Impacts from other industries often

Impacts from other industries often have a more dramatic effect on the environment and can seriously affect tourism.

Oil spills, like the oil tanker disaster that occurred off the Galapagos Islands (Ecuador) in January 2001, can cause severe short-term damage to tourist attractions. In that case, a freight ship loaded with 160,000 gallons of diesel fuel and 80,000 gallons of other petroleum products ran aground on the coast of San Cristóbal and spilled nearly all of its load. Unique local marine and land species and the tourism potential of the area were badly affected.

Agricultural runoff or industrial discharges can cause water pollution and may cause algae blooms like those that occurred in the Adriatic Sea in the early 1990s. In spite of improved control of sewage from tourism developments, the Mediterranean sea floor is increasingly carpeted with these quick-growing invaders, many rising 30 inches or more above anchoring runners. They appear equally adept at colonizing rock, mud, and sand in a virtually continuous swath that can extend from the beach out to a depth of about 150 feet, smothering coral reefs, fish and other sea flora and fauna in the process.

Destructive practices such as blast fishing, fishing with poisonous chemicals like cyanide, and muro-ami netting (pounding reefs with weighted bags to scare fish out of crevices) directly destroy corals. They can also destroy a major draw for tourists.

Cyanide fishing was formerly used only to gather tropical fish for aquariums. Now the demand for live fish in restaurants in Hong Kong and other Asian centers is also driving this devastating practice. The market for live fish is now estimated at more than $200 million annually. Each year, an estimated 330,000 pounds of cyanide is sprayed on Philippine coral reefs alone. Cyanide fishing operations are moving from the over-harvested and devastated reefs of the Philippines to destroy remote and pristine coral reefs in eastern Indonesia, Papua New Guinea, Palau, Tuvalu, the Federated States of Micronesia, and other nations in the Western Pacific.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลกระทบจากอุตสาหกรรมอื่น ๆ มักจะมีผลอย่างมากในสิ่งแวดล้อม และมีผลต่อการท่องเที่ยวอย่างจริงจังน้ำมันการหกรั่วไหล เช่นภัยพิบัติบรรทุกน้ำมันที่เกิดในเดือน 2001 มกราคม ปิดเกาะกาลาปาโกส (เอกวาดอร์) อาจทำให้เกิดความเสียหายระยะสั้นรุนแรงเที่ยว ในกรณี เรือขนส่งรอง 160,000 แกลลอนน้ำมันดีเซล และผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมอื่น ๆ 80000 แกลลอนวิ่ง aground บนชายฝั่งซาน Cristóbal และหกโหลดของเกือบทั้งหมด ไม่ถูกกระทบเฉพาะทะเลและที่ดินสายพันธุ์ท้องถิ่นและศักยภาพการท่องเที่ยวของพื้นที่ไหลบ่าเกษตรหรืออุตสาหกรรมปล่อยสามารถทำให้เกิดมลพิษทางน้ำ และอาจทำให้เกิดสาหร่ายบลูมส์เช่นที่เกิดขึ้นในทะเลเอเดรียติกในช่วงปี 1990 มากขึ้นเนื่องจากพื้นทะเลเมดิเตอร์เรเนียนแม้ควบคุมน้ำเสียจากการพัฒนาท่องเที่ยวดีขึ้น มีเหล่านี้เติบโตอย่างรวดเร็วผู้รุกราน มากขึ้น 30 นิ้วหรือมากกว่าบน anchoring รอบชิงชนะเลิศ ปรากฏเท่าคุณหญิง colonizing หิน โคลน และทรายใน swath อย่างต่อเนื่องแทบที่สามารถขยายออกไปจากชายหาดออกได้ลึกประมาณ 150 ฟุต smothering ปะการัง ปลา และอื่น ๆ พืชทะเล และสัตว์ในกระบวนการปฏิบัติการทำลายล้างเช่นระเบิดปลา ตกปลา ด้วยสารเคมีพิษไซยาไนด์ และด้านหลังมูโรอามิ (ห้ำหั่นแท่งกับถุงถ่วงน้ำหนักหลอกปลาจาก crevices) โดยตรงทำลายปะการัง นอกจากนี้พวกเขายังสามารถทำลายออกหลักสำหรับนักท่องเที่ยวCyanide fishing was formerly used only to gather tropical fish for aquariums. Now the demand for live fish in restaurants in Hong Kong and other Asian centers is also driving this devastating practice. The market for live fish is now estimated at more than $200 million annually. Each year, an estimated 330,000 pounds of cyanide is sprayed on Philippine coral reefs alone. Cyanide fishing operations are moving from the over-harvested and devastated reefs of the Philippines to destroy remote and pristine coral reefs in eastern Indonesia, Papua New Guinea, Palau, Tuvalu, the Federated States of Micronesia, and other nations in the Western Pacific.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลกระทบจากอุตสาหกรรมอื่น ๆมักจะมีผลอย่างมากต่อสิ่งแวดล้อมอย่างจริงจังและสามารถส่งผลกระทบต่อการท่องเที่ยว

