2.2.2.2 The Geomagnetic FieldIt is

2.2.2.2 The Geomagnetic Field
It is important now to schematically describe the geomagnetic field, not only because of its influence over the terrestrial ionosphere, but also to understand how the arrival of the charged particles comprising the solar wind can modify the lines of this field in the region of space around the Earth, generating what is known as the magnetosphere. As an initial approximation the geomagnetic field can be described as the field generated by a simple dipole with its axis slightly offset from the rotational axis. The lines of the field extend outwards from the South
Pole and converge inwards towards the North Pole, as was postulated in historical times by William Gilbert in his De Magnete, in 1600. This field is the product of different sources which include the dynamics of the metallic fluids within the Earth’s core, according to the dynamo theory; residual magnetism in the Earth’s crust; currents flowing in the ionosphere; and finally the influence of circum terrestrial space through interactions with charged particles in the upper atmosphere. An idealized image of the Earth’s magnetic field is shown in Fig. 2.10. The intensity of the magnetic field is expressed as a vector of magnetic induction B and it is measured in Tesla, although it is more practical to use nanoTesla (nT), which are equal to 10−9 T and also referred to as gamma and equal to 10−5 gauss, as traditionally used in the CGS system.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.2.2.2 Geomagnetic ฟิลด์มันจะสำคัญตอนนี้ schematically อธิบายเขตข้อมูล geomagnetic ไม่เพียงแต่เนื่อง จากอิทธิพลของไอโอโนสเฟียร์ภาคพื้น แต่ยัง เข้าใจ ว่าการมาถึงของอนุภาค charged ประกอบด้วยลมสุริยะสามารถปรับเปลี่ยนบรรทัดของฟิลด์นี้ในขอบเขตของพื้นที่รอบโลก สร้างสิ่งเรียกว่าเป็นแม็กนีโตสเฟียร์ เป็นการประมาณเบื้องต้น สามารถอธิบาย geomagnetic ฟิลด์เป็นฟิลด์ที่สร้างขึ้น โดย dipole ง่ายกับแกนของมันเล็กน้อยตรงข้ามจากแกนในการหมุน บรรทัดของฟิลด์ outwards ขยายจากภาคใต้เสา และ inwards ค่อย ๆ เอียงเข้าหาขั้วโลกเหนือ เป็นได้ postulated ในประวัติศาสตร์ โดย William Gilbert ในเขา De Magnete ใน 1600 ฟิลด์นี้เป็นผลิตภัณฑ์ของแหล่งต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงการเปลี่ยนแปลงของของเหลวโลหะภายในแกนของโลก ตามทฤษฎีไดนาโม สนามแม่เหล็กตกค้างในดินเปลือก กระแสที่ไหลในไอโอโนสเฟียร์ และสุดท้ายอิทธิพลพื้นที่ภาคพื้น circum ผ่านการโต้ตอบกับ charged อนุภาคในบรรยากาศบน ภาพ idealized ของสนามแม่เหล็กของโลกจะปรากฏใน Fig. 2.10 การ ความเข้มของสนามแม่เหล็กจะแสดงเป็นเวกเตอร์ของสนามแม่เหล็กเหนี่ยวนำ B และเป็นวัดใน Tesla แม้ว่าจะเป็นจริงมากกว่าการใช้ nanoTesla (nT), ซึ่งเท่ากับ 10−9 T และเรียกว่าแกมมาและมีค่าเท่ากับ 10−5 เกาส์ ใช้เป็นประเพณีในระบบ CGS

