Jack the Ripper is the best-known n

Jack the Ripper is the best-known name given to an unidentified serial killer who was active in the largely impoverished areas in and around the Whitechapel district of London in 1888. The name originated in a letter written by someone claiming to be the murderer that was widely disseminated in the media. The letter is widely believed to have been a hoax, and may have been written by a journalist in a deliberate attempt to heighten interest in the story. Within the crime case files as well as journalistic accounts the killer was known as "the Whitechapel Murderer" as well as "Leather Apron".

Attacks ascribed to the Ripper typically involved female prostitutes who lived and worked in the slums of London and whose throats were cut prior to abdominal mutilations. The removal of internal organs from at least three of the victims led to proposals that their killer possessed anatomical or surgical knowledge. Rumours that the murders were connected intensified in September and October 1888, and letters from a writer or writers purporting to be the murderer were received by media outlets and Scotland Yard. The "From Hell" letter, received by George Lusk of the Whitechapel Vigilance Committee, included half of a preserved human kidney, supposedly from one of the victims. Mainly because of the extraordinarily brutal character of the murders, and because of media treatment of the events, the public came increasingly to believe in a single serial killer known as "Jack the Ripper".

Extensive newspaper coverage bestowed widespread and enduring international notoriety on the Ripper, and his legend solidified. An investigation into a series of eleven brutal killings in Whitechapel up to 1891 was unable to connect all the killings conclusively to the murders of 1888. Five victims: Mary Ann Nichols, Annie Chapman, Elizabeth Stride, Catherine Eddowes and Mary Jane Kelly, all murdered between 31 August and 9 November 1888, are known as the "canonical five" and their murders are often considered the most likely to be linked. As the murders were never solved, the legends surrounding them became a combination of genuine historical research, folklore, and pseudohistory. The term "ripperology" was coined to describe the study and analysis of the Ripper cases. There are now over one hundred theories about the Ripper's identity, and the murders have inspired multiple works of fiction.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แจ็คเดอะริปเปอร์เป็นชื่อรู้จักฆาตกรไม่ได้ระบุที่ถูกใช้งานอยู่ในพื้นที่เป็นส่วนใหญ่จนใน และ รอบ ๆ เขตลอนดอน Whitechapel ใน 1888 ชื่อมาในจดหมายที่เขียน โดยคนว่า เป็น ฆาตกรที่ถูกเผยแพร่ในสื่อ ตัวอักษรกันอย่างแพร่หลายเชื่อว่ามีการหลอกลวง และมีการเขียน โดยนักข่าวในความพยายามกระทำโขย่งสนใจในเรื่องการ ภายในอาชญากรรม กรณีแฟ้มบัญชีเช่น journalistic เป็นนักฆ่าที่ถูกเรียกว่า "ฆาตกร Whitechapel" และ "หนังเอี๊ยม"

โจมตี ascribed เดอะริปเปอร์โดยทั่วไปจะเกี่ยวข้องกับโสเภณีหญิงที่อาศัย และทำงานใน slums ลอนดอน และลำคอถูกตัดก่อน mutilations ท้อง เอาอวัยวะภายใน 3 ของผู้ที่นำไปสู่ข้อเสนอว่า นักฆ่าของพวกเขาต้องมีความรู้กายวิภาค หรือผ่าตัด ข่าวลือที่ว่า ฆาตกรที่ถูกเชื่อมต่อ intensified ในเดือนกันยายนและ 1888 ตุลาคม และจดหมายจากนักเขียนหรือนักเขียน purporting เป็น ฆาตกรได้รับ โดยร้านสื่อและสกอตแลนด์ยาร์ด จดหมาย "จากนรก" ได้รับ โดยจอร์จ Lusk ของ Whitechapel ระมัดระวังกรรมการ รวมครึ่งหนึ่งของการรักษามนุษย์ไต จากเหยื่อคาดคะเน ส่วนใหญ่เนื่องจากอักขระรองโหดร้ายของฆาตกร และเนื่องจากรักษาสื่อเหตุการณ์ สาธารณะมาเรื่อย ๆ เชื่อฆาตกรหมายเดียวที่เรียกว่า "Jack the Ripper"

