You can't stay here, said the villa

You can't stay here, said the villagers.
There's no food for you! And they raced back to
their houses to make sure no one would steal their
food while they were away.

That doesn't matter, said the stranger. I have everything I need.

He gathered sticks and built a fire in the
middle of the main square. Then he placed his pot on the fire
and added some water. He glanced around and noticed that
he was being watched from every window and from every
doorway. He smiled with satisfaction as the steam rose from
the pot. Next, he took an ordinary stone from his pocket,
which he carefully placed in the pot. He stirred the soup and waited patiently for it to boil.

By this time, the villagers were full of curiosity. Several of them had gathered
around the pot. dWhat are you making?g they asked.
dStone soup,g replied the man. dIt smells good, doesnrt it?g And he sniffed the
soup and smiled in anticipation. dOf course, a little salt and pepper would really help
the flavor.g
dI think I could find some salt and pepper,g said one of the women, and she ran
back to her house to fetch the salt and
pepper to add to the soup.
dHow tasty it would be with a tiny
piece of garlic,g said the traveler.
dI might have a tiny piece of
garlic,g said another villager.
dIf only we had some potatoes, too,
then it would really be delicious,g said the
stranger.
dIrll get you a potato,g said another
man and rushed home to fetch it.
D Soon the rumor had spread around the whole village. Someone was making
a delicious soup with a special stone. People came from every house to smell the
bubbling soup, and each of them brought an extra ingredient to make the soup taste
even better. They were so hungry, and the soup smelled so good. dIt must be that
special stone,g they said.
Finally, the man declared that the soup was ready and it was time to eat.
The villagers each brought a dish, and there was plenty of food for everyone. They
talked and laughed, and for a while they forgot the famine and the cold. Even long after
the famine had ended, people still remembered that night and the finest soup they had
ever tasted.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณไม่สามารถพักที่นี่ กล่าวว่า ชาวบ้านมีอาหารไม่มีสำหรับคุณ และพวกเขา raced กลับไปบ้านของพวกเขาให้แน่ใจว่า ใครจะขโมยของพวกเขาอาหารในขณะที่พวกเขาไปที่ไม่ได้เรื่อง คนแปลกหน้ากล่าวว่า มีทุกอย่างที่ต้องการเขารวบรวมแท่ง และแห่งไฟกลางของตารางหลัก เขาอยู่ของเขาหม้อไฟเพิ่มน้ำ เขา glanced สถาน และสังเกตด้วยว่าเขาได้กำลังเฝ้าดู จากหน้าต่างทุก และทุกประตู ยิ้ม ด้วยความพึงพอใจเป็นไอน้ำกุหลาบจากหม้อ ถัดไป เขาเอาหินเป็นธรรมดาจากกระเป๋าของเขาที่เขาวางไว้ในหม้ออย่างระมัดระวัง เขากวนน้ำซุป และอดทนรอมันต้มโดยเวลานี้ ชาวบ้านเต็มไปด้วยความอยากรู้ ได้รวบรวมรอบหม้อ dWhat คุณทำใจ? g เขาก็ถาม dStone ซุป g ตอบชายคนนั้น dIt กลิ่นดี doesnrt มัน? g และเขา sniffedซุปและยิ้มในความคาดหมาย หลักสูตรของกรม การเล็กน้อยเกลือ และพริกไทยจะช่วยเหลือจริง ๆflavor.g ดิคิดว่า ฉันได้พบบางเกลือและพริกไทย g กล่าวว่า ผู้หญิงอย่างใดอย่างหนึ่ง และเธอวิ่งกลับไปบ้านเพื่อนำเกลือ และพริกไทยเพิ่มให้กับน้ำซุป โรงแรมโดห์วอร่อยมันจะ มีตัวเล็ก ๆชิ้นกระเทียม g กล่าวว่า นักท่องเที่ยว ดีอาจมีชิ้นส่วนเล็ก ๆ ของกระเทียม g กล่าวว่า ชาวบ้านอีก dIf เรามีแค่ บางอย่างมันฝรั่ง เกินไปแล้วจริง ๆ จะอร่อย g กล่าวว่า การคนแปลกหน้า dIrll ได้รับเป็นมันฝรั่ง g กล่าวอีกคนและบ้านที่วิ่งนำมันD เร็ว ๆ นี้ข่าวลือได้แพร่กระจายไปทั่วหมู่บ้านทั้งหมด คนถูกทำซุปอร่อย ด้วยหินพิเศษ คนมาจากบ้านไปทุกน้ำไหลเอื่อย ๆ และแต่ละของพวกเขานำส่วนผสมพิเศษเพื่อให้รสชาติของน้ำซุปแม้แต่สิ่งที่ดีกว่า พวกเขาหิวมาก และน้ำซุปกลิ่นดี dIt ต้องที่พิเศษหิน กรัมกล่าว สุดท้าย คนที่ประกาศว่า น้ำซุปพร้อม และก็เวลากินชาวบ้านแต่ละนำจาน และมีอาหารสำหรับทุกคน พวกเขาพูดคุย และ หัวเราะ และในขณะพวกเขาลืมทุพภิกขภัยและความหนาว ยาวถึงหลังภาวะสิ้นสุดลง คนยังจำได้ว่า กลางคืนและซุปดีมีเคยลิ้มรส

