Unfortunately, aging is a risk fact

Unfortunately, aging is a risk factor for severe hypoglycemia with efforts to intensify therapy (30).

Asymptomatic hypoglycemia, as assessed by continuous glucose monitoring, is frequent in this population (31).

This increased risk of hypoglycemia appears to be due to an age-related reduction in glucagon secretion, impaired awareness of hypoglycemic warning symptoms and altered psychomotor performance, which prevents the patient from taking steps to treat hypoglycemia (32,33).

Episodes of severe hypoglycemia may increase the risk of dementia (34), although this is controversial.

Cognitive dysfunction in elderly subjects has been identified as a significant risk factor for the development of severe hypoglycemia (35,36).

Therefore, the most important issue to address when attempting to achieve treatment guidelines in elderly patients is to prevent hypoglycemia as much as possible, even if that means that higher glycemic targets must be used.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อับ อายุเป็นปัจจัยเสี่ยงสำหรับ hypoglycemia อย่างรุนแรงกับความพยายามที่จะกระชับบำบัด (30) แสดงอาการ hypoglycemia เป็นประเมิน โดยการตรวจสอบน้ำตาลกลูโคสอย่างต่อเนื่อง เป็นบ่อยในประชากรนี้ (31) Hypoglycemia นี้เสี่ยงดูเหมือนจะ เป็นเนื่องจากการลดอายุที่เกี่ยวข้องในการหลั่งกลูคากอน ความรู้ผู้ที่มีอาการเตือน②ฤทธิ์ลดน้ำตาลและเปลี่ยน psychomotor ประสิทธิภาพ ซึ่งป้องกันไม่ให้ผู้ป่วยทำตามขั้นตอนเยียวยา hypoglycemia (32,33) ตอนของ hypoglycemia รุนแรงอาจเพิ่มความเสี่ยงโรคสมองเสื่อม (34), แม้ว่าจะแย้ง มีการระบุรับรู้ความผิดปกติในเรื่องผู้สูงอายุเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญสำหรับการพัฒนาของ hypoglycemia รุนแรง (35,36) ดังนั้น ปัญหาสำคัญที่สุดเพื่อเมื่อพยายามที่จะบรรลุแนวทางการรักษาในผู้ป่วยสูงอายุได้ให้มากที่สุด hypoglycemia แม้ว่า glycemic สูงที่ต้องใช้เป้าหมาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แต่น่าเสียดายที่อายุเป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดภาวะน้ำตาลในเลือดอย่างรุนแรงมีความพยายามที่จะกระชับการบำบัด (30). ไม่มีอาการภาวะน้ำตาลในเลือด, การประเมินผลจากการตรวจสอบระดับน้ำตาลอย่างต่อเนื่องเป็นบ่อยในประชากรกลุ่มนี้ (31). นี้เพิ่มความเสี่ยงของภาวะน้ำตาลในเลือดที่ดูเหมือนจะเป็นเนื่องจากอายุ ที่เกี่ยวข้องกับการลดการหลั่งฮอร์โมนการรับรู้การด้อยค่าของอาการเตือนฤทธิ์ลดน้ำตาลและประสิทธิภาพการทำงานจิตเปลี่ยนแปลงซึ่งจะช่วยป้องกันผู้ป่วยจากการทำตามขั้นตอนในการรักษาภาวะน้ำตาลในเลือด (32,33). ตอนของภาวะน้ำตาลในเลือดอย่างรุนแรงอาจเพิ่มความเสี่ยงของภาวะสมองเสื่อม (34) แม้ว่าเรื่องนี้ เป็นที่ถกเถียงกัน. ความผิดปกติของความรู้ความเข้าใจในวิชาที่ผู้สูงอายุได้รับการระบุว่าเป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญสำหรับการพัฒนาของภาวะน้ำตาลในเลือดอย่างรุนแรง (35,36). ดังนั้นปัญหาที่สำคัญที่สุดที่จะอยู่เมื่อพยายามที่จะบรรลุแนวทางการรักษาในผู้ป่วยสูงอายุเพื่อป้องกันภาวะน้ำตาลในเลือดเป็น มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้แม้ว่าหมายความว่าระดับน้ำตาลในเลือดสูงกว่าเป้าหมายที่จะต้องใช้