Africa has been experiencing rapid

Africa has been experiencing rapid growth in foreign direct investments ahead of the global financial crisis due to sound macroeconomic and regulatory policies (Strauss-Kahn, 2009). For example, foreign direct investments rose from $13 billion in 2004 to $33 billion in 2007. Equity flows reached an all-time high of $15 billion in 2006. Private equity and debt flows rose to $53 billion in 2007 (IMF, 2008; Marcias and Massa, 2009). While the first-round effects of the global financial crisis have been minimal, the second-round effects are already impacting African economies, with implications for the agricultural sectors. These include (IMF, 2009): contraction in demand for commodities and consequent slump in commodity prices; increase in credit risks and tightening of lending to emerging markets; increased volatility in some local financial markets that are exposed to foreign equity investments (e.g., Nigeria, Kenya, and Uganda); and decline in lending to domestic subsidiaries of foreign banks, etc. The demand for agricultural commodities, which had peaked during the food crisis, is weakening due to contraction in economic growth in developed countries. The slowing demand is predicted to affect the growth rates of African economies that are estimated to drop from 6.9% in 2007 and 5.5% in 2008 to only 1.7% in 2009 (Marcias and Massa, 2009).

Despite the reduction in debt levels mentioned earlier, total debt levels have risen to $300 billion in 2009 as a result of the combined effects of food and global financial crises. Growing budget and balance of payment deficits facing several African countries, especially oil-importing food deficit countries, and the decline in global commodity prices for major primary agricultural exports, may further reduce investments, domestic savings, and available resources for investments in agriculture, infrastructure, and social sectors. Analysis by Marcias and Massa (2009) showed that a contraction of FDI by 10% is expected to lead to a reduction in per capita income growth by 0.5% or an estimated loss of $5 billion in output in SSA. Since agriculture accounts for a large share of GDP in many African countries, and relies heavily on remittances, it is likely that the agricultural sector will be even further weakened as governments pull back on much needed public investments and support to farmers—and as remittances decline to support investments in productive assets and farm inputs.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แอฟริกาได้รับประสบการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วในการลงทุนโดยตรงที่ต่างประเทศก่อนวิกฤตการเงินโลกจากเสียงเศรษฐกิจมหภาคนโยบาย และ การกำกับดูแล (สโทรส-กาน 2009) ตัวอย่าง การลงทุนโดยตรงต่างประเทศกุหลาบจาก 13 พันล้านเหรียญในปี 2004 ถึง 33 พันล้านเหรียญในปี 2007 กระแสหุ้นถึงสูงการสรุปของ 15 พันล้านเหรียญในปี 2006 ส่วนตัวหุ้นและหนี้ขั้นตอนกุหลาบไป 53 พันล้านเหรียญในปี 2007 (IMF, 2008 Marcias กมาซซา 2009) ในขณะที่รอบแรกผลกระทบของวิกฤตการเงินโลกได้น้อยที่สุด ผลกระทบรอบที่สองอยู่แล้วถึงเศรษฐกิจแอฟริกา มีผลกระทบในภาคการเกษตร ได้แก่ (IMF, 2009): หดตัวความต้องการสินค้าโภคภัณฑ์และตกต่ำตามมาในชุดราคา เพิ่มความเสี่ยงด้านเครดิตและขันยืมไปยังตลาด เพิ่มความผันผวนในตลาดการเงินบางท้องถิ่นที่มีสัมผัสกับลงทุนหุ้นต่างประเทศ (เช่น ไนจีเรีย เคนยา และยูกันดา); และปฏิเสธในการให้กู้ยืมแก่บริษัทย่อยในประเทศของธนาคารต่างประเทศ อื่น ๆ ความต้องการสินค้าโภคภัณฑ์เกษตร ซึ่งมี peaked ในช่วงวิกฤตอาหาร จะอ่อนแรงลงเนื่องจากการหดตัวในเศรษฐกิจในประเทศพัฒนาแล้ว ความต้องการใช้ชะลอตัวคาดว่า จะมีผลต่ออัตราการขยายตัวของเศรษฐกิจแอฟริกาที่คาดจะลดลงจาก 6.9% ในปี 2007 และ 5.5% ในปี 2008 เพียง 1.7% ในปี 2552 (Marcias และมาซซา 2009)แม้ มีการลดระดับหนี้ที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ ระดับรวมหนี้ได้เกิดขึ้นไป $300 ล้านในปี 2009 จากผลรวมของอาหารและวิกฤตการเงินโลก งบประมาณและดุลขาดดุลชำระเงินหันหลายประเทศแอฟริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้ำมันนำเข้าอาหารขาดดุลประเทศ และการลดลงของราคาสินค้าโภคภัณฑ์โลกสำคัญหลักเกษตรส่งออก การเจริญเติบโตอาจลดการลงทุน ประหยัดภายในประเทศ และทรัพยากรที่มีการลงทุนในการเกษตร โครงสร้าง และภาคสังคม วิเคราะห์ โดย Marcias และมาสซา (2009) พบว่า การหดตัวของ FDI 10% คาดว่าจะนำไปสู่การเจริญเติบโตของรายได้ต่อหัวลดลง 0.5% หรือขาดทุนโดยประมาณการของ $5 พันล้านดอลลาร์ในผลลัพธ์ใน SSA เนื่องจากบัญชีการเกษตรสำหรับขนาดใหญ่ร่วมกันของ GDP ในประเทศแอฟริกา และหนักอาศัยชำระเงินผ่านธนาคาร เป็นไปได้ว่า ภาคการเกษตรจะถูกยิ่งลดลงเป็นรัฐบาลดึงกลับในการลงทุนสาธารณะที่จำเป็นมากและสนับสนุนให้เกษตรกรซึ่ง เป็นชำระเงินผ่านธนาคารปฏิเสธที่จะสนับสนุนการลงทุนในสินทรัพย์ต่าง ๆ และฟาร์มอินพุต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แอฟริกามีประสบการเติบโตอย่างรวดเร็วในเงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศล่วงหน้าของวิกฤตการเงินโลก เนื่องจากเสียงนโยบายเศรษฐกิจมหภาคและกฎระเบียบ ( สเตราส์ คาห์น , 2009 ) ตัวอย่างเช่น เงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศเพิ่มขึ้นจาก 13 ล้านบาทในปี 2547 เป็น $ 33 ล้านบาท ทุนไหลถึงทุกเวลาสูงของ $ 15 พันล้านดอลลาร์ในปี 2006ภาคเอกชนและตราสารหนี้ไหลเพิ่มขึ้นถึง $ 53 พันล้านในปี 2007 ( IMF , 2008 ; และ marcias Massa , 2009 ) ส่วนผลรอบแรกของวิกฤตการเงินทั่วโลกได้รับผลกระทบน้อยที่สุด รอบสองกำลังส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจแอฟริกา กับผลกระทบต่อภาคการเกษตร เหล่านี้รวมถึงไอเอ็มเอฟ ( 2009 ) : การหดตัวของความต้องการสินค้าและส่งผลให้ราคาสินค้าโภคภัณฑ์ตกต่ำ ;เพิ่มความเสี่ยงเครดิตและกระชับของการให้กู้ยืมเงินเพื่อตลาดเกิดใหม่ ; ความผันผวนที่เพิ่มขึ้นในตลาดการเงินท้องถิ่นที่มีการสัมผัสกับการลงทุนหุ้นต่างประเทศ ( เช่น ไนจีเรีย เคนยาและยูกันดา ) ; และปฏิเสธในการให้กู้ยืมในประเทศ บริษัท ย่อยของธนาคารต่างชาติ เป็นต้น ความต้องการสินค้าโภคภัณฑ์ทางการเกษตร ซึ่งมีแหลมในช่วงวิกฤตอาหารจะอ่อนตัวลงเนื่องจากการลดลงในการเติบโตทางเศรษฐกิจในประเทศที่พัฒนา จากความต้องการที่คาดว่าจะส่งผลกระทบต่ออัตราการเติบโตของเศรษฐกิจแอฟริกาที่คาดว่าจะลดลงจาก 6.9 % ในปี 2007 และ 5.5% ในปี 2551 เพียง 1.7% ในปี 2009 ( และ marcias Massa , 2009 ) .

