Flavell (1976) defined meta-cogniti

Flavell (1976) defined meta-cognition as ‘‘knowledge concerning one’s own cognitive processes and products or anything related to them” and stated that ‘‘Meta-cognition refers, among other things, to the active monitoring and consequent regulation and orchestration of these processes in relation to the cognitive objects or data on which they bear.” Hype and Bizar (1989) defined meta-cognition as ‘‘a process where the individual carefully considers thought in problem solving situations through the strategies of self-planning, self-monitoring, self-regulating, self-questioning, self-reflecting, or self-reviewing” (p. 1). Also, McKeachie (2000) stated that meta-cognition is thinking about one’s learning and thinking. On the other hand, meta-cognitive strategies are the instructional strategies that allow learners to use their meta-cognition in problem solving. According to Ridley, Schutz, Glanz, and Weinstein (1992), they include taking conscious B. Kim et al. / Computers & Education 52 (2009) 800–810 801control of learning, planning and selecting strategies, monitoring the progress of learning, correcting errors, analyzing the effectiveness of learning strategies, and changing learning behaviors and strategies when necessary. Proceeding from what has been said above, in this study we define meta-cognition as the ability to understand and monitor one’s own thoughts and the assumptions and implications of one’s activities (Brown, Bransford, Ferrara, & Campione, 1983; Butterfield & Belmont, 1977; Falvell, 1979). Flavell (1979) proposed a formal model of meta-cognitive monitoring to include four classes of phenomena and their relationships. According to his model, ‘‘...a person’s ability to control a wide variety of cognitive enterprises occurs through the actions and interactions among four classes of phenomena: (a) meta-cognitive knowledge, (b) meta-cognitive experiences, (c) tasks or goals, and (d) actions or strategies” (p. 906). Blakey and Spence (1990) proposed six strategies for developing meta-cognitive behaviors, these strategies include: identifying ‘‘what you know” and ‘‘what you don’t know”, talking about thinking, keeping a thinking journal, planning and self-regulation, debriefing the thinking process, and selfevaluation. Wahl (2000) presented three meta-cognitive strategies: planning, self-monitoring, and self-evaluation and these can lead to cognitive strategies as in concept maps and outlining. In addition, he presented some questions that facilitate the learners’ meta-cognition, such as ‘How much time do I need to set aside to learn this? (planning)’, ‘Do I understand what I am reading or learning? (self-monitoring)’, and ‘How can I measure my success? (self-evaluation)’.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Flavell (1976) กำหนด meta-ประชานเป็น ''ความรู้เกี่ยวกับตัวเองรับรู้กระบวนการ และผลิตภัณฑ์หรือสิ่งที่เกี่ยวข้องกับพวกเขา" และระบุว่า ''ประชาน Meta อ้าง ในสิ่งอื่น ๆ ตรวจสอบงาน และกฎระเบียบตามมา และข่าวของกระบวนการเหล่านี้เกี่ยวกับการรับรู้วัตถุหรือข้อมูลที่พวกเขารับ" Hype และ Bizar (1989) กำหนด meta-ประชานเป็น "กระบวนการซึ่งแต่ละอย่างรอบคอบพิจารณาคิดในสถานการณ์ปัญหาแก้ปัญหาโดยใช้กลยุทธ์การวางแผนด้วยตนเอง การตรวจสอบด้วยตนเอง ควบคุมตนเอง กันเอง สะท้อนตนเอง หรือทบทวนตนเอง" (p. 1) ยัง McKeachie (2000) กล่าวว่า meta-ประชานจะคิดประมาณหนึ่งเรียนรู้ และคิด บนมืออื่น ๆ meta-รับรู้กลยุทธ์คือ กลยุทธ์การเรียนการสอนที่ให้ผู้เรียนใช้ของ meta-ประชานในการแก้ปัญหา ตามหญ้า Schutz, Glanz โอ (1992), พวกเขารวมถึงการใส่ B. Kim et al. / คอมพิวเตอร์และการศึกษา 52 (2009) 800-810 801control เรียนรู้ วางแผน และเลือกกลยุทธ์ การตรวจสอบความคืบหน้าของการเรียนรู้ การแก้ไขข้อผิดพลาด การวิเคราะห์ประสิทธิผลของกลยุทธ์การเรียนรู้ และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมและกลยุทธ์เมื่อจำเป็นในการเรียนรู้ ดำเนินการต่อจากอะไรมีการกล่าวข้างต้น ในการศึกษานี้เรากำหนด meta-ประชานเป็นความสามารถในการเข้าใจ และการตรวจสอบหนึ่งของความคิด และสมมติฐาน และผลของกิจกรรม (สีน้ำตาล Bransford เฟอร์รารา และ Campione, 1983 Butterfield & Belmont, 1977 Falvell, 1979) Flavell (1979) เสนอแบบจำลองทางการตรวจสอบรับรู้ meta-รวมชั้นสี่ของปรากฏการณ์และความสัมพันธ์ ตามเขาจำลอง, '' ... .a บุคคลความสามารถในการควบคุมองค์กรรับรู้ที่หลากหลายที่เกิดขึ้นผ่านการกระทำและการโต้ตอบระหว่างชั้นสี่ของปรากฏการณ์: (ก) meta-รับรู้ความรู้ ประสบการณ์ (ข) meta-รับรู้, (ค) งาน หรือ เป้าหมาย และ (d) การดำเนินการ หรือกลยุทธ์ " (p. 906) แบลคคีสเปนซ์ (1990) การนำเสนอและ 6 กลยุทธ์สำหรับการพัฒนาพฤติกรรมการรับรู้ meta- กลยุทธ์เหล่านี้รวม: ระบุ ''สิ่งที่คุณทราบ"และ"สิ่งที่คุณไม่ทราบ" พูดคุยเกี่ยวกับความคิด รักษาความคิดสมุด วางแผน และ ควบคุมตนเอง debriefing กระบวนการคิด และ selfevaluation Wahl (2000) นำเสนอกลยุทธ์สามรับรู้ meta-: วางแผน ตรวจ สอบด้วยตนเอง และการประเมินตนเอง และเหล่านี้สามารถนำไปสู่กลยุทธ์การรับรู้ในแนวความคิดและเค้าร่างได้ นอกจากนี้ เขานำเสนอคำถามที่อำนวยความสะดวกของผู้เรียน meta-ประชาน เช่น ' เวลาต้องการดองการเรียนนี้หรือไม่ (วางแผน)', ' ทำฉันเข้าใจว่าฉันอ่าน หรือเรียนรู้ได้อย่างไร (ตรวจสอบด้วยตนเอง) ", และ" วิธีสามารถฉันวัดความสำเร็จของฉัน (ประเมินตนเอง)'.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Flavell (1976) กำหนดความรู้ความเข้าใจ meta-เป็น '' ความรู้เกี่ยวกับกระบวนการทางความรู้ของตัวเองหนึ่งและผลิตภัณฑ์หรือสิ่งที่เกี่ยวข้องกับพวกเขา "และระบุว่า '' Meta-ความรู้ความเข้าใจหมายในสิ่งอื่น ๆ เพื่อตรวจสอบการใช้งานและการควบคุมที่เกิดขึ้นและการประสานของเหล่านี้ กระบวนการที่เกี่ยวข้องกับวัตถุองค์ความรู้หรือข้อมูลที่พวกเขาทน. "Hype และ Bizar (1989) กำหนดความรู้ความเข้าใจ meta-เป็น '' เป็นกระบวนการที่บุคคลพิจารณาอย่างรอบคอบคิดในการแก้ปัญหาสถานการณ์ผ่านทางกลยุทธ์ของตนเองการวางแผนการด้วยตนเอง ตรวจสอบตัวเองควบคุมตัวเองตั้งคำถามตัวเองสะท้อนให้เห็นถึงหรือทบทวนตัวเอง "(พี. 1) นอกจากนี้ McKeachie (2000) ระบุว่าเมตาความรู้มีความคิดเกี่ยวกับการเรียนรู้ของคนและความคิด ในทางตรงกันข้ามกลยุทธ์เมตาองค์ความรู้เป็นกลยุทธ์การเรียนการสอนที่ช่วยให้ผู้เรียนที่จะใช้เมตาความรู้ความเข้าใจของพวกเขาในการแก้ปัญหา ตามที่ริดลีย์, Schutz, Glanz และเวนสไตน์ (1992) พวกเขารวมถึงการใส่ใจบีคิมและคณะ / คอมพิวเตอร์และการศึกษา 52 ​​(2009) 800-810 801control ของการเรียนรู้การวางแผนและการเลือกกลยุทธ์การติดตามความคืบหน้าของการเรียนรู้การแก้ไขข้อผิดพลาดในการวิเคราะห์ประสิทธิภาพของกลยุทธ์การเรียนรู้และการเปลี่ยนพฤติกรรมการเรียนรู้และกลยุทธ์เมื่อมีความจำเป็น การดำเนินการจากสิ่งที่ได้รับการกล่าวข้างต้นในการศึกษานี้เรากำหนดเมตาความรู้ความสามารถในการทำความเข้าใจและตรวจสอบความคิดของตัวเองและการตั้งสมมติฐานและผลกระทบของกิจกรรมหนึ่งของ (สีน้ำตาล, Bransford, เฟอร์ราราและ Campione 1983; ฟีลด์และเบลมอนต์ 1977; Falvell, 1979) Flavell (1979) ได้เสนอรูปแบบที่เป็นทางการของการตรวจสอบเมตาองค์ความรู้ที่จะรวมสี่ชั้นของปรากฏการณ์และความสัมพันธ์ของพวกเขา ตามรูปแบบของเขา '' ... ความสามารถของบุคคลในการควบคุมที่หลากหลายของผู้ประกอบการองค์ความรู้ที่เกิดขึ้นผ่านการกระทำและการมีปฏิสัมพันธ์ในหมู่สี่ชั้นของปรากฏการณ์ (ก) ความรู้เมตาองค์ความรู้ (ข) ประสบการณ์อภิปัญญา ( ค) การงานหรือเป้าหมายและ (ง) การดำเนินการหรือกลยุทธ์ "(พี. 