Metastaseis (Greek: Μεταστάσεις; sp

Metastaseis (Greek: Μεταστάσεις; spelled Metastasis in correct French transliteration, or in some early writings by the composer Métastassis) is an orchestral work for 61 musicians by Iannis Xenakis. His first major work, it was written in 1953-54 after his studies with Olivier Messiaen and is 8 minutes in length. The work was premiered at the 1955 Donaueschingen Festival with Hans Rosbaud conducting. This work was originally a part of a Xenakis' trilogy titled Anastenaria (together with Procession aux eaux claires and Sacrifice), but was detached by Xenakis for separate performance.[1]

Metastaseis was inspired by the combination of an Einsteinian view of time and Xenakis' memory of the sounds of warfare, and structured on mathematical ideas by Le Corbusier. Music usually consists of a set of sounds ordered in time; music played backwards is hardly recognizable. Messiaen's similar observations led to his noted uses of non-retrogradable rhythms; Xenakis wished to reconcile the linear perception of music with a relativistic view of time. In warfare, as Xenakis knew it through his musical ear, no individual bullet being fired could be distinguished among the cacophony, but taken as a whole the sound of "gunfire" was clearly identifiable. The particular sequence of shots was unimportant: the individual guns could have fired in a completely different pattern from the way they actually did, but the sound produced would still have been the same. These ideas combined to form the basis of Metastaseis.

The work requires an orchestra of 61 players (12 winds, 3 percussionists playing 7 instruments, 46 strings) with no two performers playing the same part. It was written using a sound mass technique in which each player is responsible for completing glissandi at different pitch levels and times. The piece is dominated by the strings, which open the piece in unison before their split into 46 separate parts.

As Newtonian views of time show it flowing linearly, Einsteinian views show it as a function of matter and energy; change one of those quantities and time too is changed. Xenakis attempted to make this distinction in his music. While most traditional compositions depend on strictly measured time for the progress of the line, using an unvarying tempo, time signature, or phrase length, Metastaseis changes intensity, register, and density of scoring, as the musical analogues of mass and energy. It is by these changes that the piece propels itself forward: the first and third movements of the work do not have even a melodic theme or motive to hold them together, but rather depend on the strength of this conceptualization of time.

The second movement does have some sort of melodic element. A fragment of a twelve-tone row is used, with durations based on the Fibonacci sequence. (This integer sequence is nothing new to music: it was used often by Bartók, among others.[citation needed]) One interesting property of the Fibonacci sequence is that the further into the infinite sequence one looks, the closer the ratio of a term to its preceding term comes to the Golden Section; it doesn't take long before the result is correct to several significant figures. This idea of the Golden Section and the Fibonacci Sequence was also a favorite of Xenakis in his architectural works; the Convent de La Tourette was built on this principle. See: Modulor.

Xenakis, an accomplished architect, saw the chief difference between music and architecture as that while space is viewable from all directions, music can only be experienced from one. The preliminary sketch for Metastaseis was in graphic notation looking more like a blueprint than a musical score, showing graphs of mass motion and glissandi like structural beams of the piece, with pitch on one axis and time on the other. In fact, this design ended up being the basis for the Philips Pavilion, which had no flat surfaces but rather the hyperbolic paraboloids of his musical masses and swells. Yet unlike many avant-garde composers of this century who would take such a thing as the completed score, Xenakis notated every event in traditional notation.

The Greek title Μεταστάσεις was transliterated by the composer himself in various ways when writing in French: Les Métastassis, Métastassis, and Les Métastaseis. The Greek digraph ει is pronounced as "i" in modern Greek, and the correct French transliteration is Metastasis.[2] The title page of the published score gives MetastaseisB in the composer's handwriting, and it appears typeset in this form on the score cover as well. The title, a portmanteau,[3] in the plural,[4] Meta (after or beyond) -stasis (immobility), refers to the dialectical contrast between movement or change and nondirectionality.[5] According to the composer's own description, "Meta=after + staseis=a state of standstills—dialectic transformations. The Metastaseis are a hinge between classical music (which includes serial music) and 'formalized music' which the composer was obliged to inculcate into composition".[6] These transformations include both the glissando mass events and the permutation of the tone rows.[7][verification needed] The "B" (beta) refers to the revisions suggested by Hermann Scherchen: reduction of the strings from 12-12-12-12-4 to 12-12-8-8-6.[4]

