Dead and forgotten—postmortem time

Dead and forgotten—postmortem time before discovery as indicator of social isolation and inadequate mental healthcare in schizophrenia

Abstract
The psychiatric care of patients with schizophrenia has changed dramatically following the “deinstitutionalization” of mental health care in many Western countries. In a study of forensic autopsies in the Swedish city of Malmö between 1952 and 2005, we found an increase over time in the number of patients with schizophrenia whose bodies were not discovered until late after death, which correlated closely with the decrease in the number of hospital beds in the psychiatric services used by this group of patients. This indicates a strong increase in the social isolation and unavailability of adequate mental health care for patients with
schizophrenia.
1. Introduction
The psychiatric care of patients with schizophrenia and
other serious psychiatric diseases has changed dramatically
following the process of “deinstitutionalization”
of national mental health care in many Western countries
over the last few decades, which has led to, among other
changes, a decrease in the number of available hospital
beds and the decentralization of mental health care.
In view of the often profoundly debilitating cognitive
and behavioral disorders in patients with schizophrenia,
there have long been concerns about the possible
consequences of these organizational changes for these
patients' wellbeing. We earlier observed an increase
over time in both the overall mortality, and in the proportion
of suicides among the deaths, as well as in the
proportion of deaths due to unknown causes in these
patients (Nilsson and Lögdberg, 2005).
The objective of this study was to analyze the consequences
of these changes on one indicator of social
isolation among patients with schizophrenia — postmortem
time before discovery (PTD). We used a
frequency of PTD≥5 days as a marker of social isolation.
Although two studies have describedmedical correlates of
long PTD, such correlates have not previously been
reported for schizophrenia and other severe brain disorders
(Hönigschnabl et al., 2002; Thiblin et al., 2004, and
Thiblin et al., personal communication 2006).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เวลาตายและลืม-ชันสูตรศพก่อนการค้นพบเป็นตัวบ่งชี้การแยกทางสังคมและการดูแลสุขภาพจิตที่ไม่เพียงพอในโรคจิตเภทบทคัดย่อดูแลผู้ป่วยจิตเวชของผู้ป่วยจิตเภทที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วต่อไปนี้"deinstitutionalization" ของการดูแลสุขภาพจิตในหลายประเทศทางตะวันตก ในการศึกษาของการชันสูตรศพทางนิติเวชในเมืองสวีเดนMalmöระหว่างปี 1952 และปี 2005 เราพบว่าการเพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปในจำนวนของผู้ป่วยที่มีอาการจิตเภทที่มีร่างกายไม่ได้ถูกค้นพบจนดึกหลังจากการเสียชีวิตซึ่งมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการลดลงของจำนวนที่ เตียงของโรงพยาบาลจิตเวชในการให้บริการที่ใช้โดยผู้ป่วยกลุ่มนี้ นี้แสดงให้เห็นการเพิ่มขึ้นอย่างแข็งแกร่งในการแยกทางสังคมและความไม่พร้อมของการดูแลสุขภาพจิตที่เพียงพอสำหรับผู้ป่วยที่มีอาการจิตเภท. 1 บทนำดูแลผู้ป่วยจิตเวชของผู้ป่วยที่มีอาการจิตเภทและอื่นๆ โรคทางจิตเวชที่รุนแรงมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากต่อไปนี้ขั้นตอนของการ"deinstitutionalization" ของการดูแลสุขภาพจิตแห่งชาติในหลายประเทศทางตะวันตกในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาซึ่งได้นำไปสู่หมู่อื่น ๆ การเปลี่ยนแปลงที่ลดลงใน จำนวนของโรงพยาบาลที่มีอยู่เตียงและการกระจายอำนาจของการดูแลสุขภาพจิต. ในมุมมองของบั่นทอนความรู้ความเข้าใจอย่างลึกซึ้งมักจะมีความผิดปกติและพฤติกรรมในผู้ป่วยที่มีอาการจิตเภท, มีความกังวลมานานแล้วเกี่ยวกับความเป็นไปได้ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงขององค์กรเหล่านี้เหล่านี้คุณภาพชีวิตของผู้ป่วย เราก่อนหน้านี้ตั้งข้อสังเกตเพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปทั้งในการเสียชีวิตโดยรวมและในสัดส่วนของการฆ่าตัวตายในหมู่ผู้เสียชีวิตได้เป็นอย่างดีในขณะที่สัดส่วนของการเสียชีวิตเนื่องจากไม่ทราบสาเหตุเหล่านี้ผู้ป่วย(ค๊และLögdberg 2005). วัตถุประสงค์ของการนี้ การศึกษาเพื่อวิเคราะห์ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้บนหนึ่งในตัวบ่งชี้ของสังคมการแยกผู้ป่วยที่มีอาการจิตเภท- ชันสูตรศพครั้งก่อนการค้นพบ(PTD) เราใช้ความถี่ของวันPTD≥5เป็นเครื่องหมายของการแยกทางสังคม. แม้ว่าการศึกษาทั้งสองมีความสัมพันธ์ describedmedical ของPTD ยาวความสัมพันธ์ดังกล่าวยังไม่ได้รับก่อนหน้านี้รายงานโรคจิตเภทและความผิดปกติของสมองอย่างรุนแรง(Hönigschnabl, et al., 2002; et Thiblin al., 2004 และThiblin et al., 2006 การสื่อสารส่วนบุคคล)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตายแล้วลืมเวลาและเสียชีวิตก่อนการค้นพบเป็นตัวบ่งชี้ของการแยกทางสังคมปัญหาผู้ป่วยจิตเวชในผู้ป่วยจิตเภท


