1. IntroductionGiant Red Shrimp (Ar

1. Introduction
Giant Red Shrimp (Aristaeomorpha foliacea) is among well-known economically important fishery resource highly valued across the Mediterranean coasts. Usually after the shrimp is caught at sea and directly on-board fishing trawlers, most Mediterranean fishermen apply antioxidant agents as well as air blast freezing blocks (∼−35 °C) on either one and two kilograms of shrimp. Practically indispensable for offshore fisheries campaigns and intended to minimise other preservative additives, the traditional on-board freezing methods may well add value to on-board processing of fishery products. Besides, the pre-cooking of cold-water shrimp prior to freezing appears not satisfactorily to share among supply chain partners of Mediterranean shrimp industry. Studies’ involving characteristic attributes of seafood regardless of preservative treatments employ analytical measurements such as quantification of pH, free amino acids (FAAs), total volatile basic-nitrogen (TVB-N) and lipid oxidation ( Okpala et al., 2014, Okpala, 2014a, Okpala, 2014b, Okpala, 2015a, Okpala, 2015b and Ruiz-Capillas and Moral, 2004). Free amino acids (FAAs) remain among crucial non-protein nitrogen in crustacean responsible for flavour and taste that undergo considerable modifications at either processing or storage of seafood product. In addition, quantitative and qualitative analyses of FAAs conducted on parts of various seafood products are well documented (Ruiz-Capillas & Moral, 2004). Maintaining FAA profile of seafood products are among useful reasons why different applications of food technologies have evolved. Regardless of treatment conditions, decreases in concentrations of FAAs of fishery products can take place with storage. Significant decreases in enzymatic activity might also be associated with the dark discolouration of fishery product ( Adachi and Hirata, 2011, Ruiz-Capillas and Moral, 2001a and Ruiz-Capillas and Moral, 2004). At postharvest, useful parameters such as pH, TVB-N and TBA help to increase the understanding of biochemical differences in fishery products ( Bono, Badalucco et al., 2012, Okpala, 2015a, Okpala, 2015b, Okpala et al., 2015, Okpala and Bono, In-press, Okpala et al., 2014 and Ruiz-Capillas and Moral, 2004).

There are range of melanosis inhibitors widely reported in relevant literature such as naturally extracted compounds e.g. catechin, feluric acid, green tea extract, grape seed extract that have been applied to varied shrimp species prior to storage (Nirmal and Benjakul, 2009a, Nirmal and Benjakul, 2009b, Nirmal and Benjakul, 2010 and Nirmal and Benjakul, 2011). In addition, chemical additives such as sulphite agents that inhibit post-mortem black spots/melanosis of crustaceans are commercially available. On the other hand, the use of sulphite agents although largely understood as often deposited at fishery flesh, it could accumulate above the acceptable level limit of residue prescribed by law and hence, in recent times increasingly associated with health risks (Hardisson, Rubio, Fras, Rodriguez, & Reguera, 2002). The fact that other chemical retardants such as 4-hexylresorcinol even at low dosage remains efficacious (Montero, Martinez-Alvarez & Gomez-Guillen, 2004) does not underrate the pathological effect of sulphite derivatives (Hardisson et al., 2002). Indeed, the above mentioned chemical-related concerns draw serious global public health concerns. The use of alternative techniques that address these concerns is therefore warranted, which fishery stakeholders can easily integrate into the supply chain. The maximisation of commercial value of shrimp product requires improved packaging and processing methods that caters for the overall consumer safety of fishery products. In many parts of the globe, stakeholders of crustacean products are continually challenged to reduce the use of anti-browning additives.

Nowadays, there is increasing and strengthening interest regarding the combination of chemical-free preservative treatment methods applicable to fishery products. Indeed, there is need for a more efficient and long-term means that robustly sustains the characteristic attributes of commercially available shrimp species with cold storage. Investigations into characteristic attributes of shrimp subject to refrigerated storage in combination with different atmosphere concentrations of CO2, O2, N2 have shown promising results (Gonçalves et al., 2003, Lopez-Caballero et al., 2002 and Thepnuan et al., 2008). With storage, increases in CO2 content of packaging of fishery product might justify the enzymatic decarboxylation of free amino acids (FAA) (Bono, Badalucco et al., 2012 and Zhang et al., 2010). Combination of gas-based mixtures (N2 and N2/CO2) under freezing and vacuum treatments is understood to improve the characteristic properties of seafood (Bono, Badalucco et al., 2012 and Rosnes et al., 2003). Hence, the combination of chemical-free preservative treatments might be the valid s

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทนำGiant Red Shrimp (Aristaeomorpha foliacea) is among well-known economically important fishery resource highly valued across the Mediterranean coasts. Usually after the shrimp is caught at sea and directly on-board fishing trawlers, most Mediterranean fishermen apply antioxidant agents as well as air blast freezing blocks (∼−35 °C) on either one and two kilograms of shrimp. Practically indispensable for offshore fisheries campaigns and intended to minimise other preservative additives, the traditional on-board freezing methods may well add value to on-board processing of fishery products. Besides, the pre-cooking of cold-water shrimp prior to freezing appears not satisfactorily to share among supply chain partners of Mediterranean shrimp industry. Studies’ involving characteristic attributes of seafood regardless of preservative treatments employ analytical measurements such as quantification of pH, free amino acids (FAAs), total volatile basic-nitrogen (TVB-N) and lipid oxidation ( Okpala et al., 2014, Okpala, 2014a, Okpala, 2014b, Okpala, 2015a, Okpala, 2015b and Ruiz-Capillas and Moral, 2004). Free amino acids (FAAs) remain among crucial non-protein nitrogen in crustacean responsible for flavour and taste that undergo considerable modifications at either processing or storage of seafood product. In addition, quantitative and qualitative analyses of FAAs conducted on parts of various seafood products are well documented (Ruiz-Capillas & Moral, 2004). Maintaining FAA profile of seafood products are among useful reasons why different applications of food technologies have evolved. Regardless of treatment conditions, decreases in concentrations of FAAs of fishery products can take place with storage. Significant decreases in enzymatic activity might also be associated with the dark discolouration of fishery product ( Adachi and Hirata, 2011, Ruiz-Capillas and Moral, 2001a and Ruiz-Capillas and Moral, 2004). At postharvest, useful parameters such as pH, TVB-N and TBA help to increase the understanding of biochemical differences in fishery products ( Bono, Badalucco et al., 2012, Okpala, 2015a, Okpala, 2015b, Okpala et al., 2015, Okpala and Bono, In-press, Okpala et al., 2014 and Ruiz-Capillas and Moral, 2004).There are range of melanosis inhibitors widely reported in relevant literature such as naturally extracted compounds e.g. catechin, feluric acid, green tea extract, grape seed extract that have been applied to varied shrimp species prior to storage (Nirmal and Benjakul, 2009a, Nirmal and Benjakul, 2009b, Nirmal and Benjakul, 2010 and Nirmal and Benjakul, 2011). In addition, chemical additives such as sulphite agents that inhibit post-mortem black spots/melanosis of crustaceans are commercially available. On the other hand, the use of sulphite agents although largely understood as often deposited at fishery flesh, it could accumulate above the acceptable level limit of residue prescribed by law and hence, in recent times increasingly associated with health risks (Hardisson, Rubio, Fras, Rodriguez, & Reguera, 2002). The fact that other chemical retardants such as 4-hexylresorcinol even at low dosage remains efficacious (Montero, Martinez-Alvarez & Gomez-Guillen, 2004) does not underrate the pathological effect of sulphite derivatives (Hardisson et al., 2002). Indeed, the above mentioned chemical-related concerns draw serious global public health concerns. The use of alternative techniques that address these concerns is therefore warranted, which fishery stakeholders can easily integrate into the supply chain. The maximisation of commercial value of shrimp product requires improved packaging and processing methods that caters for the overall consumer safety of fishery products. In many parts of the globe, stakeholders of crustacean products are continually challenged to reduce the use of anti-browning additives.