A ballet was choreographed to Xenakis' Metastaseis and Pithoprakta by George Balanchine (see Metastaseis and Pithoprakta); the work was premiered on January 18, 1968 by the New York City Ballet with Suzanne Farrell and Arthur Mitchell.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Metastaseis (กรีก: Μεταστάσεις สะกด Metastasis transliteration ฝรั่งเศสที่ถูกต้อง หรือ ในงานเขียนบางช่วง โดยผู้ประพันธ์ Métastassis) เป็นงาน orchestral ดนตรี 61 โดย Iannis Xenakis งานสำคัญของเขาครั้งแรก มันถูกเขียนขึ้นในปีค.ศ. 1953-54 หลังจากเขาศึกษากับ Olivier Messiaen และมีความยาว 8 นาที งานได้ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาล Donaueschingen 1955 กับฮันส์ Rosbaud ดำเนิน งานนี้เดิมเป็นส่วนหนึ่งของไตรภาคของ Xenakis ที่ชื่อ Anastenaria (ร่วมกับขบวนนุเคราะห์สเอเอาซ์ claires และการเสียสละ), แต่เดี่ยว โดย Xenakis สำหรับประสิทธิภาพการทำงานแยกต่างหาก [1]Metastaseis คือแรงบันดาลใจมุมมอง Einsteinian เวลาและหน่วยความจำของ Xenakis เสียงของสงคราม และจัดโครงสร้างความคิดทางคณิตศาสตร์ โดย Le Corbusier เพลงมักจะประกอบด้วยเสียงสั่งเวลา เพลงที่เล่นย้อนหลังแทบไม่รู้จักได้ ใช้ของ Messiaen สังเกตคล้ายกับของเขาตามแบบไม่ retrogradable Xenakis ปรารถนาเชิงการรับรู้ของเพลง ด้วย relativistic เวลาง้อ ในสงคราม เป็น Xenakis รู้ผ่านหูดนตรี กระสุนไม่ละถูกยิงอาจแตกต่างระหว่างเสียงขรม แต่มาเป็นเสียง "ทหารใหม่" ทั้งหมดระบุชัดเจนได้ ลำดับใดของภาพเป็นสำคัญ: อาจมียิงปืนแต่ละในรูปแบบต่าง ๆ ทั้งจากวิธีพวกเขาจริงได้ แต่เสียงผลิตจะยังคงได้รับเหมือนกัน ความคิดเหล่านี้รวมพื้นฐานของ Metastaseisงานต้องการวงเล่น 61 (ลม 12, percussionists 3 เล่นสาย 46 มือ 7) กับนักแสดงไม่สองเล่น part เดียว มันถูกเขียนโดยใช้เทคนิคมวลเสียงที่ผู้เล่นแต่ละรับผิดชอบดำเนินการ glissandi ที่ระดับระยะห่างแตกต่างกันและเวลา ชิ้นส่วนที่ถูกครอบงำ ด้วยสาย ซึ่งเปิดชิ้นส่วนหัวใจก่อนการแยกเป็นส่วนแยก 46เป็นมุมมองทฤษฎีเวลาแสดงมันไหลเชิงเส้น มุมมอง Einsteinian แสดงเป็นฟังก์ชันของสสารและพลังงาน เปลี่ยนแปลงของปริมาณเหล่านั้น และเวลาไปเปลี่ยน Xenakis พยายามที่จะทำให้ความแตกต่างในเพลงของเขา ขณะองค์ดั้งเดิมมากที่สุดขึ้นอยู่กับเวลาวัดอย่างเคร่งครัดสำหรับความคืบหน้าของรายการ ใช้เป็นจังหวะที่ไม่เปลี่ยนแปลง ลายเซ็นเวลา ความ ยาวของวลี Metastaseis เปลี่ยนความเข้ม ทะเบียน และความหนาแน่นของการให้คะแนน เป็น analogues ดนตรีของมวลและพลังงาน ก็ตามการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ว่า ชิ้นส่วน propels ตัวเองไปข้างหน้า: การย้ายครั้งแรก และที่สามของงานไม่มีแม้กระทั่งชุดรูปแบบดนตรีหรือแรงจูงใจถือพวกเขา แต่ค่อนข้าง ขึ้นอยู่กับความแรงของ conceptualization นี้เวลาการเคลื่อนไหวที่สองมีการเรียงลำดับขององค์ประกอบดนตรีบาง ส่วนแถว twelve-tone กัน มีช่วงเวลาตามลำดับ Fibonacci (ลำดับจำนวนเต็มนี้คืออะไรเพลงใหม่: ถูกใช้บ่อย โดย Bartók หมู่คนอื่น ๆ [อ้างจำเป็น]) คุณสมบัติหนึ่งที่น่าสนใจลำดับ Fibonacci เป็นที่ต่อไปเป็นลำดับอนันต์ที่มอง ใกล้ชิดอัตราส่วนของระยะเวลาในระยะก่อนหน้านี้ของมาถึงส่วนทอง มันไม่ใช้เวลานานก่อนผลลัพธ์ถูกต้องการตัวเลขสำคัญหลาย ความคิดนี้ส่วนทองและลำดับ Fibonacci ยังได้รับความนิยมของ Xenakis ในงานสถาปัตยกรรมของเขา Tourette เดอลาคอนแวนต์สร้างหลักนี้ ดู: ModulorXenakis สถาปนิกสำเร็จ เห็นความแตกต่างสำคัญระหว่างดนตรีและสถาปัตยกรรมรวมขณะพื้นที่สามารถดูได้จากทุกทิศ มีเพลงจากหนึ่งเท่านั้น ร่างเบื้องต้นสำหรับ Metastaseis ในสัญลักษณ์กราฟิกดูเหมือนพิมพ์เขียวกว่าคะแนนดนตรี การแสดงกราฟของการเคลื่อนไหวมวลชนและ glissandi เช่นคานโครงสร้างของชิ้นส่วน มี pitch ในแกนหนึ่งและเวลาอื่น ๆ ได้ ในความเป็นจริง ออกแบบนี้สิ้นสุดการมีพื้นฐานฟิลิปส์พาวิลเลี่ยน ซึ่งมีพื้นผิวไม่เรียบแต่ค่อนข้าง paraboloids ไฮเพอร์โบลิกฝูงดนตรีและ swells ของเขา ยัง แตกต่างจากในโอ่โถงคีตกวีของศตวรรษนี้ที่จะใช้สิ่งใดที่เป็นคะแนนสอบ Xenakis notated ทุกเหตุการณ์ในบันทึกโบราณΜεταστάσειςชื่อกรีกถูกทับศัพท์ตามชื่อผู้ประพันธ์เองในรูปแบบต่าง ๆ เมื่อเขียนในฝรั่งเศส: Les Métastassis, Métastassis และ Métastaseis เลส Ειทวิอักษรกรีกคือออกเสียง "ไอ" ในสมัยกรีก transliteration ฝรั่งเศสต้องเป็น Metastasis [2] หน้าชื่อเรื่องของประกาศคะแนนให้ MetastaseisB เขียนด้วยลายมือของนักประพันธ์ และ typeset ในแบบฟอร์มบนหน้าปกคะแนนเช่นนี้ปรากฏ ชื่อเรื่อง แบบกระเป๋า, [3] ในการพหูพจน์ Meta [4] (หลังจาก หรือนอกเหนือจาก) - ดี (พบ), หมายถึงความคมชัด dialectical ระหว่างเคลื่อนไหว หรือเปลี่ยนแปลง และ nondirectionality [5] ตามอยู่กับคำอธิบายของประพันธ์, " Meta =หลัง + staseis =ของ standstills — dialectic แปลง Metastaseis ได้บานพับระหว่างดนตรี (ซึ่งรวมถึงเพลงประจำ) และ 'อย่างเป็นทางดนตรี' ซึ่งผู้ประพันธ์บ้านปลูกฝังลงในองค์ประกอบ" [6] แปลงเหล่านี้รวมทั้งเหตุการณ์โดยรวม glissando และการเรียงสับเปลี่ยนของแถวเสียง [7] [ต้องการตรวจสอบ] ตัว "B" (รุ่นเบต้า) หมายถึงการปรับปรุงที่แนะนำ โดย Scherchen มันน์: ลดการสตริงที่จาก 12-12-12-12-4 12-12-8-8-6 [4]บัลเลต์มีคณะของ Xenakis Metastaseis และ Pithoprakta โดยจอร์จ Balanchine (ดู Metastaseis และ Pithoprakta); งานได้ฉายรอบปฐมทัศน์ในวันที่ 18 มกราคม 1968 โดยบัลเล่ต์นิวยอร์กฟาร์เรลซูซานคอและ Arthur Mitchell