หนังสือพิมพ์อย่างละเอียดครอบคลุมแผ่นดิน notoriety นานาชาติอย่างกว้างขวาง และยั่งยืนบนเดอะริปเปอร์ และตำนานของเขาหล่อ การสอบสวนในชุด 11 โหดร้ายฆาตกรรมใน Whitechapel ถึง 1891 ไม่สามารถเชื่อมต่อรายได้ทั้งหมดเห็นการฆาตกรรมของ 1888 เหยื่อที่ห้า: แมรีแอนน์นิโคล แอนนี่แช็ปแมน อลิซาเบธตอนค่ำ แคทเธอรี Eddowes และแมรี่เจน เคลลี่ ฆาตกรรมระหว่าง 31 สิงหาคมและ 9 1888 พฤศจิกายน ทั้งหมด เป็นที่รู้จักกันเป็น "ห้ามาตรฐาน" และฆ่าคนของพวกเขามักจะถือว่าที่มักเชื่อมโยงกัน ตามฆ่าคนไม่เคยถูกแก้ไข ตำนานรอบพวกเขากลายเป็น งานวิจัยทางประวัติศาสตร์ของแท้ พื้นบ้าน และ pseudohistory คำว่า "ripperology" ถูกจังหวะเพื่ออธิบายการศึกษาและวิเคราะห์กรณี Ripper ตอนนี้มีร้อยกว่าทฤษฎีเกี่ยวกับข้อมูลประจำตัวของริปเปอร์ และพม่ามีแรงบันดาลใจจากผลงานหลายของนิยาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แจ็คเดอะริปเปอร์เป็นชื่อที่รู้จักกันดีให้กับฆาตกรต่อเนื่องที่ไม่ปรากฏชื่อผู้ที่กำลังทำงานอยู่ในพื้นที่ยากจนส่วนใหญ่ในและรอบเขตไวท์ชาเพิลลอนดอนในปี 1888 ชื่อที่เกิดขึ้นในจดหมายที่เขียนโดยคนที่อ้างว่าเป็นฆาตกรที่ เผยแพร่อย่างกว้างขวางในสื่อ ตัวอักษรที่เป็นที่เชื่อกันว่าจะได้รับการหลอกลวงและอาจได้รับการเขียนโดยนักข่าวในความพยายามโดยเจตนาเพื่อเพิ่มความน่าสนใจในเรื่องนี้ ในกรณีความผิดทางอาญาไฟล์เช่นเดียวกับบัญชีของนักข่าวนักฆ่าที่รู้จักในฐานะ "ฆาตกรไวท์" เช่นเดียวกับ "ผ้ากันเปื้อนหนัง" โจมตีกำหนดเดอะริปเปอร์หญิงโสเภณีมักจะเกี่ยวข้องกับการที่อาศัยและทำงานอยู่ในชุมชนแออัดของกรุงลอนดอนและมีลำคอของเขา ตัดก่อนที่จะถูกเชือดท้อง การกำจัดของอวัยวะภายในจากอย่างน้อยสามของเหยื่อที่นำไปสู่ข้อเสนอว่าฆาตกรของพวกเขามีความรู้ทางกายวิภาคหรือการผ่าตัด ข่าวลือว่าการฆาตกรรมที่เชื่อมต่อความรุนแรงในเดือนกันยายนและตุลาคม 1888 และจดหมายจากนักเขียนหรือนักเขียนที่อ้างตัวว่าเป็นฆาตกรได้ที่ได้รับจากสื่อและสกอตแลนด์ยาร์ด "จากนรก" จดหมายที่ได้รับจากจอร์จ Lusk ของคณะกรรมการระมัดระวังไวท์ชาเพิลรวมครึ่งหนึ่งของไตของมนุษย์ที่เก็บรักษาไว้ตามที่คาดคะเนจากหนึ่งในผู้ประสบภัย ส่วนใหญ่เป็นเพราะตัวละครที่โหดร้ายผิดปกติของการฆาตกรรมและเพราะการรักษาสื่อของเหตุการณ์ที่ประชาชนเข้ามามากขึ้นที่จะเชื่อในฆาตกรต่อเนื่องเป็นหนึ่งเดียวที่เรียกว่า "แจ็คเดอะริปเปอร์" รายงานข่าวหนังสือพิมพ์กว้างขวางมอบให้อย่างกว้างขวางและยั่งยืนระหว่างประเทศเกี่ยวกับความประพฤติ เดอะริปเปอร์และตำนานของผลึก การตรวจสอบเป็นชุดของสิบเอ็ดฆ่าโหดใน Whitechapel ถึง 1891 ก็ไม่สามารถที่จะเชื่อมต่อการฆ่าทั้งหมดสรุปการฆาตกรรมของปี 1888 ห้าเหยื่อ: แมรี่แอนนิโคลส์, แอนนี่แชปแมน, เอลิซาเบ Stride แคทเธอรี Eddowes และแมรี่เจนเคลลี่ถูกฆ่าตายทั้งหมด ระหว่าง 31 สิงหาคมและ 9 พฤศจิกายน 1888 เป็นที่รู้จักกันในฐานะ "บัญญัติห้า" และการฆาตกรรมของพวกเขามักจะคิดว่าส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะเชื่อมโยง ในขณะที่การฆาตกรรมไม่เคยถูกแก้ไขตำนานล้อมรอบพวกเขากลายเป็นที่รวมกันของแท้ประวัติศาสตร์วิจัยชาวบ้านและ pseudohistory คำว่า "ripperology" ได้รับการประกาศเกียรติคุณในการอธิบายถึงการศึกษาและการวิเคราะห์กรณี Ripper ขณะนี้มีกว่าหนึ่งร้อยทฤษฎีเกี่ยวกับตัวตนเดอะริปเปอร์และการฆาตกรรมมีแรงบันดาลใจหลาย ๆ ผลงานของนิยาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ เป็นที่รู้จักกันดี ชื่อที่ไม่ปรากฏชื่อฆาตกรต่อเนื่อง ที่ถูกใช้งานในพื้นที่ส่วนใหญ่ที่ยากจนใน และ รอบ ๆเขตไวท์ชาเพลของลอนดอนใน 1 , 888 . ชื่อที่มาในจดหมายที่เขียนโดยคนที่อ้างว่าเป็นฆาตกรที่ถูกเผยแพร่อย่างกว้างขวางในสื่อ จดหมายเป็นที่เชื่อกันอย่างกว้างขวางได้รับการหลอกลวงและอาจจะถูกเขียนโดยนักข่าวในความพยายามโดยเจตนาที่จะเพิ่มระดับความสนใจในเรื่อง ในแฟ้มคดีอาชญากรรมเช่นเดียวกับบัญชีจรรยาบรรณนักฆ่าเป็นที่รู้จักกันเป็น " ฆาตกรฆาตกร " เป็น " ผ้ากันเปื้อนหนัง " .