906) เบลคีย์และสเปน (1990) เสนอหกกลยุทธ์สำหรับการพัฒนาพฤติกรรมการเมตาปัญญากลยุทธ์เหล่านี้รวมถึงการระบุ '' สิ่งที่คุณรู้ "และ '' สิ่งที่คุณไม่ทราบว่า" การพูดคุยเกี่ยวกับการคิด, การเก็บรักษาวารสารการคิดการวางแผนและตนเอง -regulation, debriefing กระบวนการคิดและ selfevaluation Wahl (2000) นำเสนอสามกลยุทธ์เมตาองค์ความรู้: การวางแผนการตรวจสอบตนเองและการประเมินผลตนเองและสิ่งเหล่านี้สามารถนำไปสู่​​องค์ความรู้เป็นกลยุทธ์ในแผนที่ความคิดและสรุป นอกจากนี้เขานำเสนอคำถามบางอย่างที่อำนวยความสะดวกของผู้เรียนเมตาความรู้ความเข้าใจเช่น 'เวลาเท่าไหร่ฉันจะต้องตั้งสำรองในการเรียนรู้นี้หรือไม่? (การวางแผน) ',' ฉันเข้าใจสิ่งที่ผมกำลังอ่านหนังสือหรือการเรียนรู้? (ตรวจสอบตนเอง) 'และ' ฉันจะสามารถวัดความสำเร็จของฉันได้อย่างไร (ประเมินตนเอง)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Flavell (1976) defined meta-cognition as ‘‘knowledge concerning one’s own cognitive processes and products or anything related to them” and stated that ‘‘Meta-cognition refers, among other things, to the active monitoring and consequent regulation and orchestration of these processes in relation to the cognitive objects or data on which they bear.” Hype and Bizar (1989) defined meta-cognition as ‘‘a process where the individual carefully considers thought in problem solving situations through the strategies of self-planning, self-monitoring, self-regulating, self-questioning, self-reflecting, or self-reviewing” (p. 1). Also, McKeachie (2000) stated that meta-cognition is thinking about one’s learning and thinking. On the other hand,อภิปัญญากลยุทธ์เป็นกลยุทธ์การสอนที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถใช้ความรู้ meta ของพวกเขาในการแก้ไขปัญหา ตามริดลีย์ , ที่พักอาศัย , glanz และ Weinstein ( 1992 ) , พวกเขารวมถึงการมีสติ . Kim et al . & / คอมพิวเตอร์ศึกษา 52 ( 2009 ) 800 – 810 801control การเรียนรู้ การวางแผนและการเลือกกลยุทธ์ ติดตามความก้าวหน้าของการเรียนรู้ การแก้ไขข้อผิดพลาด analyzing the effectiveness of learning strategies, and changing learning behaviors and strategies when necessary. Proceeding from what has been said above, in this study we define meta-cognition as the ability to understand and monitor one’s own thoughts and the assumptions and implications of one’s activities (Brown, Bransford, Ferrara, & Campione, 1983; Butterfield & Belmont, 1977; Falvell, 1979). Flavell (1979) proposed a formal model of meta-cognitive monitoring to include four classes of phenomena and their relationships. According to his model, ‘‘...a person’s ability to control a wide variety of cognitive enterprises occurs through the actions and interactions among four classes of phenomena: (a) meta-cognitive knowledge, (b) meta-cognitive experiences,( C ) งานหรือเป้าหมาย และ ( ง ) การกระทำหรือกลยุทธ์ " ( หน้า 906 ) เบลคีย์ และ สเปนซ์ ( 1990 ) เสนอ 6 ยุทธศาสตร์การพัฒนา Meta รับรู้พฤติกรรม กลยุทธ์เหล่านี้รวมถึง : การระบุ " รู้ " และ " ไม่รู้ " พูดถึงการคิด , การคิด การวางแผน และการควบคุมตนเองสอบสวนบันทึกกระบวนการคิด และ selfevaluation . Wahl (2000) presented three meta-cognitive strategies: planning, self-monitoring, and self-evaluation and these can lead to cognitive strategies as in concept maps and outlining. In addition, he presented some questions that facilitate the learners’ meta-cognition, such as ‘How much time do I need to set aside to learn this? (planning)’, ‘Do I understand what I am reading or learning?( บรรยากาศ ) ' และ ' ฉันสามารถวัดความสำเร็จของฉัน ( การประเมินตนเอง ) '