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Metastaseis (กรีก: Μεταστάσεις; สะกดแพร่กระจายในทับศัพท์ภาษาฝรั่งเศสที่ถูกต้องหรือในงานเขียนบางต้นโดยนักแต่งเพลงMétastassis) เป็นงานดนตรีสำหรับ 61 นักดนตรีโดย Iannis Xenakis งานใหญ่ครั้งแรกของเขามันถูกเขียนขึ้นใน 1953-54 หลังจบการศึกษาของเขากับโอลิเวีย Messiaen และ 8 นาทีในระยะเวลา งานที่ได้รับการฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาล Donaueschingen 1955 ฮันส์ Rosbaud การดำเนินการ งานนี้เป็นส่วนหนึ่งของไตรภาค Xenakis 'ชื่อ Anastenaria (ร่วมกับขบวน aux Claires โซและเสียสละ) แต่ออกโดย Xenakis สำหรับการทำงานที่แยกจากกัน. [1] Metastaseis ได้รับแรงบันดาลใจจากการรวมกันของมุมมองวิทยาของเวลาและ Xenakis 'ความทรงจำของเสียงของสงครามและโครงสร้างในความคิดทางคณิตศาสตร์โดยเลอ Corbusier เพลงมักจะประกอบด้วยชุดของเสียงสั่งซื้อในเวลา เพลงที่เล่นหลังแทบจะไม่เป็นที่รู้จัก ข้อสังเกตที่คล้ายกัน Messiaen นำไปสู่การใช้งานข้อสังเกตของเขาในจังหวะที่ไม่ retrogradable; Xenakis อยากจะเจรจาต่อรองการรับรู้เชิงเส้นของเพลงที่มีมุมมองความสัมพันธ์ของเวลา ในการทำสงครามเป็น Xenakis รู้ว่ามันผ่านหูดนตรีของเขาไม่มีกระสุนแต่ละคนถูกยิงอาจจะประสบความสำเร็จในหมู่เสียงขรม แต่นำมาเป็นทั้งเสียงของ "ปืน" ได้ระบุไว้อย่างชัดเจน ลำดับโดยเฉพาะอย่างยิ่งของภาพเป็นสำคัญ: ปืนบุคคลที่จะได้ยิงในรูปแบบที่แตกต่างกันอย่างสมบูรณ์จากวิธีที่พวกเขาไม่จริง แต่เสียงที่ผลิตจะยังคงได้รับเหมือนกัน ความคิดเหล่านี้มารวมกันเพื่อเป็นพื้นฐานของ Metastaseis ได้. การทำงานต้องมีวงดนตรีของ 61 ผู้เล่น (12 ลม 3 percussionists เล่น 7 เครื่องมือ 46 สาย) กับไม่มีสองนักแสดงที่เล่นเป็นส่วนหนึ่งเดียวกัน มันถูกเขียนขึ้นโดยใช้เทคนิคมวลเสียงที่ผู้เล่นแต่ละคนจะเป็นผู้รับผิดชอบสำหรับการ glissandi ในระดับที่แตกต่างกันและสนามครั้ง ชิ้นส่วนที่ถูกครอบงำด้วยสตริงซึ่งเปิดชิ้นส่วนในเวลาเดียวกันก่อนที่จะแยกพวกเขาใน 46 ส่วนแยกได้. ในฐานะที่เป็นมุมมองของนิวตันของการแสดงเวลาที่มันไหลเป็นเส้นตรงมุมมองวิทยาแสดงมันเป็นหน้าที่ของสสารและพลังงาน; เปลี่ยนหนึ่งในจำนวนผู้ที่และเวลาที่มีการเปลี่ยนแปลงมากเกินไป Xenakis พยายามที่จะสร้างความแตกต่างในเพลงของเขา ในขณะที่องค์ประกอบแบบดั้งเดิมมากที่สุดขึ้นอยู่กับเวลาที่วัดอย่างเคร่งครัดสำหรับความคืบหน้าของเส้นโดยใช้จังหวะที่ไม่เปลี่ยนแปลงลายเซ็นเวลาหรือระยะเวลาในวลี Metastaseis การเปลี่ยนแปลงความเข้มลงทะเบียนและความหนาแน่นของการให้คะแนนเป็น analogues ดนตรีของมวลและพลังงาน มันคือการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ว่าชิ้นส่วนผลักดันตัวเองไปข้างหน้า. การเคลื่อนไหวแรกและที่สามของการทำงานไม่ได้แม้กระทั่งรูปแบบไพเราะหรือแรงจูงใจที่จะถือไว้ด้วยกัน แต่ขึ้นอยู่กับความแข็งแรงของแนวความคิดในเวลานี้การเคลื่อนไหวของสองไม่มีการเรียงลำดับขององค์ประกอบบางอย่างไพเราะ ส่วนของแถวสิบสองโทนสีที่ใช้กับระยะเวลาขึ้นอยู่กับลำดับฟีโบนักชี (ลำดับจำนวนเต็มนี้จะไม่มีอะไรใหม่เพลง. มันถูกใช้บ่อย ๆ โดยBartókอื่น ๆ ในกลุ่ม [อ้างจำเป็น]) หนึ่งในสถานที่ที่น่าสนใจของลำดับฟีโบนักชีเป็นที่ต่อไปเป็นลำดับอนันต์หนึ่งที่มีลักษณะที่ใกล้อัตราส่วนของระยะ ระยะก่อนหน้านี้ที่มาถึงมาตราโกลเด้น; จะไม่ใช้เวลานานก่อนที่จะผลที่ได้คือตัวเลขที่ถูกต้องอย่างมีนัยสำคัญหลาย ความคิดของโกลเด้นและมาตราลำดับฟีโบนักชีนี่ก็เป็นที่ชื่นชอบของ Xenakis ในงานสถาปัตยกรรมของเขา คอนแวนต์เดอลาเรตส์ถูกสร้างขึ้นบนหลักการนี้ ดู:. Modulor Xenakis สถาปนิกที่ประสบความสำเร็จเห็นความแตกต่างระหว่างหัวหน้าเพลงและสถาปัตยกรรมเป็นว่าพื้นที่ในขณะที่สามารถดูได้จากทุกทิศทางเพลงเท่านั้นที่สามารถมีประสบการณ์จากที่หนึ่ง ร่างเบื้องต้นสำหรับการ Metastaseis อยู่ในสัญกรณ์กราฟิกมองมากขึ้นเช่นพิมพ์เขียวกว่าคะแนนดนตรีการแสดงกราฟการเคลื่อนที่ของมวลและ glissandi เช่นคานโครงสร้างของชิ้นส่วนที่มีสนามหนึ่งแกนและเวลาในที่อื่น ๆ ในความเป็นจริงการออกแบบนี้จบลงด้วยการพื้นฐานสำหรับฟิลิปส์พาวิลเลี่ยนซึ่งไม่ได้มีพื้นผิวเรียบ แต่เป็น paraboloids การผ่อนชำระของมวลชนทางดนตรีของเขาและคลื่น แต่แตกต่างจากนักประพันธ์เพลงเปรี้ยวจี๊ดของศตวรรษนี้ที่จะใช้สิ่งนั้นเป็นคะแนนเสร็จสิ้น Xenakis notated ทุกเหตุการณ์ในสัญกรณ์แบบดั้งเดิม. ชื่อกรีกΜεταστάσειςถูกทับศัพท์โดยนักแต่งเพลงของตัวเองในรูปแบบต่างๆเมื่อเขียนเป็นภาษาฝรั่งเศส: เลMétastassis, Métastassisและ Les Métastaseis ειเดี่ยวกรีกออกเสียงเป็น "ฉัน" ในปัจจุบันกรีกและทับศัพท์ภาษาฝรั่งเศสที่ถูกต้องคือการแพร่กระจาย. [2] หน้าชื่อของคะแนนที่ตีพิมพ์ให้ MetastaseisB ด้วยลายมือของนักแต่งเพลงและปรากฏเรียงพิมพ์ในรูปแบบนี้กับคะแนนปก ได้เป็นอย่างดี ชื่อกระเป๋าหิ้ว [3] ในพหูพจน์ [4] Meta (หลังหรือเกิน) -stasis (เคลื่อน) หมายถึงความคมชัดวิภาษระหว่างการเคลื่อนไหวหรือการเปลี่ยนแปลงและ nondirectionality. [5] ตามคำอธิบายของตัวเองแต่งเพลงของ "Meta = หลังจากที่ + staseis = สถานะของการแปลง standstills-ตรรกวิทยา. โดย Metastaseis มีบานพับระหว่างดนตรีคลาสสิก (ซึ่งรวมถึงเพลงอนุกรม) และ 'กรงเล็บเพลง' ซึ่งนักแต่งเพลงจึงจำเป็นต้องปลูกฝังลงไปในองค์ประกอบ". [6] การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ รวมทั้งเหตุการณ์ที่มวล Glissando และการเปลี่ยนแปลงของแถวเสียง [7] [ตรวจสอบจำเป็น] "B" (เบต้า) หมายถึงการแก้ไขที่เสนอโดยแฮร์มันน์ Scherchen. การลดลงของสตริงจาก 12-12-12-12- 4. การ 12-12-8-8-6 [4] บัลเล่ต์ที่ได้รับการออกแบบเพื่อ Xenakis 'Metastaseis และ Pithoprakta โดยจอร์จ Balanchine (ดู Metastaseis และ Pithoprakta); งานที่ได้รับการฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 18 มกราคม 1968 โดยนิวยอร์กซิตี้บัลเล่ต์ที่มีซูซานแฟร์เรลล์และอาเธอร์มิทเชลล์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