น้ำมันรั่วไหล เช่น เรือบรรทุกน้ำมันภัยพิบัติที่เกิดขึ้นออกจากกาลาปากอส ( เอกวาดอร์ ) ในเดือนมกราคม 2001 สามารถทำให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรงต่อระยะสั้น สถานที่ท่องเที่ยว ในกรณีที่เป็นเรือขนส่งสินค้าบรรทุก 160 , 000 แกลลอนของน้ำมันเชื้อเพลิงดีเซล และ 80000 แกลลอนของผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมอื่น ๆวิ่งบนพื้นดินบนชายฝั่งของ venezuela . kgm และหกเกือบทั้งหมดของโหลด สายพันธุ์ท้องถิ่นทางทะเลและที่ดินที่เป็นเอกลักษณ์และศักยภาพการท่องเที่ยวของพื้นที่ได้รับผลกระทบอย่างหนัก น้ำไหล

เกษตรหรืออุตสาหกรรมสามารถทำให้เกิดมลพิษในน้ำและอาจทำให้เกิดสาหร่ายเบ่งบานเหมือนที่เกิดขึ้นในทะเลเอเดรียติกในช่วงต้นทศวรรษที่ 1990ทั้งๆที่มีการควบคุมที่ดีขึ้นของสิ่งปฏิกูลจากการพัฒนาการท่องเที่ยว พื้นปูพรมกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเป็นมากขึ้นเหล่านี้เติบโตอย่างรวดเร็วผู้บุกรุกหลายเพิ่มขึ้น 30 นิ้วหรือมากกว่าขึ้นไปจอดนักวิ่ง . พวกเขาดูเหมือนกันเก่ง เข้ายึดครอง หิน โคลน และทราย ในแนวแบบต่อเนื่องที่สามารถขยายจากชายหาด ออก ให้ลึกประมาณ 150 ฟุต , smothering ปะการังปลาและพืชและสัตว์ทะเลอื่น ๆในกระบวนการ

ทำลายการปฏิบัติเช่นระเบิดตกปลา , ตกปลากับสารเคมีที่เป็นพิษ เช่น ไซยาไนด์ และ มูโร อามิตา ( เต้นแนวปะการังกับน้ำหนักกระเป๋า กลัวปลาออกจากรอยแยก ) โดยตรง ทำลายปะการัง พวกเขายังสามารถทำลายวาดที่สำคัญสำหรับนักท่องเที่ยว

ไซยาไนด์ตกปลาอยู่เดิมใช้เพียงการรวบรวมปลาพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเขตร้อน .ตอนนี้ความต้องการมีชีวิตปลาในร้านอาหารในฮ่องกงและเอเชียอื่น ๆ นอกจากนี้ยังมีศูนย์ฝึกขับขี่แรงนี้ ตลาดปลาสดอยู่ประมาณมากกว่า $ 200 ล้านปี ในแต่ละปีมีประมาณ 330 , 000 ปอนด์ของไซยาไนด์ที่มีการฉีดพ่นในฟิลิปปินส์ ปะการังอย่างเดียวการดำเนินงานการประมงไซยาไนด์จะย้ายจากกว่าการเก็บเกี่ยวและทำลายแนวปะการังของฟิลิปปินส์ที่จะทําลายระยะไกลและแนวปะการังที่อุดมสมบูรณ์ทางตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย ปาปัวนิวกินี ปาเลา ตูวาลู ไมโครนีเซีย และประเทศอื่นๆ ในแถบแปซิฟิค