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.2.2.2 ฟิลด์ Geomagnetic
มันเป็นสิ่งสำคัญในขณะนี้เพื่ออธิบายแผนผังสนาม geomagnetic ไม่เพียง แต่เพราะอิทธิพลของตนเหนือชั้นบรรยากาศโลก แต่ยังเข้าใจว่าการมาถึงของอนุภาคมีประจุที่ประกอบไปด้วยลมสุริยะสามารถปรับเปลี่ยนสายของข้อมูลนี้ ในภูมิภาคของพื้นที่รอบโลก, การสร้างสิ่งที่เรียกว่าสนามแม่เหล็ก ในฐานะที่เป็นประมาณเริ่มต้นที่สนาม geomagnetic สามารถอธิบายเป็นสนามที่สร้างขึ้นโดยไดโพลที่เรียบง่ายกับแกนชดเชยเล็กน้อยจากแกนหมุน เส้นของสนามขยายออกมาจากทางใต้
ขั้วโลกและมาบรรจบกันเข้ามาไปทางขั้วโลกเหนือตามที่ได้กล่าวอ้างในประวัติศาสตร์ครั้งโดยวิลเลียมกิลเบิร์ในเดอ Magnete ใน 1600 สนามนี้เป็นผลิตภัณฑ์ของแหล่งที่มาที่แตกต่างกันซึ่งรวมถึงการเปลี่ยนแปลงของ ของเหลวโลหะภายในแกนของโลกตามทฤษฎีไดนาโม; แม่เหล็กตกค้างในเปลือกโลก; กระแสไหลในชั้นบรรยากาศนั้น และในที่สุดก็อิทธิพลของ circum พื้นที่บกผ่านการสื่อสารที่มีอนุภาคที่มีประจุในบรรยากาศชั้นบน ภาพที่เงียบสงบของสนามแม่เหล็กของโลกที่มีการแสดงในรูป 2.10 ความเข้มของสนามแม่เหล็กจะแสดงเป็นเวกเตอร์ B เหนี่ยวนำแม่เหล็กและเป็นวัดใน Tesla แม้ว่ามันจะเป็นจริงมากขึ้นที่จะใช้ nanoTesla (เอ็นที) ซึ่งจะเท่ากับ 10-9 T และยังเรียกว่ารังสีแกมมาและเท่าเทียมกัน ไป 10-5 เกาส์เป็นประเพณีที่ใช้ในระบบ CGS

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2.2.2.2 ที่ geomagnetic สนาม
มันเป็นสิ่งสำคัญเพื่ออธิบายแผนผังสนามแม่เหล็กโลก ไม่ใช่เพียงเพราะอิทธิพลของตนเหนือชั้นบรรยากาศโลก แต่ยังเข้าใจว่า การมาถึงของอนุภาคที่มีประจุประกอบด้วยลมแสงอาทิตย์สามารถปรับเปลี่ยนบรรทัดของข้อมูลนี้ในเขตของพื้นที่รอบโลก การสร้างสิ่งที่เป็นที่รู้จักกันเป็น แมกเนโตสเฟียร์ .เป็นครั้งแรกประมาณสนามแม่เหล็กโลกสามารถอธิบายได้เป็นสนามที่สร้างขึ้นโดยขั้วง่ายด้วยแกนชดเชยเล็กน้อยจากแกนการหมุน เส้นเขตขยายร่างจากใต้
เสาและบรรจบเครื่องในต่อขั้วโลกเหนือที่ไหลในช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์โดยวิลเลียม กิลเบิร์ต ใน เดอ magnete ใน 1600ด้านนี้เป็นผลิตภัณฑ์จากแหล่งต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงการเปลี่ยนแปลงของของเหลวโลหะภายในแกนของโลก ตามทฤษฎีไดนาโม ; แม่เหล็กตกค้างในเปลือกโลก ; กระแสไหลในชั้นบรรยากาศ และในที่สุดอิทธิพลของบกรอบพื้นที่ผ่านปฏิสัมพันธ์กับอนุภาคที่มีประจุไฟฟ้าในบรรยากาศชั้นบนภาพในอุดมคติของสนามแม่เหล็กโลกจะแสดงในรูปที่ 2.10 . ความเข้มของสนามแม่เหล็กแสดงเป็นเวกเตอร์ของแม่เหล็กแม่เหล็กไฟฟ้า B และเป็นวัดใน Tesla , แม้ว่าจะมากขึ้นในทางปฏิบัติที่จะใช้ nanotesla ( NT ) ซึ่งจะเท่ากับ 10 − 9 T และยังเรียกว่าแกมมาและเท่ากับ 10 − 5 เกา เป็นผ้าที่ใช้ในการคิดเป็นระบบ