แม้จะลดระดับหนี้ที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ระดับหนี้สินรวมเพิ่มขึ้นถึง $ 300 พันล้านใน 2009 เป็นผลผลรวมของอาหาร และวิกฤตการเงินโลก การขาดดุลงบประมาณและดุลการชําระเงิน ซึ่งประเทศในแอฟริกาหลายประเทศผู้นำเข้า โดยเฉพาะน้ำมัน ขาดอาหาร และการลดลงของราคาสินค้าโภคภัณฑ์ทั่วโลกสำหรับสาขาหลักส่งออกสินค้าเกษตร อาจลดการลงทุน การออมภายในประเทศและทรัพยากรที่พร้อมใช้งานสำหรับการลงทุนในการเกษตร โครงสร้างพื้นฐาน และภาคสังคม การวิเคราะห์และ marcias Massa ( 2552 ) พบว่า การหดตัวของการลงทุนจากต่างประเทศ โดย 10% คาดว่าจะนำไปสู่การลดลงในรายได้ต่อหัวเพิ่มขึ้น 0.5% หรือประมาณ $ 5 พันล้านดอลลาร์ในการสูญเสียของผลผลิตในรัฐฉาน . ตั้งแต่บัญชีเกษตร สำหรับหุ้นใหญ่ของจีดีพีในหลายประเทศแถบแอฟริกาและอาศัยอย่างหนักในสังคมก็มีแนวโน้มว่าภาคการเกษตรจะลดลงต่อไปเป็นรัฐบาลดึงกลับบนการลงทุนภาครัฐที่จำเป็นมากและสนับสนุนให้เกษตรกรและสังคมสนับสนุนการลงทุนในสินทรัพย์ลดลง ผลผลิตและปัจจัยการผลิตในฟาร์ม