I see you from across the streetWit

I see you from across the street
With cold eyes, you look at me
And you walk to me, you walk to me

You spit out words that cannot be taken back
With a small voice, you take all our memories
And rip them apart, rip them apart

Your eyes covered me with the blue ocean
And you spit me back out like white cigarette smoke
As if I'm nothing

Just like a sandcastle crumbling with the waves
Just like our memories were never there
You end it like that

I turn around first and get further from you
Although the tips of my hands are still toward you
I'm getting further, I'm getting further

As I hold in this pain that I cannot endure
I try to close my eyes with the last image of you but...

Your eyes covered me with the blue ocean
And you spit me back out like white cigarette smoke
As if I'm nothing

I see you from across the street
With cold eyes, you look at me
And you walk to me, you walk to me

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมเห็นคุณมาจากฝั่งตรงข้ามถนนด้วยสายตาเย็นคุณมองมาที่ผมและคุณเดินกับผมคุณเดินกับผมคุณคายคำที่ไม่สามารถนำกลับไปด้วยเสียงเล็กๆ ที่คุณจะใช้ความทรงจำของเราและตัดพวกเขาออกจากกันฉีกพวกเขานอกเหนือดวงตาของคุณได้รับการคุ้มครองฉันกับทะเลสีฟ้าและคุณคายฉันกลับออกมาเหมือนควันบุหรี่สีขาวเช่นถ้าฉันไม่มีอะไรเช่นเดียวกับทรายบี้กับคลื่นเช่นเดียวกับความทรงจำของเราไม่เคยมีคุณท้ายมันเหมือนว่าฉันหันไปรอบแรกและได้รับเพิ่มเติมจากคุณแม้ว่าเคล็ดลับจากมือของฉันยังคงมีต่อคุณฉันได้รับเพิ่มเติมฉันได้รับต่อไปขณะที่ผมถืออยู่ในความเจ็บปวดที่ฉันไม่สามารถทนนี้ฉันพยายามที่จะปิดตาของฉันกับภาพสุดท้ายของคุณแต่ .. ดวงตาของคุณได้รับการคุ้มครองฉันกับทะเลสีฟ้าและคุณคายฉันกลับออกมาเหมือนควันบุหรี่สีขาวเช่นถ้าฉันไม่มีอะไรที่ผมเห็นคุณมาจากฝั่งตรงข้ามถนนด้วยสายตาเย็นคุณมองมาที่ผมและคุณเดินไปฉันคุณเดินไปผม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผมเห็นคุณจากข้ามถนน
ด้วยดวงตาเย็นชา เธอมองฉัน
และคุณเดินกับผม เธอเดินมา

คุณคายคำที่ไม่สามารถกลับคืน
ด้วยเสียงเล็ก ๆ เธอเอาความทรงจำ
และฉีกพวกเขาออกจากกัน ฉีกพวกเขาออกจากกัน

ตาปกคลุมฉัน กับมหาสมุทรสีฟ้า
และคุณคายฉันออกมา เช่น สีขาวควันบุหรี่
ถ้าผมไม่มีอะไร

เหมือน Sandcastle บี้กับคลื่น
เหมือนความทรงจำที่ไม่เคยมี
คุณจบมันแบบนี้

ฉันหันไปรอบ ๆและได้รับเพิ่มเติมจากคุณ
ถึงแม้ว่าเคล็ดลับของมือผมยังต่อคุณ
ฉันรับต่อไป ฉันรับต่อไป

ที่ผมถืออยู่ในความเจ็บปวดที่ผมไม่สามารถทน
ฉันพยายามหลับตา กับภาพสุดท้ายของคุณ แต่ . . . . . . .

ตาปกคลุมฉันกับบลูโอเชี่ยน
และคุณคายฉันออกมา เช่น สีขาวควันบุหรี่
เหมือนผมเลย

ผมเห็นคุณข้ามถนน
ด้วยดวงตาเย็นชา เธอมองฉัน
และคุณเดินมา เธอเดินมาหาฉัน