Nowadays, there is increasing and strengthening interest regarding the combination of chemical-free preservative treatment methods applicable to fishery products. Indeed, there is need for a more efficient and long-term means that robustly sustains the characteristic attributes of commercially available shrimp species with cold storage. Investigations into characteristic attributes of shrimp subject to refrigerated storage in combination with different atmosphere concentrations of CO2, O2, N2 have shown promising results (Gonçalves et al., 2003, Lopez-Caballero et al., 2002 and Thepnuan et al., 2008). With storage, increases in CO2 content of packaging of fishery product might justify the enzymatic decarboxylation of free amino acids (FAA) (Bono, Badalucco et al., 2012 and Zhang et al., 2010). Combination of gas-based mixtures (N2 and N2/CO2) under freezing and vacuum treatments is understood to improve the characteristic properties of seafood (Bono, Badalucco et al., 2012 and Rosnes et al., 2003). Hence, the combination of chemical-free preservative treatments might be the valid s

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. บทนำ
ยักษ์แดงกุ้ง (Aristaeomorpha foliacea) เป็นหนึ่งในที่รู้จักกันดีของทรัพยากรประมงเศรษฐกิจที่สำคัญมีมูลค่าสูงทั่วชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยปกติหลังจากกุ้งที่ถูกจับได้ในทะเลและโดยตรงบนกระดานเรือลากอวนชาวประมงทะเลเมดิเตอร์เรเนียนส่วนใหญ่นำไปใช้แทนสารต้านอนุมูลอิสระเช่นเดียวกับบล็อกแช่แข็งพ่นอากาศ (~-35 ° C) คนใดคนหนึ่งและสองกิโลกรัมกุ้ง ในทางปฏิบัติที่ขาดไม่ได้สำหรับแคมเปญการประมงในต่างประเทศและตั้งใจที่จะลดสารเติมแต่งสารกันบูดอื่น ๆ แบบดั้งเดิมบนกระดานวิธีการแช่แข็งอาจจะเพิ่มมูลค่าให้กับการประมวลผลบนกระดานของผลิตภัณฑ์ประมง นอกจากนี้ก่อนการปรุงอาหารของกุ้งน้ำเย็นก่อนที่จะแช่แข็งปรากฏไม่เป็นที่น่าพอใจที่จะร่วมกันระหว่างคู่ค้าห่วงโซ่อุปทานของอุตสาหกรรมกุ้งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน การศึกษา 'ที่เกี่ยวข้องกับคุณลักษณะลักษณะของอาหารทะเลโดยไม่คำนึงถึงการรักษาสารกันบูดจ้างการวัดการวิเคราะห์เช่นปริมาณของค่า pH กรดอะมิโนอิสระ (Faas) รวมระเหยพื้นฐานไนโตรเจน (TVB-N) และออกซิเดชันของไขมัน (Okpala et al., 2014 Okpala, 2014a, Okpala, 2014b, Okpala, 2015a, Okpala, 2015b และ Ruiz-Capillas และคุณธรรม, 2004) ฟรีกรดอะมิโน (Faas) ยังคงอยู่ในหมู่ที่สำคัญไนโตรเจนที่ไม่ใช่โปรตีนในกุ้งมีความรับผิดชอบสำหรับรสชาติและรสชาติที่ได้รับการปรับเปลี่ยนมากที่ทั้งการประมวลผลหรือการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์อาหารทะเล นอกจากนี้การวิเคราะห์เชิงปริมาณและคุณภาพของ Faas ดำเนินการในส่วนของผลิตภัณฑ์อาหารทะเลต่างๆมีเอกสารดี (Ruiz-Capillas และคุณธรรม, 2004) การดูแลรักษารายละเอียดของจอห์นฟาผลิตภัณฑ์อาหารทะเลเป็นเหตุผลว่าทำไมมีประโยชน์การใช้งานที่แตกต่างกันของเทคโนโลยีที่มีการพัฒนาอาหาร โดยไม่คำนึงถึงเงื่อนไขการรักษาลดลงในระดับความเข้มข้นของ Faas ของผลิตภัณฑ์ประมงสามารถใช้สถานที่มีการจัดเก็บ ลดลงอย่างมีนัยสำคัญในกิจกรรมของเอนไซม์ยังอาจจะเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนสีเข้มของผลิตภัณฑ์ประมง (Adachi และ Hirata 2011 Ruiz-Capillas และคุณธรรม 2001a และ Ruiz-Capillas และคุณธรรม, 2004) ที่หลังการเก็บเกี่ยวพารามิเตอร์ที่มีประโยชน์เช่นค่า pH, TVB-N และช่วย TBA เพื่อเพิ่มความเข้าใจในความแตกต่างทางชีวเคมีในผลิตภัณฑ์ประมง (คน Bono, Badalucco et al., 2012, Okpala, 2015a, Okpala, 2015b, Okpala et al., 2015 Okpala และ Bono, ในการกด Okpala et al., ปี 2014 และ Ruiz-Capillas และคุณธรรม, 2004). มีช่วงของการยับยั้ง melanosis รายงานอย่างกว้างขวางในวรรณคดีที่เกี่ยวข้องเช่นสารสกัดธรรมชาติเช่น catechin กรด feluric, สารสกัดจากชาเขียวมี สารสกัดจากเมล็ดองุ่นที่ได้รับนำไปใช้กับกุ้งชนิดที่แตกต่างกันก่อนที่จะมีการจัดเก็บข้อมูล (Nirmal และเบญจกุล, 2009a, Nirmal และเบญจกุล, 2009b, Nirmal และเบญจกุล, ปี 2010 และ Nirmal และเบญจ 2011) นอกจากนี้สารเคมีเช่นตัวแทนซัลไฟต์ที่ยับยั้งการชันสูตรศพจุดด่างดำ / melanosis กุ้งที่มีอยู่ในเชิงพาณิชย์ บนมืออื่น ๆ ที่ใช้สารซัลไฟต์แม้จะเข้าใจส่วนใหญ่เป็นมักจะฝากเนื้อประมงก็อาจสะสมเหนือขีด จำกัด ในระดับที่ยอมรับได้ของสารตกค้างตามที่กฎหมายกำหนดและด้วยเหตุนี้ในครั้งล่าสุดที่เกี่ยวข้องมากขึ้นกับความเสี่ยงต่อสุขภาพ (Hardisson รูบิโอ, Fras ริกัวซ์และ REGUERA, 2002) ความจริงที่ว่าทนสารเคมีอื่น ๆ เช่น 4 hexylresorcinol แม้ในปริมาณที่ต่ำยังคงมีประสิทธิภาพ (มอนเต, มาร์ติเนซและโกเมซ-Guillen, 2004) ไม่ได้ดูถูกผลพยาธิสภาพของสัญญาซื้อขายล่วงหน้าซัลไฟต์ (Hardisson et al., 2002) อันที่จริงความกังวลดังกล่าวข้างต้นสารเคมีที่เกี่ยวข้องกับการวาดความกังวลเรื่องสุขภาพของประชาชนทั่วโลกอย่างจริงจัง การใช้เทคนิคทางเลือกที่อยู่ในความกังวลเหล่านี้คือการรับประกันดังนั้นผู้มีส่วนได้เสียซึ่งประมงสามารถบูรณาการในห่วงโซ่อุปทาน สูงสุดของมูลค่าการค้าของสินค้ากุ้งต้องใช้บรรจุภัณฑ์และการประมวลผลที่ดีขึ้นวิธีการที่สำคัญสำหรับปลอดภัยของผู้บริโภคโดยรวมของผลิตภัณฑ์ประมง ในหลายส่วนของโลกผู้มีส่วนได้เสียของผลิตภัณฑ์กุ้งมีความท้าทายอย่างต่อเนื่องเพื่อลดการใช้สารป้องกันการเกิดสีน้ำตาล. ปัจจุบันมีเพิ่มขึ้นและสร้างความเข้มแข็งที่น่าสนใจเกี่ยวกับการรวมกันของปลอดสารเคมีสารกันบูดวิธีการรักษาที่ใช้บังคับกับผลิตภัณฑ์ประมง อันที่จริงมีความจำเป็นในการมีประสิทธิภาพมากขึ้นและระยะยาวหมายถึงการที่แข็งแกร่ง sustains คุณลักษณะลักษณะของสายพันธุ์กุ้งใช้ได้ในเชิงพาณิชย์ที่มีการเก็บรักษาความเย็น เข้ามาสอบสวนแอตทริบิวต์ลักษณะของเรื่องกุ้งกับการจัดเก็บในตู้เย็นในการรวมกันที่มีความเข้มข้นบรรยากาศที่แตกต่างกันของ CO2, O2, N2 ได้แสดงให้เห็นแนวโน้มผล (Gonçalves et al., 2003 โลเปซบาล et al., 2002 และ Thepnuan et al., 2008) . มีการจัดเก็บเพิ่มขึ้นในเนื้อหา CO2 ของบรรจุภัณฑ์ของผลิตภัณฑ์ประมงอาจปรับ decarboxylation เอนไซม์ของกรดอะมิโนอิสระ (FAA) (Bono, Badalucco et al., 2012 และ Zhang et al., 2010) การรวมกันของก๊าซผสม-based (N2 และ N2 / CO2) ภายใต้การแช่แข็งและสูญญากาศการรักษาเป็นที่เข้าใจการปรับปรุงคุณสมบัติลักษณะของอาหารทะเล (Bono, Badalucco et al., 2012 และ Rosnes et al., 2003) ดังนั้นการรวมกันของการรักษาสารกันบูดที่ปลอดสารเคมีอาจเป็นของที่ถูกต้อง