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คุณไม่สามารถอยู่ที่นี่กล่าวว่าชาวบ้าน.
มีอาหารสำหรับคุณไม่ได้! และพวกเขาก็วิ่งกลับไปที่
บ้านของพวกเขาเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครจะขโมยของพวกเขา
อาหารในขณะที่พวกเขากำลังออกไป. ที่ไม่ได้เรื่องกล่าวว่าคนแปลกหน้า ฉันได้ทุกอย่างที่ฉันต้องการ. เขารวบรวมไม้และสร้างไฟในช่วงกลางของตารางหลัก จากนั้นเขาก็วางหม้อของเขาในไฟและเพิ่มน้ำบางส่วน เขามองไปรอบ ๆ และสังเกตเห็นว่าเขากำลังถูกจับตามองจากหน้าต่างทุกคนและจากทุกประตู เขายิ้มกับความพึงพอใจเป็นไอน้ำเพิ่มขึ้นจากหม้อ ต่อไปเขาก็เอาหินสามัญจากกระเป๋าของเขาซึ่งเขาวางอย่างระมัดระวังในหม้อ เขาขยับซุปและรอคอยอย่างอดทนเพื่อให้เดือด. โดยขณะนี้ชาวบ้านก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น หลายคนได้รวมตัวกันรอบหม้อ dWhat ที่คุณทำ? กรัมพวกเขาถาม. ซุป dStone กรัมตอบคน DIT มีกลิ่นที่ดี doesnrt มันได้หรือไม่กรัมและเขาดมกลิ่นน้ำซุปและยิ้มในความคาดหมาย แน่นอนอานนท์, เกลือและพริกไทยเล็กน้อยจริงๆจะช่วยflavor.g dI คิดว่าฉันสามารถหาบางเกลือและพริกไทยกรัมกล่าวว่าหนึ่งในผู้หญิงและเธอก็วิ่งกลับไปที่บ้านของเธอเพื่อเรียกเกลือและพริกไทยเพื่อเพิ่มน้ำซุป . Dhow อร่อยมันจะมีขนาดเล็กชิ้นส่วนของกระเทียมกรัมกล่าวว่าเดินทาง. dI อาจมีชิ้นส่วนเล็ก ๆ ของกระเทียมกรัมกล่าวว่าชาวบ้านอีก. DIF เดียวที่เราได้มันฝรั่งบางเกินไปแล้วจริงๆมันจะอร่อยกรัมกล่าวว่า. คนแปลกหน้าdIrll ให้คุณได้รับมันฝรั่งกรัมกล่าวว่าอีกคนและรีบกลับบ้านไปเอามัน. D เร็ว ๆ นี้ข่าวลือได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งหมู่บ้าน ใครบางคนกำลังทำซุปอร่อยกับหินพิเศษ คนที่มาจากบ้านทุกหลังในการดมกลิ่นน้ำซุปเดือดและแต่ละของพวกเขานำส่วนผสมพิเศษที่จะทำให้รสชาติน้ำซุปที่ดียิ่งขึ้น พวกเขาหิวมากและน้ำซุปกลิ่นที่ดีเพื่อให้ DIT ต้องเป็นไปได้ว่าหินพิเศษกรัมพวกเขากล่าวว่า. ในที่สุดชายคนนั้นบอกว่าน้ำซุปก็พร้อมและมันเป็นเวลาที่จะกิน. ชาวบ้านแต่ละคนนำอาหารและมีความอุดมสมบูรณ์ของอาหารสำหรับทุกคน พวกเขาได้พูดคุยและหัวเราะและในขณะที่พวกเขาลืมความอดอยากและความหนาวเย็น แม้นานหลังจากที่อดอยากจบคนยังคงจำได้ว่าคืนและน้ำซุปที่ดีที่สุดที่พวกเขาได้ลิ้มรสเคย