เป็นจิตเวชดูแลผู้ป่วยจิตเภทที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากต่อ " การตกแต่งเล็บ " ของการดูแลสุขภาพจิตในหลายประเทศแถบตะวันตก . ในการศึกษาการชันสูตรศพนิติเวชในเมืองของสวีเดนลุมเมนระหว่าง 2495 และ 2005เราพบเพิ่มขึ้นตลอดเวลาในจํานวนผู้ป่วยจิตเภทที่มีร่างกายไม่พบจนกระทั่งหลังความตาย ซึ่งมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการลดลงของจำนวนเตียงในโรงพยาบาลจิตเวช บริการที่ใช้โดยผู้ป่วยกลุ่มนี้ . นี้บ่งชี้ว่า เพิ่มแรงในการแยกทางสังคมและ unavailability ของการดูแลสุขภาพจิตผู้ป่วย
อย่างเพียงพอโรคจิตเภท .
1 บทนำ
การพยาบาลจิตเวชของผู้ป่วยจิตเภท
โรคจิตเวชร้ายแรงอื่นที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก
ตามกระบวนการ " การตกแต่งเล็บ "
ดูแลสุขภาพจิตแห่งชาติในประเทศตะวันตกหลาย
สองสามทศวรรษที่ผ่านมา ทำให้เกิด ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ

ลดจํานวนของโรงพยาบาลพร้อมเตียงและการกระจายอำนาจการดูแลสุขภาพจิต .
ในมุมมองของมักจะลึกซึ้ง debilitating รับรู้
และความผิดปกติของพฤติกรรมในผู้ป่วยจิตเภท
ที่นั่นมานานเกี่ยวกับผลของการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เป็นไปได้

องค์การเหล่านี้ผู้ป่วย wellbeing เราก่อนหน้านี้สังเกตเห็นการเพิ่มขึ้น
ระยะเวลาโดยรวมการตาย และในสัดส่วน
ของการฆ่าตัวตายของการเสียชีวิต รวมทั้ง ในสัดส่วนของการเสียชีวิตเนื่องจาก

( ไม่ทราบสาเหตุในผู้ป่วยเหล่านี้เสียชีวิตและ L ö gdberg , 2005 ) .
วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้ เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ในหนึ่ง

ตัวบ่งชี้ของการแยกทางสังคมในผู้ป่วยจิตเภท - การชันสูตรศพ
เวลาก่อนที่ การค้นพบ ( Ptd ) เราใช้ความถี่ของ≥ Ptd
5 วัน เป็นเครื่องหมายของการแยกทางสังคม .
แม้ว่าสองการศึกษาความสัมพันธ์ของ describedmedical Ptd
นาน เช่น ยังไม่เคยมีรายงานผู้ป่วยจิตเภทและความผิดปกติทางสมอง

( H öรุนแรงอื่น ๆ nigschnabl et al . , 2002 ; thiblin et al . , 2004 , และ
thiblin et al . , 2006
























การสื่อสารส่วนตัว )