For the importance evaluation of re

For the importance evaluation of regional ecological space,
Chinese scholars have mainly focused on ecological sensitivity and
ecological suitability (He et al., 2008; Yu et al., 2008).
Yu constructed a comprehensive evaluation model for ecological
sensitivity based on GIS, which includes ecological protection
sensitivity, ecological buffer sensitivity, landscape visual sensitivity, and ecological security sensitivity (Yu et al., 2008). The methods
of ecological assessment based on GIS mainly included overlapping
factors method, logical combination method (Yan et al., 2009),
ecological fitness model (Ouyang et al., 1996), and minimum
cumulative resistance model (Liu et al., 2010). The current studies
on ecological evaluation mainly focused on the aspects of natural
ecology, and the results did not reflect the spatial characteristics of
regional ecosystem and maintaining ecological security.
The ecological importance evaluation of regional space is to
emphasize on the harmonious development between production
space, living space, and ecological space, to focus on the symbiosis
between man and other organisms, and to maintain the natural
foundation of urban development using applied principles in
ecology. Based on the analysis of ecological characteristics,
ecological importance evaluation is to explore the spatial
distribution of regional ecological importance and to provide
some measures for preventing ecological security issues from the
regional development and construction.
The main purposes of this study are (1) to construct an
integrated index at spatial scale to assess the importance of
regional space maintaining water security, biodiversity conservation, disaster avoidance and protection, natural recreation, (2) to
establish an GIS-based approach to identify the key space
maintaining ecological security, (3) to propose some zoning
regulations and measures for environmental management

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สำหรับการประเมินความสำคัญของพื้นที่ระบบนิเวศภูมิภาคนักวิชาการจีนส่วนใหญ่รู้ความไวระบบนิเวศ และระบบนิเวศความเหมาะสม (เขา et al., 2008 Yu et al., 2008)ยูสร้างแบบประเมินผลครอบคลุมในระบบนิเวศไวตาม GIS ซึ่งรวมถึงการคุ้มครองระบบนิเวศความไว ความไวบัฟเฟอร์ระบบนิเวศ ความไวภาพภูมิทัศน์ กไวปลอดภัยระบบนิเวศ (Yu et al., 2008) วิธีการการประเมินระบบนิเวศตาม GIS ส่วนใหญ่อยู่ที่ทับซ้อนปัจจัยวิธี วิธีรวมตรรกะ (Yan et al., 2009),ออกกำลังกายระบบนิเวศจำลอง (Ouyang et al., 1996), และต่ำสุดต้านทานสะสมโมเดล (หลิว et al., 2010) การศึกษาปัจจุบันในการประเมินระบบนิเวศส่วนใหญ่เน้นในด้านของธรรมชาตินิเวศวิทยา และผลได้ไม่สะท้อนลักษณะของพื้นที่ระบบนิเวศภูมิภาคและการรักษาความปลอดภัยระบบนิเวศคือการประเมินระบบนิเวศความสำคัญของพื้นที่ภูมิภาคเน้นพัฒนาสามัคคีระหว่างผลิตพื้นที่ว่าง พื้นที่ และ พื้นที่ระบบนิเวศ เน้น symbiosisระหว่างมนุษย์และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ และรักษาธรรมชาติรากฐานของการพัฒนาโดยใช้หลักการนำไปใช้ในนิเวศวิทยาการ ตามการวิเคราะห์ลักษณะระบบนิเวศประเมินความสำคัญของระบบนิเวศคือการ สำรวจในพื้นที่การกระจาย ของระบบนิเวศสำคัญระดับภูมิภาค และ เพื่อให้มาตรการบางอย่างเพื่อป้องกันปัญหาด้านความปลอดภัยระบบนิเวศจากการregional development and construction.The main purposes of this study are (1) to construct anintegrated index at spatial scale to assess the importance ofregional space maintaining water security, biodiversity conservation, disaster avoidance and protection, natural recreation, (2) toestablish an GIS-based approach to identify the key spacemaintaining ecological security, (3) to propose some zoningregulations and measures for environmental management

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สำหรับความสำคัญของการประเมินผลของพื้นที่ในภูมิภาค
นักวิชาการจีนได้เน้นหลักในความไวและความเหมาะสมทางนิเวศวิทยา ( ระบบนิเวศ
เขา et al . , 2008 ; ยู et al . , 2008 ) .
ยูสร้างรูปแบบการประเมินที่ครอบคลุมสำหรับความไวเชิงนิเวศวิทยา
ตามระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ซึ่งรวมถึงความคุ้มครอง
นิเวศวิทยาไวบัฟเฟอร์ทางนิเวศวิทยา ความไวภาพแนวนอนและความไวของการรักษาความปลอดภัยระบบนิเวศ ( ยู et al . , 2008 ) วิธีการประเมินตามระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์นิเวศวิทยา

ส่วนใหญ่รวมซ้อนปัจจัยวิธีการรวมกันตรรกะ ( Yan et al . , 2009 ) ,
โมเดลฟิตเนสในระบบนิเวศ ( ouyang et al . , 1996 ) และแบบจำลองความต้านทานสะสมขั้นต่ำ
( Liu et al . , 2010 )
ปัจจุบันศึกษาการประเมินระบบนิเวศเน้นหลักในด้านของธรรมชาตินิเวศวิทยา
,