฟลโลว์

ฟังเด็กของฉันและคุณจะได้ยิน
ของเที่ยงคืนขี่ม้าของพอล รีเวียร์
ที่ 18 , เมษายน , ในเจ็ดสิบห้า ;
แทบจะเป็นมนุษย์ในขณะนี้ยังมีชีวิตอยู่
ใครจำที่มีชื่อเสียง วันและปี .
เขาพูดกับเพื่อนว่า " ถ้า อังกฤษมีนาคม
ทางบกหรือทางทะเล จากเมืองเพื่อคืน
แขวนโคม Aloft ในหอระฆังซุ้มประตู
ของโบสถ์นอร์ททาวเวอร์เป็นสัญญาณแสง --
หนึ่งถ้าเป็นทางบก และสอง ถ้าทะเล ;
และฝั่งตรงข้ามจะเป็น
พร้อมที่จะนั่งและกระจายสัญญาณผ่านทุกหมู่บ้าน และมิดเดิล

สำหรับฟาร์ม ชาวบ้านได้ และที่แขนค่ะ

" แล้วเขากล่าวว่า " ราตรีสวัสดิ์ " และด้วยฝีพายพายเรือไปเงียบ ๆอู้อี้

Charlestown ฝั่ง เช่นเดียวกับดวงจันทร์กุหลาบเหนืออ่าว
ที่แกว่งกว้างอื่นๆ เธอวาง
Somerset , ชายชาวอังกฤษของสงคราม ;
เรือผี กับแต่ละเสาและ Spar
ข้ามดวงจันทร์เหมือนบาร์คุก
และยักษ์สีดำตัวใหญ่ มันเพิ่มขึ้น
เงาของตัวเองในน้ำ

ส่วนเพื่อนผ่านซอยและถนน
เดินและนาฬิกาที่มีความกระตือรือร้นหู
จนในความเงียบรอบตัวเขา เขาได้ยิน
รวบรวมมนุษย์ที่ประตูกุฏิ
,เสียงของอาวุธ และ คนจรจัดของเท้า
และวัดดอกยางของทหารในกองทัพบกอังกฤษ
เดินลง , เรือบนชายฝั่ง

แล้วเขาปีนหอคอยของโบสถ์นอร์ทเก่า
โดยบันไดไม้ กับหลบ ๆ ซ่อน ๆเหยียบ ,
เพื่อห้องหอระฆังค่าใช้จ่าย
แล้วตกใจนกพิราบจากคอน
บนขื่อมืดรอบนั้นเขาทำมวลชน และรูปร่างของเงาเคลื่อนไหว

. .โดยการสั่น บันไดชันและสูง
เพื่อหน้าต่างสูงสุดในผนัง
ที่เขาหยุดฟังและมองลงไป
ช่วงเวลาบนหลังคาของเมือง
และแสงจันทร์ที่ไหลผ่านทั้งหมด

ใต้ในธรณีสงฆ์ วางศพ
ในคืนค่ายบนภูเขา
ห่อในความเงียบ , ลึกมากและยังคง
เขาได้ยินเหมือนเซนติเนลเหยียบ ,
ลมกลางคืนตื่นตัว เหมือนไป
เลื้อยไปจากเต็นท์และเต็นท์
ที่กระซิบ " ทั้งหมดเป็นอย่างดี "
ช่วงเวลาเดียวที่เขารู้สึกสะกด
ของสถานที่และเวลา และความลับของหอระฆังเหงาและกลัว

สำหรับความตาย ก็ความคิดของเขาทั้งหมดจะงอ
ในสิ่งที่ลึกลับห่างไกล
ที่แม่น้ำ widens พบอ่าว --
เส้นสีดำที่โค้งและ ลอย
ในน้ำเกิดเป็นสะพานเรือ .

ขณะที่

การแปล กรุณารอสักครู่..

ภาษาอื่น ๆ

การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.