1. IntroductionOn-street parking pr

1. Introduction
On-street parking pricing has received much attention in the
economic theory (Vickrey, 1969; Arnott et al., 1991; Verhoef
et al., 1995; Shoup, 2004; Borger and Wuyts, 2007; Proost and
van Dender, 2008). Theory recommends that local governments
use parking prices in order to allocate on-street parking spaces
to users. Given the parking price and heterogeneity in the willingness
to pay for on-street parking, parking spaces will be used
by those with the highest willingness to pay. In reality however,
local governments’ parking policies discriminate between residents
and non-residents by providing on-street parking permits
to residents, allowing residents to park at a fraction of the parking
tariffs faced by non-residents. For example, in Amsterdam,
the parking cost for residents is only 2.5% of the cost faced by
non-residents.1
Economic theory implies that the provision of residential parking
permits will generally induce inefficiencies. There are exceptions,
of course. The main exception is when the residents’
willingness to pay for parking exceeds the willingness to pay of
non-residents. Then, this type of policy will hardly distort the

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. บทนำราคาที่จอดรถบนถนนได้รับความสนใจมากในการทฤษฎีทางเศรษฐกิจ (Vickrey, 1969 Arnott et al., 1991 Verhoefและ al., 1995 Shoup, 2004 Borger และ Wuyts, 2007 Proost และคัน Dender, 2008) ทฤษฎีแนะนำเฉพาะที่รัฐบาลใช้ที่จอดรถราคาการปันส่วนจอดรถบนถนนผู้ใช้ กำหนดราคาที่จอดรถและ heterogeneity ในความตั้งใจที่การจ่ายค่าจอดรถบนถนน จะใช้จอดโดยผู้ที่มีความตั้งใจสูงสุดต้องจ่าย ในความเป็นจริงอย่างไรก็ตามนโยบายของรัฐบาลท้องถิ่นจอดเหยียดระหว่างผู้อยู่อาศัยและชาวบนถนนให้จอดรถขออนุญาตอาศัยอยู่ อาศัยจอดที่จอดรถที่อนุญาตให้ภาษีกับชาว ในอัมสเตอร์ดัม เช่นต้นทุนที่จอดรถสำหรับผู้พักอาศัยเป็นเพียง 2.5% ของต้นทุนกับไม่ residents.1ทฤษฎีทางเศรษฐกิจหมายถึงการที่จัดเตรียมที่จอดรถที่พักอาศัยใบอนุญาตโดยทั่วไปจะทำให้เกิด inefficiencies มีข้อยกเว้นแน่นอน ข้อยกเว้นหลักคือเมื่อที่อาศัยยินดีที่จะจ่ายค่าจอดรถเกินยินดีที่จะจ่ายของชาว แล้ว นโยบายชนิดนี้แทบจะทำการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. บทนำ
การกำหนดราคาที่จอดรถบนถนนได้รับความสนใจมากใน
ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ (Vickrey, 1969; Arnott et al, 1991;. Verhoef
., et al, 1995; Shoup 2004; Borger และ Wuyts 2007; Proost และ
รถตู้ Dender, 2008) ทฤษฎีแนะนำให้รัฐบาลท้องถิ่น
ใช้ราคาที่จอดรถเพื่อที่จะจัดสรรที่จอดรถริมถนน
กับผู้ใช้งาน ได้รับราคาที่จอดรถและความแตกต่างในความเต็มใจที่
จะจ่ายสำหรับการจอดรถบนถนนที่จอดรถจะถูกใช้
โดยผู้ที่มีความตั้งใจสูงสุดที่จะจ่าย ในความเป็นจริง แต่
รัฐบาลท้องถิ่นนโยบายที่จอดรถความแตกต่างระหว่างประชาชน
และไม่ใช่ถิ่นที่อยู่โดยการให้ถนนที่จอดรถใบอนุญาต
ให้ประชาชนที่ช่วยให้ผู้อยู่อาศัยที่จะจอดในส่วนของที่จอดรถ
ที่ต้องเผชิญกับอัตราภาษีที่ไม่มีถิ่นที่อยู่ ยกตัวอย่างเช่นในอัมสเตอร์ดัม
ค่าใช้จ่ายที่จอดรถสำหรับผู้อยู่อาศัยเพียง 2.5% ของค่าใช้จ่ายที่ต้องเผชิญกับ
ที่ไม่ residents.1
ทฤษฎีเศรษฐกิจแสดงให้เห็นว่าการให้ที่จอดรถที่อยู่อาศัย
ใบอนุญาตโดยทั่วไปจะทำให้เกิดความไร้ประสิทธิภาพ มีข้อยกเว้น
ของหลักสูตร ข้อยกเว้นที่สำคัญคือเมื่อประชาชน
เต็มใจที่จะจ่ายสำหรับการจอดรถเกินกว่าเต็มใจที่จะจ่ายของ
ประชาชนที่ไม่ใช่ จากนั้นประเภทของนโยบายนี้แทบจะบิดเบือน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . บทนำ
บนถนน ที่จอดรถ ราคาที่ได้รับความสนใจมากใน
ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ ( vickrey 1969 ; อาร์น็อตต์ et al . , 1991 ; verhoef
et al . , 1995 ; ชูป , 2004 ; บอร์เกอร์ และ wuyts , 2007 ; proost
รถตู้และ dender , 2008 ) ทฤษฎี เสนอแนะว่า รัฐบาล
ท้องถิ่นใช้จอดรถราคา เพื่อจัดสรรบนถนนที่จอดรถ
ผู้ใช้ ให้จอดรถราคาและความหลากหลายในความเต็มใจ
จ่ายบนถนน ที่จอดรถ ที่จอดรถจะถูกใช้โดยผู้ที่มีความเต็มใจ
สูงสุดจ่าย ในความเป็นจริง อย่างไรก็ตาม รัฐบาลท้องถิ่นจอดรถนโยบายแบ่งแยก

ระหว่างผู้อยู่อาศัยและไม่มีที่อยู่อาศัย โดยให้บนถนนที่จอดรถอนุญาต
อาศัยอยู่ ให้ประชาชนจอดรถในส่วนของที่จอดรถ
ภาษีศุลกากรเผชิญด้วยไม่ใช่ชาวบ้าน ตัวอย่างเช่น ในอัมสเตอร์ดัม
ค่าใช้จ่ายที่จอดรถสำหรับผู้อยู่อาศัยเพียง 2.5 % ของค่าใช้จ่ายกับองค์กรชาวบ้าน
1
ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์แสดงให้เห็นว่าการให้ใบอนุญาตจอดรถ
ที่อยู่อาศัยโดยทั่วไปจะทำให้เกิดความร้อน . มีข้อยกเว้น
แน่นอน ข้อยกเว้นหลักคือ เมื่อชาวบ้าน
ความเต็มใจที่จะจ่ายค่าจอดรถค่าความเต็มใจที่จะจ่ายของ
ไม่มีผู้อยู่อาศัย แล้วนโยบายประเภทนี้แทบจะไม่บิดเบือน