การโจมตี ascribed ไป Ripper มักจะเกี่ยวข้องกับหญิงโสเภณีที่อาศัยและทำงานอยู่ในชุมชนแออัดของลอนดอน และที่ลำคอถูกตัดก่อนที่จะเห็นหน้าท้อง เอาอวัยวะภายในจากอย่างน้อยสามของผู้นำข้อเสนอที่ตนครอบครองวิภาค หรือนักฆ่าศัลยกรรมความรู้ . เกี่ยวกับการฆาตกรรมเกี่ยวข้องอย่างเข้มข้นในเดือนกันยายนและตุลาคม 1888และจดหมายจากนักเขียนหรือนักเขียน purporting เป็นฆาตกรที่ได้รับ โดยสื่อ และ สก็อตแลนด์ ยาร์ด " จดหมายจากนรก " ที่ได้รับจาก จอร์จ รูสก์ของฆาตกรคณะกรรมการ vigilance , รวมครึ่งหนึ่งของไตรักษามนุษย์ที่คาดคะเนจากเหยื่อรายนึง เพราะส่วนใหญ่ของตัวละครโคตรโหดร้ายของการฆาตกรรมและเพราะสื่อการรักษาของกิจกรรมสาธารณะมามากขึ้นที่จะเชื่อในเดี่ยวฆาตกรต่อเนื่อง เรียกว่า " แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ "

ให้แพร่หลายกว้างขวางครอบคลุมหนังสือพิมพ์และอดทนความอื้อฉาวระหว่างประเทศใน Ripper , และตำนานของเขาแข็ง .สอบสวนชุด 11 โหดฆ่าในฆาตกรถึง 1891 คือไม่สามารถเชื่อมต่อการสังหารทั้งหมดสรุปการฆาตกรรมของ 1 . 5 เหยื่อ : แมรี่ แอน นิโคลส์ , Annie Chapman , Elizabeth Stride แคทเธอรีน eddowes และแมรี่เจนเคลลี่ ทุกคนถูกฆ่า ระหว่างวันที่ 31 สิงหาคมถึง 9 พฤศจิกายน 1888จะเรียกว่า " แบบมาตรฐาน 5 " และการฆาตกรรมของพวกเขามักจะถือว่ามีแนวโน้มที่จะเชื่อมโยง เป็นฆาตกรรม ไม่เคยแก้ไข ตำนานรอบพวกเขากลายเป็นการรวมกันของการวิจัยทางประวัติศาสตร์ของแท้ คติชนวิทยา และ pseudohistory . คำว่า " ripperology " ประกาศเกียรติคุณเพื่ออธิบายการศึกษาและวิเคราะห์นี้กรณีขณะนี้มีมากกว่าหนึ่งร้อยทฤษฎีเกี่ยวกับตัวตนของนักฆ่าและการฆาตกรรมได้แรงบันดาลใจจากผลงานหลายของนวนิยาย