metastaseis ( กรีก : Μεταστάσεις ; สะกดมะเร็งแพร่กระจายในการทับศัพท์ภาษาฝรั่งเศสที่ถูกต้อง หรือในบางช่วงที่เขียนโดยนักแต่งเพลง M é tastassis ) เป็นงานดนตรี 61 นักดนตรีโดยยานนิส เซนาคิส . งานครั้งแรกของเขา มันถูกเขียนไว้ใน 1953-54 หลังการศึกษา กับ โอลิวิเยร์ เมส งและ 8 นาทีในความยาวงานฉายรอบปฐมทัศน์ที่ 1955 โดเนาเ ์ชินเกนเทศกาลกับฮันส์ rosbaud า งานนี้ แต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของ xenakis ' ตอนจบเรื่อง anastenaria ( ร่วมกับขบวน AUX Eaux แคลสและเสียสละ แต่เป็นแฝด โดย xenakis สำหรับแยกประสิทธิภาพ [ 1 ]

metastaseis เป็นแรงบันดาลใจจากการรวมกันของ einsteinian มุมมองของเวลาและ xenakis ' หน่วยความจำเสียงของสงคราม และแบบแผนความคิดทางคณิตศาสตร์โดย Le Corbusier . เพลงมักจะประกอบด้วยเสียงสั่งในเวลา ; เพลงเล่นย้อนกลับเป็นที่รู้จัก แทบจะไม่ เมสซิ งคล้ายการสังเกตของเขาไว้ใช้ LED ไม่ retrogradable จังหวะ ;xenakis ปรารถนาที่จะกระทบการรับรู้เชิงเส้นของเพลงที่มีมุมมองเชิงสัมพัทธภาพเวลา ในสงคราม เป็น xenakis รู้ผ่านหูดนตรีของเขา ไม่มีบุคคลกระสุนถูกไล่ออกอาจจะแตกต่างระหว่างผันแปร แต่ถ่ายเป็นทั้งเสียงของ " ปืน " ก็ระบุไว้ชัดเจน . ลำดับเฉพาะของภาพก็ไม่สำคัญ :ปืนแต่ละออกในรูปแบบที่แตกต่างจากวิธีที่พวกเขาทำ แต่เสียงที่ผลิต ก็มีเหมือนกัน ความคิดเหล่านี้รวมถึงรูปแบบพื้นฐานของ metastaseis .

งานต้องใช้ออเคสตร้า 61 ผู้เล่น ( 12 ลม 3 กลองเล่น 7 เครื่องมือ , 46 สาย ) กับสองนักแสดงบทเดียวกันมันถูกเขียนโดยใช้เสียงมวลเทคนิคที่ผู้เล่นแต่ละคนเป็นผู้รับผิดชอบในการ glissandi ระดับระยะห่างและเวลาที่แตกต่างกัน . ชิ้นเป็น dominated โดยสตริง ซึ่งเปิดเพลงกันก่อนของพวกเขาแบ่งออกเป็น 46 ส่วนแยกต่างหาก

เป็นมุมมองของนิวตันแสดงเวลามันไหลเป็นเส้นตรง , einsteinian มุมมองที่แสดงเป็นฟังก์ชันของ สสาร และพลังงาน